Szybki start: Omówienie generatora widma słonecznego.
W tym krótkim przewodniku wykorzystujemy generator widma słonecznego OghmaNano do symulacji widma promieniowania słonecznego na powierzchni Ziemi. Narzędzie to generuje standardowe widmo słoneczne AM1.5G oraz obliczone składowe promieniowania globalnego, bezpośredniego i rozproszonego. Wygenerowane widma można eksportować i bezpośrednio wykorzystywać w symulacjach urządzeń optycznych lub fotowoltaicznych.
1. Wprowadzenie:
Generator opiera się na prostym modelu spektralnym promieniowania słonecznego, uwzględniającym promieniowanie bezpośrednie i rozproszone na poziomej i nachylonej powierzchni na powierzchni Ziemi, w warunkach bezchmurnej atmosfery, opracowanym przez Birda i Riordana w 1986 roku i opublikowanym w czasopiśmie „Journal of Applied Meteorology and Climatology” (link). Model ten jest powszechnie stosowany do modelowania promieniowania słonecznego w fotowoltaice i naukach o atmosferze.
Widmo obliczane jest z uwzględnieniem głównych procesów atmosferycznych: rozpraszania Rayleigha, absorpcji przez ozon, gazy i parę wodną, a także tłumienia przez aerozole i cząstki stałe. Parametry wejściowe obejmują porę dnia, datę, szerokość geograficzną, wysokość oraz warunki atmosferyczne, takie jak ciśnienie, optyczna głębokość aerozoli i zawartość pary wodnej.
Dzięki tym funkcjom można badać, jak widmo promieniowania słonecznego zmienia się w zależności od warunków środowiskowych. Na przykład, niższy kąt padania promieni słonecznych (rano/wieczorem) zwiększa masę powietrza i powoduje przesunięcie widma w stronę czerwieni, natomiast wysoka zawartość pary wodnej wzmacnia pasma absorpcji w zakresie bliskiej podczerwieni. Zwiększona ilość aerozoli lub zanieczyszczeń zmniejsza bezpośrednie promieniowanie i zwiększa składową rozproszoną – widma dla zanieczyszczonego miasta, takiego jak Pekin, różnią się znacznie od widm dla Londynu lub czystego miejsca położonego na dużej wysokości.
Generowanie i porównywanie spektrów w różnych warunkach pozwala zademonstrować, w jaki sposób czynniki atmosferyczne i środowiskowe wpływają na oświetlenie urządzenia. W celu porównania wykorzystywany jest standardowy spektrum AM1.5G, którego całkowita wartość wynosi około 1000 W/m² w standardowych warunkach testowych.
2. Jak zacząć:
Na początek otwórz okno „Nowa symulacja” w menu „Plik”. W ramach tego samouczka wybierzemy przykład organicznej ogniwa słonecznego (zobacz ??). Możesz wybrać dowolne dostępne urządzenie – generowane spektrum promieniowania słonecznego jest niezależne od typu urządzenia – ale organiczne ogniwa słoneczne stanowią dobry przykład do demonstracji (zobacz ??).
Po utworzeniu symulacji przejdź do sekcji „Optyczna” i kliknij ikonę bazy danych optycznej (patrz ??). Otworzy to bazę danych, w której można przeglądać, generować i importować widma słoneczne.
Po wybraniu elementu z bazy danych optycznych otworzy się okno bazy danych (patrz ??). Tutaj można zobaczyć istniejące widma, takie jak AM1.5G, AM0, diody LED i lasery. Aby utworzyć nowy wpis, kliknij przycisk „Dodaj widma” po prawej stronie. Otworzy się okno dialogowe (patrz ??), w którym można wprowadzić nazwę nowego widma. W tym przykładzie nazwiemy je Example.
Po potwierdzeniu w oknie bazy danych pojawi się nowa ikona oznaczona jako Example. Kliknięcie dwukrotne tej nowej ikony otworzy edytor widma optycznego (patrz ??), w którym można przeglądać, edytować lub importować dane spektralne.
Example.
3. Tworzenie widm za pomocą generatora widm słonecznych.
W programie Optical Spectrum Editor (??) kliknij opcję „Generator widma słonecznego”. Otworzy się okno generatora, jak pokazano na ilustracjach ??, ?? i ??. Narzędzie implementuje model opisany przez Birda i Riordana (1986), czyli „Uproszczony model widma słonecznego dla promieniowania bezpośredniego i rozproszonego na poziomej i nachylonej powierzchni na powierzchni Ziemi w bezchmurnej atmosferze” (link), aby obliczyć wartość AM1.5G oraz wyznaczyć globalne, bezpośrednie i rozproszone składowe promieniowania w warunkach określonych przez użytkownika.
Pora dnia — określa godzinę słoneczną. W miarę jak słońce przesuwa się niżej (rano/wieczorem), kąt zenitalny słońca wzrasta, długość promienia słonecznego przechodzącego przez atmosferę się wydłuża (zwiększa się masa powietrza), a osłabienie promieniowania UV i widzialnego wzrasta; widmo przesuwa się nieznacznie w kierunku czerwieni, a udział promieniowania rozproszonego się zwiększa.
Data (dzień roku) — kontroluje sezonową geometrię (deklinację). W letnich datach wysokość słońca w danym miejscu jest większa, co zwiększa bezpośrednie promieniowanie; w zimowych datach wysokość słońca jest mniejsza. To wyjaśnia różnice obserwowane między ?? a ??.
Szerokość geograficzna — określa położenie obserwatora. Obszary położone na niższych szerokościach geograficznych charakteryzują się zazwyczaj wyższym kątem maksymalnego wzniesienia Słońca, a co za tym idzie, mniejszą masą powietrza; na wyższych szerokościach geograficznych światło słoneczne pokonuje dłuższą drogę w atmosferze, co wzmacnia efekty rozpraszania Rayleigha i obecności aerozoli oraz zmniejsza udział promieniowania bezpośredniego.
Ciśnienie – przybliżona wartość wysokości/warunków meteorologicznych. Niższe ciśnienie (na większej wysokości) zmniejsza gęstość cząsteczek i rozpraszanie Rayleigha, zwiększając przepuszczalność promieniowania o krótkiej długości fali; wyższe ciśnienie działa odwrotnie.
Optyczna głębokość aerozolu (AOD) – odzwierciedla zawartość cząstek stałych w powietrzu (mgła/zanieczyszczenie). Wyższa wartość AOD zwiększa osłabienie promieniowania przez aerozole, tłumi bezpośrednie promieniowanie i przekazuje energię do składowej rozproszonej. Porównaj sytuację przy czystym powietrzu z sytuacją przy zanieczyszczonym powietrzu w ??.
Zawartość wody – określa ilość opadającej pary wodnej. Zwiększenie tej wartości powoduje pogłębienie pasm absorpcji w bliskiej podczerwieni (np. w okolicach 940 nm i wyżej), co zmniejsza promieniowanie podczerwone, przy minimalnym wpływie na większość zakresu widzialnego.
Dostosuj te parametry, aby wygenerować spektrum charakterystyczne dla danego miejsca i warunków, a następnie wyeksportuj wynik, aby wykorzystać go w innych etapach symulacji.
4. Porównanie parametrów AM1.5G, Iglobal, Idirect i Idiffuse.
Podczas uruchamiania programu Solar Spectrum Generator, wyniki są wyświetlane obok standardowego spektrum referencyjnego AM1.5G. To spektrum jest powszechnie stosowane w fotowoltaice jako punkt odniesienia do testowania i porównywania wydajności ogniw słonecznych w warunkach odpowiadających „jednemu nasłonecznieniu”.
Generator dodatkowo generuje trzy składowe promieniowania słonecznego:
- Iglobal: Całkowite promieniowanie docierające do poziomej powierzchni na poziomie gruntu. Jest to suma promieniowania bezpośredniego (Idirect) i promieniowania rozproszonego (Idiffuse) i stanowi spektrum wykorzystywane w OghmaNano do ostatecznych symulacji urządzeń fotowoltaicznych.
- Promieniowanie bezpośrednie: nie rozproszone, skupione promienie słoneczne, padające bezpośrednio z tarczy słonecznej na powierzchnię. Jest ono dominujące przy bezchmurnym niebie i wysokim położeniu słońca, ale znacznie słabnie w przypadku mgły, zanieczyszczeń lub przy dużej masie powietrza (np. rano/wieczorem, na wyższych szerokościach geograficznych).
- Idiffuse: Rozproszony składnik światła, powstający w wyniku obecności cząsteczek, aerozoli i zawiesin w atmosferze. Wypełnia on przestrzeń nieba i zyskuje na znaczeniu, gdy promieniowanie bezpośrednie jest osłabiane – na przykład podczas pochmurnej pogody, mgły lub zanieczyszczenia powietrza.
Porównanie z AM1.5G: Spektrum AM1.5G stanowi zasadniczo stałą normę, reprezentującą globalne promieniowanie słoneczne przy współczynniku masy powietrza wynoszącym 1,5 i kącie padania promieni typowym dla obszarów o średnich szerokościach geograficznych. W przeciwieństwie do tego, symulowane krzywe przedstawiające globalne, bezpośrednie i rozproszone promieniowanie słoneczne zmieniają się dynamicznie w zależności od lokalizacji, pory roku, pory dnia i warunków atmosferycznych. Porównanie tych krzywych pozwala zobaczyć, w jaki sposób rzeczywiste warunki odbiegają od „idealizowanego” modelu AM1.5G.
Wypróbuj to sam – sprawdź, w jaki sposób różne warunki wpływają na spektrum promieniowania słonecznego.
- Aerozole (zanieczyszczenia): Ustaw wartość AOD na
0.1, kliknij „Oblicz”, a następnie ustaw ją na1.0i3.0, za każdym razem klikając „Oblicz”. Obserwuj zmiany na wykresach przedstawiających promieniowanie w zakresie niebieskim/ultrafioletowym oraz promieniowanie bezpośrednie i rozproszone. - Para wodna: Ustaw wartość „Woda” na
0.2cm i wykonaj obliczenia, a następnie spróbuj z wartościami1.0cm i3.0cm. Skoncentruj się na zakresie bliskiej podczerwieni (około 700–2000 nm). - Geometria słoneczna (czas/pora roku): Ustal szerokość geograficzną (np.
36°). Wybierz letni dzień, w którym słońce znajduje się w zenicie, i wykonaj obliczenia; następnie wybierz zimowy dzień lub wczesny poranek/wieczór i ponownie wykonaj obliczenia. Porównaj proporcje promieniowania bezpośredniego i rozproszonego. - Szerokość geograficzna: zachowaj tę samą datę/godzinę. Oblicz dla punktu
0°(równik), a następnie dla punktów50°–60°(np. Londyn), klikając przycisk „Oblicz” po każdej zmianie.
Wyświetl oczekiwane wyniki obserwacji.
- AOD ↑ (większa zawartość cząstek): Silniejsze osłabienie promieniowania przez aerozol zmniejsza intensywność bezpośredniego promieniowania i zwiększa udział promieniowania rozproszonego. Widmo staje się słabsze w zakresie promieniowania UV/niebieskiego (krótsze długości fal) i nieznacznie się spłaszcza w zakresie widzialnym.
- Para wodna ↑ (ilość pary wodnej w atmosferze): Widoczność pasm absorpcji w bliskiej podczerwieni wzrasta, a ich szerokość się zwiększa – wyraźne zmiany obserwowane w okolicach długości fal ~720, ~820, ~940, ~1130, ~1380 i ~1870 nm powodują zmniejszenie natężenia promieniowania w tych zakresach, natomiast w zakresie światła widzialnego zmiany są mniej wyraźne.
- Czas/pora roku (masa powietrza): Niższa pozycja słońca (rano/wieczorem lub zimą) → dłuższa droga promieniowania → większe straty spowodowane rozpraszaniem Rayleigha/aerozolami, „zaczerwienione” spektrum, mniejszy udział promieniowania bezpośredniego, większy udział promieniowania rozproszonego. W okolicach południa/latem obserwuje się odwrotną tendencję.
- Szerokość geograficzna: Na większych szerokościach geograficznych zazwyczaj obserwuje się mniejszą wysokość szczytów gór i większe straty atmosferyczne; w rejonach równikowych występuje wyższe natężenie promieniowania bezpośredniego i mniejsze tłumienie.
Uwaga: Jeśli w symulacji urządzenia końcowego normalizuje się widma do wartości odpowiadającej promieniowaniu słonecznemu o natężeniu 1, całkowity prąd może się nie zmieniać; należy skupić się na różnicach w kształcie widma (które pasma zyskują/tracą na promieniowaniu). W ramach tego ćwiczenia można pominąć pole NO₂.
👉 Następny krok: przejdź do sekcji Część B, aby dowiedzieć się, jak wykorzystywać wygenerowane widma słoneczne w symulacjach OghmaNano, w tym jak integrować je z modelami urządzeń i procesami analizy.