Stany wzbudzone w materiałach emitujących promieniowanie.
1. Wprowadzenie
W diodach LED i OLED emisja światła nie zachodzi bezpośrednio w wyniku działania swobodnych nośników ładunku, lecz w wyniku wzbudzonych stanów (ekscytonów), które powstają podczas rekombinacji elektronów i dziur. Te wzbudzone stany występują jako singlety i triplet, z których każdy charakteryzuje się odmiennymi ścieżkami rozpadu, mechanizmami oddziaływania i efektywnością promieniowania. Równowaga między procesami ich powstawania, konwersji i zaniku ostatecznie decyduje o jasności, wydajności i charakterystyce zmiany parametrów urządzenia. W związku z tym realistyczny model musi uwzględniać zmiany populacji tych wzbudzonych stanów. Ponieważ ekscytony powstają w wyniku rekombinacji nośników, wymaga to połączenia z opisem transportu ładunku opartym na modelu dryfu i dyfuzji, który dostarcza lokalne gęstości nośników i szybkości rekombinacji, które pełnią rolę parametrów „pompowania” dla systemu wzbudzonych stanów.
W praktyce oznacza to rozwiązywanie równań dyfuzji i dryfu w połączeniu z zestawem sprzężonych równań kinetycznych opisujących populacje singletów i tripletów, a także, w zależności od potrzeb, dynamikę fotonów lub modów optycznych. Konkretny zestaw równań zależy od rozwiązywanego problemu: na przykład, modelowanie efektywności diod OLED może wymagać jedynie równań kinetycznych ekscytonów, natomiast modelowanie organicznych laserów dodatkowo wymaga uwzględnienia sprzężenia z populacjami fotonów i efektami rezonatora. Poziom szczegółowości może być zatem dostosowywany w zależności od tego, czy wymagane jest minimalne, czy bardziej kompletne fizyczne opisanie urządzenia.
💡 Uwaga: W większości symulacji OLED nie ma potrzeby uwzględniania stanów wzbudzonych. Jest to zaawansowana funkcja, która ma zasadnicze znaczenie głównie podczas modelowania spadku wydajności przy wysokich gęstościach prądu, gdzie interakcje między ekscytonami, a także między ekscytonami i polaronami, stają się istotne.
2. Przegląd
OghmaNano umożliwia rozwiązywanie do czterech sprzężonych równań szybkości dla stanów singletowych i tripletowych, oprócz równań dyfuzji i dryfu w przestrzeni jednowymiarowej, co przedstawiono schematycznie w ??. Są to równania dla stanu singletowego w materiale bazowym, równanie dla stanu tripletowego w materiale bazowym, równanie dla stanu singletowego w domieszce oraz równanie dla stanu tripletowego w domieszce. Model można włączyć, najpierw dezaktywując przycisk „kinetyka OLED”, a następnie wybierając, które równania są potrzebne, z rozwijanego menu, jak pokazano w ??. W większości symulacji OLED zazwyczaj wystarczające są tylko pierwsze dwa równania, odpowiadające populacjom stanów singletowych i tripletowych w materiale bazowym. Dostępne jest również równanie szybkości fotonów dla użytkowników, którzy chcą symulować działanie lasera. Równania te omówiono szczegółowo poniżej.
Opis tego modelu został opublikowany w następujących artykułach, w których można znaleźć więcej informacji na temat jego zastosowania w analizie danych eksperymentalnych: A. Bickerdike i in. Badanie przestrzenno-czasowej dynamiki ekscytonów w organicznych diodach laserowych, w których pompowanie odbywa się za pomocą prądu elektrycznego oraz A. Bickerdike i in. Odwrócona transformacja między stanami singletowym i tripletowym oraz wychwytywanie ekscytonów: ścieżka do obniżenia progu w wielorezonansowych organicznych półprzewodnikowych laserach, w których pompowanie odbywa się za pomocą prądu elektrycznego.
3. Równania dryfu i dyfuzji
Zanim rozwiążemy równania szybkości dla stanów wzbudzonych, należy najpierw określić, w jaki sposób nośniki ładunku są wprowadzane, transportowane i rekombinowane wewnątrz urządzenia. Robi się to za pomocą równań dryfu i dyfuzji, które określają gęstość elektronów i dziur oraz szybkości rekombinacji, które pełnią rolę składników „pompowania” dla systemu stanów wzbudzonych. Są to standardowe równania dryfu i dyfuzji, które służą do opisu transportu ładunku w półprzewodnikach, w tym dryfu nośników w polu elektrycznym, dyfuzji spowodowanej gradientami stężeń oraz rekombinacji bimolekularnej. Pełny opis tych równań można znaleźć tutaj: Teoria dryfu i dyfuzji, a szczegółowe wyprowadzenie tutaj: Wyprowadzenie równań dryfu i dyfuzji.
W tych równaniach \(n\) i \(p\) oznaczają odpowiednio gęstość elektronów i dziur, \(\mathbf{J}_n\) i \(\mathbf{J}_p\) – odpowiadające im gęstości prądu, \(\mu_n\) i \(\mu_p\) – ruchliwości, \(D_n\) i \(D_p\) – współczynniki dyfuzji, \(\phi\) – potencjał elektrostatyczny, \(G_n\) i \(G_p\) – szybkości generacji, \(R_{\mathrm{free}}\) – szybkość rekombinacji bimolekularnej ze współczynnikiem \(k_r\), a \(R_{\mathrm{trap}}\) – szybkość rekombinacji wspomaganej przez pułapki. Wielkości \(n_0\) i \(p_0\) oznaczają gęstości nośników w stanie równowagi.
Ciągłość elektronów
\[ \frac{\partial n}{\partial t} = \frac{1}{q}\nabla \cdot \mathbf{J}_n \;-\; R_{\mathrm{free}} \;-\; R_{\mathrm{trap}} \;+\; G_n, \qquad \mathbf{J}_n = -\,q\mu_n n \nabla\phi \;+\; q D_n \nabla n \]
Ciągłość otworów
\[ \frac{\partial p}{\partial t} = -\,\frac{1}{q}\nabla \cdot \mathbf{J}_p \;-\; R_{\mathrm{free}} \;-\; R_{\mathrm{trap}} \;+\; G_p, \qquad \mathbf{J}_p = \;q\mu_p p \nabla\phi \;-\; q D_p \nabla p \]
Populacja osobników pojedynczych (organizm gospodarz)
\[ \frac{dN_S}{dt} = \frac{1}{4}\big(\gamma_{\mathrm{free}} R_{\mathrm{free}} + \gamma_{\mathrm{trap}} R_{\mathrm{trap}}\big) + \frac{1}{4}\kappa_{TT}N_T^{2} - (\kappa_{\mathrm{FRET}}P_{OD} + \kappa_S + \kappa_{ISC})N_S - \Big(\tfrac{7}{4}\kappa_{SS}N_S + \kappa_{SP}(n_{\mathrm{free}}+p_{\mathrm{free}}) + \kappa_{ST}N_T\Big)N_S \]
Populacja osobników o potrójnym genotypie (organizm gospodarz)
\[ \frac{dN_T}{dt} = \frac{3}{4}\big(\gamma_{\mathrm{free}} R_{\mathrm{free}} + \gamma_{\mathrm{trap}} R_{\mathrm{trap}}\big) + \kappa_{ISC}N_S + \frac{3}{4}\kappa_{SS}N_S^{2} - (\kappa_{DEXT}P_{OD} + \kappa_T + \kappa_{TP}(n_{\mathrm{free}}+p_{\mathrm{free}}))N_T - \frac{5}{4}\kappa_{TT}N_T^{2} \]
Populacja stanów singletowych (domieszek)
\[ \frac{dN_{SD}}{dt} = \kappa_{\mathrm{FRET}}P_{OD}N_S + \frac{1}{4}\kappa_{TTD}N_{TD}^{2} - (\kappa_{SD} + \kappa_{ISCD})N_{SD} - \Big(\tfrac{7}{4}\kappa_{SSD}N_{SD} + \kappa_{SPD}(n_{\mathrm{free}}+p_{\mathrm{free}}) + \kappa_{STD}N_{TD}\Big)N_{SD} - \xi P_{HO}\big(N_{SD} - WN_{OD}\big) \]
Populacja tripletów (domieszka)
\[ \frac{dN_{TD}}{dt} = \kappa_{DEXT}P_{OD}N_T + \kappa_{ISCD}N_{SD} + \frac{3}{4}\kappa_{SSD}N_{SD}^{2} - \kappa_{TD}N_{TD} - \frac{5}{4}\kappa_{TTD}N_{TD}^{2} - \kappa_{TPD}N_{TD}(n_{\mathrm{free}}+p_{\mathrm{free}}) \]
Liczebność fotonów (w trybie optycznym)
\[ \frac{dP_{HO}}{dt} = \beta_{sp}\kappa_{SD}N_{SD} + \big(\Gamma \xi (N_{SD} - WN_{OD}) - \kappa_{CAV}\big) P_{HO} \]
Ograniczenie dotyczące liczebności domieszek.
\[ N_{OD} = N_{DOP} - N_{SD} - N_{TD} \]
💡 Uwaga: Równania dla pojedynczych i potrójnych stanów wzbudzonych mogą również zawierać człony związane z dyfuzją, które można włączyć za pomocą rozwijanego menu u góry edytora elektrycznego. Zazwyczaj jednak pozostawia się je wyłączone, ponieważ utrudniają one numeryczne rozwiązywanie równań, wydłużają czas obliczeń i zmniejszają niezawodność algorytmu. W większości przypadków nie jest to konieczne, ponieważ ekscytony zazwyczaj mają krótką drogę dyfuzji, więc włączenie dyfuzji przynosi ograniczone korzyści, chyba że jest to wyraźnie wymagane.
4. Emisja światła
Emisja światła w modelu wynika z procesów rekombinacji nośników ładunku i/lub relaksacji ekscytonów. Emitowane światło bezpośrednio wpływa na obliczone wartości efektywności kwantowej, w tym zewnętrznej efektywności kwantowej (EQE), charakterystyk prądowo-napięciowych (L–V), charakterystyk prądowo-świetlnych (L–I) oraz widma emisji materiału. Punkt, w którym światło jest emitowane z modelu, zależy od tego, które procesy fizyczne są aktywne. Jeśli model ekscytonowy jest wyłączony, emisja jest pobierana bezpośrednio z członów rekombinacji (\(R_{\mathrm{free}}\) i \(R_{\mathrm{trap}}\)). Wraz z aktywacją kolejnych równań, emisja jest pobierana z odpowiednich populacji ekscytonowych lub optycznych. Konkretne ścieżki emisji wykorzystywane w różnych konfiguracjach modelu zostały podsumowane poniżej.
W modelu światło może być emitowane na cztery różne sposoby, w zależności od tego, które równania zostaną aktywowane.
- Po wyłączeniu modelu singlet-triplet, światło jest emitowane bezpośrednio w wyniku rekombinacji nośników swobodnych; obejmuje to również rekombinację poprzez stany pułapkowe, którą można zapisać jako \(R_{\mathrm{trap}}\); ten składnik można włączać lub wyłączać niezależnie.
- Jeśli włączone są równania dla stanów singletowych i tripletowych, emisja jest rejestrowana podczas rozpadu stanu singletowego.
- Jeśli aktywowane są równania opisujące oddziaływanie między atomem gospodarza a atomem domieszkującym, emisja następuje z populacji singletów atomów domieszkujących.
- Jeśli aktywna jest funkcja opisująca szybkość emisji fotonów, emisja jest obliczana na podstawie współczynnika strat w rezonatorze.
| Konfiguracja modelu | Źródło emisji. | Częstotliwość generowania fotonów |
|---|---|---|
| Brak modelu ekcytonowego. | Swobodna rekombinacja nośników ładunku | \(G_\gamma = \eta_{\mathrm{ph}}\left(R_{\mathrm{free}} + R_{\mathrm{trap}}\right)\) |
| Obsługa stanów singletowych i tripletowych. | Rozpad stanu singletowego w jądrze atomowym. | \(G_\gamma = \eta_{\mathrm{ph}}\,\kappa_S N_S\) |
| Włączono funkcję singlet/triplet oraz dodano domieszkę. | Rozpad stanu singletu z domieszką | \(G_\gamma = \eta_{\mathrm{ph}}\,\kappa_{SD} N_{SD}\) |
| Włączono równanie opisujące szybkość emisji fotonów. | Ubytek w jamie ustnej / próchnica. | \(G_\gamma = \kappa_{\mathrm{CAV}} P_{HO}\) |
5. Wyniki
Model stanu wzbudzonego generuje szereg dodatkowych danych wyjściowych, które można wykorzystać do analizy właściwości struktur OLED i laserowych. Przestrzenne obrazy rozkładu populacji singletów i tripletów można przeglądać w odpowiednim katalogu, jak pokazano w ??. W tym przykładzie pliki EX_Ns.csv i EX_Nt.csv przedstawiono w formie wykresu w zależności od położenia, co odpowiada odpowiednio gęstości singletów i tripletów. Można również generować dane wyjściowe zależne od czasu lub napięcia, jak to zilustrowano w ??, gdzie gęstość tripletów przedstawiono w formie wykresu w zależności od przyłożonego napięcia. Wpływ modelu stanu wzbudzonego znajduje również odzwierciedlenie w obliczonych parametrach wydajności urządzenia. Na przykład, krzywa EQE przedstawiona w ?? wykazuje spadek przy wyższym napięciu ze względu na anihilację singletów i tripletów. Podobnie, krzywa zależności światła od napięcia przedstawiona w ?? uwzględnia wpływ równań singletów i tripletów poprzez sposób, w jaki światło jest emitowane z modelu.
EX_Ns.csv i EX_Nt.csv, odpowiadające odpowiednio gęstości stanów singletowych i tripletowych, przedstawione w formie wykresu w zależności od położenia.
6. Zmienne i stałe
Zmienne stanu
| Symbol | Opis |
|---|---|
| \(N_S\) | Populacja organizmów będących żywicielem. |
| \(N_T\) | Populacja osobników o potrójnym genotypie (organizm gospodarz). |
| \(N_{SD}\) | Populacja stanów singletowych (domieszka). |
| \(N_{TD}\) | Populacja tripletów (domieszka). |
| \(P_{HO}\) | Liczebność fotonów (w danym trybie optycznym). |
| \(N_{OD}\) | Liczebność domieszek w stanie podstawowym. |
| \(N_P\) | Liczebność polaronów. |
Współczynniki kinetyczne (gospodarza)
| Symbol | Opis | Token JSON |
|---|---|---|
| \(\kappa_S\) | Współczynnik zaniku populacji singletów (organizm gospodarz). | singlet_k_s |
| \(\kappa_{ISC}\) | Częstotliwość przejścia między stanami singletowym (stan podstawowy) i tripletowym (stan wzbudzony) w obrębie tego samego układu. | singlet_k_isc |
| \(\kappa_{SS}\) | Częstotliwość anihilacji stanów singlet-singlet dla populacji stanów singlet (cząsteczka gospodarza). | singlet_k_ss |
| \(\kappa_{SP}\) | Częstotliwość anihilacji singletu i polaronu dla populacji singletów (w matrycy). | singlet_k_sp |
| \(\kappa_{ST}\) | Częstotliwość anihilacji stanów singlet-triplet między stanem singlet (cząsteczka gospodarska) a stanem triplet (cząsteczka gospodarska). | singlet_k_st |
| \(\kappa_T\) | Współczynnik zaniku populacji tripletów (organizmów żywicielskich). | singlet_k_t |
| \(\kappa_{TP}\) | Częstotliwość anihilacji tripletów i polaronów dla populacji tripletów (w matrycy). | singlet_k_tp |
| \(\kappa_{TT}\) | Współczynnik anihilacji stanów tripletowych dla populacji stanów tripletowych (substrat). | singlet_k_tt |
Współczynniki transferu (substrat → domieszka)
| Symbol | Opis | Token JSON |
|---|---|---|
| \(\kappa_{\mathrm{FRET}}\) | Częstotliwość transferu Förstera z populacji singletów (cząsteczka gospodarza) do populacji singletów (cząsteczka domieszkowa). | singlet_k_fret |
| \(\kappa_{DEXT}\) | Współczynnik transferu Dextera z populacji tripletów (substrat) do populacji tripletów (domieszka). | singlet_k_dext |
Współczynniki kinetyczne (domieszkowanie)
| Symbol | Opis | Token JSON |
|---|---|---|
| \(\kappa_{SD}\) | Częstotliwość zaniku populacji stanów singletowych (domieszek). | singlet_k_sd |
| \(\kappa_{ISCD}\) | Częstotliwość przejścia między stanami singletowym (domieszką) i tripletowym (domieszką). | singlet_k_iscd |
| \(\kappa_{SPD}\) | Częstotliwość anihilacji singletów i polaronów dla populacji singletów (domieszki). | singlet_k_spd |
| \(\kappa_{STD}\) | Częstotliwość anihilacji stanów singlet-triplet między singletem (domieszką) a tripletą (domieszką). | singlet_k_std |
| \(\kappa_{SSD}\) | Częstotliwość anihilacji stanów singlet-singlet dla populacji stanów singlet (domieszki). | singlet_k_ssd |
| \(\kappa_{TD}\) | Częstotliwość zaniku stanu wzbudzonego (dezaktywacji) dla tripletu (domieszki). | singlet_k_td |
| \(\kappa_{TTD}\) | Współczynnik anihilacji stanów tripletowych dla populacji stanów tripletowych (domieszki). | singlet_k_ttd |
| \(\kappa_{TPD}\) | Częstotliwość anihilacji tripletów i polaronów dla populacji tripletów (domieszki). | singlet_k_tpd |
Współczynniki optyczne i współczynniki rezonansowe
| Symbol | Opis | Token JSON |
|---|---|---|
| \(\Gamma\) | Współczynnik ograniczenia wpływa na zależność między populacją singletów (domieszek) a populacją fotonów. | singlet_gamma |
| \(W\) | Współczynnik nakładania się widm dla populacji fotonów i populacji domieszek w stanie podstawowym. | singlet_W |
| \(\xi\) | Sprzężenie między procesem stymulowanej emisji a populacją singletów (domieszek) i populacją fotonów. | — |
| \(\kappa_{CAV}\) | Współczynnik strat fotonów w trybie optycznym. | — |
| \(\beta_{sp}\) | Spontaniczna emisja i jej wpływ na populację fotonów. | — |
| \(\gamma\) | Współczynnik rekombinacji polaronów prowadzący do powstawania stanów singletowych i tripletowych (w matrycy). | — |
Parametry materiałowe i składu
| Token JSON | Symbol | Opis |
|---|---|---|
singlet_C |
\(C\) | Parametr określający stężenie domieszek, który służy do definiowania ilości domieszek obecnych w ośrodku emitującym. |
| — | \(N_{DOP}\) | Całkowita gęstość populacji domieszek. |
| — | \(P_{OD}\) | Dostępna wartość ułamka domieszkowania lub współczynnik zajętości, uwzględniane w wyrażeniach opisujących transfer elektronów z materiału podstawowego do domieszki. |
| — | \(n_0,\;p_0\) | Stężenia elektronów i dziur w stanie równowagi, wykorzystywane w wyrażeniu opisującym rekombinację swobodnych nośników. |
Interfejs graficzny i tokeny sterujące
| Token JSON | Symbol | Opis |
|---|---|---|
singlet_enabled |
— | Przełącznik logiczny, który włącza lub wyłącza model stanu wzbudzonego w interfejsie graficznym i solverze. |
text_singlet_ |
— | Token etykiety interfejsu graficznego, używany do wstawienia nagłówka „Stany wzbudzone”. |