2 Boyutlu Zaman Alanı Sonlu Farklar Yöntemi ile Perovskit Güneş Hücresi Eğitimi: Birleşik Zaman Alanı Sonlu Farklar Yöntemi ve Difüzyon-Sürüklenme Simülasyonu2 Boyutlu Zaman Alanı Sonlu Farklar Yöntemi ile Perovskit Güneş Hücresi Eğitimi: Birleşik Zaman Alanı Sonlu Farklar Yöntemi ve Difüzyon-Sürüklenme Simülasyonu
1. Giriş1. Giriş
Bu eğitim, yüzey yapısı olan bir perovskit güneş hücresinin, eşlenik 2 boyutlu sonlu farklar zaman alanı (FDTD) ve sürüklenme-difüzyon simülasyonunu göstermektedir. FDTD çözücü, cihazın içindeki optik alanı ve emilimi hesaplar. Elde edilen mekânsal taşıyıcı oluşum oranı doğrudan elektriksel çözücüye aktarılır; bu çözücü de taşıma, rekombinasyon, yük ekstraksiyonu ve nihai akım yoğunluğu-gerilim (JV) eğrisini hesaplar.Bu eğitim, yüzey yapısı olan bir perovskit güneş hücresinin, eşlenik 2 boyutlu sonlu farklar zaman alanı (FDTD) ve sürüklenme-difüzyon simülasyonunu göstermektedir. FDTD çözücü, cihazın içindeki optik alanı ve emilimi hesaplar. Elde edilen mekânsal taşıyıcı oluşum oranı doğrudan elektriksel çözücüye aktarılır; bu çözücü de taşıma, rekombinasyon, yük ekstraksiyonu ve nihai akım yoğunluğu-gerilim (JV) eğrisini hesaplar.
Cihaz, ??'de gösterilen ışık yakalayan bir yüzey yapısına sahiptir. Bu yapı, ön yüzeydeki yansımayı azaltır, ışığı eğik yollara yönlendirir ve perovskit emici içinden geçen optik yol uzunluğunu artırır. Bu sayede, emici kalınlığını artırmadan emilimi iyileştirebilir; aksi takdirde emici kalınlığının artması rekombinasyonu artırabilir ve taşıyıcı toplama verimliliğini azaltabilir.Cihaz, ??'de gösterilen ışık yakalayan bir yüzey yapısına sahiptir. Bu yapı, ön yüzeydeki yansımayı azaltır, ışığı eğik yollara yönlendirir ve perovskit emici içinden geçen optik yol uzunluğunu artırır. Bu sayede, emici kalınlığını artırmadan emilimi iyileştirebilir; aksi takdirde emici kalınlığının artması rekombinasyonu artırabilir ve taşıyıcı toplama verimliliğini azaltabilir.
Aktarım matrisi yöntemi gibi tek boyutlu bir optik model, düz ve yanal olarak homojen katman dizileri için uygundur. Ancak, dokulu bir yüzeyden kaynaklanan yanal saçılmayı tam olarak açıklayamaz. Bu cihazda, optik alan hem hücrenin yüzeyinde hem de kalınlığı boyunca değiştiği için, Maxwell denklemlerini uzamsal bir ızgara üzerinde çözmek için 2 boyutlu bir FDTD modeli kullanılır.Aktarım matrisi yöntemi gibi tek boyutlu bir optik model, düz ve yanal olarak homojen katman dizileri için uygundur. Ancak, dokulu bir yüzeyden kaynaklanan yanal saçılmayı tam olarak açıklayamaz. Bu cihazda, optik alan hem hücrenin yüzeyinde hem de kalınlığı boyunca değiştiği için, Maxwell denklemlerini uzamsal bir ızgara üzerinde çözmek için 2 boyutlu bir FDTD modeli kullanılır.
FDTD, yerel elektrik alanını sağlar \(\mathbf{E}(x,y)\). Buna dayanarak, OghmaNano emilen optik güç yoğunluğunu hesaplar ve bunu uzaysal optik üretim oranına dönüştürür \(G(x,y)\), \(\mathrm{m^{-3}\,s^{-1}}\) içinde. Ardından, sürüklenme-difüzyon çözücü, voltajın değiştiği sırada taşıyıcı yoğunluklarını, elektrostatik potansiyeli, rekombinasyonu, akım akışını ve kuazi-Fermi seviyelerini hesaplamak için \(G(x,y)\)'ü kullanır.FDTD, yerel elektrik alanını sağlar \(\mathbf{E}(x,y)\). Buna dayanarak, OghmaNano emilen optik güç yoğunluğunu hesaplar ve bunu uzaysal optik üretim oranına dönüştürür \(G(x,y)\), \(\mathrm{m^{-3}\,s^{-1}}\) içinde. Ardından, sürüklenme-difüzyon çözücü, voltajın değiştiği sırada taşıyıcı yoğunluklarını, elektrostatik potansiyeli, rekombinasyonu, akım akışını ve kuazi-Fermi seviyelerini hesaplamak için \(G(x,y)\)'ü kullanır.
Bu birleşik yaklaşım önemlidir, çünkü artan optik emilim her zaman aynı oranda artan fotoakım üretmez. Güçlü rekombinasyon veya zayıf taşıma özelliklerine sahip bölgelerde üretilen taşıyıcılar verimli bir şekilde toplanmayabilir. Bu nedenle simülasyon, yalnızca emilime odaklanmak yerine, ışık yakalama yapısının nihai elektriksel çıktı açısından değerlendirilmesini sağlar.Bu birleşik yaklaşım önemlidir, çünkü artan optik emilim her zaman aynı oranda artan fotoakım üretmez. Güçlü rekombinasyon veya zayıf taşıma özelliklerine sahip bölgelerde üretilen taşıyıcılar verimli bir şekilde toplanmayabilir. Bu nedenle simülasyon, yalnızca emilime odaklanmak yerine, ışık yakalama yapısının nihai elektriksel çıktı açısından değerlendirilmesini sağlar.
Bu eğitimde, eksiksiz optoelektronik simülasyonunu çalıştıracak, cihazın ağ yapısını ve optik üretim profilini inceleyecek, elektriksel taşıyıcı dağılımlarını değerlendirecek ve ışık yakalama yapısı olan ve olmayan durumlar için JV eğrilerini karşılaştıracaksınız.Bu eğitimde, eksiksiz optoelektronik simülasyonunu çalıştıracak, cihazın ağ yapısını ve optik üretim profilini inceleyecek, elektriksel taşıyıcı dağılımlarını değerlendirecek ve ışık yakalama yapısı olan ve olmayan durumlar için JV eğrilerini karşılaştıracaksınız.
2. Yeni bir simülasyon oluşturma2. Yeni bir simülasyon oluşturma
Yeni simülasyon penceresini açın ve FDTD örnekleri kategorisini seçin (??). Ardından Perovskit FDTD örneğini seçin (??). Simülasyonu uygun bir klasöre kaydedin; bu, ??'te gösterilen ana arayüzü yükleyecektir.Yeni simülasyon penceresini açın ve FDTD örnekleri kategorisini seçin (??). Ardından Perovskit FDTD örneğini seçin (??). Simülasyonu uygun bir klasöre kaydedin; bu, ??'te gösterilen ana arayüzü yükleyecektir.
3. Ana pencerede yönünüzü bulma3. Ana pencerede yönünüzü bulma
Simülasyonun yüklenmesinden sonra, ana pencere ??'de gösterildiği gibi görüntülenecektir. Yapı, "Cihaz yapısı" sekmesindeki 3B görünümde gösterilir. Siyah arka plan, cihazın bulunduğu simülasyon alanını, yani dünyayı temsil eder.Simülasyonun yüklenmesinden sonra, ana pencere ??'de gösterildiği gibi görüntülenecektir. Yapı, "Cihaz yapısı" sekmesindeki 3B görünümde gösterilir. Siyah arka plan, cihazın bulunduğu simülasyon alanını, yani dünyayı temsil eder.
Birkaç önemli unsur görülebilir. Cihazın üst kısmında bulunan yeşil oklar bloğu, FDTD ışık kaynağını temsil etmektedir. Işık yukarıdan verilerek hücreye doğru aşağıya doğru hareket eder; tıpkı güneş ışığının gerçek bir güneş hücresini aydınlattığı gibi. Kaynağın altında bir dedektör düzlemi görebilirsiniz: bu, ışığın içinden geçtiği sırada elektromanyetik alanı ölçer ve elde edilen değerler, cihazın içindeki optik oluşum profilinin daha sonra yeniden oluşturulması için önemlidir.Birkaç önemli unsur görülebilir. Cihazın üst kısmında bulunan yeşil oklar bloğu, FDTD ışık kaynağını temsil etmektedir. Işık yukarıdan verilerek hücreye doğru aşağıya doğru hareket eder; tıpkı güneş ışığının gerçek bir güneş hücresini aydınlattığı gibi. Kaynağın altında bir dedektör düzlemi görebilirsiniz: bu, ışığın içinden geçtiği sırada elektromanyetik alanı ölçer ve elde edilen değerler, cihazın içindeki optik oluşum profilinin daha sonra yeniden oluşturulması için önemlidir.
Yapının dikey olarak uzanan bir bölümünde mor renkli bir ızgara bulunmaktadır. Bu, FDTD ağını temsil eder ve simülasyonun hangi düzlem üzerinden çözüldüğünü gösterir; aslında cihazın içinden 2 boyutlu bir kesit alıyoruz. Hücrenin üst kısmına yakın bir yerde, gelen ışığı dağıtmak ve emilimi artırmak için tasarlanmış üçgen şeklinde bir ışık yakalama yapısı da görülebilir. Bunun altında, şeffaf temas, elektron ve delik taşıma katmanları, perovskit emici ve metal arka temas gibi işlevsel perovskit cihaz katmanları, çalışan bir güneş hücresi oluşturacak şekilde üst üste yığılmıştır.Yapının dikey olarak uzanan bir bölümünde mor renkli bir ızgara bulunmaktadır. Bu, FDTD ağını temsil eder ve simülasyonun hangi düzlem üzerinden çözüldüğünü gösterir; aslında cihazın içinden 2 boyutlu bir kesit alıyoruz. Hücrenin üst kısmına yakın bir yerde, gelen ışığı dağıtmak ve emilimi artırmak için tasarlanmış üçgen şeklinde bir ışık yakalama yapısı da görülebilir. Bunun altında, şeffaf temas, elektron ve delik taşıma katmanları, perovskit emici ve metal arka temas gibi işlevsel perovskit cihaz katmanları, çalışan bir güneş hücresi oluşturacak şekilde üst üste yığılmıştır.
Şu belirtilmelidir ki, dedektörler ışığın kendisine müdahale etmez; sadece elektromanyetik alanları ölçerler.Şu belirtilmelidir ki, dedektörler ışığın kendisine müdahale etmez; sadece elektromanyetik alanları ölçerler.
Birkaç saniye içinde simülasyonu başlatacağız ve ışığın yapıya nasıl girdiğini, ışık yansıtan katman tarafından nasıl dağıldığını ve perovskit içinde nasıl emildiğini gözlemleyeceğiz. Bu emilim, daha sonra elektrik modelinin topladığı yük taşıyıcıları oluşturur.Birkaç saniye içinde simülasyonu başlatacağız ve ışığın yapıya nasıl girdiğini, ışık yansıtan katman tarafından nasıl dağıldığını ve perovskit içinde nasıl emildiğini gözlemleyeceğiz. Bu emilim, daha sonra elektrik modelinin topladığı yük taşıyıcıları oluşturur.
4. Simülasyonu çalıştırma4. Simülasyonu çalıştırma
Simülasyonu kaydettikten ve yapıyı inceledikten sonra, hesaplamayı başlatmak için "Simülasyonu Çalıştır (▶)" düğmesine tıklayın. Pencere, simülasyonun ilerlemesini takip edebileceğiniz "Terminal" sekmesine geçecektir. Simülasyon, ??–?? bölümlerinde gösterilen çeşitli aşamalardan geçer ve ??'te gösterilen sonuçları üretir.Simülasyonu kaydettikten ve yapıyı inceledikten sonra, hesaplamayı başlatmak için "Simülasyonu Çalıştır (▶)" düğmesine tıklayın. Pencere, simülasyonun ilerlemesini takip edebileceğiniz "Terminal" sekmesine geçecektir. Simülasyon, ??–?? bölümlerinde gösterilen çeşitli aşamalardan geçer ve ??'te gösterilen sonuçları üretir.
Kalibrasyon denemesi. FDTD modülü başlatıldığında (??), ilk olarak bir kalibrasyon simülasyonu gerçekleştirir. Bu adımda OghmaNano, cihazı geçici olarak etki alanından kaldırır ve kaynak pulsunu boş alandan geçirir. Bu, dedektörlerdeki gelen alanın temiz bir referans ölçümünü kaydeder; yani cihaz orada olmasaydı ne kadar ışık gelecekti. Daha sonra, kod gerçek denemeyi (cihazın bulunduğu durumda) bu referansla karşılaştırır. Bu karşılaştırma, OghmaNano'nun yansıyan, iletilen ve gerçekten emilen ışığı ayırmasına ve dolayısıyla hücre içindeki optik oluşum profilini doğru bir şekilde hesaplamasına olanak tanır. Kalibrasyon işlemi devam ederken, her yazdırılan satır calibration kelimesiyle etiketlenir.Kalibrasyon denemesi. FDTD modülü başlatıldığında (??), ilk olarak bir kalibrasyon simülasyonu gerçekleştirir. Bu adımda OghmaNano, cihazı geçici olarak etki alanından kaldırır ve kaynak pulsunu boş alandan geçirir. Bu, dedektörlerdeki gelen alanın temiz bir referans ölçümünü kaydeder; yani cihaz orada olmasaydı ne kadar ışık gelecekti. Daha sonra, kod gerçek denemeyi (cihazın bulunduğu durumda) bu referansla karşılaştırır. Bu karşılaştırma, OghmaNano'nun yansıyan, iletilen ve gerçekten emilen ışığı ayırmasına ve dolayısıyla hücre içindeki optik oluşum profilini doğru bir şekilde hesaplamasına olanak tanır. Kalibrasyon işlemi devam ederken, her yazdırılan satır calibration kelimesiyle etiketlenir.
Ana optik çalıştırma. Kalibrasyon tamamlandıktan sonra (??), çıktıdan calibration ifadesi kaybolur ve cihazın gerçek FDTD simülasyonu başlar; bu simülasyonda elektromanyetik alan zaman içinde ilerletilir. İlerleme metninin yeşil renkte yazdırıldığına dikkat edin. Bu kasıtlıdır: bu özel örnek, görünür spektrumun yeşil bölümünde yer alan yaklaşık 550 nm tek bir dalga boyunda çözülür ve OghmaNano, simüle edilen mevcut dalga boyuyla uyumlu olacak şekilde zaman adımı metnini renklendirir.Ana optik çalıştırma. Kalibrasyon tamamlandıktan sonra (??), çıktıdan calibration ifadesi kaybolur ve cihazın gerçek FDTD simülasyonu başlar; bu simülasyonda elektromanyetik alan zaman içinde ilerletilir. İlerleme metninin yeşil renkte yazdırıldığına dikkat edin. Bu kasıtlıdır: bu özel örnek, görünür spektrumun yeşil bölümünde yer alan yaklaşık 550 nm tek bir dalga boyunda çözülür ve OghmaNano, simüle edilen mevcut dalga boyuyla uyumlu olacak şekilde zaman adımı metnini renklendirir.
Elektriksel simülasyon. FDTD aşaması tamamlandığında, terminal geçen süreyi bildirir; burada optik simülasyon yaklaşık 30 saniye sürmüştür (??). FDTD'nin doğası gereği yavaş olduğu, çünkü yapının içinden ışığın yayılmasını zaman adımları halinde açıkça simüle ettiği belirtilmelidir. Optik simülasyon tamamlandıktan sonra, OghmaNano otomatik olarak elektriksel simülasyona geçer ve FDTD'nin az önce hesapladığı üretim profiline göre bir JV eğrisi oluşturur. Terminalde, uygulanan voltajın 0 V'tan başlayarak artan değerlerini ve buna karşılık gelen akım yoğunluğunu göreceksiniz. Negatif bir akım yoğunluğu, hücrenin akım ürettiğini, yani aydınlatma altında çalışan bir güneş hücresi gibi davrandığını gösterir.Elektriksel simülasyon. FDTD aşaması tamamlandığında, terminal geçen süreyi bildirir; burada optik simülasyon yaklaşık 30 saniye sürmüştür (??). FDTD'nin doğası gereği yavaş olduğu, çünkü yapının içinden ışığın yayılmasını zaman adımları halinde açıkça simüle ettiği belirtilmelidir. Optik simülasyon tamamlandıktan sonra, OghmaNano otomatik olarak elektriksel simülasyona geçer ve FDTD'nin az önce hesapladığı üretim profiline göre bir JV eğrisi oluşturur. Terminalde, uygulanan voltajın 0 V'tan başlayarak artan değerlerini ve buna karşılık gelen akım yoğunluğunu göreceksiniz. Negatif bir akım yoğunluğu, hücrenin akım ürettiğini, yani aydınlatma altında çalışan bir güneş hücresi gibi davrandığını gösterir.
Simülasyon tamamlandığında, simülasyon sırasında oluşturulan verilere ulaşmak için Çıktı sekmesine (??) geçin. Bir sonraki bölümde en önemli çıktıları inceleyeceğiz.Simülasyon tamamlandığında, simülasyon sırasında oluşturulan verilere ulaşmak için Çıktı sekmesine (??) geçin. Bir sonraki bölümde en önemli çıktıları inceleyeceğiz.
5. Sonuçları görüntüleme5. Sonuçları görüntüleme
Simülasyon tamamlandıktan sonra, Çıktı sekmesinden (??) elde edilen sonuçları inceleyebiliriz. En bilgilendirici üç sonuca odaklanacağız: cihazın ağ yapısı, optik üretim profili ve JV eğrisi.Simülasyon tamamlandıktan sonra, Çıktı sekmesinden (??) elde edilen sonuçları inceleyebiliriz. En bilgilendirici üç sonuca odaklanacağız: cihazın ağ yapısı, optik üretim profili ve JV eğrisi.
Cihazın ağ yapısı. İlk olarak, device'i açarak geometrisini görüntüleyin (bkz. ??). Bu, OghmaNano'nun yapıyı dahili olarak nasıl temsil ettiğini gösterir: tüm cihaz, çok sayıda üçgene bölünmüştür. Bu üçgen ağ, çözümleyicinin aslında "gördüğü" şeydir ve katmanların ve ışık yakalayan yapının nasıl oluşturulduğunu incelemek için etrafında serbestçe döndürüp yakınlaştırabilirsiniz.Cihazın ağ yapısı. İlk olarak, device'i açarak geometrisini görüntüleyin (bkz. ??). Bu, OghmaNano'nun yapıyı dahili olarak nasıl temsil ettiğini gösterir: tüm cihaz, çok sayıda üçgene bölünmüştür. Bu üçgen ağ, çözümleyicinin aslında "gördüğü" şeydir ve katmanların ve ışık yakalayan yapının nasıl oluşturulduğunu incelemek için etrafında serbestçe döndürüp yakınlaştırabilirsiniz.
Optik üretim profili. Ardından, G'i açarak optik üretim hızını görüntüleyin; bu değer ??'de gösterilir. Bu, cihazın içinde elektron-boşluk çiftlerinin nerede oluşturulduğunun mekânsal haritasıdır ve doğrudan FDTD alanından hesaplanır. \(\mathrm{m^{-3}\,s^{-1}}\) birimlerinde, yani birim hacim başına saniyede üretilen taşıyıcı sayısı olarak çizilir. Üretimin aktif bölge içinde yoğunlaştığını ve ışık yakalama yapısının emilimi artırdığı bölgelerde daha parlak olduğunu açıkça görebilirsiniz. Bu profil, tam olarak elektrik modeline aktarılan değerdir.Optik üretim profili. Ardından, G'i açarak optik üretim hızını görüntüleyin; bu değer ??'de gösterilir. Bu, cihazın içinde elektron-boşluk çiftlerinin nerede oluşturulduğunun mekânsal haritasıdır ve doğrudan FDTD alanından hesaplanır. \(\mathrm{m^{-3}\,s^{-1}}\) birimlerinde, yani birim hacim başına saniyede üretilen taşıyıcı sayısı olarak çizilir. Üretimin aktif bölge içinde yoğunlaştığını ve ışık yakalama yapısının emilimi artırdığı bölgelerde daha parlak olduğunu açıkça görebilirsiniz. Bu profil, tam olarak elektrik modeline aktarılan değerdir.
JV eğrisi. Son olarak ve cihazın performansının hızlı bir şekilde değerlendirilmesi için en önemlisi, jv'i açarak akım yoğunluğu-gerilim eğrisini görüntüleyin; bu eğri ??'de gösterilmiştir. Bu örnekte, hücre yaklaşık 1 V'luk bir açık devre gerilimine (\(V_{oc}\)) ve yaklaşık −150 A m−2'lik bir kısa devre akım yoğunluğuna (\(J_{sc}\)) ulaşır. Negatif işaret, fotoelektrik olarak üretilen akımın, uygulanan ileri polariteye zıt yönde aktığını gösteren bir gösterimdir. OghmaNano'daki her yerde olduğu gibi, tüm değerlerin SI birimlerinde ifade edildiğine dikkat edin.JV eğrisi. Son olarak ve cihazın performansının hızlı bir şekilde değerlendirilmesi için en önemlisi, jv'i açarak akım yoğunluğu-gerilim eğrisini görüntüleyin; bu eğri ??'de gösterilmiştir. Bu örnekte, hücre yaklaşık 1 V'luk bir açık devre gerilimine (\(V_{oc}\)) ve yaklaşık −150 A m−2'lik bir kısa devre akım yoğunluğuna (\(J_{sc}\)) ulaşır. Negatif işaret, fotoelektrik olarak üretilen akımın, uygulanan ileri polariteye zıt yönde aktığını gösteren bir gösterimdir. OghmaNano'daki her yerde olduğu gibi, tüm değerlerin SI birimlerinde ifade edildiğine dikkat edin.
6. Elde edilen sonuçları ayrıntılı olarak incelemek6. Elde edilen sonuçları ayrıntılı olarak incelemek
Az önce gerçekleştirdiğimiz simülasyon aslında iki bölümden oluşuyor: bir FDTD optik hesaplaması ve bir difüzyon-akım elektrik hesaplaması. OghmaNano, her iki aşamadan da ayrıntılı anlık görüntüler kaydediyor ve bu görüntüler aracılığıyla cihazın içinde tam olarak neler olduğunu anlayabiliyoruz. Öncelikle optik sonuçlara, ardından elektrik sonuçlarına bakacağız.Az önce gerçekleştirdiğimiz simülasyon aslında iki bölümden oluşuyor: bir FDTD optik hesaplaması ve bir difüzyon-akım elektrik hesaplaması. OghmaNano, her iki aşamadan da ayrıntılı anlık görüntüler kaydediyor ve bu görüntüler aracılığıyla cihazın içinde tam olarak neler olduğunu anlayabiliyoruz. Öncelikle optik sonuçlara, ardından elektrik sonuçlarına bakacağız.
FDTD (optik) anlık görüntüleri. "Çıktı" sekmesinden fdtd_snapshots'e çift tıklayın. Bu, ??'de gösterilen anlık görüntü görüntüleyicisini açar; bu görüntüleyici aslında, simülasyon sırasında FDTD alanının nasıl geliştiğinin tam bir görüntüsünü sunar. Görüntüleyici, sonuçları simülasyon adımlarına göre incelemenize olanak tanır. Mavi "+" düğmesine tıklayın ve power_density.csv'yi seçin, ardından zaman adımları arasında ilerlemek ve alanın cihaza nasıl yayıldığını ve yapı tarafından nasıl dağıtıldığını görmek için kaydırma çubuğunu sürükleyin. Ham alan bileşenlerini görmek isterseniz, güç yoğunluğu yerine Ex, Ey veya Ez'i ekleyebilirsiniz.FDTD (optik) anlık görüntüleri. "Çıktı" sekmesinden fdtd_snapshots'e çift tıklayın. Bu, ??'de gösterilen anlık görüntü görüntüleyicisini açar; bu görüntüleyici aslında, simülasyon sırasında FDTD alanının nasıl geliştiğinin tam bir görüntüsünü sunar. Görüntüleyici, sonuçları simülasyon adımlarına göre incelemenize olanak tanır. Mavi "+" düğmesine tıklayın ve power_density.csv'yi seçin, ardından zaman adımları arasında ilerlemek ve alanın cihaza nasıl yayıldığını ve yapı tarafından nasıl dağıtıldığını görmek için kaydırma çubuğunu sürükleyin. Ham alan bileşenlerini görmek isterseniz, güç yoğunluğu yerine Ex, Ey veya Ez'i ekleyebilirsiniz.
Elektriksel anlık görüntüler. Elektriksel sonuçlar ayrı olarak kaydedilir. "Çıktı" sekmesinden, snapshots dizinine çift tıklayın (bunun yerine fdtd_snapshots dizinini değil). "+" düğmesini kullanarak, iletim bandı kenarını, değerlik bandı kenarını ve elektron ile boşluk yarı-Fermi seviyelerini çizmek için Ec.csv, Ev.csv, Fn.csv ve Fp.csv'yı ekleyin (bkz. ??). Bu sefer kaydırıcının zaman yerine uygulanan voltaj üzerinde hareket ettiğine dikkat edin (pencere başlığı mevcut gerilimi gösterir, örneğin 0,1 V), böylece hücre kısa devre durumundan açık devre durumuna doğru hareket ettirilirken bant yapısının nasıl değiştiğini gözlemleyebilirsiniz.Elektriksel anlık görüntüler. Elektriksel sonuçlar ayrı olarak kaydedilir. "Çıktı" sekmesinden, snapshots dizinine çift tıklayın (bunun yerine fdtd_snapshots dizinini değil). "+" düğmesini kullanarak, iletim bandı kenarını, değerlik bandı kenarını ve elektron ile boşluk yarı-Fermi seviyelerini çizmek için Ec.csv, Ev.csv, Fn.csv ve Fp.csv'yı ekleyin (bkz. ??). Bu sefer kaydırıcının zaman yerine uygulanan voltaj üzerinde hareket ettiğine dikkat edin (pencere başlığı mevcut gerilimi gösterir, örneğin 0,1 V), böylece hücre kısa devre durumundan açık devre durumuna doğru hareket ettirilirken bant yapısının nasıl değiştiğini gözlemleyebilirsiniz.
Taşıyıcı yoğunlukları. Yakından ilişkili bir yaklaşım, Q_nfree.csv ve Q_pfree.csv'nin toplanmasıyla elde edilir; bu, serbest elektron ve serbest boşluk yoğunluklarını verir (birim: \(\mathrm{m^{-3}}\)). Elde edilen sonuç ??'de gösterilmiştir. Yine, sürgüyü voltaj boyunca hareket ettirerek, uygulanan gerilim değiştikçe elektron ve boşluk popülasyonlarının cihaz üzerinde nasıl yeniden dağıldığını görebilirsiniz.Taşıyıcı yoğunlukları. Yakından ilişkili bir yaklaşım, Q_nfree.csv ve Q_pfree.csv'nin toplanmasıyla elde edilir; bu, serbest elektron ve serbest boşluk yoğunluklarını verir (birim: \(\mathrm{m^{-3}}\)). Elde edilen sonuç ??'de gösterilmiştir. Yine, sürgüyü voltaj boyunca hareket ettirerek, uygulanan gerilim değiştikçe elektron ve boşluk popülasyonlarının cihaz üzerinde nasıl yeniden dağıldığını görebilirsiniz.
Ec, Ev) ve sözde Fermi seviyeleri (Fn, Fp), voltajla kademeli olarak değiştirilerek incelendi.Elektriksel durum analizleri: bant kenarları (Ec, Ev) ve sözde Fermi seviyeleri (Fn, Fp), voltajla kademeli olarak değiştirilerek incelendi.
Q_nfree) ve serbest boşluklar (Q_pfree), voltaja bağlı olarak.Taşıyıcı yoğunlukları: serbest elektronlar (Q_nfree) ve serbest boşluklar (Q_pfree), voltaja bağlı olarak.7. Işık yakalayan yapının etkisi7. Işık yakalayan yapının etkisi
Hücrenin üstündeki üçgen şeklindeki katman, ışığı hapseden ve yüzeyde yansımayı azaltan özel bir yapıya sahiptir. Bu yapının tam olarak ne işe yaradığını anlamak için, simülasyonu kullanarak bu katmanı devre dışı bırakıp sonuçları orijinal cihazla karşılaştırabiliriz.Hücrenin üstündeki üçgen şeklindeki katman, ışığı hapseden ve yüzeyde yansımayı azaltan özel bir yapıya sahiptir. Bu yapının tam olarak ne işe yaradığını anlamak için, simülasyonu kullanarak bu katmanı devre dışı bırakıp sonuçları orijinal cihazla karşılaştırabiliriz.
Bir referans JV eğrisi kaydedin. Herhangi bir değişiklik yapmadan önce, sonuç dosyasının bir kopyasını oluşturun (jv.csv) ve ardından işletim sisteminizin dosya yöneticisini kullanarak bu kopyayı yeniden adlandırın (jv_backup.csv). Bu, tüm cihazın JV eğrisini koruyarak daha sonra karşılaştırma yapabilmemizi sağlar.Bir referans JV eğrisi kaydedin. Herhangi bir değişiklik yapmadan önce, sonuç dosyasının bir kopyasını oluşturun (jv.csv) ve ardından işletim sisteminizin dosya yöneticisini kullanarak bu kopyayı yeniden adlandırın (jv_backup.csv). Bu, tüm cihazın JV eğrisini koruyarak daha sonra karşılaştırma yapabilmemizi sağlar.
Yapıyı devre dışı bırakın. Cihazın üzerindeki üçgen yapıya sağ tıklayın ve ??'de gösterildiği gibi "Nesneyi Düzenle" seçeneğini seçin. Bu, ??'de gösterilen nesne düzenleyicisini açar. Araç çubuğundaki etkinleştir/devre dışı bırak düğmesine tıklayarak "Nesne devre dışı" ifadesinin görünmesini sağlayın. Üçgen yapı artık cihazdan kaybolacak ve ??'te gösterilen düz yığın kalacaktır.Yapıyı devre dışı bırakın. Cihazın üzerindeki üçgen yapıya sağ tıklayın ve ??'de gösterildiği gibi "Nesneyi Düzenle" seçeneğini seçin. Bu, ??'de gösterilen nesne düzenleyicisini açar. Araç çubuğundaki etkinleştir/devre dışı bırak düğmesine tıklayarak "Nesne devre dışı" ifadesinin görünmesini sağlayın. Üçgen yapı artık cihazdan kaybolacak ve ??'te gösterilen düz yığın kalacaktır.
Aslında neyi ortadan kaldırdık? Bu dokulu katman, bir güneş hücresi için iki önemli işlevi yerine getirir. İlk olarak, ani ve düz bir yüzey yerine kademeli ve açılı bir yüzey oluşturarak, yüzeydeki yansımayı azaltır; böylece ışığın yüzeyden doğrudan geri yansıması yerine daha fazla ışık cihaza girer. İkinci olarak, iletilen ışığı dağıtır ve yönlendirir, böylece ışık açılı olarak hareket eder ve emici katmanda daha uzun bir yol izler, bu da emilim olasılığını artırır. Bu etkilerin birleşimi, toplam emilen ışık miktarını ve dolayısıyla kısa devre akımını artırır. Gerçek cihazlarda – silikon hücreler klasik bir örnektir ve burada mikron ölçeğindeki piramitler rutin olarak yüzeye kazınır – bu fayda iyi bilinmektedir, ancak deneysel olarak izole etmek ve ölçmek zor olabilir. Bir simülasyon, yapıyı açıp kapatmamıza ve etkisini doğrudan okumamıza olanak tanır.Aslında neyi ortadan kaldırdık? Bu dokulu katman, bir güneş hücresi için iki önemli işlevi yerine getirir. İlk olarak, ani ve düz bir yüzey yerine kademeli ve açılı bir yüzey oluşturarak, yüzeydeki yansımayı azaltır; böylece ışığın yüzeyden doğrudan geri yansıması yerine daha fazla ışık cihaza girer. İkinci olarak, iletilen ışığı dağıtır ve yönlendirir, böylece ışık açılı olarak hareket eder ve emici katmanda daha uzun bir yol izler, bu da emilim olasılığını artırır. Bu etkilerin birleşimi, toplam emilen ışık miktarını ve dolayısıyla kısa devre akımını artırır. Gerçek cihazlarda – silikon hücreler klasik bir örnektir ve burada mikron ölçeğindeki piramitler rutin olarak yüzeye kazınır – bu fayda iyi bilinmektedir, ancak deneysel olarak izole etmek ve ölçmek zor olabilir. Bir simülasyon, yapıyı açıp kapatmamıza ve etkisini doğrudan okumamıza olanak tanır.
Tekrar çalıştırın ve karşılaştırın.
Üçgen şeklindeki yapı devre dışı bırakıldığında, simülasyonu yeniden çalıştırınBu, taze bir ürün elde edilmesini sağlar. jv.csv ışık yansımasını engelleyici katmana sahip olmayan cihaz için
bu yeni değeri grafiğe çiziniz. jv.csv kaydedilenlerle birlikte jv_backup.csv
(tüm cihaz) aynı eksenler üzerinde olacak şekilde; sonuç olarak şuna benzer bir şey elde etmelisiniz:
??Fark küçük olsa da belirgin bir şekilde gözlemlenebilir: ışığı hapseden yapı kullanıldığında, kısa devre akımının büyüklüğü artar (yaklaşık −162 A m).−2) ile kıyaslandığında (yaklaşık −155 A m).−2). Bu, yüzey yapısının emilen ışık miktarını artırdığını ve dolayısıyla hücrenin üretebileceği akım miktarını yükselttiğini doğrulamaktadır.
Tekrar çalıştırın ve karşılaştırın.
Üçgen şeklindeki yapı devre dışı bırakıldığında, simülasyonu yeniden çalıştırınBu, taze bir ürün elde edilmesini sağlar. jv.csv ışık yansımasını engelleyici katmana sahip olmayan cihaz için
bu yeni değeri grafiğe çiziniz. jv.csv kaydedilenlerle birlikte jv_backup.csv
(tüm cihaz) aynı eksenler üzerinde olacak şekilde; sonuç olarak şuna benzer bir şey elde etmelisiniz:
??Fark küçük olsa da belirgin bir şekilde gözlemlenebilir: ışığı hapseden yapı kullanıldığında, kısa devre akımının büyüklüğü artar (yaklaşık −162 A m).−2) ile kıyaslandığında (yaklaşık −155 A m).−2). Bu, yüzey yapısının emilen ışık miktarını artırdığını ve dolayısıyla hücrenin üretebileceği akım miktarını yükselttiğini doğrulamaktadır.
8. Elektriksel problemin karmaşıklığını azaltmak8. Elektriksel problemin karmaşıklığını azaltmak
Tamamen çok boyutlu bir simülasyon her zaman gerekli değildir. Birçok katmanlı güneş hücresinde, baskın değişim cihazın kalınlığı üzerinden gerçekleşir, bu nedenle iyi çözünürlüklü bir 1 boyutlu model, hesaplama maliyetinin çok daha azıyla önemli fiziksel özellikleri yeniden üretebilir. Daha yüksek boyutlu modeller, cihazın geometrisi veya iletimin kendisi yatay olarak değiştiğinde en kullanışlıdır.Tamamen çok boyutlu bir simülasyon her zaman gerekli değildir. Birçok katmanlı güneş hücresinde, baskın değişim cihazın kalınlığı üzerinden gerçekleşir, bu nedenle iyi çözünürlüklü bir 1 boyutlu model, hesaplama maliyetinin çok daha azıyla önemli fiziksel özellikleri yeniden üretebilir. Daha yüksek boyutlu modeller, cihazın geometrisi veya iletimin kendisi yatay olarak değiştiğinde en kullanışlıdır.
Bu örnekte, dokulu ve ışığı hapseden yüzey, optik problemi gerçek anlamda iki boyutlu hale getiriyor. Işık yana doğru dağılır, bu nedenle optik alan hem x yönünde hem de cihazın kalınlığı boyunca değişir. Elektriksel problem ise farklıdır: yük taşınımı hala katmanlar arasındaki hareketle belirlenir, bu nedenle tek boyutlu bir sürüklenme-difüzyon modeli yeterli olabilir.Bu örnekte, dokulu ve ışığı hapseden yüzey, optik problemi gerçek anlamda iki boyutlu hale getiriyor. Işık yana doğru dağılır, bu nedenle optik alan hem x yönünde hem de cihazın kalınlığı boyunca değişir. Elektriksel problem ise farklıdır: yük taşınımı hala katmanlar arasındaki hareketle belirlenir, bu nedenle tek boyutlu bir sürüklenme-difüzyon modeli yeterli olabilir.
Bu ayrım önemlidir, çünkü birbiriyle eşleştirilmiş 2 boyutlu FDTD ve 2 boyutlu sürüklenme-difüzyon simülasyonu, basitleştirilmiş bir modele kıyasla çok daha maliyetlidir. Bu nedenle, dokunun önemli olduğu 2 boyutlu optik hesaplamayı koruyacağız ve elektriksel hesaplamanın, ilgilenilen davranış özelliklerini kaybetmeden 1 boyuta indirgenebilir olup olmadığını test edeceğiz.Bu ayrım önemlidir, çünkü birbiriyle eşleştirilmiş 2 boyutlu FDTD ve 2 boyutlu sürüklenme-difüzyon simülasyonu, basitleştirilmiş bir modele kıyasla çok daha maliyetlidir. Bu nedenle, dokunun önemli olduğu 2 boyutlu optik hesaplamayı koruyacağız ve elektriksel hesaplamanın, ilgilenilen davranış özelliklerini kaybetmeden 1 boyuta indirgenebilir olup olmadığını test edeceğiz.
??'de gösterilen Elektrik şeridini açın ve Elektrik ağını tıklayın. Ağ düzenleyici ??'de gösterilir. Cihaz, y ekseni boyunca 40 nokta, katman yığını boyunca ve yan x ekseni boyunca 10 nokta kullanılarak ayrıklaştırılır. Daha ince y ağı, cihazdaki bant eğimi, taşıyıcı gradyanları, rekombinasyon ve akım akışını çözer.??'de gösterilen Elektrik şeridini açın ve Elektrik ağını tıklayın. Ağ düzenleyici ??'de gösterilir. Cihaz, y ekseni boyunca 40 nokta, katman yığını boyunca ve yan x ekseni boyunca 10 nokta kullanılarak ayrıklaştırılır. Daha ince y ağı, cihazdaki bant eğimi, taşıyıcı gradyanları, rekombinasyon ve akım akışını çözer.
Elektriksel modeli tek bir boyuta indirgemek için, ağ düzenleyicisinin üst kısmındaki X Boyut seçeneğine tıklayın. Bu, yanal x ağını kaldırır ve yalnızca kalınlık boyunca uzanan y ağını bırakır; bu durum ??'de gösterilmiştir. Optik simülasyon 2 boyutlu kalır, ancak sürüklenme-difüzyon hesaplaması artık daha hızlı bir 1 boyutlu elektriksel modeldir.Elektriksel modeli tek bir boyuta indirgemek için, ağ düzenleyicisinin üst kısmındaki X Boyut seçeneğine tıklayın. Bu, yanal x ağını kaldırır ve yalnızca kalınlık boyunca uzanan y ağını bırakır; bu durum ??'de gösterilmiştir. Optik simülasyon 2 boyutlu kalır, ancak sürüklenme-difüzyon hesaplaması artık daha hızlı bir 1 boyutlu elektriksel modeldir.
Simülasyonu yeniden çalıştırın. Model artık 2 boyutlu optik simülasyonu, 1 boyutlu elektrik simülasyonuyla birleştirerek kullanıyor. FDTD çözümleyicisi, ışık yansıtan yapının neden olduğu yanal saçılmayı hala çözümlüyor; drift-difüzyon çözümleyicisi ise taşıyıcı taşınımını yalnızca cihazın kalınlığı boyunca ele alıyor.Simülasyonu yeniden çalıştırın. Model artık 2 boyutlu optik simülasyonu, 1 boyutlu elektrik simülasyonuyla birleştirerek kullanıyor. FDTD çözümleyicisi, ışık yansıtan yapının neden olduğu yanal saçılmayı hala çözümlüyor; drift-difüzyon çözümleyicisi ise taşıyıcı taşınımını yalnızca cihazın kalınlığı boyunca ele alıyor.
Önceki gibi JV eğrisini inceleyin. Ardından snapshots dizinini açın ve serbest elektron ve boşluk yoğunluklarının grafiğini çizin. Elde edilen sonuç ??'e benzemelidir. Tam elektrik modelinin ürettiği 2 boyutlu yüzeyler yerine, taşıyıcı yoğunlukları artık katman yığını boyunca 1 boyutlu profiller olarak gösterilmektedir.Önceki gibi JV eğrisini inceleyin. Ardından snapshots dizinini açın ve serbest elektron ve boşluk yoğunluklarının grafiğini çizin. Elde edilen sonuç ??'e benzemelidir. Tam elektrik modelinin ürettiği 2 boyutlu yüzeyler yerine, taşıyıcı yoğunlukları artık katman yığını boyunca 1 boyutlu profiller olarak gösterilmektedir.
Bu, genellikle etkili bir modelleme stratejisidir: geometrinin gerektirdiği yerlerde 2 boyutlu modeli kullanın, ancak fiziksel özelliklerin ağırlıklı olarak kalınlık boyunca gerçekleştiği yerlerde 1 boyutlu modeli kullanın. Bu yaklaşım, yanal taşıyıcı taşınımının önemli olmadığı durumlarda uygundur; bu durum, genellikle yanal olarak homojen ince film güneş hücrelerinde görülür.Bu, genellikle etkili bir modelleme stratejisidir: geometrinin gerektirdiği yerlerde 2 boyutlu modeli kullanın, ancak fiziksel özelliklerin ağırlıklı olarak kalınlık boyunca gerçekleştiği yerlerde 1 boyutlu modeli kullanın. Bu yaklaşım, yanal taşıyıcı taşınımının önemli olmadığı durumlarda uygundur; bu durum, genellikle yanal olarak homojen ince film güneş hücrelerinde görülür.
9. Optik problemin boyutunu azaltmak9. Optik problemin boyutunu azaltmak
Elektriksel sorunu çözdüğümüzden, şimdi aynı işlemi optik sorun için de uygulayabilir ve tüm simülasyonu ne kadar küçültebileceğimizi görebiliriz. ??'de gösterilen Optik şeridine gidin ve Optik ağ üzerine tıklayın. Bu, ??'de gösterilen optik ağ düzenleyicisini açar. Elektriksel ağda olduğu gibi, x eksenindeki ayrıştırmayı kaldırmak için X Boyut düğmesine tıklayın. Optik sorun artık tek bir boyutta çözülmüştür; bu durum, ??'te gösterildiği gibi optik hesaplamayı önemli ölçüde küçültür.Elektriksel sorunu çözdüğümüzden, şimdi aynı işlemi optik sorun için de uygulayabilir ve tüm simülasyonu ne kadar küçültebileceğimizi görebiliriz. ??'de gösterilen Optik şeridine gidin ve Optik ağ üzerine tıklayın. Bu, ??'de gösterilen optik ağ düzenleyicisini açar. Elektriksel ağda olduğu gibi, x eksenindeki ayrıştırmayı kaldırmak için X Boyut düğmesine tıklayın. Optik sorun artık tek bir boyutta çözülmüştür; bu durum, ??'te gösterildiği gibi optik hesaplamayı önemli ölçüde küçültür.
Optik ağ düzenleyicisindeyken, sağ taraftaki dalga boyu ağını incelemek faydalı olacaktır. Simülasyonun şu anda yalnızca dalga boyu aralığının ortasında, yaklaşık 550 nm'de (daha önce FDTD çalışmasında kullandığımız aynı yeşil dalga boyu) tek bir noktada çözüm ürettiğini göreceksiniz. Başka bir deyişle, bu örnek tüm güneş spektrumunu simüle etmiyor; cihazı yalnızca tek bir renkli ışıkta değerlendiriyor. Tam güneş spektrumu yanıtını elde etmek isterseniz, çok daha fazla dalga boyu noktası eklemeniz gerekir (spektrumu anlamlı bir şekilde çözmek için en az 20 nokta). Bu tamamen mümkün ve geçerli, ancak işlem süresi önemli ölçüde artacağından, burada yalnızca tek bir dalga boyu kullanarak demoyu hızlı tutuyoruz.Optik ağ düzenleyicisindeyken, sağ taraftaki dalga boyu ağını incelemek faydalı olacaktır. Simülasyonun şu anda yalnızca dalga boyu aralığının ortasında, yaklaşık 550 nm'de (daha önce FDTD çalışmasında kullandığımız aynı yeşil dalga boyu) tek bir noktada çözüm ürettiğini göreceksiniz. Başka bir deyişle, bu örnek tüm güneş spektrumunu simüle etmiyor; cihazı yalnızca tek bir renkli ışıkta değerlendiriyor. Tam güneş spektrumu yanıtını elde etmek isterseniz, çok daha fazla dalga boyu noktası eklemeniz gerekir (spektrumu anlamlı bir şekilde çözmek için en az 20 nokta). Bu tamamen mümkün ve geçerli, ancak işlem süresi önemli ölçüde artacağından, burada yalnızca tek bir dalga boyu kullanarak demoyu hızlı tutuyoruz.
Şimdi simülasyonu tekrar çalıştırın. Bu aşamada, 1 boyutlu bir optik simülasyonu, 1 boyutlu bir elektrik simülasyonuyla birleştirilmiş durumda; bu, modelin en basit versiyonu. 1 boyutlu FDTD sonuçlarını, ??'de gösterildiği gibi anlık görüntüleme aracından inceleyebilirsiniz. Optik güç yoğunluğu artık, pulsun cihaz içinden geçerken oluşturduğu tek bir 1 boyutlu çizgi profili şeklindedir; başlangıçta gördüğünüz 2 boyutlu alan haritasının aksine.Şimdi simülasyonu tekrar çalıştırın. Bu aşamada, 1 boyutlu bir optik simülasyonu, 1 boyutlu bir elektrik simülasyonuyla birleştirilmiş durumda; bu, modelin en basit versiyonu. 1 boyutlu FDTD sonuçlarını, ??'de gösterildiği gibi anlık görüntüleme aracından inceleyebilirsiniz. Optik güç yoğunluğu artık, pulsun cihaz içinden geçerken oluşturduğu tek bir 1 boyutlu çizgi profili şeklindedir; başlangıçta gördüğünüz 2 boyutlu alan haritasının aksine.
10. Daha hızlı bir alternatif: transfer matrisi yöntemi10. Daha hızlı bir alternatif: transfer matrisi yöntemi
Eğitimi tamamlamak için, daha önce gördüğümüz gibi, yüksek işlem gücü gerektiren FDTD yönteminden, çok daha ekonomik olan transfer matrisi yöntemine (TMM) geçeceğiz. Çoğu güneş pili simülasyon aracında transfer matrisi yöntemi, katı bir şekilde tek boyutlu bir model olarak düşünülür ve genellikle düz, düzlemsel yapılar için uygundur. Ancak, OghmaNano'nun yapısı sayesinde, transfer matrisi modelini herhangi bir yönde ve herhangi bir boyutta uygulayabilirsiniz; bu da onu birçok durumda FDTD'nin yerine kullanılabilecek esnek bir alternatif haline getirir.Eğitimi tamamlamak için, daha önce gördüğümüz gibi, yüksek işlem gücü gerektiren FDTD yönteminden, çok daha ekonomik olan transfer matrisi yöntemine (TMM) geçeceğiz. Çoğu güneş pili simülasyon aracında transfer matrisi yöntemi, katı bir şekilde tek boyutlu bir model olarak düşünülür ve genellikle düz, düzlemsel yapılar için uygundur. Ancak, OghmaNano'nun yapısı sayesinde, transfer matrisi modelini herhangi bir yönde ve herhangi bir boyutta uygulayabilirsiniz; bu da onu birçok durumda FDTD'nin yerine kullanılabilecek esnek bir alternatif haline getirir.
Optik şeridine gidin ve "Aktarım matrisi" düğmesine tıklayın. Bu, ??'de gösterilen optik simülasyon düzenleyicisini açar. "Optik simülasyonu çalıştır" seçeneğine tıklayın; böylece orada gösterilenine benzer bir foton dağılımı elde edersiniz. OghmaNano'nun burada yaptığı şey, 2B cihaz üzerinde aktarım matrisi yöntemini uygulamak ve bunu yapının içindeki bir dizi bağımsız dikey dilim olarak çözmektir. Önemli olan nokta, FDTD'den farklı olarak, bitişik dilimler arasında herhangi bir çapraz etkileşim olmamasıdır: aktarım matrisi yöntemi, Maxwell denklemlerinin çok daha basit bir yaklaşımıdır, bu nedenle ışık bir dilimden diğerine yana doğru saçılmaz. Bu yaklaşımın karşılığında, alanın zaman içinde değişimi olmadığı için FDTD'ye göre çok daha hızlı çalışır.Optik şeridine gidin ve "Aktarım matrisi" düğmesine tıklayın. Bu, ??'de gösterilen optik simülasyon düzenleyicisini açar. "Optik simülasyonu çalıştır" seçeneğine tıklayın; böylece orada gösterilenine benzer bir foton dağılımı elde edersiniz. OghmaNano'nun burada yaptığı şey, 2B cihaz üzerinde aktarım matrisi yöntemini uygulamak ve bunu yapının içindeki bir dizi bağımsız dikey dilim olarak çözmektir. Önemli olan nokta, FDTD'den farklı olarak, bitişik dilimler arasında herhangi bir çapraz etkileşim olmamasıdır: aktarım matrisi yöntemi, Maxwell denklemlerinin çok daha basit bir yaklaşımıdır, bu nedenle ışık bir dilimden diğerine yana doğru saçılmaz. Bu yaklaşımın karşılığında, alanın zaman içinde değişimi olmadığı için FDTD'ye göre çok daha hızlı çalışır.
Aktarım matrisi yöntemi oldukça ekonomik olduğu için, artık tek bir dalga boyu yerine birçok dalga boyunda çözümler üretebiliriz. Optik ağ düzenleyicisine geri dönün ve dalga boyu ağını yaklaşık 20 noktaya ayarlayın, ardından optik simülasyonu yeniden çalıştırın. Simülasyon çalışırken, terminalin her bir dalga boyunu sırayla işlediğini göreceksiniz (bkz. ??). Her optik dilim, kendi dalga boyunda çözülür (burada yaklaşık 312,5 nm'den 787,5 nm'ye kadar değişir) ve metin, şu anda çözülen dalga boyunu belirtmek için renk kodlu olarak gösterilir.Aktarım matrisi yöntemi oldukça ekonomik olduğu için, artık tek bir dalga boyu yerine birçok dalga boyunda çözümler üretebiliriz. Optik ağ düzenleyicisine geri dönün ve dalga boyu ağını yaklaşık 20 noktaya ayarlayın, ardından optik simülasyonu yeniden çalıştırın. Simülasyon çalışırken, terminalin her bir dalga boyunu sırayla işlediğini göreceksiniz (bkz. ??). Her optik dilim, kendi dalga boyunda çözülür (burada yaklaşık 312,5 nm'den 787,5 nm'ye kadar değişir) ve metin, şu anda çözülen dalga boyunu belirtmek için renk kodlu olarak gösterilir.
Simülasyon tamamlandıktan sonra, aktarım matrisi penceresine, ??, geri dönün ve "Foton dağılımı emilimi" sekmesini seçin. Artık pencerenin altındaki kaydırıcıyı kullanarak dalga boylarını tek tek inceleyebilir ve cihazın hangi bölümünde her bir renk spektrumunun emildiğini görebilirsiniz. Örnekte görüldüğü gibi, kaydırıcı 587,5 nm'de bulunuyor ve perovskit cihazın içindeki ilgili emilim profilini görebilirsiniz. Bu, güneş spektrumunun farklı bölümlerinin hücrenin farklı derinliklerinde nasıl emildiğini anlamak için hızlı ve sezgisel bir yöntemdir.Simülasyon tamamlandıktan sonra, aktarım matrisi penceresine, ??, geri dönün ve "Foton dağılımı emilimi" sekmesini seçin. Artık pencerenin altındaki kaydırıcıyı kullanarak dalga boylarını tek tek inceleyebilir ve cihazın hangi bölümünde her bir renk spektrumunun emildiğini görebilirsiniz. Örnekte görüldüğü gibi, kaydırıcı 587,5 nm'de bulunuyor ve perovskit cihazın içindeki ilgili emilim profilini görebilirsiniz. Bu, güneş spektrumunun farklı bölümlerinin hücrenin farklı derinliklerinde nasıl emildiğini anlamak için hızlı ve sezgisel bir yöntemdir.
11. Optik üretim modelinin seçilmesi11. Optik üretim modelinin seçilmesi
Varsayılan olarak, bu simülasyon optik üretimi için FDTD çözümleyicisini kullanır; bu, üretilen değerleri elektrik hesaplamasına aktaran modeldir. Elektriksel simülasyonu daha hızlı bir yöntemle (transfer matrisi yöntemi) çalıştırmak isterseniz, üretim modelini doğrudan değiştirebilirsiniz. ??'de gösterilen menüyü açın ve JV düzenleyicisine tıklayın. JV düzenleyicisinde, "Yük taşıyıcı üretimi" bölümünde, "Yük taşıyıcı üretimi modeli"ni FDTD'den transfer matrisi olarak değiştirin (bkz. ??). Bundan sonra optik üretim profili, FDTD yerine transfer matrisi yöntemi kullanılarak hesaplanacaktır.Varsayılan olarak, bu simülasyon optik üretimi için FDTD çözümleyicisini kullanır; bu, üretilen değerleri elektrik hesaplamasına aktaran modeldir. Elektriksel simülasyonu daha hızlı bir yöntemle (transfer matrisi yöntemi) çalıştırmak isterseniz, üretim modelini doğrudan değiştirebilirsiniz. ??'de gösterilen menüyü açın ve JV düzenleyicisine tıklayın. JV düzenleyicisinde, "Yük taşıyıcı üretimi" bölümünde, "Yük taşıyıcı üretimi modeli"ni FDTD'den transfer matrisi olarak değiştirin (bkz. ??). Bundan sonra optik üretim profili, FDTD yerine transfer matrisi yöntemi kullanılarak hesaplanacaktır.
FDTD'den transfer matrisine değiştirin.Ortak girişim düzenleyicide, yük taşıyıcı üretimi modelini FDTD'den transfer matrisine değiştirin.Özet. Bu eğitim boyunca, tek bir cihazı çeşitli modelleme seçeneklerinden geçirdik. Karmaşık, ışığı hapseden üst yüzeye sahip bir perovskit hücre için 2 boyutlu bir FDTD optik simülasyonunu ve 2 boyutlu bir difüzyon-akım elektrik modeliyle birleştirerek başladık. Ardından, hem optik hem de elektrik problemlerinin boyutunu 2 boyutlu iken 1 boyutluya düşürdük, çalışma süresini ve sonuçlardaki değişiklikleri gözlemledik ve tekrar 2 boyutluya yükselttik. Son olarak, optik problemi tamamen farklı bir şekilde basitleştirerek, çok daha hızlı olan transfer matrisi yöntemini kullanarak FDTD'yi değiştirdik.Özet. Bu eğitim boyunca, tek bir cihazı çeşitli modelleme seçeneklerinden geçirdik. Karmaşık, ışığı hapseden üst yüzeye sahip bir perovskit hücre için 2 boyutlu bir FDTD optik simülasyonunu ve 2 boyutlu bir difüzyon-akım elektrik modeliyle birleştirerek başladık. Ardından, hem optik hem de elektrik problemlerinin boyutunu 2 boyutlu iken 1 boyutluya düşürdük, çalışma süresini ve sonuçlardaki değişiklikleri gözlemledik ve tekrar 2 boyutluya yükselttik. Son olarak, optik problemi tamamen farklı bir şekilde basitleştirerek, çok daha hızlı olan transfer matrisi yöntemini kullanarak FDTD'yi değiştirdik.