Επεξεργαστής στον τομέα του χρόνου

Ο επεξεργαστής χρονικής περιοχής μπορεί να χρησιμοποιηθεί για τη διαμόρφωση προσομοιώσεων χρονικής περιοχής, όπως φαίνεται στην Εικόνα 4.6. Όπως περιγράφεται στην προηγούμενη ενότητα, μπορείτε να δείτε ότι ένας επεξεργαστής προσομοίωσης μπορεί να χρησιμοποιηθεί για την επεξεργασία πολλαπλών πειραμάτων. Το πλαίσιο στα αριστερά δείχνει τον επεξεργαστή να χρησιμοποιείται για την επεξεργασία μιας προσομοίωσης CELIV, ενώ το πλαίσιο στα δεξιά δείχνει τον επεξεργαστή να χρησιμοποιείται για την επεξεργασία μιας προσομοίωσης TPC. Τα κουμπιά "Νέο", "Διαγραφή" και "Αντίγραφο" στο επάνω μέρος του παραθύρου μπορούν να χρησιμοποιηθούν για τη δημιουργία νέων τρόπων προσομοίωσης. Ο πίνακας στο κάτω μέρος του παραθύρου μπορεί να χρησιμοποιηθεί για τη ρύθμιση του πλέγματος χρονικής περιοχής και την εφαρμογή τάσεων ή παλμών φωτός.

Η εικόνα 4.8 δείχνει τις διάφορες καρτέλες του επεξεργαστή χρονικού πεδίου. Η εικόνα στα αριστερά δείχνει το διάγραμμα κυκλώματος που χρησιμοποιείται για την προσομοίωση του πειράματος CELIV. Η δίοδος στα αριστερά αντιπροσωπεύει την προσομοίωση διάχυσης, ενώ τα υπόλοιπα εξαρτήματα αντιπροσωπεύουν διάφορα παρασιτικά στοιχεία. Μετά τη δίοδο στα αριστερά, ακολουθεί ένας πυκνωτής που χρησιμοποιείται για την προσομοίωση του φορτίου στις πλάκες της συσκευής, στη συνέχεια μια αντίσταση παράλληλης σύνδεσης και τέλος μια αντίσταση σειράς. Η τελευταία αντίσταση στα δεξιά αντιπροσωπεύει την εξωτερική αντίσταση του εξοπλισμού μέτρησης, η οποία από προεπιλογή είναι ρυθμισμένη στο μηδέν, αλλά αξίζει να ελεγχθεί. Το αναπτυσσόμενο μενού στην επάνω αριστερή γωνία της εικόνας, πάνω από το διάγραμμα κυκλώματος, αναφέρει «τύπος φορτίου», το οποίο μπορεί να αλλάξει το φορτίο του κυκλώματος από αυτό που εμφανίζεται στην εικόνα, σε μια ιδανική δίοδο όπου δεν εμφανίζονται παρασιτικά στοιχεία, έως μια συσκευή σε ανοιχτό κύκλωμα, η οποία θα χρησιμοποιηθεί για την προσομοίωση μετρήσεων μεταβατικής φωτοτάσης. Η εικόνα στα δεξιά δείχνει τις επιλογές διαμόρφωσης του παραθύρου χρονικού πεδίου. Πάλι, παρατηρήστε την επιλογή «Επίπεδο λεπτομέρειας εξόδου σε δίσκο», όπως περιγράφεται στην προηγούμενη ενότητα, θα τη δείτε ξανά και ξανά στο OghmaNano.

\(C=\dfrac{\varepsilon_r \varepsilon_0 A}{d+\Delta}\)

Επειδή τα ηλιακά κύτταρα χρησιμοποιούν επίπεδα, επίπεδα ηλεκτρόδια που διαχωρίζονται από διηλεκτρικά υλικά, υπάρχει επίσης μια χωρητικότητα της συσκευής που είναι σημαντική για τις μεταβατικές μετρήσεις. Στην παραπάνω έκφραση, το A είναι η επιφάνεια της συσκευής, το d είναι το γεωμετρικό πάχος, το \(\varepsilon_r\) είναι η σχετική διηλεκτρική σταθερά και το \(\varepsilon_0\) είναι η διηλεκτρική σταθερά του κενού. Στην πράξη, η μετρούμενη χωρητικότητα συχνά διαφέρει από την ιδανική εκτίμηση της χωρητικότητας πλάκας. Ο όρος «Άλλα στρώματα», Δ, στον επεξεργαστή των παρασιτικών στοιχείων είναι μια συνολική προσαρμογή πάχους που εξισορροπεί τη μετρούμενη χωρητικότητα με τη γεωμετρία και τυχόν πρόσθετα διηλεκτρικά υλικά που δεν έχουν μοντελοποιηθεί ρητά.