Ana Sayfa Örnekler Ekran görüntüleri Kullanım kılavuzu Bluesky logosu YouTube ☰
OghmaNano Optoelektronik cihazlar ve fotonik sistemler için çoklu fizik simülasyon platformu İNDİR Hızlı Başlangıç Kılavuzu

Kuantum Kuyularda Optik Geçişler: Kazanç ve Kendiliğinden EmisyonKuantum Kuyularda Optik Geçişler: Kazanç ve Kendiliğinden Emisyon

Elektronik Durumlardan IşığaElektronik Durumlardan Işığa

Confined electron and hole wavefunctions in a quantum well, their parabolic subbands, and vertical optical transitions at zero and finite in-plane wavevector.
Kuantum kuyusu alt bantları arasındaki optik geçişler. Sol taraftaki şemalar, kuyunun içindeki Schrödinger denkleminin çözümüyle elde edilen sınırlı elektron ve boşluk durumlarını göstermektedir. Sağ taraftaki şemalar, buna karşılık gelen düzlem içi alt bantları göstermektedir. Kırmızı oklar, en düşük elektron ve boşluk alt bantları arasındaki geçişleri işaretlemektedir; bu geçişler arasında sıfırdan farklı bir düzlem içi dalga vektörüne sahip bir geçiş de bulunmaktadır.Kuantum kuyusu alt bantları arasındaki optik geçişler. Sol taraftaki şemalar, kuyunun içindeki Schrödinger denkleminin çözümüyle elde edilen sınırlı elektron ve boşluk durumlarını göstermektedir. Sağ taraftaki şemalar, buna karşılık gelen düzlem içi alt bantları göstermektedir. Kırmızı oklar, en düşük elektron ve boşluk alt bantları arasındaki geçişleri işaretlemektedir; bu geçişler arasında sıfırdan farklı bir düzlem içi dalga vektörüne sahip bir geçiş de bulunmaktadır.

Önceki parabolik kuantum kuyusu bantları başlıklı eğitimde, Schrödinger denkleminin sınırlı çözümleriyle başladık ve her bir çözümün, yarı iletken katmanlara paralel hareketin dahil edilmesiyle nasıl bir elektronik alt bant haline geldiğini gösterdik. Ayrıca, bir elektron durumunu bir boşluk durumuna bağlamak için gereken foton enerjisini hesapladık.Önceki parabolik kuantum kuyusu bantları başlıklı eğitimde, Schrödinger denkleminin sınırlı çözümleriyle başladık ve her bir çözümün, yarı iletken katmanlara paralel hareketin dahil edilmesiyle nasıl bir elektronik alt bant haline geldiğini gösterdik. Ayrıca, bir elektron durumunu bir boşluk durumuna bağlamak için gereken foton enerjisini hesapladık.

Hangi geçişlerin mümkün olduğunu bilmek, sadece başlangıç noktasıdır. Bir kuantum kuyusunda emilen veya yayılan ışığı hesaplamak için, her bir geçişin ne kadar olası olduğunu ve bu geçişe katılabilecek kaç elektron ve boşluğun mevcut olduğunu da belirlememiz gerekir. İşte bu noktada Fermi'nin altın kuralı ve optik matris elemanları hesaplamaya dahil edilir.Hangi geçişlerin mümkün olduğunu bilmek, sadece başlangıç noktasıdır. Bir kuantum kuyusunda emilen veya yayılan ışığı hesaplamak için, her bir geçişin ne kadar olası olduğunu ve bu geçişe katılabilecek kaç elektron ve boşluğun mevcut olduğunu da belirlememiz gerekir. İşte bu noktada Fermi'nin altın kuralı ve optik matris elemanları hesaplamaya dahil edilir.

Hesaplamayı aşama aşama yapacağız: önce tek bir geçişi ele alacağız, ardından bunun olasılığını hesaplayacağız, tüm elektron ve boşluk alt bantları üzerinden toplam alacağız ve son olarak pürüzsüz bir optik spektrum elde etmek için Lorentzian genişlemesini uygulayacağız.Hesaplamayı aşama aşama yapacağız: önce tek bir geçişi ele alacağız, ardından bunun olasılığını hesaplayacağız, tüm elektron ve boşluk alt bantları üzerinden toplam alacağız ve son olarak pürüzsüz bir optik spektrum elde etmek için Lorentzian genişlemesini uygulayacağız.

🧪 OghmaNano'da bunu deneyin: GaAs/AlGaAs sekiz bantlı çinko blende k·p öğreticisi, bu sayfada açıklanan kuantum kuyusu alt bantlarını, optik emilimi, kazancı ve kendiliğinden yayılan emisyon spektrumlarını hesaplar. Kullanılabilir modellerin ve örneklerin tam listesi için k·p bant yapısı, kuantum kuyusu ve hareketlilik çözücü'ye bakın.🧪 OghmaNano'da bunu deneyin: GaAs/AlGaAs sekiz bantlı çinko blende k·p öğreticisi, bu sayfada açıklanan kuantum kuyusu alt bantlarını, optik emilimi, kazancı ve kendiliğinden yayılan emisyon spektrumlarını hesaplar. Kullanılabilir modellerin ve örneklerin tam listesi için k·p bant yapısı, kuantum kuyusu ve hareketlilik çözücü'ye bakın.

Yarı İletkenlerle Işığın Etkileşiminin Üç Farklı YoluYarı İletkenlerle Işığın Etkileşiminin Üç Farklı Yolu

İletim bandında bulunan bir elektronu ve değerlik bandında bulunan kullanılabilir bir durumu düşünelim. Birbiriyle yakından ilişkili üç optik süreç vardır:İletim bandında bulunan bir elektronu ve değerlik bandında bulunan kullanılabilir bir durumu düşünelim. Birbiriyle yakından ilişkili üç optik süreç vardır:

Üç sürecin de temelinde, başlangıç ve bitiş elektronik durumları arasındaki enerji farkı ve ışığın bu durumlarla ne kadar güçlü bir şekilde etkileşime girdiği yatar. Bu süreçler arasındaki en önemli fark, durumların doluluk oranıdır ve bir fotonun önceden mevcut olup olmamasıdır.Üç sürecin de temelinde, başlangıç ve bitiş elektronik durumları arasındaki enerji farkı ve ışığın bu durumlarla ne kadar güçlü bir şekilde etkileşime girdiği yatar. Bu süreçler arasındaki en önemli fark, durumların doluluk oranıdır ve bir fotonun önceden mevcut olup olmamasıdır.

Tek Bir Elektron-Boşluk Geçişiyle BaşlayınTek Bir Elektron-Boşluk Geçişiyle Başlayın

\(n\) elektron alt bandını ve \(m\) boşluk alt bandını seçelim. Basit, parabolik bir kuantum kuyusu için, aynı düzlem içi dalga vektörüne sahip durumlar arasındaki geçiş, bir enerji farkına sahiptir.\(n\) elektron alt bandını ve \(m\) boşluk alt bandını seçelim. Basit, parabolik bir kuantum kuyusu için, aynı düzlem içi dalga vektörüne sahip durumlar arasındaki geçiş, bir enerji farkına sahiptir.

\[ E_{nm}(k_{\parallel})= E_g+\varepsilon_{e,n}+\varepsilon_{h,m} +\frac{\hbar^2 k_{\parallel}^{2}}{2\mu}, \]\[ E_{nm}(k_{\parallel})= E_g+\varepsilon_{e,n}+\varepsilon_{h,m} +\frac{\hbar^2 k_{\parallel}^{2}}{2\mu}, \]

burada \(E_g\), kuyu malzemesinin bant aralığını, \(\varepsilon_{e,n}\) ve \(\varepsilon_{h,m}\) elektron ve boşlukların sınırlama enerjilerini ve \(\mu\) ise yüzey düzlemindeki azaltılmış etkin kütleyi temsil etmektedir.burada \(E_g\), kuyu malzemesinin bant aralığını, \(\varepsilon_{e,n}\) ve \(\varepsilon_{h,m}\) elektron ve boşlukların sınırlama enerjilerini ve \(\mu\) ise yüzey düzlemindeki azaltılmış etkin kütleyi temsil etmektedir.

\[ \frac{1}{\mu}=\frac{1}{m_e^{*}}+\frac{1}{m_h^{*}}. \]\[ \frac{1}{\mu}=\frac{1}{m_e^{*}}+\frac{1}{m_h^{*}}. \]

Doğrudan bir optik geçiş için, kristal içindeki dalga vektörü kabaca korunur, çünkü bir foton nispeten az miktarda momentum taşır. Bu nedenle bir elektron ve bir boşluk, ??'deki iki alt bant eğrisi arasındaki dikey geçişe katkıda bulunur.Doğrudan bir optik geçiş için, kristal içindeki dalga vektörü kabaca korunur, çünkü bir foton nispeten az miktarda momentum taşır. Bu nedenle bir elektron ve bir boşluk, ??'deki iki alt bant eğrisi arasındaki dikey geçişe katkıda bulunur.

Fotonun enerjisi, enerji seviyeleri arasındaki farka eşitse, bu geçiş enerji açısından mümkündür:Fotonun enerjisi, enerji seviyeleri arasındaki farka eşitse, bu geçiş enerji açısından mümkündür:

\[ \hbar\omega=E_{nm}(k_{\parallel}). \]\[ \hbar\omega=E_{nm}(k_{\parallel}). \]

Ancak, enerji seviyelerinin eşleşmesi, bu geçişin ne sıklıkta gerçekleştiği hakkında bize bilgi vermez. Bunun için elektron ile elektromanyetik alan arasındaki etkileşimi hesaplamamız gerekir.Ancak, enerji seviyelerinin eşleşmesi, bu geçişin ne sıklıkta gerçekleştiği hakkında bize bilgi vermez. Bunun için elektron ile elektromanyetik alan arasındaki etkileşimi hesaplamamız gerekir.

Fermi'nin Altın Kuralı: Bir Geçişin Gerçekleşme Olasılığı Nedir?Fermi'nin Altın Kuralı: Bir Geçişin Gerçekleşme Olasılığı Nedir?

Fermi'nin altın kuralı, aralarında nispeten zayıf bir etkileşim bulunan bir başlangıç kuantum durumu \(i\) ile bir son durum \(f\) arasındaki geçiş oranını verir:Fermi'nin altın kuralı, aralarında nispeten zayıf bir etkileşim bulunan bir başlangıç kuantum durumu \(i\) ile bir son durum \(f\) arasındaki geçiş oranını verir:

\[ \boxed{ W_{i\rightarrow f}= \frac{2\pi}{\hbar} \left|\langle f|\hat H_{\mathrm{int}}|i\rangle\right|^2 \delta(E_f-E_i) } \]\[ \boxed{ W_{i\rightarrow f}= \frac{2\pi}{\hbar} \left|\langle f|\hat H_{\mathrm{int}}|i\rangle\right|^2 \delta(E_f-E_i) } \]

Bu denklem, özellikle önemli iki unsur içermektedir:Bu denklem, özellikle önemli iki unsur içermektedir:

Bunu anlamak için kullanılabilecek faydalı bir yaklaşım, iki koşulun sağlanması gerektiğidir: geçişin doğru enerjiye sahip olması ve ışığın iki elektronik durumu birbirine bağlayabilmesi gerekir. İlk koşul, alt bantlar arasındaki farkla belirlenir; ikinci koşul ise matris elemanı ile belirlenir.Bunu anlamak için kullanılabilecek faydalı bir yaklaşım, iki koşulun sağlanması gerektiğidir: geçişin doğru enerjiye sahip olması ve ışığın iki elektronik durumu birbirine bağlayabilmesi gerekir. İlk koşul, alt bantlar arasındaki farkla belirlenir; ikinci koşul ise matris elemanı ile belirlenir.

Optik Matris Elemanı Nedir?Optik Matris Elemanı Nedir?

Işık bir elektronla etkileşime girdiğinde, elektrik alanı kuantum durumları arasında geçişlere neden olabilir. Yaygın bir açıklamaya göre, söz konusu etkileşim, elektronun momentum operatörü ile optik alanın polarizasyonunun iç çarpımına orantılıdır. Buna karşılık gelen momentum matris elemanı şu şekildedir:Işık bir elektronla etkileşime girdiğinde, elektrik alanı kuantum durumları arasında geçişlere neden olabilir. Yaygın bir açıklamaya göre, söz konusu etkileşim, elektronun momentum operatörü ile optik alanın polarizasyonunun iç çarpımına orantılıdır. Buna karşılık gelen momentum matris elemanı şu şekildedir:

\[ p_{nm}= \langle\Psi_{c,n}|\,\mathbf e\!\cdot\!\hat{\mathbf p}\,|\Psi_{v,m}\rangle, \]\[ p_{nm}= \langle\Psi_{c,n}|\,\mathbf e\!\cdot\!\hat{\mathbf p}\,|\Psi_{v,m}\rangle, \]

burada \(\mathbf e\) ışık polarizasyonunu, \(\Psi_{c,n}\) ve \(\Psi_{v,m}\) ise iletim ve değerlik bantlarıyla ilişkili elektron durumlarını temsil etmektedir. Büyük bir değer, optik alanın durumları güçlü bir şekilde etkileşimde bulundurduğu anlamına gelir; sıfır matris elemanı ise bu geçişin kullanılan model içinde optik olarak yasak olduğu anlamına gelir.burada \(\mathbf e\) ışık polarizasyonunu, \(\Psi_{c,n}\) ve \(\Psi_{v,m}\) ise iletim ve değerlik bantlarıyla ilişkili elektron durumlarını temsil etmektedir. Büyük bir değer, optik alanın durumları güçlü bir şekilde etkileşimde bulundurduğu anlamına gelir; sıfır matris elemanı ise bu geçişin kullanılan model içinde optik olarak yasak olduğu anlamına gelir.

Basit parabolik bant yaklaşımında, hızla değişen atomik ölçekli Bloch fonksiyonlarını, daha yavaş değişen kuantum kuyusu zarf fonksiyonlarından ayırabiliriz. Optik etkileşim daha sonra iki faktör içerir:Basit parabolik bant yaklaşımında, hızla değişen atomik ölçekli Bloch fonksiyonlarını, daha yavaş değişen kuantum kuyusu zarf fonksiyonlarından ayırabiliriz. Optik etkileşim daha sonra iki faktör içerir:

\[ \boxed{ |p_{nm}|^2\simeq |\mathbf e\!\cdot\!\mathbf p_{cv}|^2 \left|\int \psi_{e,n}^{*}(z)\psi_{h,m}(z)\,dz\right|^2 } \]\[ \boxed{ |p_{nm}|^2\simeq |\mathbf e\!\cdot\!\mathbf p_{cv}|^2 \left|\int \psi_{e,n}^{*}(z)\psi_{h,m}(z)\,dz\right|^2 } \]

İlk faktör olan \(\mathbf p_{cv}\), alttaki yarı iletken bantlar arasındaki optik bağlantıyı açıklar. İkinci faktör ise zarf örtüşmesidir ve bu, elektron ve boşluk dalga fonksiyonlarının kuantum kuyusu boyunca ne kadar iyi örtüştüğünü gösterir.İlk faktör olan \(\mathbf p_{cv}\), alttaki yarı iletken bantlar arasındaki optik bağlantıyı açıklar. İkinci faktör ise zarf örtüşmesidir ve bu, elektron ve boşluk dalga fonksiyonlarının kuantum kuyusu boyunca ne kadar iyi örtüştüğünü gösterir.

Örneğin, bir kuyunun aynı bölgesinde yoğunlaşmış iki durum, önemli ölçüde örtüşebilir. Eğer bir elektrik alanı elektronu bir arayüze, boşluğu ise diğer arayüze doğru çekerse, bu örtüşme çok daha az olabilir. Önemli olan nokta, ilgili niceliğin dalga fonksiyonlarının integrali olmasıdır; sadece ayrı olasılık yoğunluğu grafiklerinin örtüşmesi değil. Dalga fonksiyonlarının işaretleri ve fazları, katkıların birbirini iptal etmesine neden olabilir.Örneğin, bir kuyunun aynı bölgesinde yoğunlaşmış iki durum, önemli ölçüde örtüşebilir. Eğer bir elektrik alanı elektronu bir arayüze, boşluğu ise diğer arayüze doğru çekerse, bu örtüşme çok daha az olabilir. Önemli olan nokta, ilgili niceliğin dalga fonksiyonlarının integrali olmasıdır; sadece ayrı olasılık yoğunluğu grafiklerinin örtüşmesi değil. Dalga fonksiyonlarının işaretleri ve fazları, katkıların birbirini iptal etmesine neden olabilir.

Bu durum, ışığın polarizasyonunun neden önemli olabileceğini de açıklar. Örneğin, TE ve TM polarizasyonlu ışık, momentum matrisinin farklı bileşenlerini inceler ve bant karışımı ve polarizasyon seçim kurallarının önemli olduğu durumlarda daha gelişmiş çok bantlı modellere ihtiyaç duyulur. Bu etkiler, GaAs/AlGaAs sekiz bantlı çinko blende öğreticisi ve GaN/AlGaN sekiz bantlı vurtzit öğreticisi içinde incelenebilir.Bu durum, ışığın polarizasyonunun neden önemli olabileceğini de açıklar. Örneğin, TE ve TM polarizasyonlu ışık, momentum matrisinin farklı bileşenlerini inceler ve bant karışımı ve polarizasyon seçim kurallarının önemli olduğu durumlarda daha gelişmiş çok bantlı modellere ihtiyaç duyulur. Bu etkiler, GaAs/AlGaAs sekiz bantlı çinko blende öğreticisi ve GaN/AlGaN sekiz bantlı vurtzit öğreticisi içinde incelenebilir.

İzin Verilen Bir Geçiş, Onun Gerçekleşeceği Anlamına Gelmez.İzin Verilen Bir Geçiş, Onun Gerçekleşeceği Anlamına Gelmez.

Doğru enerjiye ve büyük bir matris elemanına sahip bir geçiş bile, başlangıç durumu dolu değilse ve hedef durumu mevcut değilse gerçekleşemez. \(f_c\)'in ilgili iletim bandı durumunun bir elektron içerdiğini gösteren olasılık, \(f_v\)'nin ise ilgili valans bandı durumunun bir elektron içerdiğini gösteren olasılık olduğunu varsayalım. Bu durumda, valans durumunun bir boşluk (delik) içerdiğini gösteren olasılık \(1-f_v\)'tür.Doğru enerjiye ve büyük bir matris elemanına sahip bir geçiş bile, başlangıç durumu dolu değilse ve hedef durumu mevcut değilse gerçekleşemez. \(f_c\)'in ilgili iletim bandı durumunun bir elektron içerdiğini gösteren olasılık, \(f_v\)'nin ise ilgili valans bandı durumunun bir elektron içerdiğini gösteren olasılık olduğunu varsayalım. Bu durumda, valans durumunun bir boşluk (delik) içerdiğini gösteren olasılık \(1-f_v\)'tür.

Mevcut elektron yoğunlukları, absorpsiyon ve emisyon için farklı faktörler sağlar:Mevcut elektron yoğunlukları, absorpsiyon ve emisyon için farklı faktörler sağlar:

\[ \begin{aligned} \text{Absorption:}\qquad & f_v(1-f_c),\\[4pt] \text{Emission:}\qquad & f_c(1-f_v). \end{aligned} \]\[ \begin{aligned} \text{Absorption:}\qquad & f_v(1-f_c),\\[4pt] \text{Emission:}\qquad & f_c(1-f_v). \end{aligned} \]

Soğurma işlemi için dolu bir valans bandı durumu ve boş bir iletim bandı durumu gereklidir. Emisyon işlemi ise tam tersini gerektirir: iletim bandında bir elektron ve valans bandında bir boşluk olmalıdır. Bu doluluk faktörleri, belirli bir geçişin net soğurmaya mı yoksa net optik kazanca mı katkıda bulunacağını belirleyecektir.Soğurma işlemi için dolu bir valans bandı durumu ve boş bir iletim bandı durumu gereklidir. Emisyon işlemi ise tam tersini gerektirir: iletim bandında bir elektron ve valans bandında bir boşluk olmalıdır. Bu doluluk faktörleri, belirli bir geçişin net soğurmaya mı yoksa net optik kazanca mı katkıda bulunacağını belirleyecektir.

Tek Bir Geçişten Optik SpektrumaTek Bir Geçişten Optik Spektruma

Gerçek bir kuantum kuyusu, birden fazla elektron ve boşluk alt bantına sahiptir ve elektronlar, her bir parabol boyunca farklı düzlem içi dalga vektörlerini işgal edebilir. Bir spektrum hesaplamak için, her bir ilgili elektron alt bandı \(n\), boşluk alt bandı \(m\) ve düzlem içi dalga vektörü \(k_{\parallel}\) kombinasyonundan gelen katkıyı toplamalıyız.Gerçek bir kuantum kuyusu, birden fazla elektron ve boşluk alt bantına sahiptir ve elektronlar, her bir parabol boyunca farklı düzlem içi dalga vektörlerini işgal edebilir. Bir spektrum hesaplamak için, her bir ilgili elektron alt bandı \(n\), boşluk alt bandı \(m\) ve düzlem içi dalga vektörü \(k_{\parallel}\) kombinasyonundan gelen katkıyı toplamalıyız.

Şematik olarak, spektral absorpsiyon hesabı şu şekilde ifade edilebilir:Şematik olarak, spektral absorpsiyon hesabı şu şekilde ifade edilebilir:

\[ \alpha(\hbar\omega)\ \propto \sum_{n,m}\int\!\frac{d^2k_{\parallel}}{(2\pi)^2} |p_{nm}(k_{\parallel})|^2 f_v(1-f_c) \delta\!\left[E_{nm}(k_{\parallel})-\hbar\omega\right]. \]\[ \alpha(\hbar\omega)\ \propto \sum_{n,m}\int\!\frac{d^2k_{\parallel}}{(2\pi)^2} |p_{nm}(k_{\parallel})|^2 f_v(1-f_c) \delta\!\left[E_{nm}(k_{\parallel})-\hbar\omega\right]. \]

Toplam, alt bant çiftleri üzerinden hesaplanır; integral, düzlem içindeki tüm durumları toplar. Matris elemanı, her geçişi optik gücüyle ağırlıklandırır, doluluk faktörleri, gerekli taşıyıcıların mevcut olup olmadığını gösterir ve delta fonksiyonu, doğru foton enerjisine sahip geçişleri seçer. Orantılılık, ortak elektromanyetik normalizasyon faktörlerini dışarıda bırakır.Toplam, alt bant çiftleri üzerinden hesaplanır; integral, düzlem içindeki tüm durumları toplar. Matris elemanı, her geçişi optik gücüyle ağırlıklandırır, doluluk faktörleri, gerekli taşıyıcıların mevcut olup olmadığını gösterir ve delta fonksiyonu, doğru foton enerjisine sahip geçişleri seçer. Orantılılık, ortak elektromanyetik normalizasyon faktörlerini dışarıda bırakır.

Parabolik iki boyutlu bir alt bant için, birim enerji başına düşen kullanılabilir durum sayısı oldukça basit bir formüle sahiptir: ideal modelde, ortak durum yoğunluğu geçiş eşiğinin üzerinde sabittir. Sonuç olarak, bir alt bant çifti, foton enerjisi izin verilen minimum geçiş enerjisine ulaştığında katkıda bulunmaya başlar. Ek alt bant çiftleri, spektrumda daha fazla eşik noktası oluşturur.Parabolik iki boyutlu bir alt bant için, birim enerji başına düşen kullanılabilir durum sayısı oldukça basit bir formüle sahiptir: ideal modelde, ortak durum yoğunluğu geçiş eşiğinin üzerinde sabittir. Sonuç olarak, bir alt bant çifti, foton enerjisi izin verilen minimum geçiş enerjisine ulaştığında katkıda bulunmaya başlar. Ek alt bant çiftleri, spektrumda daha fazla eşik noktası oluşturur.

Soğurma Ne Zaman Optik Kazanıma Dönüşür?Soğurma Ne Zaman Optik Kazanıma Dönüşür?

Gelen bir ışın hem emilebilir hem de uyarılmış emisyonu tetikleyebilir. Optik kazanç, bu iki zıt sürecin dengesidir; basitçe elektron-boşluk rekombinasyonunun toplam hızı değildir. Uyarılmış emisyondan emilimi çıkararak, özellikle kullanışlı bir basitleştirme elde edilir:Gelen bir ışın hem emilebilir hem de uyarılmış emisyonu tetikleyebilir. Optik kazanç, bu iki zıt sürecin dengesidir; basitçe elektron-boşluk rekombinasyonunun toplam hızı değildir. Uyarılmış emisyondan emilimi çıkararak, özellikle kullanışlı bir basitleştirme elde edilir:

\[ \begin{aligned} f_c(1-f_v)-f_v(1-f_c) &=f_c-f_v. \end{aligned} \]\[ \begin{aligned} f_c(1-f_v)-f_v(1-f_c) &=f_c-f_v. \end{aligned} \]

Bu nedenle, spektral malzeme kazancı, geçişler üzerinden yapılan toplam açısından absorpsiyon hesaplamasıyla aynıdır, ancak popülasyon farkını kullanır:Bu nedenle, spektral malzeme kazancı, geçişler üzerinden yapılan toplam açısından absorpsiyon hesaplamasıyla aynıdır, ancak popülasyon farkını kullanır:

\[ \boxed{ g(\hbar\omega)\ \propto \sum_{n,m}\int\!\frac{d^2k_{\parallel}}{(2\pi)^2} |p_{nm}(k_{\parallel})|^2 (f_c-f_v) \delta\!\left[E_{nm}(k_{\parallel})-\hbar\omega\right] } \]\[ \boxed{ g(\hbar\omega)\ \propto \sum_{n,m}\int\!\frac{d^2k_{\parallel}}{(2\pi)^2} |p_{nm}(k_{\parallel})|^2 (f_c-f_v) \delta\!\left[E_{nm}(k_{\parallel})-\hbar\omega\right] } \]

\(f_v\), \(f_c\)'den büyükse, emilim baskın olur ve kazanç katkısı negatif olur. \(f_c\), \(f_v\)'ten büyükse, uyarılmış emisyon baskın olur: bu, popülasyon ters çevirmesidir ve geçiş, pozitif kazanç sağlar.\(f_v\), \(f_c\)'den büyükse, emilim baskın olur ve kazanç katkısı negatif olur. \(f_c\), \(f_v\)'ten büyükse, uyarılmış emisyon baskın olur: bu, popülasyon ters çevirmesidir ve geçiş, pozitif kazanç sağlar.

Tam bir hesaplamada, orantı faktörü, optik frekans, kırılma indisi, elektromanyetik sabitler ve kuantum yığını durumlarını normalleştirmek için kullanılan kalınlık gibi nicelikleri içerir. Aktif malzeme içindeki kazanç, bir lazerin modal kazancından da ayırt edilmelidir; bu modal kazanç, optik modun kuantum yığını bölgesiyle ne kadar güçlü bir şekilde örtüştüğüne bağlıdır.Tam bir hesaplamada, orantı faktörü, optik frekans, kırılma indisi, elektromanyetik sabitler ve kuantum yığını durumlarını normalleştirmek için kullanılan kalınlık gibi nicelikleri içerir. Aktif malzeme içindeki kazanç, bir lazerin modal kazancından da ayırt edilmelidir; bu modal kazanç, optik modun kuantum yığını bölgesiyle ne kadar güçlü bir şekilde örtüştüğüne bağlıdır.

Kendiliğinden Emisyon Nasıl Çalışır?Kendiliğinden Emisyon Nasıl Çalışır?

Kendiliğinden yayılan ışıma, aynı elektronik geçiş enerjilerini ve optik matris elemanlarını kullanır, ancak bu, net kazançla aynı şey değildir. Aradaki farkı anlamak için, belirli bir foton modunun zaten \(N\) sayıda foton içerdiğini düşünün. Bu moda yapılan kuantum mekaniksel yayımlama oranı, \(N+1\) faktörünü içerir:Kendiliğinden yayılan ışıma, aynı elektronik geçiş enerjilerini ve optik matris elemanlarını kullanır, ancak bu, net kazançla aynı şey değildir. Aradaki farkı anlamak için, belirli bir foton modunun zaten \(N\) sayıda foton içerdiğini düşünün. Bu moda yapılan kuantum mekaniksel yayımlama oranı, \(N+1\) faktörünü içerir:

\[ \underbrace{(N+1)}_{\text{emission}} =\underbrace{N}_{\text{stimulated}} +\underbrace{1}_{\text{spontaneous}}. \]\[ \underbrace{(N+1)}_{\text{emission}} =\underbrace{N}_{\text{stimulated}} +\underbrace{1}_{\text{spontaneous}}. \]

Uyarılmış bölge, mevcut foton sayısıyla doğru orantılı olarak büyür. Eklenen \(1\) değeri, başlangıçtaki foton sayısının sıfır olması durumunda bile emisyonun gerçekleşebileceği anlamına gelir. Buna karşılık, absorpsiyon için gelen bir foton gereklidir ve \(N\) ile doğru orantılıdır.Uyarılmış bölge, mevcut foton sayısıyla doğru orantılı olarak büyür. Eklenen \(1\) değeri, başlangıçtaki foton sayısının sıfır olması durumunda bile emisyonun gerçekleşebileceği anlamına gelir. Buna karşılık, absorpsiyon için gelen bir foton gereklidir ve \(N\) ile doğru orantılıdır.

Kendiliğinden yayılan ışımayı hesaplamak için, mevcut elektronik durumlar ve ışığın yayılabileceği foton modları üzerinden geçiş olasılıklarını toplarız. Şematik olarak, kendiliğinden yayılan ışıma spektrumu şöyledir:Kendiliğinden yayılan ışımayı hesaplamak için, mevcut elektronik durumlar ve ışığın yayılabileceği foton modları üzerinden geçiş olasılıklarını toplarız. Şematik olarak, kendiliğinden yayılan ışıma spektrumu şöyledir:

\[ \boxed{ R_{\mathrm{sp}}(\hbar\omega)\ \propto D_{\mathrm{ph}}(\omega) \sum_{n,m}\int\!\frac{d^2k_{\parallel}}{(2\pi)^2} |M_{nm}(\omega,k_{\parallel})|^2 f_c(1-f_v) \delta\!\left[E_{nm}(k_{\parallel})-\hbar\omega\right] } \]\[ \boxed{ R_{\mathrm{sp}}(\hbar\omega)\ \propto D_{\mathrm{ph}}(\omega) \sum_{n,m}\int\!\frac{d^2k_{\parallel}}{(2\pi)^2} |M_{nm}(\omega,k_{\parallel})|^2 f_c(1-f_v) \delta\!\left[E_{nm}(k_{\parallel})-\hbar\omega\right] } \]

Burada, \(D_{\mathrm{ph}}\) mevcut foton modlarını ve \(M_{nm}\) ise kendiliğinden emisyon için uygun şekilde normalleştirilmiş elektron-foton etkileşim matris öğesini temsil eder. Bu gösterim, mutlak olarak yayılan foton oranını hesaplarken fotonik mod yoğunluğunun ve optik normalizasyonun dikkate alınması gerektiğini açıkça belirtir.Burada, \(D_{\mathrm{ph}}\) mevcut foton modlarını ve \(M_{nm}\) ise kendiliğinden emisyon için uygun şekilde normalleştirilmiş elektron-foton etkileşim matris öğesini temsil eder. Bu gösterim, mutlak olarak yayılan foton oranını hesaplarken fotonik mod yoğunluğunun ve optik normalizasyonun dikkate alınması gerektiğini açıkça belirtir.

Etkileyen faktöre dikkat edin: kendiliğinden emisyon, net kazanç için kullanılan \(f_c-f_v\) popülasyon farkı yerine \(f_c(1-f_v)\)'i kullanır. Bu nedenle, bir kuantum kuyusu, net optik tepkisi emici olsa bile kendiliğinden emisyon gösterebilir. Sadece negatif kazanç değerlerini sıfıra ayarlayarak kendiliğinden emisyon elde etmemeliyiz.Etkileyen faktöre dikkat edin: kendiliğinden emisyon, net kazanç için kullanılan \(f_c-f_v\) popülasyon farkı yerine \(f_c(1-f_v)\)'i kullanır. Bu nedenle, bir kuantum kuyusu, net optik tepkisi emici olsa bile kendiliğinden emisyon gösterebilir. Sadece negatif kazanç değerlerini sıfıra ayarlayarak kendiliğinden emisyon elde etmemeliyiz.

Lorentz genişlemesine neden ihtiyacımız var?Lorentz genişlemesine neden ihtiyacımız var?

Şimdiye kadar Fermi'nin altın kuralı, tam enerji korunumu için bir delta fonksiyonu kullanmıştır. Ancak gerçek bir yarı iletkende, optik geçişler sonsuz derecede keskin çizgiler şeklinde görünmez. Saçılma ve bir elektronik geçişin sınırlı koherans süresi, geçişe sınırlı bir spektral genişlik kazandırır.Şimdiye kadar Fermi'nin altın kuralı, tam enerji korunumu için bir delta fonksiyonu kullanmıştır. Ancak gerçek bir yarı iletkende, optik geçişler sonsuz derecede keskin çizgiler şeklinde görünmez. Saçılma ve bir elektronik geçişin sınırlı koherans süresi, geçişe sınırlı bir spektral genişlik kazandırır.

Bunu ifade etmenin yaygın bir yolu, delta fonksiyonunun yerine normalleştirilmiş bir Lorentzian çizgi şekli kullanmaktır:Bunu ifade etmenin yaygın bir yolu, delta fonksiyonunun yerine normalleştirilmiş bir Lorentzian çizgi şekli kullanmaktır:

\[ \boxed{ L_{\gamma}(\Delta E)= \frac{1}{\pi} \frac{\gamma}{(\Delta E)^2+\gamma^2} } \]\[ \boxed{ L_{\gamma}(\Delta E)= \frac{1}{\pi} \frac{\gamma}{(\Delta E)^2+\gamma^2} } \]

Burada, \(\Delta E\), elektronik geçiş enerjisi ile foton enerjisi arasındaki farkı ve \(\gamma\), Lorentzian eğrisinin yarı genişlikte yarı maksimum (HWHM) değerini ifade eder. Lorentzian eğrisinin tam genişliği ise \(2\gamma\)'tür. Lorentzian eğrisi enerjiye göre normalleştirildiğinden, genişleme, bir geçişin spektral ağırlığını rastgele bir şekilde değiştirmek yerine yeniden dağıtır.Burada, \(\Delta E\), elektronik geçiş enerjisi ile foton enerjisi arasındaki farkı ve \(\gamma\), Lorentzian eğrisinin yarı genişlikte yarı maksimum (HWHM) değerini ifade eder. Lorentzian eğrisinin tam genişliği ise \(2\gamma\)'tür. Lorentzian eğrisi enerjiye göre normalleştirildiğinden, genişleme, bir geçişin spektral ağırlığını rastgele bir şekilde değiştirmek yerine yeniden dağıtır.

Her geçiş için \(\delta(E_{nm}-\hbar\omega)\)'i \(L_{\gamma}(E_{nm}-\hbar\omega)\) ile değiştiriyoruz. Örneğin, genişletilmiş kazanç spektrumu şu hale gelir:Her geçiş için \(\delta(E_{nm}-\hbar\omega)\)'i \(L_{\gamma}(E_{nm}-\hbar\omega)\) ile değiştiriyoruz. Örneğin, genişletilmiş kazanç spektrumu şu hale gelir:

\[ \boxed{ g(\hbar\omega)\ \propto \sum_{n,m}\int\!\frac{d^2k_{\parallel}}{(2\pi)^2} |p_{nm}(k_{\parallel})|^2 (f_c-f_v) L_{\gamma}\!\left[E_{nm}(k_{\parallel})-\hbar\omega\right] } \]\[ \boxed{ g(\hbar\omega)\ \propto \sum_{n,m}\int\!\frac{d^2k_{\parallel}}{(2\pi)^2} |p_{nm}(k_{\parallel})|^2 (f_c-f_v) L_{\gamma}\!\left[E_{nm}(k_{\parallel})-\hbar\omega\right] } \]

Aynı ikame işlemi kendiliğinden yayılan fotonların hesaplanmasında da yapılır, ancak doluluk faktörü \(f_c(1-f_v)\) olarak kalır. Daha büyük bir genişleme parametresi, daha yumuşak ve daha geniş spektral özellikler üretir; daha küçük bir değer ise daha keskin geçiş eşiklerini korur. Lorentzian genişlemesi, her fiziksel genişleme mekanizmasının genel bir açıklaması olmaktan ziyade, homojen genişlemenin kullanışlı bir modelidir.Aynı ikame işlemi kendiliğinden yayılan fotonların hesaplanmasında da yapılır, ancak doluluk faktörü \(f_c(1-f_v)\) olarak kalır. Daha büyük bir genişleme parametresi, daha yumuşak ve daha geniş spektral özellikler üretir; daha küçük bir değer ise daha keskin geçiş eşiklerini korur. Lorentzian genişlemesi, her fiziksel genişleme mekanizmasının genel bir açıklaması olmaktan ziyade, homojen genişlemenin kullanışlı bir modelidir.

Hesaplamayı Bir Araya GetirmeHesaplamayı Bir Araya Getirme

Şimdi, bir kuantum kuyusu optik spektrumunun elektronik durumlar kullanılarak nasıl oluşturulduğunu özetleyebiliriz:Şimdi, bir kuantum kuyusu optik spektrumunun elektronik durumlar kullanılarak nasıl oluşturulduğunu özetleyebiliriz:

  1. Sınırlı durumları bulun. Kuantum kuyusu boyunca elektron ve boşluk enerjileri ve dalga fonksiyonları için Schrödinger denklemini çözün.Sınırlı durumları bulun. Kuantum kuyusu boyunca elektron ve boşluk enerjileri ve dalga fonksiyonları için Schrödinger denklemini çözün.
  2. Alt bantları oluşturun. Katmanlara paralel olan hareketi de dahil ederek, farklı düzlem içi dalga vektörlerinde elektron geçiş enerjilerini elde edin.Alt bantları oluşturun. Katmanlara paralel olan hareketi de dahil ederek, farklı düzlem içi dalga vektörlerinde elektron geçiş enerjilerini elde edin.
  3. Optik eşleşmeyi hesaplayın. Uygun matris elemanlarını değerlendirin; buna elektron-boşluk zarf örtüşmesi ve gerektiğinde ışık polarizasyonu da dahil edilmelidir.Optik eşleşmeyi hesaplayın. Uygun matris elemanlarını değerlendirin; buna elektron-boşluk zarf örtüşmesi ve gerektiğinde ışık polarizasyonu da dahil edilmelidir.
  4. Taşıyıcı popülasyonlarını dahil edin. Absorpsiyonu, uyarılmış emisyonu ve kendiliğinden emisyonu ayırt etmek için elektronun ve valans bandı durumlarının özelliklerini kullanın.Taşıyıcı popülasyonlarını dahil edin. Absorpsiyonu, uyarılmış emisyonu ve kendiliğinden emisyonu ayırt etmek için elektronun ve valans bandı durumlarının özelliklerini kullanın.
  5. Geçişler üzerinden toplam alın. Elektron ve boşluk alt bantlarından ve mevcut düzlem içi durumlardan gelen katkıları ekleyin.Geçişler üzerinden toplam alın. Elektron ve boşluk alt bantlarından ve mevcut düzlem içi durumlardan gelen katkıları ekleyin.
  6. Yelpazeyi genişletin. İdeal delta fonksiyonu geçişlerinin yerine uygun bir çizgi şekli, örneğin Lorentzian, kullanın.Yelpazeyi genişletin. İdeal delta fonksiyonu geçişlerinin yerine uygun bir çizgi şekli, örneğin Lorentzian, kullanın.

Bunlar, OghmaNano'nun kuantum çukuru elektronik çözümleyicilerini optik kazanç ve kendiliğinden emisyon hesaplamalarıyla ilişkilendiren temel ilkelerdir. Basit parabolik model, fiziğin daha kolay anlaşılmasını sağlar; çok bantlı k·p teorisi, bant etkileşimi ve polarizasyon bağımlılığının önemli hale geldiği durumlarda elektronik durumları ve optik matris elemanlarını genişletir.Bunlar, OghmaNano'nun kuantum çukuru elektronik çözümleyicilerini optik kazanç ve kendiliğinden emisyon hesaplamalarıyla ilişkilendiren temel ilkelerdir. Basit parabolik model, fiziğin daha kolay anlaşılmasını sağlar; çok bantlı k·p teorisi, bant etkileşimi ve polarizasyon bağımlılığının önemli hale geldiği durumlarda elektronik durumları ve optik matris elemanlarını genişletir.