PN Geçişli Diyot Simülasyonu (1B): Silisyum Akım-Gerilim Eğrisi, Sürüklenme-Difüzyon ve SRH RekombinasyonuPN Geçişli Diyot Simülasyonu (1B): Silisyum Akım-Gerilim Eğrisi, Sürüklenme-Difüzyon ve SRH Rekombinasyonu
1. Giriş1. Giriş
Silisyum PN geçişli diyot, temel bir yarı iletken cihazdır. Hem ayrı bir bileşen olarak açıkça hem de güç doğrultuculardan mantık ve analog devreye kadar hemen hemen her entegre elektronik sistemde dolaylı olarak yer alır. Tipik bir uygulama örneği ??'de gösterilmiştir; burada PN geçişleri, bağımsız cihazlar olarak kullanılmak yerine bir entegre devreye gömülmüştür.Silisyum PN geçişli diyot, temel bir yarı iletken cihazdır. Hem ayrı bir bileşen olarak açıkça hem de güç doğrultuculardan mantık ve analog devreye kadar hemen hemen her entegre elektronik sistemde dolaylı olarak yer alır. Tipik bir uygulama örneği ??'de gösterilmiştir; burada PN geçişleri, bağımsız cihazlar olarak kullanılmak yerine bir entegre devreye gömülmüştür.
Bu eğitimde simüle edilen cihaz basit olsa da, bunun temel bir yapı taşı olarak anlaşılması gerekir. Aynı bağlantı fiziği, diyot şeklinde bağlanmış cihazları, transistör bağlantılarını ve entegre silikon teknolojilerinin içindeki yalıtım yapılarını yönetir. Burada kullanılan katmanlı doping yapısı, ??'de şematik olarak gösterilmiştir.Bu eğitimde simüle edilen cihaz basit olsa da, bunun temel bir yapı taşı olarak anlaşılması gerekir. Aynı bağlantı fiziği, diyot şeklinde bağlanmış cihazları, transistör bağlantılarını ve entegre silikon teknolojilerinin içindeki yalıtım yapılarını yönetir. Burada kullanılan katmanlı doping yapısı, ??'de şematik olarak gösterilmiştir.
Bu eğitimde, OghmaNano’nun eşlenik sürüklenme-difüzyon + Poisson çözücüsünü kullanarak tek boyutlu bir silisyum PN geçişli diyotu simüle edeceksiniz. İdeal Shockley denklemine tamamen güvenmek yerine, bu yaklaşım içsel elektrik alanı, tükenme bölgesini ve taşıyıcı yoğunluklarının ve akımların mekânsal dağılımlarını çözümler.Bu eğitimde, OghmaNano’nun eşlenik sürüklenme-difüzyon + Poisson çözücüsünü kullanarak tek boyutlu bir silisyum PN geçişli diyotu simüle edeceksiniz. İdeal Shockley denklemine tamamen güvenmek yerine, bu yaklaşım içsel elektrik alanı, tükenme bölgesini ve taşıyıcı yoğunluklarının ve akımların mekânsal dağılımlarını çözümler.
Rekombinasyon fiziğinin açıkça ele alınması—özellikle Shockley–Read–Hall (SRH) rekombinasyonu—doping ve ömürdeki değişikliklerin, açılma davranışındaki ve idealitedeki değişikliklerle doğrudan ilişkilendirilmesini mümkün kılar. Karanlık bir I–V eğrisi oluşturacak, bias altında bant kenarlarını ve kuazi-Fermi seviyelerini inceleyecek ve ardından diyot tepkisindeki rekombinasyonla sınırlı bölgeleri belirlemek için bir ömür taraması yapacaksınız.Rekombinasyon fiziğinin açıkça ele alınması—özellikle Shockley–Read–Hall (SRH) rekombinasyonu—doping ve ömürdeki değişikliklerin, açılma davranışındaki ve idealitedeki değişikliklerle doğrudan ilişkilendirilmesini mümkün kılar. Karanlık bir I–V eğrisi oluşturacak, bias altında bant kenarlarını ve kuazi-Fermi seviyelerini inceleyecek ve ardından diyot tepkisindeki rekombinasyonla sınırlı bölgeleri belirlemek için bir ömür taraması yapacaksınız.
2. Yeni Bir Simülasyon Oluşturma2. Yeni Bir Simülasyon Oluşturma
Öncelikle, ana OghmaNano penceresinden yeni bir simülasyon oluşturun. Araç çubuğundaki "Yeni simülasyon" düğmesine tıklayın. Bu, simülasyon türü seçim iletişim kutusunu açacaktır (bkz. ??).Öncelikle, ana OghmaNano penceresinden yeni bir simülasyon oluşturun. Araç çubuğundaki "Yeni simülasyon" düğmesine tıklayın. Bu, simülasyon türü seçim iletişim kutusunu açacaktır (bkz. ??).
Simülasyon tipi diyalogda, önce Si demos üzerine çift tıklayın, ardından silikon bağlantı/diyot örneğini seçin (bkz. ??). OghmaNano, önceden tanımlanmış bir silikon bağlantı yapısını yükleyecektir; bu yapıyı bir PN diyot olarak ele alacağız.Simülasyon tipi diyalogda, önce Si demos üzerine çift tıklayın, ardından silikon bağlantı/diyot örneğini seçin (bkz. ??). OghmaNano, önceden tanımlanmış bir silikon bağlantı yapısını yükleyecektir; bu yapıyı bir PN diyot olarak ele alacağız.
Yüklenmiş cihaz yapısı, ana simülasyon penceresinde gösterilmektedir (bkz. ??). Bu eğitimde çözülen elektrik problemi tek boyutlu olmasına rağmen, 3 boyutlu görünüm, dikey katman yığını ve taşıyıcı taşınımına ve rekombinasyona katılan bölgelerin net bir şekilde görselleştirilmesini sağlar.Yüklenmiş cihaz yapısı, ana simülasyon penceresinde gösterilmektedir (bkz. ??). Bu eğitimde çözülen elektrik problemi tek boyutlu olmasına rağmen, 3 boyutlu görünüm, dikey katman yığını ve taşıyıcı taşınımına ve rekombinasyona katılan bölgelerin net bir şekilde görselleştirilmesini sağlar.
Diyot, dikey olarak üst üste yığılmış silikon katmanlarından oluşan bir dizi şeklinde uygulanır. Bu katmanlar, yüksek oranda katkılanmış bir p+ bölgesi, daha düşük oranda katkılanmış bir p bölgesi, düşük oranda katkılanmış bir n bölgesi ve yüksek oranda katkılanmış bir n+ bölgesinden oluşur. Bu yapı, Katman Düzenleyici'de açıkça listelenmiştir (bkz. ??), burada her katmana bir kalınlık, malzeme ve elektriksel rol atanır.Diyot, dikey olarak üst üste yığılmış silikon katmanlarından oluşan bir dizi şeklinde uygulanır. Bu katmanlar, yüksek oranda katkılanmış bir p+ bölgesi, daha düşük oranda katkılanmış bir p bölgesi, düşük oranda katkılanmış bir n bölgesi ve yüksek oranda katkılanmış bir n+ bölgesinden oluşur. Bu yapı, Katman Düzenleyici'de açıkça listelenmiştir (bkz. ??), burada her katmana bir kalınlık, malzeme ve elektriksel rol atanır.
Merkezdeki p ve n katmanları aktif PN birleşimini oluşturur. Denge durumunda, bu arayüz boyunca bir tükenme bölgesi oluşur ve bu da taşıyıcıların ayrışmasını ve taşınmasını kontrol eden yerleşik elektrik alanını meydana getirir. İnce ve yoğun şekilde katkılanmış p+ ve n+ katmanları, düşük dirençli temas bölgeleri olarak işlev görür ve uygulanan gerilimin öncelikle birleşim üzerinde değil, temas noktalarında düşmesini sağlar.Merkezdeki p ve n katmanları aktif PN birleşimini oluşturur. Denge durumunda, bu arayüz boyunca bir tükenme bölgesi oluşur ve bu da taşıyıcıların ayrışmasını ve taşınmasını kontrol eden yerleşik elektrik alanını meydana getirir. İnce ve yoğun şekilde katkılanmış p+ ve n+ katmanları, düşük dirençli temas bölgeleri olarak işlev görür ve uygulanan gerilimin öncelikle birleşim üzerinde değil, temas noktalarında düşmesini sağlar.
Aşağıdaki bölümlerde, bu yapı tek boyutlu bir cihaz olarak ele alınacaktır: tüm varyasyonlar büyüme yönü boyunca çözümlenirken, yanal varyasyonlar göz ardı edilecektir. Bu basitleştirmeye rağmen, model, pratik elektronik cihazlara yerleştirilmiş silikon PN bağlantılı diyotların karanlık durumdaki I–V davranışını belirleyen temel elektrostatik, taşıyıcı taşınımı ve rekombinasyon fiziğini yakalamaktadır.Aşağıdaki bölümlerde, bu yapı tek boyutlu bir cihaz olarak ele alınacaktır: tüm varyasyonlar büyüme yönü boyunca çözümlenirken, yanal varyasyonlar göz ardı edilecektir. Bu basitleştirmeye rağmen, model, pratik elektronik cihazlara yerleştirilmiş silikon PN bağlantılı diyotların karanlık durumdaki I–V davranışını belirleyen temel elektrostatik, taşıyıcı taşınımı ve rekombinasyon fiziğini yakalamaktadır.
3. Doping geçmişinin incelenmesi3. Doping geçmişinin incelenmesi
Katkılama profili, silisyum PN birleşimini tanımlar ve bu nedenle diyotun temel elektrostatik özelliklerini belirler. Birleşim konumunu, iç potansiyeli, boşalma genişliğini ve denge durumunda ve uygulanan gerilim altında oluşan iç elektrik alanını belirler.Katkılama profili, silisyum PN birleşimini tanımlar ve bu nedenle diyotun temel elektrostatik özelliklerini belirler. Birleşim konumunu, iç potansiyeli, boşalma genişliğini ve denge durumunda ve uygulanan gerilim altında oluşan iç elektrik alanını belirler.
Doping ayarlarını görüntülemek için, Elektriksel araç çubuğundan Doping/İyonlar düzenleyicisini açın (??'e bakın). Bu düzenleyici, iyonize edilmiş donörlerin ve akseptörlerin derinliğe bağlı olarak uzaysal dağılımını gösterir (??'ye bakın).Doping ayarlarını görüntülemek için, Elektriksel araç çubuğundan Doping/İyonlar düzenleyicisini açın (??'e bakın). Bu düzenleyici, iyonize edilmiş donörlerin ve akseptörlerin derinliğe bağlı olarak uzaysal dağılımını gösterir (??'ye bakın).
Bu eğitimde, geleneksel bir p+/p/n/n+ silisyum doping profili kullanılarak diyot oluşturulmaktadır. Merkezdeki p ve n bölgeleri orta düzeyde doplanmıştır ve aktif PN birleşimini oluşturur; bu birleşimde boşaltım bölgesi ve içsel elektrik alanı gelişir.Bu eğitimde, geleneksel bir p+/p/n/n+ silisyum doping profili kullanılarak diyot oluşturulmaktadır. Merkezdeki p ve n bölgeleri orta düzeyde doplanmıştır ve aktif PN birleşimini oluşturur; bu birleşimde boşaltım bölgesi ve içsel elektrik alanı gelişir.
İnce ve yoğun şekilde katkılanmış p+ ve n+ katmanları, düşük dirençli temas bölgeleri olarak işlev görür. Görevleri, iyi bir elektriksel yük enjeksiyonu ve yük taşıyıcılarının çekilmesi sağlamak ve aynı zamanda uygulanan voltajın çoğunun temas noktalarında değil, bağlantı bölgesinde düşmesini sağlamaktır.İnce ve yoğun şekilde katkılanmış p+ ve n+ katmanları, düşük dirençli temas bölgeleri olarak işlev görür. Görevleri, iyi bir elektriksel yük enjeksiyonu ve yük taşıyıcılarının çekilmesi sağlamak ve aynı zamanda uygulanan voltajın çoğunun temas noktalarında değil, bağlantı bölgesinde düşmesini sağlamaktır.
Bu eğitimin amacı doğrultusunda, temel kontrol kriteri şudur: Cihazın, aralarında belirgin bir geçiş olan, ağırlıklı olarak kabul edici katkılı bir bölge ve ağırlıklı olarak verici katkılı bir bölge içermesi. Katkılama yoğunluklarının kesin sayısal değerleri öncelikle tükenme genişliğini ve yerleşik alan kuvvetini etkiler; bu etkiler, sonraki bölümlerde diyotun karanlık durumdaki I–V karakteristikleri aracılığıyla dolaylı olarak incelenecektir.Bu eğitimin amacı doğrultusunda, temel kontrol kriteri şudur: Cihazın, aralarında belirgin bir geçiş olan, ağırlıklı olarak kabul edici katkılı bir bölge ve ağırlıklı olarak verici katkılı bir bölge içermesi. Katkılama yoğunluklarının kesin sayısal değerleri öncelikle tükenme genişliğini ve yerleşik alan kuvvetini etkiler; bu etkiler, sonraki bölümlerde diyotun karanlık durumdaki I–V karakteristikleri aracılığıyla dolaylı olarak incelenecektir.
4. Elektriksel parametrelerin ve rekombinasyon mekanizmalarının incelenmesi4. Elektriksel parametrelerin ve rekombinasyon mekanizmalarının incelenmesi
Elektriksel malzeme parametreleri, bölge bazında tanımlanır ve diyot boyunca taşıyıcı taşınımını, rekombinasyonu ve elektrostatik özellikleri kontrol eder. Ana pencereden, Cihaz yapısı → Elektriksel parametreler yoluyla elektriksel parametre düzenleyicisini açın. Cihaz yığınındaki her katmanın kendi parametre sekmesi vardır. Bu eğitimde, dört bölgenin tamamında aynı silikon malzeme modelini kullanıyoruz, ancak bunları farklı şekilde yorumluyoruz: p+ ve n+ düşük dirençli temas bölgeleri olarak işlev görürken, p ve n aktif birleşim oluşturur.Elektriksel malzeme parametreleri, bölge bazında tanımlanır ve diyot boyunca taşıyıcı taşınımını, rekombinasyonu ve elektrostatik özellikleri kontrol eder. Ana pencereden, Cihaz yapısı → Elektriksel parametreler yoluyla elektriksel parametre düzenleyicisini açın. Cihaz yığınındaki her katmanın kendi parametre sekmesi vardır. Bu eğitimde, dört bölgenin tamamında aynı silikon malzeme modelini kullanıyoruz, ancak bunları farklı şekilde yorumluyoruz: p+ ve n+ düşük dirençli temas bölgeleri olarak işlev görürken, p ve n aktif birleşim oluşturur.
??–?? şekilleri, her bir bölge (p+, p, n, n+) için kullanılan elektriksel parametre düzenleyicisini göstermektedir. Bu örnek uygulamada elektron ve boşluk hareketliliği sırasıyla yaklaşık 0,135 ve 0,048 m2V−1s−1 olarak ayarlanmıştır (örneğin, ??'e bakınız). Bu değerler, kristal silikon için tipiktir: amorf silikon veya birçok çözelti işleme yöntemiyle üretilen yarı iletken gibi düzensiz veya kusurlu malzemelerde bulunan değerlerden çok daha yüksektir, ancak GaAs gibi yüksek hareketliliğe sahip III–V malzemelerdeki değerlerden daha düşüktür. Sonuç olarak, bu eğitimdeki diyot davranışı öncelikle birleşim yerindeki elektrostatik ve rekombinasyon ile kontrol edilir; hacimsel taşıma sınırlamalarıyla değil.??–?? şekilleri, her bir bölge (p+, p, n, n+) için kullanılan elektriksel parametre düzenleyicisini göstermektedir. Bu örnek uygulamada elektron ve boşluk hareketliliği sırasıyla yaklaşık 0,135 ve 0,048 m2V−1s−1 olarak ayarlanmıştır (örneğin, ??'e bakınız). Bu değerler, kristal silikon için tipiktir: amorf silikon veya birçok çözelti işleme yöntemiyle üretilen yarı iletken gibi düzensiz veya kusurlu malzemelerde bulunan değerlerden çok daha yüksektir, ancak GaAs gibi yüksek hareketliliğe sahip III–V malzemelerdeki değerlerden daha düşüktür. Sonuç olarak, bu eğitimdeki diyot davranışı öncelikle birleşim yerindeki elektrostatik ve rekombinasyon ile kontrol edilir; hacimsel taşıma sınırlamalarıyla değil.
Burada kullanılan etkin durum yoğunlukları, düzenleyici içinde de görülebilir (örneğin, ??): etkin serbest elektron durum yoğunluğu yaklaşık 2,8×1025 m−3 olarak ve etkin serbest boşluk durum yoğunluğu 1,04×1025 m−3 olarak ayarlanmıştır. Bu parametreler, belirli bir bant yapısı için taşıyıcı istatistiklerini ve denge durumundaki taşıyıcı konsantrasyonlarını belirler ve \(n\) ve \(p\) aracılığıyla yeniden birleşme ve enjeksiyon davranışına dolaylı olarak dahil edilir.Burada kullanılan etkin durum yoğunlukları, düzenleyici içinde de görülebilir (örneğin, ??): etkin serbest elektron durum yoğunluğu yaklaşık 2,8×1025 m−3 olarak ve etkin serbest boşluk durum yoğunluğu 1,04×1025 m−3 olarak ayarlanmıştır. Bu parametreler, belirli bir bant yapısı için taşıyıcı istatistiklerini ve denge durumundaki taşıyıcı konsantrasyonlarını belirler ve \(n\) ve \(p\) aracılığıyla yeniden birleşme ve enjeksiyon davranışına dolaylı olarak dahil edilir.
Shockley-Read-Hall (SRH) rekombinasyonuShockley-Read-Hall (SRH) rekombinasyonu
Shockley–Read–Hall (SRH) rekombinasyonu, bant aralığındaki elektronik durumlar aracılığıyla kusurların neden olduğu rekombinasyonu ifade eder. OghmaNano'da bu, düzenleyicide gösterilen denge SRH tuzak parametreleri kullanılarak kontrol edilir (bkz. ??): bir tuzak enerjisi \(E_t\) (bant ortasına göre), bir tuzak yoğunluğu \(N_t\) ve elektron ve boşluk yakalama kesit alanları \(\sigma_n\) ve \(\sigma_p\). Burada gösterilen ayarlara göre, tuzak enerjisi bant ortasına yakın bir değerdedir (\(E_t \approx 0\)), tuzak yoğunluğu \(N_t \approx 10^{21}\,\mathrm{m^{-3}}\) ve yakalama kesit alanları \(\sigma_n \approx \sigma_p \approx 10^{-21}\,\mathrm{m^2}\)'dir. Shockley–Read–Hall (SRH) rekombinasyonu, bant aralığındaki elektronik durumlar aracılığıyla kusurların neden olduğu rekombinasyonu ifade eder. OghmaNano'da bu, düzenleyicide gösterilen denge SRH tuzak parametreleri kullanılarak kontrol edilir (bkz. ??): bir tuzak enerjisi \(E_t\) (bant ortasına göre), bir tuzak yoğunluğu \(N_t\) ve elektron ve boşluk yakalama kesit alanları \(\sigma_n\) ve \(\sigma_p\). Burada gösterilen ayarlara göre, tuzak enerjisi bant ortasına yakın bir değerdedir (\(E_t \approx 0\)), tuzak yoğunluğu \(N_t \approx 10^{21}\,\mathrm{m^{-3}}\) ve yakalama kesit alanları \(\sigma_n \approx \sigma_p \approx 10^{-21}\,\mathrm{m^2}\)'dir.
Bu mikroskobik parametreler, SRH ömrünü şu şekilde belirler:Bu mikroskobik parametreler, SRH ömrünü şu şekilde belirler:
\[ \tau_n = \frac{1}{\sigma_n v_{\mathrm{th}} N_t}, \qquad \tau_p = \frac{1}{\sigma_p v_{\mathrm{th}} N_t}, \]burada \(v_{\mathrm{th}}\), termal taşıyıcı hızını temsil etmektedir. Bu nedenle, tuzak yoğunluğunun veya yakalama kesit alanlarının artırılması, taşıyıcı ömrünü kısaltır ve rekombinasyonu artırır.burada \(v_{\mathrm{th}}\), termal taşıyıcı hızını temsil etmektedir. Bu nedenle, tuzak yoğunluğunun veya yakalama kesit alanlarının artırılması, taşıyıcı ömrünü kısaltır ve rekombinasyonu artırır.
Drift-difüzyon formunda, elde edilen SRH rekombinasyon oranı şudur:Drift-difüzyon formunda, elde edilen SRH rekombinasyon oranı şudur:
\[ R_{\mathrm{SRH}} = \frac{np - n_i^2} {\tau_p (n + n_1) + \tau_n (p + p_1)} . \]Sonraki bölümlerde, "ömür süresini taradığınızda", aslında \(N_t\), \(\sigma_n\) ve \(\sigma_p\) ile kodlanan tuzak destekli rekombinasyon gücünü değiştirmiş olursunuz. En belirgin etki, tükenme bölgesinde ve çevresinde gerçekleşen rekombinasyonun, enjekte edilen taşıyıcı popülasyonunu kontrol ettiği ve bu durumun rekombinasyonla sınırlı ileri önyargı davranışına yol açtığı durumlarda görülür.Sonraki bölümlerde, "ömür süresini taradığınızda", aslında \(N_t\), \(\sigma_n\) ve \(\sigma_p\) ile kodlanan tuzak destekli rekombinasyon gücünü değiştirmiş olursunuz. En belirgin etki, tükenme bölgesinde ve çevresinde gerçekleşen rekombinasyonun, enjekte edilen taşıyıcı popülasyonunu kontrol ettiği ve bu durumun rekombinasyonla sınırlı ileri önyargı davranışına yol açtığı durumlarda görülür.
Auger rekombinasyonuAuger rekombinasyonu
Auger rekombinasyonu, yüksek taşıyıcı yoğunluğunda gerçekleşen bir kayıp mekanizmasıdır ve bu nedenle yoğun şekilde katkılanmış p+ ve n+ temas bölgelerinde daha belirgindir. Parametre düzenleyicide, Auger katsayıları \(C_n\) ve \(C_p\) belirtilir (bkz. ?? ve ??). Bu silikon örneği için, katsayılar \(C_n \approx 2.8\times10^{-31}\,\mathrm{m^6\,s^{-1}}\) ve \(C_p \approx 9.9\times10^{-32}\,\mathrm{m^6\,s^{-1}}\) mertebesindedir; bunlar, kristal silikon için tipik değerlerdir. Auger rekombinasyonu, yüksek taşıyıcı yoğunluğunda gerçekleşen bir kayıp mekanizmasıdır ve bu nedenle yoğun şekilde katkılanmış p+ ve n+ temas bölgelerinde daha belirgindir. Parametre düzenleyicide, Auger katsayıları \(C_n\) ve \(C_p\) belirtilir (bkz. ?? ve ??). Bu silikon örneği için, katsayılar \(C_n \approx 2.8\times10^{-31}\,\mathrm{m^6\,s^{-1}}\) ve \(C_p \approx 9.9\times10^{-32}\,\mathrm{m^6\,s^{-1}}\) mertebesindedir; bunlar, kristal silikon için tipik değerlerdir.
Auger rekombinasyon oranı şu şekilde ifade edilir:Auger rekombinasyon oranı şu şekilde ifade edilir:
\[ R_{\mathrm{Auger}} = C_n n^2 p + C_p p^2 n . \]Uygulamada, Auger rekombinasyonu, yüksek enjeksiyonda taşıyıcı birikimini sınırlar ve temas bölgelerinin, orta düzeyde katkılanmış birleşimde rekombinasyon fiziğini baskılamadan, taşıyıcılar için etkili birer alıcı gibi davranmasını sağlar.Uygulamada, Auger rekombinasyonu, yüksek enjeksiyonda taşıyıcı birikimini sınırlar ve temas bölgelerinin, orta düzeyde katkılanmış birleşimde rekombinasyon fiziğini baskılamadan, taşıyıcılar için etkili birer alıcı gibi davranmasını sağlar.
Elektrostatik ve bant parametreleriElektrostatik ve bant parametreleri
Son olarak, silikonu tanımlamak için kullanılan bant yapısı ve elektrostatik parametreler, her bir bölme sekmesinde görülebilir (örneğin, ??): elektron ilgisi yaklaşık olarak \(\chi \approx 4.05\,\mathrm{eV}\) olarak, bant aralığı \(E_g \approx 1.12\,\mathrm{eV}\) olarak ve bağıl dielektrik sabiti \(\varepsilon_r \approx 11.7\) olarak ayarlanmıştır.Son olarak, silikonu tanımlamak için kullanılan bant yapısı ve elektrostatik parametreler, her bir bölme sekmesinde görülebilir (örneğin, ??): elektron ilgisi yaklaşık olarak \(\chi \approx 4.05\,\mathrm{eV}\) olarak, bant aralığı \(E_g \approx 1.12\,\mathrm{eV}\) olarak ve bağıl dielektrik sabiti \(\varepsilon_r \approx 11.7\) olarak ayarlanmıştır.
5. Simülasyonu çalıştırma, karanlık I–V eğrilerini elde etme ve parametreleri çıkarma.5. Simülasyonu çalıştırma, karanlık I–V eğrilerini elde etme ve parametreleri çıkarma.
Cihazın yapısı, katkılama profili ve elektriksel parametreler belirlendikten sonra, diyot simülasyonu doğrudan ana pencereden başlatılabilir. Simülasyonu başlatmak için "Simülasyonu Çalıştır" düğmesine tıklayın. Simülasyon çalışırken, her bir çalışma noktası için yakınsama bilgileri terminale yazılır; bu sayede çözümleyicinin kararlılığını ve ilerlemesini izleyebilirsiniz (bkz. ??).Cihazın yapısı, katkılama profili ve elektriksel parametreler belirlendikten sonra, diyot simülasyonu doğrudan ana pencereden başlatılabilir. Simülasyonu başlatmak için "Simülasyonu Çalıştır" düğmesine tıklayın. Simülasyon çalışırken, her bir çalışma noktası için yakınsama bilgileri terminale yazılır; bu sayede çözümleyicinin kararlılığını ve ilerlemesini izleyebilirsiniz (bkz. ??).
jv.csv, öncelikli olarak incelenecek sonuçtur.Simülasyon tamamlandıktan sonra "Çıktı" sekmesi görüntülenecektir. Bu eğitimde jv.csv, öncelikli olarak incelenecek sonuçtur.
Diyotun özelliklerini incelemek için, Çıkış sekmesini açın ve jv.csv'e çift tıklayın (bkz. ??). Doğru şekilde yapılandırılmış bir silisyum diyot için, I–V eğrisi düzgün ve monoton olmalıdır. Ters polarizasyonda, akım küçük kalır ve zayıf bir şekilde voltaja bağlıdır; bu durum, rekombinasyonla sınırlı doygunluğu gösterir. Doğrudan polarizasyonda, akım uygulanan voltajla hızla artar; bu durum, PN geçişi boyunca taşıyıcı enjeksiyonunu gösterir.Diyotun özelliklerini incelemek için, Çıkış sekmesini açın ve jv.csv'e çift tıklayın (bkz. ??). Doğru şekilde yapılandırılmış bir silisyum diyot için, I–V eğrisi düzgün ve monoton olmalıdır. Ters polarizasyonda, akım küçük kalır ve zayıf bir şekilde voltaja bağlıdır; bu durum, rekombinasyonla sınırlı doygunluğu gösterir. Doğrudan polarizasyonda, akım uygulanan voltajla hızla artar; bu durum, PN geçişi boyunca taşıyıcı enjeksiyonunu gösterir.
Doğru polarizasyon bölgesinin şekli, faydalı fiziksel bilgiler içerir. Yarı logaritmik bir grafikte, üstel bölgenin eğimi, bir idealite faktörünü belirlemek için kullanılabilir; bu faktör, akımın difüzyonla sınırlı iletim (\(n \approx 1\)) mi yoksa rekombinasyonla sınırlı süreçler (\(n \approx 2\)) mi tarafından belirlendiğini gösterir. Bu bölgenin ekstrapole edilmiş kesişim noktası, ters doyma akımının bir tahminini sağlar ve bu akım, Bölüm 4'te tartışılan SRH ve Auger rekombinasyon parametreleriyle doğrudan ilişkilidir.Doğru polarizasyon bölgesinin şekli, faydalı fiziksel bilgiler içerir. Yarı logaritmik bir grafikte, üstel bölgenin eğimi, bir idealite faktörünü belirlemek için kullanılabilir; bu faktör, akımın difüzyonla sınırlı iletim (\(n \approx 1\)) mi yoksa rekombinasyonla sınırlı süreçler (\(n \approx 2\)) mi tarafından belirlendiğini gösterir. Bu bölgenin ekstrapole edilmiş kesişim noktası, ters doyma akımının bir tahminini sağlar ve bu akım, Bölüm 4'te tartışılan SRH ve Auger rekombinasyon parametreleriyle doğrudan ilişkilidir.
Pratik bir kural olarak, herhangi bir türetilmiş niceliği yorumlamadan önce her zaman I–V eğrisini inceleyin. Süreksizlikler, beklenmedik işaret kuralları veya akımdaki fiziksel olmayan ani değişiklikler genellikle sınır koşulları, önyargı adımları, rekombinasyon ayarları veya çözümleyici yakınsamasıyla ilgili sorunları gösterir. Bu gibi basit bir silikon PN diyot için, karanlık I–V eğrisi fiziksel olarak anlaşılır ve kolayca yorumlanabilir olmalıdır.Pratik bir kural olarak, herhangi bir türetilmiş niceliği yorumlamadan önce her zaman I–V eğrisini inceleyin. Süreksizlikler, beklenmedik işaret kuralları veya akımdaki fiziksel olmayan ani değişiklikler genellikle sınır koşulları, önyargı adımları, rekombinasyon ayarları veya çözümleyici yakınsamasıyla ilgili sorunları gösterir. Bu gibi basit bir silikon PN diyot için, karanlık I–V eğrisi fiziksel olarak anlaşılır ve kolayca yorumlanabilir olmalıdır.
6. Simülasyon anlık görüntülerinin incelenmesi: bantlar, rekombinasyon ve akım akışı6. Simülasyon anlık görüntülerinin incelenmesi: bantlar, rekombinasyon ve akım akışı
Bir I–V taraması sırasında, OghmaNano, her bir çalışma noktasındaki sürüklenme-difüzyon denklemlerinin iç çözümünü, anlık görüntü dizininde saklar. Bu dosyalar, çözümleyicinin diyotun içinde neyi tahmin ettiğini gösterir: bant eğimi, yarı-Fermi seviyesi ayrılması, rekombinasyon aktivitesi ve akım iletimi. Bu niceliklerin incelenmesi, belirli bir I–V karakteristiğinin neden ortaya çıktığını anlamak için önemlidir.Bir I–V taraması sırasında, OghmaNano, her bir çalışma noktasındaki sürüklenme-difüzyon denklemlerinin iç çözümünü, anlık görüntü dizininde saklar. Bu dosyalar, çözümleyicinin diyotun içinde neyi tahmin ettiğini gösterir: bant eğimi, yarı-Fermi seviyesi ayrılması, rekombinasyon aktivitesi ve akım iletimi. Bu niceliklerin incelenmesi, belirli bir I–V karakteristiğinin neden ortaya çıktığını anlamak için önemlidir.
Bu bölümde, üç tipik önyargı noktasını inceleyeceğiz: dengeye yakın bir ters önyargı (−0,1 V), açılma noktasına yakın orta düzeyde bir ileri önyargı (≈0,45 V) ve yüksek bir ileri önyargı (0,8 V). Bu örnekler, dengeden başlayarak, enjeksiyonla sınırlı iletime ve ardından yüksek enjeksiyonlu çalışmaya geçişi göstermektedir.Bu bölümde, üç tipik önyargı noktasını inceleyeceğiz: dengeye yakın bir ters önyargı (−0,1 V), açılma noktasına yakın orta düzeyde bir ileri önyargı (≈0,45 V) ve yüksek bir ileri önyargı (0,8 V). Bu örnekler, dengeden başlayarak, enjeksiyonla sınırlı iletime ve ardından yüksek enjeksiyonlu çalışmaya geçişi göstermektedir.
6.1 Bant kenarları ve sözde Fermi seviyeleri6.1 Bant kenarları ve sözde Fermi seviyeleri
Bant diyagramlarını yeniden oluşturmak için, anlık görüntü görüntüleyiciyi açın ve Ec.csv, Ev.csv, Fn.csv ve Fp.csv dosyalarını ekleyin. Bu dosyalar sırasıyla iletim bandı eşiği, değerlik bandı eşiği, elektron sözde Fermi seviyesi ve boşluk sözde Fermi seviyesini temsil etmektedir.Bant diyagramlarını yeniden oluşturmak için, anlık görüntü görüntüleyiciyi açın ve Ec.csv, Ev.csv, Fn.csv ve Fp.csv dosyalarını ekleyin. Bu dosyalar sırasıyla iletim bandı eşiği, değerlik bandı eşiği, elektron sözde Fermi seviyesi ve boşluk sözde Fermi seviyesini temsil etmektedir.
-0,1 V'de (Şekil ??), diyot dengeye yakındır. Bant eğimi, katkılama profili tarafından oluşturulan yerleşik potansiyeli yansıtır ve yarı-Fermi seviyeleri neredeyse düz ve örtüşüktür; bu da ihmal edilebilir düzeyde net akım akışı olduğunu gösterir. Tükenme bölgesi, birleşim noktasında güçlü bant eğriliğinin olduğu bölge olarak açıkça görülebilir. Yaklaşık 0,45 V'de (Şekil ??), ileri polarizasyon birleşim bariyerini azaltır. Elektron ve boşluk yarı-Fermi seviyeleri, taşıyıcı enjeksiyonunun içsel göstergesi olan tükenme bölgesi boyunca ayrılır. Bu yarı-Fermi seviyesi ayrılması, I-V eğrisinde gözlemlenen üstel akım artışının doğrudan nedenidir. 0,8 V'de (Şekil ??), birleşim noktası ileri polarizasyona oldukça yakındır. Bariyer önemli ölçüde azalır, yarı-Fermi seviyeleri geniş bir şekilde ayrılır ve cihaz, taşıyıcı yoğunluklarının yapının büyük bir bölümünde yüksek olduğu yüksek enjeksiyon rejiminde çalışır.-0,1 V'de (Şekil ??), diyot dengeye yakındır. Bant eğimi, katkılama profili tarafından oluşturulan yerleşik potansiyeli yansıtır ve yarı-Fermi seviyeleri neredeyse düz ve örtüşüktür; bu da ihmal edilebilir düzeyde net akım akışı olduğunu gösterir. Tükenme bölgesi, birleşim noktasında güçlü bant eğriliğinin olduğu bölge olarak açıkça görülebilir. Yaklaşık 0,45 V'de (Şekil ??), ileri polarizasyon birleşim bariyerini azaltır. Elektron ve boşluk yarı-Fermi seviyeleri, taşıyıcı enjeksiyonunun içsel göstergesi olan tükenme bölgesi boyunca ayrılır. Bu yarı-Fermi seviyesi ayrılması, I-V eğrisinde gözlemlenen üstel akım artışının doğrudan nedenidir. 0,8 V'de (Şekil ??), birleşim noktası ileri polarizasyona oldukça yakındır. Bariyer önemli ölçüde azalır, yarı-Fermi seviyeleri geniş bir şekilde ayrılır ve cihaz, taşıyıcı yoğunluklarının yapının büyük bir bölümünde yüksek olduğu yüksek enjeksiyon rejiminde çalışır.
6.2 Shockley-Read-Hall rekombinasyon süreci6.2 Shockley-Read-Hall rekombinasyon süreci
Rekombinasyonu incelemek için R_ss_srh.csv grafiğini inceleyin; bu grafik, diyotun içindeki mekânsal olarak çözümlenmiş Shockley–Read–Hall rekombinasyon oranını göstermektedir. Aşağıdaki üç grafik, bant diyagramı analizinde kullanılan aynı polarizasyon noktalarına karşılık gelmektedir: −0,1 V, ≈0,45 V ve 0,8 V. Odaklanılması gereken temel nokta, rekombinasyon oranının mutlak büyüklüğü değil, uygulanan polarizasyona göre mekânsal olarak nasıl değiştiğidir.Rekombinasyonu incelemek için R_ss_srh.csv grafiğini inceleyin; bu grafik, diyotun içindeki mekânsal olarak çözümlenmiş Shockley–Read–Hall rekombinasyon oranını göstermektedir. Aşağıdaki üç grafik, bant diyagramı analizinde kullanılan aynı polarizasyon noktalarına karşılık gelmektedir: −0,1 V, ≈0,45 V ve 0,8 V. Odaklanılması gereken temel nokta, rekombinasyon oranının mutlak büyüklüğü değil, uygulanan polarizasyona göre mekânsal olarak nasıl değiştiğidir.
-0,1 V'de (Şekil ??), diyot denge durumuna yakındır. Elektronlar n-tipi tarafta, boşluklar ise p-tipi tarafta baskındır; bu nedenle önemli bir rekombinasyon yalnızca her iki taşıyıcı türünün aynı anda bulunduğu birleşim noktasının etrafındaki dar bölgede gerçekleşebilir. Sonuç olarak, SRH rekombinasyon oranı, cihazın merkezinde ve boşalım bölgesinde yoğunlaşır. Yaklaşık 0,45 V'de (Şekil ??), ileri polarizasyon birleşim noktasından taşıyıcıları enjekte eder ve elektron ve boşluk yoğunluklarının yerel ürününü artırır. Rekombinasyon tepe noktası önemli ölçüde büyür, ancak cihazın merkezi bölgesinde mekânsal olarak sınırlı kalır. Bu, bu polarizasyon aralığında SRH rekombinasyonunun hala öncelikle birleşim noktası merkezli bir süreç olduğunu ve boşalım bölgesinde ve çevresinde taşıyıcıların örtüşmesiyle kontrol edildiğini gösterir. 0,8 V'de (Şekil ??), davranış niteliksel olarak değişir. Taşıyıcı enjeksiyonu o kadar güçlüdür ki hem elektronlar hem de boşluklar, diyotun büyük bir bölümünde yüksek konsantrasyonlarda bulunur. SRH rekombinasyon oranı artık birleşim noktasıyla sınırlı değildir, bunun yerine cihazın büyük bir bölümüne yayılır. Bu mekânsal genişleme, rekombinasyonun artık dar bir merkezi bölgeyle sınırlı olmadığı yüksek enjeksiyon koşullarının başlangıcını gösterir.-0,1 V'de (Şekil ??), diyot denge durumuna yakındır. Elektronlar n-tipi tarafta, boşluklar ise p-tipi tarafta baskındır; bu nedenle önemli bir rekombinasyon yalnızca her iki taşıyıcı türünün aynı anda bulunduğu birleşim noktasının etrafındaki dar bölgede gerçekleşebilir. Sonuç olarak, SRH rekombinasyon oranı, cihazın merkezinde ve boşalım bölgesinde yoğunlaşır. Yaklaşık 0,45 V'de (Şekil ??), ileri polarizasyon birleşim noktasından taşıyıcıları enjekte eder ve elektron ve boşluk yoğunluklarının yerel ürününü artırır. Rekombinasyon tepe noktası önemli ölçüde büyür, ancak cihazın merkezi bölgesinde mekânsal olarak sınırlı kalır. Bu, bu polarizasyon aralığında SRH rekombinasyonunun hala öncelikle birleşim noktası merkezli bir süreç olduğunu ve boşalım bölgesinde ve çevresinde taşıyıcıların örtüşmesiyle kontrol edildiğini gösterir. 0,8 V'de (Şekil ??), davranış niteliksel olarak değişir. Taşıyıcı enjeksiyonu o kadar güçlüdür ki hem elektronlar hem de boşluklar, diyotun büyük bir bölümünde yüksek konsantrasyonlarda bulunur. SRH rekombinasyon oranı artık birleşim noktasıyla sınırlı değildir, bunun yerine cihazın büyük bir bölümüne yayılır. Bu mekânsal genişleme, rekombinasyonun artık dar bir merkezi bölgeyle sınırlı olmadığı yüksek enjeksiyon koşullarının başlangıcını gösterir.
Keskin bir şekilde yerel bir noktada oluşan rekombinasyon tepe noktasından, uzaysal olarak genişlemiş bir rekombinasyon profiline geçiş, diyotun denge durumundan, bağlantı ile sınırlı çalışma durumuna ve ardından tüm yapı boyunca rekombinasyonun gerçekleştiği bir duruma nasıl geçtiğini açıkça gösteren bir iç resim sunar. Bu evrim, bant diyagramlarında gözlemlenen değişiklikleri yansıtır ve ileri yöndeki I–V karakteristiğinin eğimindeki değişimin temelini oluşturur.Keskin bir şekilde yerel bir noktada oluşan rekombinasyon tepe noktasından, uzaysal olarak genişlemiş bir rekombinasyon profiline geçiş, diyotun denge durumundan, bağlantı ile sınırlı çalışma durumuna ve ardından tüm yapı boyunca rekombinasyonun gerçekleştiği bir duruma nasıl geçtiğini açıkça gösteren bir iç resim sunar. Bu evrim, bant diyagramlarında gözlemlenen değişiklikleri yansıtır ve ileri yöndeki I–V karakteristiğinin eğimindeki değişimin temelini oluşturur.
6.3 Elektron ve boşluk akım yoğunlukları6.3 Elektron ve boşluk akım yoğunlukları
Son olarak, Jn.csv ve Jp.csv'yi çizerek taşıyıcı akımlarını inceleyin; bu grafikler sırasıyla uzaysal olarak çözümlenmiş elektron ve boşluk akım yoğunluklarını gösterir. Bu grafikler, yükün farklı polarizasyon koşulları altında diyot boyunca nasıl taşındığını ve cihazın denge durumundan kararlı durumdaki ileri iletime nasıl geçtiğini doğrudan gösterir.Son olarak, Jn.csv ve Jp.csv'yi çizerek taşıyıcı akımlarını inceleyin; bu grafikler sırasıyla uzaysal olarak çözümlenmiş elektron ve boşluk akım yoğunluklarını gösterir. Bu grafikler, yükün farklı polarizasyon koşulları altında diyot boyunca nasıl taşındığını ve cihazın denge durumundan kararlı durumdaki ileri iletime nasıl geçtiğini doğrudan gösterir.
-0,1 V'de (Şekil ??), diyot denge durumuna yakındır ve gerçek fiziksel akım son derece küçüktür. Elektron ve boşluk akıları, cihazın her yerinde neredeyse dengededir, bu nedenle net akım, birbirine çok yakın iki değer arasındaki farktan kaynaklanır. Bu durumda sayısal problem doğası gereği iyi tanımlanmamıştır ve akım profillerinde küçük salınımlar veya görünen gürültü beklenir. Bu özellikler sayısal kökenlidir ve gerçek taşıyıcı taşınmasına karşılık gelmez. Yaklaşık 0,45 V'de (Şekil ??), ileri polarizasyon, taşıyıcıların bağlantı boyunca enjekte edilmesini sağlar. Elektron akımı n tarafında, boşluk akımı ise p tarafında baskındır, ancak her iki akım da cihaz boyunca süreklidir ve bu durum, kararlı haldeki yükün korunmasını yansıtır. Akım yoğunluğu, denge durumuna yakın duruma kıyasla hızla artar, ancak yine de bağlantı yakınında mekânsal olarak yapılandırılmış kalır ve bu durum, rekombinasyonla kontrol edilen ve enjeksiyonla sınırlı taşınmayla uyumludur. 0,8 V'de (Şekil ??), diyot, ileri polarizasyonda derin bir şekilde çalışır. Taşıyıcı yoğunlukları tüm yapı boyunca yüksektir ve hem elektron hem de boşluk akımları büyük, düzgün ve neredeyse kuazi-nötr bölgeler boyunca tekdüzedir. Bu durumda cihaz, güçlü bir iletken eleman gibi davranır ve akım öncelikle bariyer enjeksiyonu yerine taşınma ve rekombinasyonla sınırlıdır.-0,1 V'de (Şekil ??), diyot denge durumuna yakındır ve gerçek fiziksel akım son derece küçüktür. Elektron ve boşluk akıları, cihazın her yerinde neredeyse dengededir, bu nedenle net akım, birbirine çok yakın iki değer arasındaki farktan kaynaklanır. Bu durumda sayısal problem doğası gereği iyi tanımlanmamıştır ve akım profillerinde küçük salınımlar veya görünen gürültü beklenir. Bu özellikler sayısal kökenlidir ve gerçek taşıyıcı taşınmasına karşılık gelmez. Yaklaşık 0,45 V'de (Şekil ??), ileri polarizasyon, taşıyıcıların bağlantı boyunca enjekte edilmesini sağlar. Elektron akımı n tarafında, boşluk akımı ise p tarafında baskındır, ancak her iki akım da cihaz boyunca süreklidir ve bu durum, kararlı haldeki yükün korunmasını yansıtır. Akım yoğunluğu, denge durumuna yakın duruma kıyasla hızla artar, ancak yine de bağlantı yakınında mekânsal olarak yapılandırılmış kalır ve bu durum, rekombinasyonla kontrol edilen ve enjeksiyonla sınırlı taşınmayla uyumludur. 0,8 V'de (Şekil ??), diyot, ileri polarizasyonda derin bir şekilde çalışır. Taşıyıcı yoğunlukları tüm yapı boyunca yüksektir ve hem elektron hem de boşluk akımları büyük, düzgün ve neredeyse kuazi-nötr bölgeler boyunca tekdüzedir. Bu durumda cihaz, güçlü bir iletken eleman gibi davranır ve akım öncelikle bariyer enjeksiyonu yerine taşınma ve rekombinasyonla sınırlıdır.
Birlikte değerlendirildiğinde, bu akım yoğunluğu grafikleri, diyodun çalışma prensibi hakkında tutarlı bir içsel resim sunmaktadır: dengedeki elektron ve boşluk akılarının neredeyse mükemmel bir şekilde birbirini nötrleştirmesinden, enjeksiyonla sınırlı ileri yöndeki iletime ve yüksek akımlı, kararlı durumdaki iletime kadar.Birlikte değerlendirildiğinde, bu akım yoğunluğu grafikleri, diyodun çalışma prensibi hakkında tutarlı bir içsel resim sunmaktadır: dengedeki elektron ve boşluk akılarının neredeyse mükemmel bir şekilde birbirini nötrleştirmesinden, enjeksiyonla sınırlı ileri yöndeki iletime ve yüksek akımlı, kararlı durumdaki iletime kadar.
6.4 Yüksek yoğunlukta katkılanmış bölgelerde Auger rekombinasyonu6.4 Yüksek yoğunlukta katkılanmış bölgelerde Auger rekombinasyonu
Auger rekombinasyonu, R_auger.csv değeri çizilerek incelenebilir; bu değer, Auger rekombinasyon hızının konuma göre değişimini gösterir. SRH rekombinasyonunun aksine, SRH rekombinasyonu, elektronlar ve boşlukların benzer yoğunluklarda bir arada bulunduğu yerlerde en güçlüdür. Auger rekombinasyonu ise taşıyıcı yoğunluğuyla doğru orantılıdır ve bu nedenle yoğun şekilde katkılanmış bölgelerde baskın hale gelir.Auger rekombinasyonu, R_auger.csv değeri çizilerek incelenebilir; bu değer, Auger rekombinasyon hızının konuma göre değişimini gösterir. SRH rekombinasyonunun aksine, SRH rekombinasyonu, elektronlar ve boşlukların benzer yoğunluklarda bir arada bulunduğu yerlerde en güçlüdür. Auger rekombinasyonu ise taşıyıcı yoğunluğuyla doğru orantılıdır ve bu nedenle yoğun şekilde katkılanmış bölgelerde baskın hale gelir.
Çok düşük bir gerilimde (Şekil ??), Auger rekombinasyonu zaten p+ ve n+ temas katmanlarında gözlemlenebilir. Bu durum, bu bölgelerin kasıtlı olarak yüksek oranda katkılanması nedeniyle, dengeye yakın bir durumda bile meydana gelir ve bu da üç parçacıklı (Auger) süreçlerin yerel olarak baskın olmasına neden olacak kadar yüksek taşıyıcı konsantrasyonlarına yol açar.Çok düşük bir gerilimde (Şekil ??), Auger rekombinasyonu zaten p+ ve n+ temas katmanlarında gözlemlenebilir. Bu durum, bu bölgelerin kasıtlı olarak yüksek oranda katkılanması nedeniyle, dengeye yakın bir durumda bile meydana gelir ve bu da üç parçacıklı (Auger) süreçlerin yerel olarak baskın olmasına neden olacak kadar yüksek taşıyıcı konsantrasyonlarına yol açar.
Diyot ileri polarizasyona tabi tutulduğunda (Şekil ??), Auger rekombinasyon oranı hızla artar, ancak bu artış uzaysal olarak temas bölgeleriyle sınırlı kalır. Bu yerelleşme, Auger rekombinasyonunun güçlü yoğunluk bağımlılığını yansıtır: taşıyıcılar bağlantı boyunca enjekte edilse de, en yüksek taşıyıcı yoğunlukları hala bozulmuş temas katmanlarında bulunur.Diyot ileri polarizasyona tabi tutulduğunda (Şekil ??), Auger rekombinasyon oranı hızla artar, ancak bu artış uzaysal olarak temas bölgeleriyle sınırlı kalır. Bu yerelleşme, Auger rekombinasyonunun güçlü yoğunluk bağımlılığını yansıtır: taşıyıcılar bağlantı boyunca enjekte edilse de, en yüksek taşıyıcı yoğunlukları hala bozulmuş temas katmanlarında bulunur.
Yüksek ileri polarizasyonda (Şekil ??), temas noktalarında Auger rekombinasyonu son derece büyük değerlere ulaşır ve SRH rekombinasyonunu boyut olarak geride bırakır. Bu davranış beklendiği gibi ve fiziksel olarak doğrudur. Burada Auger rekombinasyonunun amacı, birleşim akımını doğrudan sınırlamak değil, yüksek enjeksiyon durumunda taşıyıcı yoğunluğunun sınırsız bir şekilde artabileceği bölgelerde fiziksel olmayan taşıyıcı birikimini önlemektir.Yüksek ileri polarizasyonda (Şekil ??), temas noktalarında Auger rekombinasyonu son derece büyük değerlere ulaşır ve SRH rekombinasyonunu boyut olarak geride bırakır. Bu davranış beklendiği gibi ve fiziksel olarak doğrudur. Burada Auger rekombinasyonunun amacı, birleşim akımını doğrudan sınırlamak değil, yüksek enjeksiyon durumunda taşıyıcı yoğunluğunun sınırsız bir şekilde artabileceği bölgelerde fiziksel olmayan taşıyıcı birikimini önlemektir.
Önemli olarak belirtmek gerekir ki, Auger rekombinasyon oranı sayısal olarak SRH oranından çok daha büyük olsa da, bu oran diyotun ideal davranışını veya açılma davranışını belirleyici bir faktör değildir. Bu özellikler hala öncelikle tükenme bölgesinde ve çevresinde gerçekleşen rekombinasyonla kontrol edilir. Bunun yerine, Auger rekombinasyonu, kontak katmanlarında yüksek yoğunluklu bir dengeleme mekanizması görevi görerek, yüksek akımlarda gerçekçi bir davranışın sağlanmasına yardımcı olur.Önemli olarak belirtmek gerekir ki, Auger rekombinasyon oranı sayısal olarak SRH oranından çok daha büyük olsa da, bu oran diyotun ideal davranışını veya açılma davranışını belirleyici bir faktör değildir. Bu özellikler hala öncelikle tükenme bölgesinde ve çevresinde gerçekleşen rekombinasyonla kontrol edilir. Bunun yerine, Auger rekombinasyonu, kontak katmanlarında yüksek yoğunluklu bir dengeleme mekanizması görevi görerek, yüksek akımlarda gerçekçi bir davranışın sağlanmasına yardımcı olur.