Polikristalin Silisyum Güneş Hücresi (1D) — Endüstriyel n+/p/p+ (Al-BSF sınıfı)Polikristalin Silisyum Güneş Hücresi (1D) — Endüstriyel n+/p/p+ (Al-BSF sınıfı)
1. Giriş1. Giriş
Polikristalin silikon güneş hücreleri, küresel fotovoltaik endüstrisinin gelişiminde merkezi bir rol oynamış ve özellikle geniş alanlı ve maliyet odaklı uygulamalar olan büyük ölçekli güneş enerjisi santrallerinde yaygın olarak kullanılmaya devam etmektedir (bkz. ??). Son dönemdeki üretim eğilimleri monokristalin formatları desteklese de, polikristalin silikon cihazları, iyi anlaşılmış performans sınırları ve kayıp mekanizmalarıyla önemli bir referans teknolojisi olmaya devam etmektedir.Polikristalin silikon güneş hücreleri, küresel fotovoltaik endüstrisinin gelişiminde merkezi bir rol oynamış ve özellikle geniş alanlı ve maliyet odaklı uygulamalar olan büyük ölçekli güneş enerjisi santrallerinde yaygın olarak kullanılmaya devam etmektedir (bkz. ??). Son dönemdeki üretim eğilimleri monokristalin formatları desteklese de, polikristalin silikon cihazları, iyi anlaşılmış performans sınırları ve kayıp mekanizmalarıyla önemli bir referans teknolojisi olmaya devam etmektedir.
Bu eğitim, OghmaNano kullanılarak 1 boyutlu bir silikon güneş hücresinin simülasyonu için pratik, fizik temelli bir iş akışı sunmaktadır. Model, derinliğe bağlı optik üretim ve fiziksel olarak gerekçelendirilmiş rekombinasyon (Shockley-Read-Hall ve Auger) ile birlikte, sürüklenme-difüzyon taşıyıcı taşınımını ve Poisson elektrostatiklerini birleştirir. Amaç, standart çıktıları (JV eğrileri, Voc ve Güneş-Voc davranışı) altta yatan iç değişkenlerle (bantlar, yarı-Fermi seviyeleri, yük ve rekombinasyon süresi) ilişkilendirmektir.Bu eğitim, OghmaNano kullanılarak 1 boyutlu bir silikon güneş hücresinin simülasyonu için pratik, fizik temelli bir iş akışı sunmaktadır. Model, derinliğe bağlı optik üretim ve fiziksel olarak gerekçelendirilmiş rekombinasyon (Shockley-Read-Hall ve Auger) ile birlikte, sürüklenme-difüzyon taşıyıcı taşınımını ve Poisson elektrostatiklerini birleştirir. Amaç, standart çıktıları (JV eğrileri, Voc ve Güneş-Voc davranışı) altta yatan iç değişkenlerle (bantlar, yarı-Fermi seviyeleri, yük ve rekombinasyon süresi) ilişkilendirmektir.
Endüstriyel bir n+/p/p+ alüminyum arka yüzey alanı (Al-BSF) mimarisine sahip, tek boyutlu polikristalin silikon güneş pili oluşturacak ve simüle edeceksiniz (bkz. ??). Cihazın yapısı şu şekilde tanımlanmıştır: Yapı (ön → arka): n+ Si / p Si / p+ Si / Al. Bu temel cihazı kullanarak, aydınlatılmış bir JV eğrisi oluşturacak, temel performans metriklerini belirleyecek ve rekombinasyonla sınırlı voltaj kaybını ve bunun taşıyıcı yoğunluğuna olan bağımlılığını belirlemek için Voc ve Suns–Voc taramaları yapacaksınız.Endüstriyel bir n+/p/p+ alüminyum arka yüzey alanı (Al-BSF) mimarisine sahip, tek boyutlu polikristalin silikon güneş pili oluşturacak ve simüle edeceksiniz (bkz. ??). Cihazın yapısı şu şekilde tanımlanmıştır: Yapı (ön → arka): n+ Si / p Si / p+ Si / Al. Bu temel cihazı kullanarak, aydınlatılmış bir JV eğrisi oluşturacak, temel performans metriklerini belirleyecek ve rekombinasyonla sınırlı voltaj kaybını ve bunun taşıyıcı yoğunluğuna olan bağımlılığını belirlemek için Voc ve Suns–Voc taramaları yapacaksınız.
2. Yeni Bir Simülasyon Oluşturma2. Yeni Bir Simülasyon Oluşturma
Öncelikle, ana OghmaNano penceresinden yeni bir simülasyon oluşturun. Araç çubuğundaki "Yeni simülasyon" düğmesine tıklayın. Bu, simülasyon türü seçim iletişim kutusunu açacaktır (bkz. ??).Öncelikle, ana OghmaNano penceresinden yeni bir simülasyon oluşturun. Araç çubuğundaki "Yeni simülasyon" düğmesine tıklayın. Bu, simülasyon türü seçim iletişim kutusunu açacaktır (bkz. ??).
Simülasyon türündeki iletişim penceresinde, önce "Si demos" üzerine çift tıklayın, ardından "Polikristalin silisyum" üzerine çift tıklayın (bkz. ??). OghmaNano, önceden tanımlanmış bir polikristalin silisyum güneş pili simülasyonunu yükleyecektir.Simülasyon türündeki iletişim penceresinde, önce "Si demos" üzerine çift tıklayın, ardından "Polikristalin silisyum" üzerine çift tıklayın (bkz. ??). OghmaNano, önceden tanımlanmış bir polikristalin silisyum güneş pili simülasyonunu yükleyecektir.
Ana pencere (bkz. ??), cihazın yapısının üç boyutlu bir görüntüsünü sağlar. Geometriyi incelemek için sahneyi döndürmek, kaydırmak ve yakınlaştırmak için fareyi kullanabilirsiniz. Bu eğitimde tek boyutlu bir elektrik modeli kullanılmasına rağmen, 3D görüntü, katman yapısını ve bağlantı noktalarını görselleştirmek için kullanışlı bir yol sunar.Ana pencere (bkz. ??), cihazın yapısının üç boyutlu bir görüntüsünü sağlar. Geometriyi incelemek için sahneyi döndürmek, kaydırmak ve yakınlaştırmak için fareyi kullanabilirsiniz. Bu eğitimde tek boyutlu bir elektrik modeli kullanılmasına rağmen, 3D görüntü, katman yapısını ve bağlantı noktalarını görselleştirmek için kullanışlı bir yol sunar.
Katman düzenleme sekmesine tıklayarak katman tablosunu açın (bkz. ??). Burada, n+ yayıcı, p-tipi taban, p+ arka yüz alanı ve alüminyum arka kontak dahil olmak üzere dikey cihaz yapısını ve bunların kalınlıklarını ve atanan malzemelerini inceleyebilirsiniz.Katman düzenleme sekmesine tıklayarak katman tablosunu açın (bkz. ??). Burada, n+ yayıcı, p-tipi taban, p+ arka yüz alanı ve alüminyum arka kontak dahil olmak üzere dikey cihaz yapısını ve bunların kalınlıklarını ve atanan malzemelerini inceleyebilirsiniz.
3. Doping geçmişinin incelenmesi3. Doping geçmişinin incelenmesi
Doping profili, cihazın aydınlatma ve gerilim uygulanmadan önceki elektrostatik yapısını belirler. Pratikte, p–n birleşiminin nerede oluşacağını, boşaltım bölgesinin ne kadar geniş olacağını ve fotoelektrik olarak üretilen yük taşıyıcıları ayıran yerleşik elektrik alanının büyüklüğünü belirler. Endüstriyel bir silikon güneş hücresi için, doping ayrıca kontaklarda rekombinasyonu kontrol etmek amacıyla stratejik olarak kullanılır: seçici birleşimler oluşturmak ve metallerin yakınında azınlık taşıyıcı kayıplarını azaltmak için yoğun şekilde doplanmış yüzey bölgeleri oluşturulur.Doping profili, cihazın aydınlatma ve gerilim uygulanmadan önceki elektrostatik yapısını belirler. Pratikte, p–n birleşiminin nerede oluşacağını, boşaltım bölgesinin ne kadar geniş olacağını ve fotoelektrik olarak üretilen yük taşıyıcıları ayıran yerleşik elektrik alanının büyüklüğünü belirler. Endüstriyel bir silikon güneş hücresi için, doping ayrıca kontaklarda rekombinasyonu kontrol etmek amacıyla stratejik olarak kullanılır: seçici birleşimler oluşturmak ve metallerin yakınında azınlık taşıyıcı kayıplarını azaltmak için yoğun şekilde doplanmış yüzey bölgeleri oluşturulur.
OghmaNano'daki doping özelliklerini görüntülemek için, ana penceredeki Elektriksel Şerit bölümüne gidin ve Doping / İyonlar seçeneğine tıklayın (bkz. ??). Bu, profil düzenleyicisini açar (bkz. ??). Düzenleyici, yük yoğunluğunu derinlikle ilişkili olarak gösterir ve her katmana atanan sayısal donör ve akseptör yoğunluklarını listeler.OghmaNano'daki doping özelliklerini görüntülemek için, ana penceredeki Elektriksel Şerit bölümüne gidin ve Doping / İyonlar seçeneğine tıklayın (bkz. ??). Bu, profil düzenleyicisini açar (bkz. ??). Düzenleyici, yük yoğunluğunu derinlikle ilişkili olarak gösterir ve her katmana atanan sayısal donör ve akseptör yoğunluklarını listeler.
Cihaz, standart bir n+/taban/p+ çok kristalli silikon doping profili kullanır. Işığa maruz kalan ön yüzeyde, çok yüksek bir donör konsantrasyonuna (tepe noktası \(\sim 10^{25}\,\mathrm{m^{-3}}\) olan) sahip ince bir n+ yayıcı tabaka, yapının ilk birkaç mikronuyla sınırlı olacak şekilde oluşturulur. Bu yoğun şekilde katkılanmış bölge, güçlü bir yüzeye yakın elektrik alanı oluşturur ve verimli taşıyıcı ekstraksiyonu için ohmik, elektron seçici bir temas sağlar. Yayıcı konsantrasyonu daha sonra cihazın gövdesine doğru keskin bir şekilde azalır. Yapının merkezi bölgesi, birkaç kat daha az katkılanmış (burada \(\sim 10^{21}\,\mathrm{m^{-3}}\)) kalın silikon emici (taban) tabakasıdır. Bu bölge, optik emilim ve taşıyıcı taşınması için ana hacmi sağlar ve aynı zamanda orta düzeyde direnci korur ve temaslardan uzaktaki uzay yükü etkilerini sınırlar. Cihazın arka tarafında, alüminyum temasa bitişik ince bir p+ tabakası, yoğun bir şekilde kabul edici katkı ile katkılanır (tekrar \(\sim 10^{25}\,\mathrm{m^{-3}}\)) ve arka yüzey alanı oluşturur. p+ arka yüzey alanı, arka temasın yakınındaki bant eğimini şekillendirir, azınlık taşıyıcılarını metal arayüzünden uzaklaştırır ve arka temas rekombinasyonunu baskılar, böylece taşıyıcı toplamasını iyileştirir ve açık devre voltajını korur.Cihaz, standart bir n+/taban/p+ çok kristalli silikon doping profili kullanır. Işığa maruz kalan ön yüzeyde, çok yüksek bir donör konsantrasyonuna (tepe noktası \(\sim 10^{25}\,\mathrm{m^{-3}}\) olan) sahip ince bir n+ yayıcı tabaka, yapının ilk birkaç mikronuyla sınırlı olacak şekilde oluşturulur. Bu yoğun şekilde katkılanmış bölge, güçlü bir yüzeye yakın elektrik alanı oluşturur ve verimli taşıyıcı ekstraksiyonu için ohmik, elektron seçici bir temas sağlar. Yayıcı konsantrasyonu daha sonra cihazın gövdesine doğru keskin bir şekilde azalır. Yapının merkezi bölgesi, birkaç kat daha az katkılanmış (burada \(\sim 10^{21}\,\mathrm{m^{-3}}\)) kalın silikon emici (taban) tabakasıdır. Bu bölge, optik emilim ve taşıyıcı taşınması için ana hacmi sağlar ve aynı zamanda orta düzeyde direnci korur ve temaslardan uzaktaki uzay yükü etkilerini sınırlar. Cihazın arka tarafında, alüminyum temasa bitişik ince bir p+ tabakası, yoğun bir şekilde kabul edici katkı ile katkılanır (tekrar \(\sim 10^{25}\,\mathrm{m^{-3}}\)) ve arka yüzey alanı oluşturur. p+ arka yüzey alanı, arka temasın yakınındaki bant eğimini şekillendirir, azınlık taşıyıcılarını metal arayüzünden uzaklaştırır ve arka temas rekombinasyonunu baskılar, böylece taşıyıcı toplamasını iyileştirir ve açık devre voltajını korur.
4. Elektriksel parametreler: iletim, elektrostatik ve rekombinasyon4. Elektriksel parametreler: iletim, elektrostatik ve rekombinasyon
Ana pencereden elektrik parametre düzenleyicisini açın: Cihaz yapısı → Elektrik parametreleri. Parametreler, n+, p ve p+ sekmeleri kullanılarak bölgeye göre tanımlanır (sırasıyla emiter, baz ve arka yüzey alanı). Bu düzenleyicideki ayarlar, JV taraması sırasında kullanılan sürüklenme-difüzyon taşıma katsayılarını, enerji hizalamasını ve rekombinasyon mekanizmalarını belirler.Ana pencereden elektrik parametre düzenleyicisini açın: Cihaz yapısı → Elektrik parametreleri. Parametreler, n+, p ve p+ sekmeleri kullanılarak bölgeye göre tanımlanır (sırasıyla emiter, baz ve arka yüzey alanı). Bu düzenleyicideki ayarlar, JV taraması sırasında kullanılan sürüklenme-difüzyon taşıma katsayılarını, enerji hizalamasını ve rekombinasyon mekanizmalarını belirler.
Her bölgedeki taşıma, elektron ve boşluk hareketliliği ile belirlenir. p tabanında (bkz. ??), hareketlilik değerleri μn = 0,03 m2V-1s-1 ve μp = 0,01 m2V-1s-1 olarak ayarlanarak, kalın emici katman boyunca verimli taşıma sağlanır. Yüksek oranda katkılanmış n+ ve p+ bölgelerinde (bkz. ?? ve ??), hareketlilik değerleri daha düşük seviyelere ayarlanır (μn = 0,003, μp = 0,001 m2V-1s-1); bu, tipik olarak yüksek oranda katkılanmış/polikristalin temas bölgeleriyle ilişkili olan azalmış taşıyıcı hareketliliğini temsil eder. Bu değerler, yüksek akımda seri direnç katkısını ve ekstraksiyonu sürdürmek için gereken yerel taşıyıcı gradyanlarını etkiler.Her bölgedeki taşıma, elektron ve boşluk hareketliliği ile belirlenir. p tabanında (bkz. ??), hareketlilik değerleri μn = 0,03 m2V-1s-1 ve μp = 0,01 m2V-1s-1 olarak ayarlanarak, kalın emici katman boyunca verimli taşıma sağlanır. Yüksek oranda katkılanmış n+ ve p+ bölgelerinde (bkz. ?? ve ??), hareketlilik değerleri daha düşük seviyelere ayarlanır (μn = 0,003, μp = 0,001 m2V-1s-1); bu, tipik olarak yüksek oranda katkılanmış/polikristalin temas bölgeleriyle ilişkili olan azalmış taşıyıcı hareketliliğini temsil eder. Bu değerler, yüksek akımda seri direnç katkısını ve ekstraksiyonu sürdürmek için gereken yerel taşıyıcı gradyanlarını etkiler.
Etkili durum yoğunlukları Nc = 2,8×1025 m-3 ve Nv = 1,04×1025 m-3 (her sekmede görülebilir). Bant aralığı ile birlikte bu parametreler, içsel taşıyıcı yoğunluğunu ve denge durumundaki taşıyıcı popülasyonlarını belirler. Elektrostatik özellikler, elektron ilgisi χ = 4,05 eV, bant aralığı Eg = 1,12 eV ve bağıl dielektrik sabiti εr = 11,7 ile tanımlanır; bu değerler oda sıcaklığındaki silikon ile uyumludur. Bu değerler, bant kenarı referansını, tükenme davranışını ve katkılama profili ile birleştirildiğinde ortaya çıkan yerleşik alanı tanımlar.Etkili durum yoğunlukları Nc = 2,8×1025 m-3 ve Nv = 1,04×1025 m-3 (her sekmede görülebilir). Bant aralığı ile birlikte bu parametreler, içsel taşıyıcı yoğunluğunu ve denge durumundaki taşıyıcı popülasyonlarını belirler. Elektrostatik özellikler, elektron ilgisi χ = 4,05 eV, bant aralığı Eg = 1,12 eV ve bağıl dielektrik sabiti εr = 11,7 ile tanımlanır; bu değerler oda sıcaklığındaki silikon ile uyumludur. Bu değerler, bant kenarı referansını, tükenme davranışını ve katkılama profili ile birleştirildiğinde ortaya çıkan yerleşik alanı tanımlar.
Yeniden birleşme, bölge bazında etkinleştirilir. Yüksek oranda katkılanmış n+ yayıcı ve p+ BSF'de, Auger yeniden birleşmesi etkinleştirilir (Auger düğmesi ?? ve ??'de azaltılmıştır); Cn = 2,8×10-43 m6s-1 ve Cp = 9,9×10-43 m6s-1 katsayıları kullanılır. Auger yeniden birleşmesi, bu bölgelerdeki baskın yüksek yoğunluklu kayıp mekanizmasını temsil eder; yaygın bir form \[ R_{\mathrm{Auger}} = C_n\,n^2 p + C_p\,p^2 n, \]'dir, bu nedenle taşıyıcı konsantrasyonları yüksek olduğunda (örneğin, yüksek oranda katkılanmış ve temas yüzeyine yakın katmanlarda enjeksiyon sırasında), kayıp hızı hızla artar. Burada Auger kaybının dahil edilmesi, temas noktalarında fiziksel olmayan taşıyıcı birikimini önler ve cihaz yüksek enjeksiyon durumuna getirildiğinde gerçekçi voltaj ve akım davranışını sağlar.Yeniden birleşme, bölge bazında etkinleştirilir. Yüksek oranda katkılanmış n+ yayıcı ve p+ BSF'de, Auger yeniden birleşmesi etkinleştirilir (Auger düğmesi ?? ve ??'de azaltılmıştır); Cn = 2,8×10-43 m6s-1 ve Cp = 9,9×10-43 m6s-1 katsayıları kullanılır. Auger yeniden birleşmesi, bu bölgelerdeki baskın yüksek yoğunluklu kayıp mekanizmasını temsil eder; yaygın bir form \[ R_{\mathrm{Auger}} = C_n\,n^2 p + C_p\,p^2 n, \]'dir, bu nedenle taşıyıcı konsantrasyonları yüksek olduğunda (örneğin, yüksek oranda katkılanmış ve temas yüzeyine yakın katmanlarda enjeksiyon sırasında), kayıp hızı hızla artar. Burada Auger kaybının dahil edilmesi, temas noktalarında fiziksel olmayan taşıyıcı birikimini önler ve cihaz yüksek enjeksiyon durumuna getirildiğinde gerçekçi voltaj ve akım davranışını sağlar.
p tabanında, rekombinasyon, Shockley-Read-Hall (SRH) tuzakları kullanılarak ve Denge SRH tuzakları modeli (?? içinde etkinleştirilmiş) ile ömrü sınırlı olarak ele alınır. Tuzak enerjisi, orta bantta (Et, Eg/2 = 0'a göre) olacak şekilde ayarlanır, tuzak yoğunluğu Nt = 2×1019 m-3 ve yakalama kesitleri σn = σp = 1×10-20 m2 olarak belirlenir. Bu denge formülasyonunda, yakalama kesitleri, taşıyıcı yakalama katsayılarını \(c_n = \sigma_n v_{\mathrm{th}}\) ve \(c_p = \sigma_p v_{\mathrm{th}}\) belirler; burada \(v_{\mathrm{th}}\) termal hızdır. Buna göre, ilgili elektron ve boşluk ömürleri \[ \tau_n = \frac{1}{\sigma_n v_{\mathrm{th}} N_t}, \qquad \tau_p = \frac{1}{\sigma_p v_{\mathrm{th}} N_t}, \] ile belirlenir ve bu da GUI parametrelerini doğrudan etkili hacim ömrüyle ilişkilendirir. Elde edilen SRH rekombinasyon oranı, standart formu \[ R_{\mathrm{SRH}} = \frac{np - n_i^2}{\tau_p (n+n_1) + \tau_n (p+p_1)}, \] alır; burada \(n_1\) ve \(p_1\), tuzak enerji seviyesi \(E_t\) ile belirlenir. Hacim, fotoakımın çoğunu ürettiğinden, p tabanındaki SRH rekombinasyonu, bu eğitimde Voc'yi kontrol eden birincil mekanizmadır; Auger kayıpları ise esas olarak yoğun şekilde katkılanmış yüzey bölgeleriyle sınırlıdır. SRH teorisinin ayrıntılı bir açıklaması Shockley-Read-Hall rekombinasyonu içinde, tuzakların Neden tuzaklar gereklidir? içinde dahil edilmesinin fiziksel gerekçesi ve tamamen dengesiz formülasyon Dinamik (dengesiz) SRH modellemesi içinde verilmiştir.p tabanında, rekombinasyon, Shockley-Read-Hall (SRH) tuzakları kullanılarak ve Denge SRH tuzakları modeli (?? içinde etkinleştirilmiş) ile ömrü sınırlı olarak ele alınır. Tuzak enerjisi, orta bantta (Et, Eg/2 = 0'a göre) olacak şekilde ayarlanır, tuzak yoğunluğu Nt = 2×1019 m-3 ve yakalama kesitleri σn = σp = 1×10-20 m2 olarak belirlenir. Bu denge formülasyonunda, yakalama kesitleri, taşıyıcı yakalama katsayılarını \(c_n = \sigma_n v_{\mathrm{th}}\) ve \(c_p = \sigma_p v_{\mathrm{th}}\) belirler; burada \(v_{\mathrm{th}}\) termal hızdır. Buna göre, ilgili elektron ve boşluk ömürleri \[ \tau_n = \frac{1}{\sigma_n v_{\mathrm{th}} N_t}, \qquad \tau_p = \frac{1}{\sigma_p v_{\mathrm{th}} N_t}, \] ile belirlenir ve bu da GUI parametrelerini doğrudan etkili hacim ömrüyle ilişkilendirir. Elde edilen SRH rekombinasyon oranı, standart formu \[ R_{\mathrm{SRH}} = \frac{np - n_i^2}{\tau_p (n+n_1) + \tau_n (p+p_1)}, \] alır; burada \(n_1\) ve \(p_1\), tuzak enerji seviyesi \(E_t\) ile belirlenir. Hacim, fotoakımın çoğunu ürettiğinden, p tabanındaki SRH rekombinasyonu, bu eğitimde Voc'yi kontrol eden birincil mekanizmadır; Auger kayıpları ise esas olarak yoğun şekilde katkılanmış yüzey bölgeleriyle sınırlıdır. SRH teorisinin ayrıntılı bir açıklaması Shockley-Read-Hall rekombinasyonu içinde, tuzakların Neden tuzaklar gereklidir? içinde dahil edilmesinin fiziksel gerekçesi ve tamamen dengesiz formülasyon Dinamik (dengesiz) SRH modellemesi içinde verilmiştir.
5. Optik üretim profili5. Optik üretim profili
Bu örnek uygulamada, sürüklenme-difüzyon çözümleyicisi için derinliğe bağlı bir kaynak terimi oluşturmak amacıyla tek boyutlu bir optik hesaplama kullanılmaktadır. Uygulamada, optik model, gelen AM1.5 spektrumunun silikon içinde nasıl yayıldığını, dalga boyu ve derinliğin bir fonksiyonu olarak ne kadarının emildiğini hesaplar ve emilen bu gücü elektron-boşluk çifti oluşum hızına dönüştürür. Bir silikon güneş hücresinde, optik profil büyük ölçüde Jsc değerini belirlerken, Voc değeri ise oluşum ve rekombinasyon dengesiyle ayarlanır.Bu örnek uygulamada, sürüklenme-difüzyon çözümleyicisi için derinliğe bağlı bir kaynak terimi oluşturmak amacıyla tek boyutlu bir optik hesaplama kullanılmaktadır. Uygulamada, optik model, gelen AM1.5 spektrumunun silikon içinde nasıl yayıldığını, dalga boyu ve derinliğin bir fonksiyonu olarak ne kadarının emildiğini hesaplar ve emilen bu gücü elektron-boşluk çifti oluşum hızına dönüştürür. Bir silikon güneş hücresinde, optik profil büyük ölçüde Jsc değerini belirlerken, Voc değeri ise oluşum ve rekombinasyon dengesiyle ayarlanır.
Optik çözümü görüntülemek (ve yeniden oluşturmak) için, ana penceredeki Optik şeridine gidin ve Transfer matrisi seçeneğine tıklayın. Bu, optik simülasyon düzenleyicisini açar. Optik alanı hesaplamak ve grafikleri güncellemek için mavi Renk düğmesine (oynatma simgesi) basın (bkz. ??).Optik çözümü görüntülemek (ve yeniden oluşturmak) için, ana penceredeki Optik şeridine gidin ve Transfer matrisi seçeneğine tıklayın. Bu, optik simülasyon düzenleyicisini açar. Optik alanı hesaplamak ve grafikleri güncellemek için mavi Renk düğmesine (oynatma simgesi) basın (bkz. ??).
?? şeklindeki grafik, dalga boyu-derinlik haritasıdır. Yatay eksen, cihazın içine doğru olan derinliği (y konumu olarak etiketlenmiştir) gösterirken, dikey eksen dalga boyunu gösterir. Aydınlatılmış yüzeye yakın parlak renkler, yüksek sayıda foton olduğunu gösterir; derinlikle birlikte hızla azalan renkler ise ışığın silikonun içine doğru ilerlerken emildiğini gösterir.?? şeklindeki grafik, dalga boyu-derinlik haritasıdır. Yatay eksen, cihazın içine doğru olan derinliği (y konumu olarak etiketlenmiştir) gösterirken, dikey eksen dalga boyunu gösterir. Aydınlatılmış yüzeye yakın parlak renkler, yüksek sayıda foton olduğunu gösterir; derinlikle birlikte hızla azalan renkler ise ışığın silikonun içine doğru ilerlerken emildiğini gösterir.
Polikristalin silikon için bu ön yüklü davranış beklendiği gibidir. Silikon, daha kısa dalga boylarında güçlü bir şekilde ışığı emer, bu nedenle mavi/görünür fotonlar ön yüzeyin yakınında çok hızlı bir şekilde tükenirken, daha uzun dalga boyları emilmeden önce daha derine nüfuz eder. Bu nedenle haritayı alttan üste doğru okumalısınız: kısa dalga boyları ön yüzeyin yakınında azalır; daha uzun dalga boyları daha derine ulaşır. Yaklaşık 1,1 µm'den uzun dalga boylarında foton enerjisi, silikonun bant aralığının altında olduğundan, bu fotonlar banttan banda taşıyıcı oluşumunu tetiklemez ve spektrumda bulunsa bile fotovoltaik akıma çok az katkıda bulunur.Polikristalin silikon için bu ön yüklü davranış beklendiği gibidir. Silikon, daha kısa dalga boylarında güçlü bir şekilde ışığı emer, bu nedenle mavi/görünür fotonlar ön yüzeyin yakınında çok hızlı bir şekilde tükenirken, daha uzun dalga boyları emilmeden önce daha derine nüfuz eder. Bu nedenle haritayı alttan üste doğru okumalısınız: kısa dalga boyları ön yüzeyin yakınında azalır; daha uzun dalga boyları daha derine ulaşır. Yaklaşık 1,1 µm'den uzun dalga boylarında foton enerjisi, silikonun bant aralığının altında olduğundan, bu fotonlar banttan banda taşıyıcı oluşumunu tetiklemez ve spektrumda bulunsa bile fotovoltaik akıma çok az katkıda bulunur.
Optik düzenleyici, "foton yoğunluğu" ile "oluşum hızı"nın aynı şey olmadığını belirtmek için çeşitli sekmeler sunar. "Foton dağılımı" görünümü (yukarıda gösterildiği gibi), optik alanın nerede bulunduğunu gösterir. "Foton dağılımı" ve "Oluşum hızı" sekmeleri, elektrik modelinde önemli olan sekmelerdir: emilen foton haritası, derinliğe bağlı olarak değişen elektron-boşluk çifti oluşum hızına dönüştürülür ve bu da sürüklenme-difüzyon denklemlerine eklenen kaynak terimidir. Bu hücre için elde edilen oluşum profili, ön yüzünde tepe noktasına ulaşır ve tabana doğru azalır; bu durum, ön yüzünden aydınlatılan bir n+/p bağlantı cihazıyla uyumludur.Optik düzenleyici, "foton yoğunluğu" ile "oluşum hızı"nın aynı şey olmadığını belirtmek için çeşitli sekmeler sunar. "Foton dağılımı" görünümü (yukarıda gösterildiği gibi), optik alanın nerede bulunduğunu gösterir. "Foton dağılımı" ve "Oluşum hızı" sekmeleri, elektrik modelinde önemli olan sekmelerdir: emilen foton haritası, derinliğe bağlı olarak değişen elektron-boşluk çifti oluşum hızına dönüştürülür ve bu da sürüklenme-difüzyon denklemlerine eklenen kaynak terimidir. Bu hücre için elde edilen oluşum profili, ön yüzünde tepe noktasına ulaşır ve tabana doğru azalır; bu durum, ön yüzünden aydınlatılan bir n+/p bağlantı cihazıyla uyumludur.
6. Simülasyonu çalıştırma, JV eğrilerini oluşturma ve parametreleri çıkarma6. Simülasyonu çalıştırma, JV eğrilerini oluşturma ve parametreleri çıkarma
Cihazın yapısı, elektriksel parametreleri ve optik üretimi tanımlandıktan sonra, simülasyon doğrudan ana pencereden başlatılabilir. Çözücüyü başlatmak için araç çubuğundaki "Simülasyonu Başlat" düğmesine tıklayın. Simülasyon çalışırken, çözücünün ilerleme durumu ve yakınsama bilgileri terminal penceresine yazılır (bkz. ??).Cihazın yapısı, elektriksel parametreleri ve optik üretimi tanımlandıktan sonra, simülasyon doğrudan ana pencereden başlatılabilir. Çözücüyü başlatmak için araç çubuğundaki "Simülasyonu Başlat" düğmesine tıklayın. Simülasyon çalışırken, çözücünün ilerleme durumu ve yakınsama bilgileri terminal penceresine yazılır (bkz. ??).
Çıktı ilk bakışta karmaşık görünse de, aslında belirli bir yapıya sahiptir. Her bir gerilim noktası için, önce üst kontak üzerindeki uygulanan gerilim değeri listelenir, ardından elde edilen akım yoğunluğu belirtilir. Işık altında akım başlangıçta negatiftir ve bu, enerji üretimi olduğunu gösterir. Uygulanan gerilim arttıkça, akım büyüklüğü azalır ve açık devre geriliminde sıfır değerine ulaşır. Bu noktadan sonra akım pozitif hale gelir ve bu durum, ileri yönde çalışan bir diyotun çalışma prensibiyle uyumludur. Çıktıda ayrıca, alt kontak üzerindeki gerilim ve akım değerleri, çözümleyici kalıntısı (hata) ve her bir gerilim adımına ulaşmak için geçen süre de belirtilir. Düşük kalıntı değerleri, eşlenik difüzyon-yayılım ve Poisson denklemlerinin doğru bir şekilde çözüldüğünü gösterir.Çıktı ilk bakışta karmaşık görünse de, aslında belirli bir yapıya sahiptir. Her bir gerilim noktası için, önce üst kontak üzerindeki uygulanan gerilim değeri listelenir, ardından elde edilen akım yoğunluğu belirtilir. Işık altında akım başlangıçta negatiftir ve bu, enerji üretimi olduğunu gösterir. Uygulanan gerilim arttıkça, akım büyüklüğü azalır ve açık devre geriliminde sıfır değerine ulaşır. Bu noktadan sonra akım pozitif hale gelir ve bu durum, ileri yönde çalışan bir diyotun çalışma prensibiyle uyumludur. Çıktıda ayrıca, alt kontak üzerindeki gerilim ve akım değerleri, çözümleyici kalıntısı (hata) ve her bir gerilim adımına ulaşmak için geçen süre de belirtilir. Düşük kalıntı değerleri, eşlenik difüzyon-yayılım ve Poisson denklemlerinin doğru bir şekilde çözüldüğünü gösterir.
jv.csv ve siminfo.dat bulunur.Simülasyon tamamlandıktan sonra görüntülenecek olan "Çıktı" sekmesi, oluşturulan sonuç dosyalarını gösterir. Önemli dosyalar arasında jv.csv ve siminfo.dat bulunur.
jv.csv'in açılmasıyla elde edilen JV eğrisi. Bu eğri, düşük voltajda negatif akım, Voc noktasında sıfır akım ve daha yüksek voltajda ileri yönde iletim göstermektedir.jv.csv'in açılmasıyla elde edilen JV eğrisi. Bu eğri, düşük voltajda negatif akım, Voc noktasında sıfır akım ve daha yüksek voltajda ileri yönde iletim göstermektedir.
siminfo.dat'den açılan simülasyon bilgi penceresi, Voc, Jsc, doluluk faktörü ve verimlilik gibi çıkarılan cihaz metriklerini listelemektedir.siminfo.dat'den açılan simülasyon bilgi penceresi, Voc, Jsc, doluluk faktörü ve verimlilik gibi çıkarılan cihaz metriklerini listelemektedir.Elektriksel özellikleri incelemek için, Çıkış sekmesini açın ve jv.csv'e çift tıklayın. Bu, akım yoğunluğu-gerilim (JV) eğrisini görüntüler (bkz. ??). JV eğrisi, cihazın davranışının temel bir göstergesidir: sıfır gerilimde kısa devre akımından geçmeli ve açık devre geriliminde sıfır akım değerini kesmelidir.Elektriksel özellikleri incelemek için, Çıkış sekmesini açın ve jv.csv'e çift tıklayın. Bu, akım yoğunluğu-gerilim (JV) eğrisini görüntüler (bkz. ??). JV eğrisi, cihazın davranışının temel bir göstergesidir: sıfır gerilimde kısa devre akımından geçmeli ve açık devre geriliminde sıfır akım değerini kesmelidir.
siminfo.dat'e çift tıklamak, simülasyon bilgilerini içeren pencereyi açar (bkz. ??). Bu pencerede, elde edilen performans metrikleri, örneğin doluluk oranı, güç dönüşüm verimliliği, maksimum güç noktası, Voc ve Jsc gibi değerler gösterilir. Ayrıca, açık devre durumundaki serbest taşıyıcı yoğunluğu gibi ek tanısal değerler de listelenir ve rekombinasyonla sınırlı davranışın yorumlanmasında faydalıdır.siminfo.dat'e çift tıklamak, simülasyon bilgilerini içeren pencereyi açar (bkz. ??). Bu pencerede, elde edilen performans metrikleri, örneğin doluluk oranı, güç dönüşüm verimliliği, maksimum güç noktası, Voc ve Jsc gibi değerler gösterilir. Ayrıca, açık devre durumundaki serbest taşıyıcı yoğunluğu gibi ek tanısal değerler de listelenir ve rekombinasyonla sınırlı davranışın yorumlanmasında faydalıdır.
Pratik bir kural olarak, sayısal metrikleri yorumlamadan önce her zaman JV eğrisini inceleyin. JV eğrisi, kısa devre ve açık devre noktalarından düzgün bir şekilde geçmiyorsa veya akım beklenmedik bir işaret veya şekle sahipse, siminfo.dat'de elde edilen değerler de güvenilir olmayacaktır. Uygulamada, JV eğrisinin görsel olarak incelenmesi, yapılandırma veya modelleme sorunlarını teşhis etmenin en hızlı yoludur.Pratik bir kural olarak, sayısal metrikleri yorumlamadan önce her zaman JV eğrisini inceleyin. JV eğrisi, kısa devre ve açık devre noktalarından düzgün bir şekilde geçmiyorsa veya akım beklenmedik bir işaret veya şekle sahipse, siminfo.dat'de elde edilen değerler de güvenilir olmayacaktır. Uygulamada, JV eğrisinin görsel olarak incelenmesi, yapılandırma veya modelleme sorunlarını teşhis etmenin en hızlı yoludur.
7. İçsel anlık görüntülerin incelenmesi: enerji bantları ve sözde Fermi seviyeleri7. İçsel anlık görüntülerin incelenmesi: enerji bantları ve sözde Fermi seviyeleri
Bir JV taraması sırasında, OghmaNano her bir gerilim noktasında cihazın iç durumunun tamamını (bant kenarları, sözde Fermi seviyeleri, taşıyıcı yoğunlukları, akımlar ve ilgili nicelikler) anlık görüntü dosyalarına kaydeder. Bu anlık görüntü dosyaları, çözücünün yapının içinde ne yaptığını doğrulamak için en doğrudan yöntemdir; bu sayede, yalnızca JV eğrisinden davranış çıkarımında bulunmak yerine, cihazın iç durumu hakkında daha kesin bilgilere ulaşılabilir.Bir JV taraması sırasında, OghmaNano her bir gerilim noktasında cihazın iç durumunun tamamını (bant kenarları, sözde Fermi seviyeleri, taşıyıcı yoğunlukları, akımlar ve ilgili nicelikler) anlık görüntü dosyalarına kaydeder. Bu anlık görüntü dosyaları, çözücünün yapının içinde ne yaptığını doğrulamak için en doğrudan yöntemdir; bu sayede, yalnızca JV eğrisinden davranış çıkarımında bulunmak yerine, cihazın iç durumu hakkında daha kesin bilgilere ulaşılabilir.
"Çıktı" sekmesini açın, anlık görüntülerin bulunduğu klasörü bulun ve anlık görüntü görüntüleyicisini başlatmak için klasöre çift tıklayın. Görüntüleyici, etkileşimli bir grafik penceresidir; aynı eksen üzerinde birden fazla iç değişkeni üst üste bindirebilir ve kaydedilmiş önyargı noktaları arasında voltaj kaydırıcısını kullanarak geçiş yapmanıza olanak tanır."Çıktı" sekmesini açın, anlık görüntülerin bulunduğu klasörü bulun ve anlık görüntü görüntüleyicisini başlatmak için klasöre çift tıklayın. Görüntüleyici, etkileşimli bir grafik penceresidir; aynı eksen üzerinde birden fazla iç değişkeni üst üste bindirebilir ve kaydedilmiş önyargı noktaları arasında voltaj kaydırıcısını kullanarak geçiş yapmanıza olanak tanır.
Bu eğitimde kullanılan bant/yaklaşık Fermi diyagramını yeniden oluşturmak için, "+" düğmesini kullanarak dört iz ekleyin. "Grafik için dosya" bölümünde, sırasıyla Ec.csv, Ev.csv, Fn.csv ve Fp.csv'ü seçin. Bunlar sırasıyla iletim bandı eşiği (Ec), değerlik bandı eşiği (Ev), elektron yaklaşık Fermi seviyesi (Fn) ve boşluk yaklaşık Fermi seviyesini (Fp) temsil eder.Bu eğitimde kullanılan bant/yaklaşık Fermi diyagramını yeniden oluşturmak için, "+" düğmesini kullanarak dört iz ekleyin. "Grafik için dosya" bölümünde, sırasıyla Ec.csv, Ev.csv, Fn.csv ve Fp.csv'ü seçin. Bunlar sırasıyla iletim bandı eşiği (Ec), değerlik bandı eşiği (Ev), elektron yaklaşık Fermi seviyesi (Fn) ve boşluk yaklaşık Fermi seviyesini (Fp) temsil eder.
Ec, Ev, Fn ve Fp.Kısa devreye yakın konumdaki anlık görüntü görüntüleyici: Ec, Ev, Fn ve Fp.
Ec, Ev, Fn ve Fp.Açık devredeki anlık görüntü görüntüleyici: Ec, Ev, Fn ve Fp.Gerilim kaydırıcısını kullanarak, kısa devreden açık devreye kadar JV taramasını gerçekleştirin ve elde edilen akımın azalmasıyla birlikte iç enerjilerin nasıl değiştiğini gözlemleyin. Kısa devrede (bkz. ??), cihaz akım çekme modunda çalışır: fotoelektrik olarak üretilen yük taşıyıcılar, seçici kontaklar aracılığıyla uzaklaştırılır ve belirli bir taşıma kuvveti sürdürülmelidir. Difüzyon-sürüklenme modelinde, elektron ve boşluk akımları \[ J_n = \frac{\sigma_n}{q}\,\nabla E_{Fn}, \qquad J_p = -\frac{\sigma_p}{q}\,\nabla E_{Fp}, \] ile verilir; bu nedenle sıfırdan farklı bir terminal akımı, en az bir yarı-Fermi seviyesinde mekânsal bir gradyan gerektirir. Seçici kontaklara sahip yapılarda, bu gradyanın eşit olarak paylaşılması gerekmez: bir yarı-Fermi seviyesi nispeten düz kalabilir (örneğin, eğer ohmik çoğunluk taşıyıcı kontağı tarafından güçlü bir şekilde sabitlenmişse), diğer yarı-Fermi seviyesi ise taşıma kuvvetinin çoğunu taşır. Bant kenarlarının düz olması gerekmez ve genellikle yoğun şekilde katkılanmış bölgeler ve kontaklar yakınında belirgin bir eğim gösterir.Gerilim kaydırıcısını kullanarak, kısa devreden açık devreye kadar JV taramasını gerçekleştirin ve elde edilen akımın azalmasıyla birlikte iç enerjilerin nasıl değiştiğini gözlemleyin. Kısa devrede (bkz. ??), cihaz akım çekme modunda çalışır: fotoelektrik olarak üretilen yük taşıyıcılar, seçici kontaklar aracılığıyla uzaklaştırılır ve belirli bir taşıma kuvveti sürdürülmelidir. Difüzyon-sürüklenme modelinde, elektron ve boşluk akımları \[ J_n = \frac{\sigma_n}{q}\,\nabla E_{Fn}, \qquad J_p = -\frac{\sigma_p}{q}\,\nabla E_{Fp}, \] ile verilir; bu nedenle sıfırdan farklı bir terminal akımı, en az bir yarı-Fermi seviyesinde mekânsal bir gradyan gerektirir. Seçici kontaklara sahip yapılarda, bu gradyanın eşit olarak paylaşılması gerekmez: bir yarı-Fermi seviyesi nispeten düz kalabilir (örneğin, eğer ohmik çoğunluk taşıyıcı kontağı tarafından güçlü bir şekilde sabitlenmişse), diğer yarı-Fermi seviyesi ise taşıma kuvvetinin çoğunu taşır. Bant kenarlarının düz olması gerekmez ve genellikle yoğun şekilde katkılanmış bölgeler ve kontaklar yakınında belirgin bir eğim gösterir.
Uygulanan voltaj, açık devreye doğru arttıkça, net terminal akımı azalır ve çözüm, sıfır akımlı dengeli bir duruma yaklaşır. Cihazın iç kısmında, hem elektron hem de boşluk akımları ortadan kalktığı için, kuazi-Fermi seviyeleri yaklaşık olarak düzleşir \[
J_n \approx 0, \qquad J_p \approx 0,
\]; buna karşılık, iletim ve değerlik bantlarının kenarları, katkılama gradyanlarından, uzay yükünden ve temas seçiciliğinden kaynaklanan yerleşik elektrostatik nedeniyle genellikle bükük kalır. Seçici olarak temas kurulmuş cihazlarda, mükemmel kuazi-Fermi seviyesi düzlüğünden küçük sapmalar, taşıyıcı engelleyici temaslara bitişik dar sınır katmanları içinde kalabilir; bu durum, akım akışı yerine, engellenen taşıyıcı türleri üzerindeki sıfır akı sınır koşullarını yansıtır. Açık devrede (bkz. ??), fotogüç üretimi, cihazın tamamında rekombinasyon ile dengelenir ve hacim içindeki elektron ve boşluk kuazi-Fermi seviyeleri arasındaki ayrım \[
qV_{\mathrm{oc}} = E_{Fn} - E_{Fp},
\], siminfo.dat'de bildirilen açık devre voltajının mikroskobik kaynağıdır. Kısa devreden açık devreye kaydırıcı kullanılarak geçildiğinde, cihazın iç kısmındaki taşıma güdümlü gradyanların gevşemesi ve kuazi-Fermi seviyesi ayrımının devam etmesi, dikkat edilmesi gereken temel özelliktir.Uygulanan voltaj, açık devreye doğru arttıkça, net terminal akımı azalır ve çözüm, sıfır akımlı dengeli bir duruma yaklaşır. Cihazın iç kısmında, hem elektron hem de boşluk akımları ortadan kalktığı için, kuazi-Fermi seviyeleri yaklaşık olarak düzleşir \[
J_n \approx 0, \qquad J_p \approx 0,
\]; buna karşılık, iletim ve değerlik bantlarının kenarları, katkılama gradyanlarından, uzay yükünden ve temas seçiciliğinden kaynaklanan yerleşik elektrostatik nedeniyle genellikle bükük kalır. Seçici olarak temas kurulmuş cihazlarda, mükemmel kuazi-Fermi seviyesi düzlüğünden küçük sapmalar, taşıyıcı engelleyici temaslara bitişik dar sınır katmanları içinde kalabilir; bu durum, akım akışı yerine, engellenen taşıyıcı türleri üzerindeki sıfır akı sınır koşullarını yansıtır. Açık devrede (bkz. ??), fotogüç üretimi, cihazın tamamında rekombinasyon ile dengelenir ve hacim içindeki elektron ve boşluk kuazi-Fermi seviyeleri arasındaki ayrım \[
qV_{\mathrm{oc}} = E_{Fn} - E_{Fp},
\], siminfo.dat'de bildirilen açık devre voltajının mikroskobik kaynağıdır. Kısa devreden açık devreye kaydırıcı kullanılarak geçildiğinde, cihazın iç kısmındaki taşıma güdümlü gradyanların gevşemesi ve kuazi-Fermi seviyesi ayrımının devam etmesi, dikkat edilmesi gereken temel özelliktir.
8. Güneş ışığı – Voltaj eğrileri8. Güneş ışığı – Voltaj eğrileri
Suns–Voc ölçümleri, açık devre voltajının ışık yoğunluğu ile nasıl değiştiğini inceler. Açık devre voltajı, elektron ve boşluk yarı-Fermi seviyeleri arasındaki farkla belirlendiğinden, ışık yoğunluğuna olan bağımlılığı, cihazdaki baskın rekombinasyon mekanizmaları hakkında doğrudan bilgi sağlar. Temel olarak, çok sayıda aydınlatılmış JV taraması yapılarak ve her yoğunlukta açık devre voltajı değerleri alınarak bir Suns–Voc eğrisi oluşturulabilir. Bir dizi JV eğrisi oluşturup açık devre voltajını manuel olarak çıkarmak yerine, OghmaNano özel bir Suns–Voc simülasyon modu sunar. Bunu etkinleştirmek için, ana penceredeki Simülasyon türü şeridini açın (??'e bakın) ve Suns–Voc'yi seçin. Bu, çözücüyü voltaj taramasından, açık devrede açıkça gerçekleştirilen bir yoğunluk taramasına geçirir.Suns–Voc ölçümleri, açık devre voltajının ışık yoğunluğu ile nasıl değiştiğini inceler. Açık devre voltajı, elektron ve boşluk yarı-Fermi seviyeleri arasındaki farkla belirlendiğinden, ışık yoğunluğuna olan bağımlılığı, cihazdaki baskın rekombinasyon mekanizmaları hakkında doğrudan bilgi sağlar. Temel olarak, çok sayıda aydınlatılmış JV taraması yapılarak ve her yoğunlukta açık devre voltajı değerleri alınarak bir Suns–Voc eğrisi oluşturulabilir. Bir dizi JV eğrisi oluşturup açık devre voltajını manuel olarak çıkarmak yerine, OghmaNano özel bir Suns–Voc simülasyon modu sunar. Bunu etkinleştirmek için, ana penceredeki Simülasyon türü şeridini açın (??'e bakın) ve Suns–Voc'yi seçin. Bu, çözücüyü voltaj taramasından, açık devrede açıkça gerçekleştirilen bir yoğunluk taramasına geçirir.
Suns–Voc seçeneğini belirledikten sonra, "Simülasyonu Çalıştır" düğmesine tıklayın. Her bir aydınlatma seviyesi için, çözümleyici, net akımın sıfır olana kadar terminal voltajını ayarlar ve böylece açık devre çalışma noktasını doğrudan hesaplar. Elde edilen veriler otomatik olarak diske kaydedilir ve "Çıktı" sekmesinden incelenebilir. Oluşturulan dosyalar arasında, açık devre voltajını ışık yoğunluğunun bir fonksiyonu olarak içeren suns_voc.csv dosyası bulunur. Bu dosyaya çift tıklamak, ??'de gösterilen Voc–yoğunluk grafiğini açar.Suns–Voc seçeneğini belirledikten sonra, "Simülasyonu Çalıştır" düğmesine tıklayın. Her bir aydınlatma seviyesi için, çözümleyici, net akımın sıfır olana kadar terminal voltajını ayarlar ve böylece açık devre çalışma noktasını doğrudan hesaplar. Elde edilen veriler otomatik olarak diske kaydedilir ve "Çıktı" sekmesinden incelenebilir. Oluşturulan dosyalar arasında, açık devre voltajını ışık yoğunluğunun bir fonksiyonu olarak içeren suns_voc.csv dosyası bulunur. Bu dosyaya çift tıklamak, ??'de gösterilen Voc–yoğunluk grafiğini açar.
Düşük aydınlatma seviyelerinde, Voc değeri, ışık yoğunluğuyla birlikte hızla artar; bu durum, taşıyıcı yoğunluğuna bağlı olarak yarı-Fermi seviyesi ayrımının logaritmik bağımlılığıyla uyumludur. Aydınlatma seviyesi arttıkça, Voc-yoğunluk eğrisinin eğimi azalır; bu da rekombinasyonun, daha fazla voltaj kazancı elde etmeyi giderek daha fazla sınırladığını gösterir. Bu geçişi daha net bir şekilde göstermek için, aydınlatma aralığını daha yüksek yoğunluklara genişletin. "Suns–Voc" düzenleyicisini "Düzenleyiciler" şeridinden açın ve durma yoğunluğunu 1,1'den 100 güneş birimine yükseltin, ardından simülasyonu yeniden çalıştırın.Düşük aydınlatma seviyelerinde, Voc değeri, ışık yoğunluğuyla birlikte hızla artar; bu durum, taşıyıcı yoğunluğuna bağlı olarak yarı-Fermi seviyesi ayrımının logaritmik bağımlılığıyla uyumludur. Aydınlatma seviyesi arttıkça, Voc-yoğunluk eğrisinin eğimi azalır; bu da rekombinasyonun, daha fazla voltaj kazancı elde etmeyi giderek daha fazla sınırladığını gösterir. Bu geçişi daha net bir şekilde göstermek için, aydınlatma aralığını daha yüksek yoğunluklara genişletin. "Suns–Voc" düzenleyicisini "Düzenleyiciler" şeridinden açın ve durma yoğunluğunu 1,1'den 100 güneş birimine yükseltin, ardından simülasyonu yeniden çalıştırın.
Simülasyonu yeniden çalıştırın ve suns_voc.csv'i tekrar açın. Genişletilmiş aydınlatma aralığı, Voc'nin yüksek yoğunluklu davranışını ortaya koymaktadır.Simülasyonu yeniden çalıştırın ve suns_voc.csv'i tekrar açın. Genişletilmiş aydınlatma aralığı, Voc'nin yüksek yoğunluklu davranışını ortaya koymaktadır.
Aydınlatma seviyesi arttıkça, cihazdaki toplam fazla taşıyıcı yoğunluğu da artar. Açık devre koşullarında bu yükün yerel olarak yeniden birleşmesi gerekir, bu nedenle kararlı durumdaki yeniden birleşme oranı, taşıyıcı yoğunluğuyla birlikte artar. Banttan banda ve kusur destekli yeniden birleşme süreçleri için, yeniden birleşme oranı yaklaşık olarak R ∝ n p şeklinde değişirken, Auger yeniden birleşmesi ek bir yüksek yoğunluklu terim olan RAuger ∝ n2p + np2'yi ortaya çıkarır. Sonuç olarak, etkin taşıyıcı ömrü τeff = Δn / R, aydınlatma arttıkça azalır.Aydınlatma seviyesi arttıkça, cihazdaki toplam fazla taşıyıcı yoğunluğu da artar. Açık devre koşullarında bu yükün yerel olarak yeniden birleşmesi gerekir, bu nedenle kararlı durumdaki yeniden birleşme oranı, taşıyıcı yoğunluğuyla birlikte artar. Banttan banda ve kusur destekli yeniden birleşme süreçleri için, yeniden birleşme oranı yaklaşık olarak R ∝ n p şeklinde değişirken, Auger yeniden birleşmesi ek bir yüksek yoğunluklu terim olan RAuger ∝ n2p + np2'yi ortaya çıkarır. Sonuç olarak, etkin taşıyıcı ömrü τeff = Δn / R, aydınlatma arttıkça azalır.
Açık devre voltajı, sözde Fermi seviyesi ayrımı ile belirlenir: qVoc = EFn - EFp. Bu, dejenerasyona uğramamış bir yarı iletken için şu şekilde ifade edilebilir: Voc = (kT/q) ln(n p / ni2). Artan ışıklandırma, taşıyıcı yoğunluğunu artırır ve dolayısıyla Voc'yi artırır, ancak bu artış logaritmik olarak gerçekleşir. Rekombinasyon yeterince hızlandığında, taşıyıcı yoğunluğundaki daha fazla artış, sözde Fermi seviyesi ayrımında giderek azalan bir etki yaratır.Açık devre voltajı, sözde Fermi seviyesi ayrımı ile belirlenir: qVoc = EFn - EFp. Bu, dejenerasyona uğramamış bir yarı iletken için şu şekilde ifade edilebilir: Voc = (kT/q) ln(n p / ni2). Artan ışıklandırma, taşıyıcı yoğunluğunu artırır ve dolayısıyla Voc'yi artırır, ancak bu artış logaritmik olarak gerçekleşir. Rekombinasyon yeterince hızlandığında, taşıyıcı yoğunluğundaki daha fazla artış, sözde Fermi seviyesi ayrımında giderek azalan bir etki yaratır.
Nesiller arasındaki ve yeniden birleşme arasındaki bu rekabet, yüksek ışıklandırma durumunda açık devre voltajının (Voc) doygunluğa ulaşmasına neden olur. Maksimum voltaj, silisyum bant aralığının (Eg = 1,12 eV) altında kalır, çünkü yeniden birleşme, elektron ve boşluk yarı-Fermi seviyelerinin aynı anda bant kenarlarına ulaşmasını engeller. Bu nedenle, Eg/q − Voc farkı, bu cihaz için yüksek enjeksiyon koşulları altında yeniden birleşmenin neden olduğu içsel voltaj kaybını temsil eder.Nesiller arasındaki ve yeniden birleşme arasındaki bu rekabet, yüksek ışıklandırma durumunda açık devre voltajının (Voc) doygunluğa ulaşmasına neden olur. Maksimum voltaj, silisyum bant aralığının (Eg = 1,12 eV) altında kalır, çünkü yeniden birleşme, elektron ve boşluk yarı-Fermi seviyelerinin aynı anda bant kenarlarına ulaşmasını engeller. Bu nedenle, Eg/q − Voc farkı, bu cihaz için yüksek enjeksiyon koşulları altında yeniden birleşmenin neden olduğu içsel voltaj kaybını temsil eder.