Redaktor odpowiedzialny za tematykę dopingu.
1. Wprowadzenie/Przegląd
Użyj edytora „Doping”, aby ustawić stałe, zjonizowane domieszki (akceptory/donory) w każdej warstwie, a w razie potrzeby dodaj ruchome jony dla perowskitów. Otwórz go z paska narzędzi „Electrical”, klikając ikonę „Doping/Ions”. Na wykresie wyświetlane są uzyskane profile w całym urządzeniu; poniżej znajduje się tabela, w której można edytować wartości liczbowe.
2. Parametry
W tabeli wyświetlane są następujące pola (jednostki w układzie SI):
- Warstwa — nazwa warstwy (wyświetlana, dostępna tylko do odczytu).
- Na0, Na1 (m-3) – stężenie akceptorów jonowych na początku i na końcu warstwy. Ustawienie różnych wartości powoduje powstanie liniowego gradientu wzdłuż grubości warstwy.
- Nd0, Nd1 (m-3) – stężenie zjonizowanych donorów na początku i na końcu warstwy. Ponownie, różne wartości tworzą liniowy gradient.
- Nion(+) (m-3) – gęstość ruchomych jonów dodatnich (dla perowskitów i podobnych układów). Ta wartość jest jednolita w obrębie każdej warstwy (nie występuje gradient).
- Nion μ (m² V⁻¹ s⁻¹) — ruchliwość jonów w danej warstwie.
Wykres jest aktualizowany, aby odzwierciedlał określone profile. Akceptory/donory mogą być stopniowo modyfikowane w każdej warstwie za pomocą par wartości początkowych i końcowych 0/1; ruchliwe jony nie są stopniowo modyfikowane i traktowane są jako stała wartość dla każdej warstwy, przy uwzględnieniu określonej ruchliwości.
3. Sposób ich stosowania.
Dodatki domieszkujące o stałym stężeniu wpływają na ładunek przestrzenny w równaniu Poissona i determinują wbudowane pola elektryczne, obszary wyczerpania/akumulacji na granicach oraz rozkład nośników w stanie równowagi. Liniowy gradient stężenia w obrębie warstwy generuje wewnętrzne pola elektryczne, które wpływają na transport nośników poprzez dryf i dyfuzję, a w konsekwencji na charakterystykę prądowo-napięciową.
W obecności ruchomych jonów, ich gęstość i mobilność decydują o sposobie redystrybucji ładunku pod wpływem przyłożonego napięcia i oświetlenia. Ma to wpływ na procesy przejściowe (np. powolną histerezę i relaksację) oraz na stabilne punkty pracy w urządzeniach perowskitowych. Jeśli ruchome jony nie mają znaczenia dla danego układu, ustaw wartość Nion(+) na zero.