Edytor sygnałów w dziedzinie czasu

Edytor domen czasowych może być używany do konfigurowania symulacji w dziedzinie czasu, co przedstawiono na rysunku 4.6. Jak opisano w poprzedniej sekcji, jednego edytora symulacji można używać do edycji wielu eksperymentów. Panel po lewej stronie pokazuje edytor używany do edycji symulacji CELIV, a panel po prawej stronie pokazuje edytor używany do edycji symulacji TPC. Nowe przyciski, przycisk usuwania i przycisk klonowania znajdujące się w górnej części okna pozwalają tworzyć nowe tryby symulacji. Tabela znajdująca się w dolnej części okna może być używana do definiowania siatki domen czasowych oraz do ustawiania napięć lub impulsów świetlnych.

Rysunek 4.8 przedstawia różne zakładki w edytorze domeny czasowej. Obraz po lewej stronie pokazuje schemat obwodu użyty do modelowania eksperymentu CELIV. Dioda po lewej stronie reprezentuje symulację dryfu, a pozostałe elementy reprezentują różne elementy pasożytnicze. Po diodzie po lewej stronie znajduje się kondensator, który służy do modelowania ładunku na elektrodach urządzenia, następnie rezystancja bocznikowa, a potem rezystancja szeregowa. Ostatni rezystor po prawej stronie reprezentuje zewnętrzną rezystancję sprzętu pomiarowego; domyślnie jest ustawiona na zero, ale warto to sprawdzić. Rozwijane menu w lewym górnym rogu obrazu, znajdujące się nad schematem obwodu, wyświetla opcję „typ obciążenia”. Można ją zmienić, aby obwód był obciążony w sposób inny niż pokazano na obrazku, na przykład na idealną diodę, w której nie występują elementy pasożytnicze, lub na urządzenie w obwodzie otwartym, które byłoby używane do symulacji pomiarów przejściowego napięcia fotowoltaicznego. Rysunek po prawej stronie pokazuje opcje konfiguracji okna domeny czasowej. Ponownie zwróć uwagę na opcję „szczegółowość danych wyjściowych do pliku”, opisaną w poprzedniej sekcji; będziesz ją widzieć wielokrotnie w OghmaNano.

\(C=\dfrac{\varepsilon_r \varepsilon_0 A}{d+\Delta}\)

Ponieważ ogniwa słoneczne wykorzystują szerokie, płaskie elektrody oddzielone dielektrykami, istotna jest również pojemność urządzenia, która ma znaczenie podczas pomiarów przejściowych. W powyższym wzorze A oznacza powierzchnię urządzenia, d – geometryczną grubość, \(\varepsilon_r\) – względną przenikalność elektryczną, a \(\varepsilon_0\) – przenikalność elektryczną próżni. W praktyce zmierzona pojemność często różni się od teoretycznej wartości obliczonej dla idealnego kondensatora płaskiego. Parametr „Inne warstwy”, oznaczony jako Δ, w edytorze „Poboczne elementy”, to skumulowana korekta grubości, która pozwala na dopasowanie zmierzonej pojemności do geometrii oraz uwzględnia dodatkowe dielektryki, które nie są wyraźnie modelowane.