FDTD sınır koşullarıFDTD sınır koşulları
1. Giriş1. Giriş
Sonlu farklar zaman alanı (FDTD) simülasyonlarında, sınır koşulları elektromanyetik alanların hesaplama alanının dış sınırlarında nasıl davrandığını tanımlar. Fiziksel terimlerle ifade etmek gerekirse, bir dalganın simülasyon hücresinin kenarına ulaştığında ne olacağını belirlerler. Bu, bir FDTD modelinin en önemli yönlerinden biridir, çünkü sayısal alan her zaman sınırlıdır, oysa fiziksel problem genellikle açık alanda, tekrarlayan yapılarda veya sınırlı boşluklarda yayılımı temsil eder. Bu nedenle, sınır koşulunun görevi, alanların kesilmiş ağın ötesinde doğru matematiksel devamlılığını sağlamaktır.Sonlu farklar zaman alanı (FDTD) simülasyonlarında, sınır koşulları elektromanyetik alanların hesaplama alanının dış sınırlarında nasıl davrandığını tanımlar. Fiziksel terimlerle ifade etmek gerekirse, bir dalganın simülasyon hücresinin kenarına ulaştığında ne olacağını belirlerler. Bu, bir FDTD modelinin en önemli yönlerinden biridir, çünkü sayısal alan her zaman sınırlıdır, oysa fiziksel problem genellikle açık alanda, tekrarlayan yapılarda veya sınırlı boşluklarda yayılımı temsil eder. Bu nedenle, sınır koşulunun görevi, alanların kesilmiş ağın ötesinde doğru matematiksel devamlılığını sağlamaktır.
Sınır koşulu uygunsuz bir şekilde seçilirse, dalgalar ağın içine geri yansır, fiziksel çözümle etkileşime girer ve güçlü durağan dalga artefaktları oluşturabilir. En kötü senaryoda, enerji simülasyon hacminin içinde hapsolur ve hesaplanan alan dağılımı, amaçlanan cihazı doğru bir şekilde temsil etmez. Bu durum, özellikle açık fotonik yapılar, saçılma problemleri, yayan sistemler ve dürtüsel tepki hesaplamaları gibi, dışarıya yayılan dalgaların alanın dışına temiz bir şekilde çıkması gereken durumlarda önemlidir. Bunun tersine, periyodik yapılarda doğru davranış emilim değil, tekrardır ve bazı test problemlerinde alanların sınırda açıkça sabitlenmesi istenir. Bu nedenle, sınır koşulu seçimi, modelin fiziğiyle uyumlu olmalıdır.Sınır koşulu uygunsuz bir şekilde seçilirse, dalgalar ağın içine geri yansır, fiziksel çözümle etkileşime girer ve güçlü durağan dalga artefaktları oluşturabilir. En kötü senaryoda, enerji simülasyon hacminin içinde hapsolur ve hesaplanan alan dağılımı, amaçlanan cihazı doğru bir şekilde temsil etmez. Bu durum, özellikle açık fotonik yapılar, saçılma problemleri, yayan sistemler ve dürtüsel tepki hesaplamaları gibi, dışarıya yayılan dalgaların alanın dışına temiz bir şekilde çıkması gereken durumlarda önemlidir. Bunun tersine, periyodik yapılarda doğru davranış emilim değil, tekrardır ve bazı test problemlerinde alanların sınırda açıkça sabitlenmesi istenir. Bu nedenle, sınır koşulu seçimi, modelin fiziğiyle uyumlu olmalıdır.
Matematiksel olarak, Maxwell'in kıvrım denklemleri sonlu bir Yee ızgarası üzerinde çözülür. Kaynak içermeyen izotropik bir bölge için bu denklemler şu şekilde ifade edilebilir:Matematiksel olarak, Maxwell'in kıvrım denklemleri sonlu bir Yee ızgarası üzerinde çözülür. Kaynak içermeyen izotropik bir bölge için bu denklemler şu şekilde ifade edilebilir:
\[ \mu \frac{\partial \mathbf{H}}{\partial t} = - \nabla \times \mathbf{E}, \qquad \varepsilon \frac{\partial \mathbf{E}}{\partial t} + \sigma \mathbf{E} = \nabla \times \mathbf{H}. \] \[ \mu \frac{\partial \mathbf{H}}{\partial t} = - \nabla \times \mathbf{E}, \qquad \varepsilon \frac{\partial \mathbf{E}}{\partial t} + \sigma \mathbf{E} = \nabla \times \mathbf{H}. \]
İçsel güncelleme denklemleri doğrudan bu ilişkilerden türetilir, ancak en dıştaki hücrelerde kullanılan şablon, saklanan ağın ötesine ulaşır. Sınır koşulu, güncellemenin tamamlanması için gereken eksik bilgiyi sağlar. Pratikte bu, simülasyon kutusunun her dış yüzeyine, teğetsel alanların sabitlenip sabitlenmeyeceğini, emilip emilmeyeceğini, periyodik olarak sarılıp sarılmayacağını veya eşleştirilmiş bir emici katman aracılığıyla zayıflatılıp zayıflatılmayacağını belirleyen sayısal bir kural atanması gerektiği anlamına gelir.İçsel güncelleme denklemleri doğrudan bu ilişkilerden türetilir, ancak en dıştaki hücrelerde kullanılan şablon, saklanan ağın ötesine ulaşır. Sınır koşulu, güncellemenin tamamlanması için gereken eksik bilgiyi sağlar. Pratikte bu, simülasyon kutusunun her dış yüzeyine, teğetsel alanların sabitlenip sabitlenmeyeceğini, emilip emilmeyeceğini, periyodik olarak sarılıp sarılmayacağını veya eşleştirilmiş bir emici katman aracılığıyla zayıflatılıp zayıflatılmayacağını belirleyen sayısal bir kural atanması gerektiği anlamına gelir.
OghmaNano'da, sınır koşulları, Optik şeridindeki "Sınır Koşulları" düğmesinden yapılandırılır (bkz. Şekil ??). İlgili düzenleyici (bkz. Şekil ??), FDTD bölgesinin her bir dış yüzeyine farklı bir koşul atanmasına olanak tanır. Kullanılabilir sınır türleri şunlardır: Dirichlet, Mur ABC, Periyodik ve PML.OghmaNano'da, sınır koşulları, Optik şeridindeki "Sınır Koşulları" düğmesinden yapılandırılır (bkz. Şekil ??). İlgili düzenleyici (bkz. Şekil ??), FDTD bölgesinin her bir dış yüzeyine farklı bir koşul atanmasına olanak tanır. Kullanılabilir sınır türleri şunlardır: Dirichlet, Mur ABC, Periyodik ve PML.
Seçilebilen altı sınır, Kartezyen simülasyon kutusunun altı yüzüne karşılık gelir. OghmaNano tarafından kullanılan varsayılan görüntüleme yapılandırmasında, \(y_0\) simülasyon bölgesinin üst yüzüdür, \(y_1\) alt yüzüdür, \(x_0\) sol yüzüdür, \(x_1\) sağ yüzüdür, \(z_0\) kullanıcıya en yakın yüzdür ve \(z_1\) kullanıcıdan en uzak yüzdür. Yönlü eşleme Şekil ?? içinde gösterilmiştir.Seçilebilen altı sınır, Kartezyen simülasyon kutusunun altı yüzüne karşılık gelir. OghmaNano tarafından kullanılan varsayılan görüntüleme yapılandırmasında, \(y_0\) simülasyon bölgesinin üst yüzüdür, \(y_1\) alt yüzüdür, \(x_0\) sol yüzüdür, \(x_1\) sağ yüzüdür, \(z_0\) kullanıcıya en yakın yüzdür ve \(z_1\) kullanıcıdan en uzak yüzdür. Yönlü eşleme Şekil ?? içinde gösterilmiştir.
Sınır koşulları düzenleyicisi, bu altı yüzün her birine bağımsız olarak bir kural atar. Bu sayede, örneğin yan yönlerde periyodik sınırlar ve yayılma yönünde emici sınırlar bulunan veya tüm yüzlerde serbest uzaya radyasyon için PML uygulanan karma alanlar oluşturmak mümkün hale gelir. PML seçildiğinde, o yüz için ek bir derinlik parametresi kullanılabilir. Bu derinlik, ağ hücreleri cinsinden belirtilir ve emici ortam için kaç dış FDTD katmanının ayrıldığını belirler.Sınır koşulları düzenleyicisi, bu altı yüzün her birine bağımsız olarak bir kural atar. Bu sayede, örneğin yan yönlerde periyodik sınırlar ve yayılma yönünde emici sınırlar bulunan veya tüm yüzlerde serbest uzaya radyasyon için PML uygulanan karma alanlar oluşturmak mümkün hale gelir. PML seçildiğinde, o yüz için ek bir derinlik parametresi kullanılabilir. Bu derinlik, ağ hücreleri cinsinden belirtilir ve emici ortam için kaç dış FDTD katmanının ayrıldığını belirler.
2. Sınır koşulları düzenleyici2. Sınır koşulları düzenleyici
Sınır koşulları düzenleyicisi, Şekil ??'de gösterilen yönlendirme kuralına göre sırasıyla \(y_0\), \(y_1\), \(x_0\), \(x_1\), \(z_0\) ve \(z_1\) ile karşılık gelen \(y_{\min}\), \(y_{\max}\), \(x_{\min}\), \(x_{\max}\), \(z_{\min}\) ve \(z_{\max}\) yüzeyleri için ayrı bir kontrol sağlar. Her yüzey için seçilen seçenek, teğetsel elektrik ve manyetik alanların ızgaranın dış kenarında nasıl güncelleneceğini belirler.Sınır koşulları düzenleyicisi, Şekil ??'de gösterilen yönlendirme kuralına göre sırasıyla \(y_0\), \(y_1\), \(x_0\), \(x_1\), \(z_0\) ve \(z_1\) ile karşılık gelen \(y_{\min}\), \(y_{\max}\), \(x_{\min}\), \(x_{\max}\), \(z_{\min}\) ve \(z_{\max}\) yüzeyleri için ayrı bir kontrol sağlar. Her yüzey için seçilen seçenek, teğetsel elektrik ve manyetik alanların ızgaranın dış kenarında nasıl güncelleneceğini belirler.
3. Dirichlet sınır koşulu3. Dirichlet sınır koşulu
Bir Dirichlet sınır koşulu, sınırdaki alanı önceden belirlenmiş bir değere sabitler. En yaygın kullanılan FDTD yönteminde bu değer sıfırdır, bu nedenle sınır koşulu şunları sağlar:Bir Dirichlet sınır koşulu, sınırdaki alanı önceden belirlenmiş bir değere sabitler. En yaygın kullanılan FDTD yönteminde bu değer sıfırdır, bu nedenle sınır koşulu şunları sağlar:
\[ \mathbf{E}_{\mathrm{tan}} = 0 \qquad \text{on the selected face,} \] \[ \mathbf{E}_{\mathrm{tan}} = 0 \qquad \text{on the selected face,} \]
Bu nedenle, sınır, elektrik alanı için mükemmel bir yansıtıcı duvar gibi davranır ve buradan yayılan herhangi bir dalga, simülasyon alanına geri yansıtılır.Bu nedenle, sınır, elektrik alanı için mükemmel bir yansıtıcı duvar gibi davranır ve buradan yayılan herhangi bir dalga, simülasyon alanına geri yansıtılır.
3. Mur ABC sınır koşulu3. Mur ABC sınır koşulu
Mur tipi emici sınır koşulları, hesaplama alanının kenarındaki dışa doğru yayılan bir dalganın davranışını yaklaşık olarak modelleyerek yansımayı azaltmak amacıyla tasarlanmıştır. Amaç, sınıra dik yönde tek yönlü bir dalga denklemini sağlayarak, ızgaradan çıkan enerjinin geri yansıması yerine dışa doğru yaymaya devam etmesini sağlamaktır.Mur tipi emici sınır koşulları, hesaplama alanının kenarındaki dışa doğru yayılan bir dalganın davranışını yaklaşık olarak modelleyerek yansımayı azaltmak amacıyla tasarlanmıştır. Amaç, sınıra dik yönde tek yönlü bir dalga denklemini sağlayarak, ızgaradan çıkan enerjinin geri yansıması yerine dışa doğru yaymaya devam etmesini sağlamaktır.
\(+x\) doğrultusunda hareket eden tek boyutlu bir dalga için, tam olarak yayılan dalga ilişkisi şudur:\(+x\) doğrultusunda hareket eden tek boyutlu bir dalga için, tam olarak yayılan dalga ilişkisi şudur:
\[ \frac{\partial u}{\partial x} + \frac{1}{c}\frac{\partial u}{\partial t}=0. \] \[ \frac{\partial u}{\partial x} + \frac{1}{c}\frac{\partial u}{\partial t}=0. \]
Mur'un birinci dereceden emici sınır koşulu, bu denklemin FDTD ağında ayrıklaştırılmasıyla elde edilir. Sol sınırdaki standart form şöyledir:Mur'un birinci dereceden emici sınır koşulu, bu denklemin FDTD ağında ayrıklaştırılmasıyla elde edilir. Sol sınırdaki standart form şöyledir:
\[ u_0^{n+1} = u_1^{n} + \frac{c\Delta t-\Delta x}{c\Delta t+\Delta x} \left( u_1^{n+1}-u_0^{n} \right), \] \[ u_0^{n+1} = u_1^{n} + \frac{c\Delta t-\Delta x}{c\Delta t+\Delta x} \left( u_1^{n+1}-u_0^{n} \right), \]
karşı tarafta da benzer bir ifade bulunmaktadır. Burada \(u_i^n\), \(i\) mekânsal indeksi ve \(n\) zamansal indeksteki alanı ifade eder; \(\Delta x\) ağ aralığını ve \(\Delta t\) ise FDTD zaman adımını belirtir.karşı tarafta da benzer bir ifade bulunmaktadır. Burada \(u_i^n\), \(i\) mekânsal indeksi ve \(n\) zamansal indeksteki alanı ifade eder; \(\Delta x\) ağ aralığını ve \(\Delta t\) ise FDTD zaman adımını belirtir.
Mur emici sınır koşulları, hesaplama açısından ekonomiktir ve çok az ek belleğe ihtiyaç duyar; bu da onları hafif simülasyonlar veya keşif amaçlı hesaplamalar için cazip kılar. Amaçları, dışarı doğru yayılan bir dalgayı yaklaşık olarak modelleyerek enerjinin simülasyon alanından dışarı çıkmasını sağlamak ve dış sınırdan yansımasını engellemektir.Mur emici sınır koşulları, hesaplama açısından ekonomiktir ve çok az ek belleğe ihtiyaç duyar; bu da onları hafif simülasyonlar veya keşif amaçlı hesaplamalar için cazip kılar. Amaçları, dışarı doğru yayılan bir dalgayı yaklaşık olarak modelleyerek enerjinin simülasyon alanından dışarı çıkmasını sağlamak ve dış sınırdan yansımasını engellemektir.
Mur koşulu yalnızca bir yaklaşımdır, bu nedenle her zaman bir miktar yansıma meydana gelir. Doğruluk, eğik açılı gelen dalgalar, geniş bantlı darbeler ve karmaşık çok boyutlu saçılma alanları için azalır. Bu nedenle Mur sınırları, dalgaların yüzeye yaklaşık olarak dik bir şekilde yaklaştığı ve çok yüksek doğruluk gerektirmeyen basit yayılma problemlerinde en uygun çözümdür.Mur koşulu yalnızca bir yaklaşımdır, bu nedenle her zaman bir miktar yansıma meydana gelir. Doğruluk, eğik açılı gelen dalgalar, geniş bantlı darbeler ve karmaşık çok boyutlu saçılma alanları için azalır. Bu nedenle Mur sınırları, dalgaların yüzeye yaklaşık olarak dik bir şekilde yaklaştığı ve çok yüksek doğruluk gerektirmeyen basit yayılma problemlerinde en uygun çözümdür.
Yüksek hassasiyet gerektiren optik simülasyonlar, yayıcı yapılar veya dalgaların birden fazla açıdan sınıra çarptığı durumlar için, yerine mükemmel uyumlu katmanlar (PML) kullanılmalıdır. PML sınırları, yayılan dalgaları çok daha etkili bir şekilde ve Mur koşullarına kıyasla önemli ölçüde daha az yansıtarak ortadan kaldıran emici bir bölge oluşturur.Yüksek hassasiyet gerektiren optik simülasyonlar, yayıcı yapılar veya dalgaların birden fazla açıdan sınıra çarptığı durumlar için, yerine mükemmel uyumlu katmanlar (PML) kullanılmalıdır. PML sınırları, yayılan dalgaları çok daha etkili bir şekilde ve Mur koşullarına kıyasla önemli ölçüde daha az yansıtarak ortadan kaldıran emici bir bölge oluşturur.
4. Periyodik sınır koşulu4. Periyodik sınır koşulu
Periyodik sınır koşulu, simülasyon bölgesinin bir yüzünü, karşıdaki yüzüyle eşleştirir; böylece bir taraftan çıkan alan, diğer taraftan tekrar içeri girer. Bu, fiziksel yapının uzayda sonsuza kadar tekrar ettiği ve hesaplama hücresinin, bu tekrarlayan geometrinin tek bir birim hücresini temsil ettiği durumlarda uygundur.Periyodik sınır koşulu, simülasyon bölgesinin bir yüzünü, karşıdaki yüzüyle eşleştirir; böylece bir taraftan çıkan alan, diğer taraftan tekrar içeri girer. Bu, fiziksel yapının uzayda sonsuza kadar tekrar ettiği ve hesaplama hücresinin, bu tekrarlayan geometrinin tek bir birim hücresini temsil ettiği durumlarda uygundur.
En basit haliyle, periyodiklik belirli bir düzeni zorunlu kılar.En basit haliyle, periyodiklik belirli bir düzeni zorunlu kılar.
\[ \mathbf{E}(x+L_x,y,z,t)=\mathbf{E}(x,y,z,t), \qquad \mathbf{H}(x+L_x,y,z,t)=\mathbf{H}(x,y,z,t), \] \[ \mathbf{E}(x+L_x,y,z,t)=\mathbf{E}(x,y,z,t), \qquad \mathbf{H}(x+L_x,y,z,t)=\mathbf{H}(x,y,z,t), \]
Benzer şekilde, \(y\) veya \(z\) yönlerinde, bu sınırlar periyodik olarak tanımlandığında aynı durum geçerlidir. Sayısal olarak, alanın bir kenarının hemen ötesinde gerekli olan alan değerleri, karşı taraftan alınır. Bu nedenle, karşıt yüzeyler eşleştirilmiş bir çift olarak ele alınmalıdır. Fiziksel olarak bu, çözümün izole bir nesneye değil, simüle edilen hücrenin sonsuz sayıda kopyasından oluşan bir kafese karşılık geldiği anlamına gelir.Benzer şekilde, \(y\) veya \(z\) yönlerinde, bu sınırlar periyodik olarak tanımlandığında aynı durum geçerlidir. Sayısal olarak, alanın bir kenarının hemen ötesinde gerekli olan alan değerleri, karşı taraftan alınır. Bu nedenle, karşıt yüzeyler eşleştirilmiş bir çift olarak ele alınmalıdır. Fiziksel olarak bu, çözümün izole bir nesneye değil, simüle edilen hücrenin sonsuz sayıda kopyasından oluşan bir kafese karşılık geldiği anlamına gelir.
Periyodik sınırlar, uzayda tekrarlanan yapılar için yaygın olarak kullanılır; örneğin, kırınım ızgaraları, fotonik kristaller, metamalzemelerin temel hücreleri ve periyodik dalga kılavuzu geometrileri. Yalnızca tek bir temel hücrenin modellenmesiyle, hesaplama maliyeti önemli ölçüde azaltılabilir ve yine de tüm tekrarlayan yapının davranışı temsil edilebilir; ancak bu, kaynak ve geometrinin varsayılan periyodiklikle uyumlu olması koşuluyla mümkündür.Periyodik sınırlar, uzayda tekrarlanan yapılar için yaygın olarak kullanılır; örneğin, kırınım ızgaraları, fotonik kristaller, metamalzemelerin temel hücreleri ve periyodik dalga kılavuzu geometrileri. Yalnızca tek bir temel hücrenin modellenmesiyle, hesaplama maliyeti önemli ölçüde azaltılabilir ve yine de tüm tekrarlayan yapının davranışı temsil edilebilir; ancak bu, kaynak ve geometrinin varsayılan periyodiklikle uyumlu olması koşuluyla mümkündür.
Periyodik sınırlar kullanıldığında, simülasyon alanının bir tarafından çıkan alanlar, alanın karşı tarafından tekrar içeri girer. Bu nedenle enerji emilmez, bunun yerine hesaplama hücresi içinde dolaşır. Sonuç olarak, periyodik sınırlar açık alanı temsil etmek için kullanılmamalıdır. Simülasyon bölgesinin tüm yüzeylerine periyodik sınırlar uygulandığında, alanın dışına enerji çıkışı olmaz ve toplam elektromanyetik enerji zamanla birikebilir. Birçok pratik FDTD simülasyonunda, bu nedenle periyodik sınırlar enine yönlerde kullanılırken, PML gibi emici sınırlar ise yayılma yönünde kullanılır.Periyodik sınırlar kullanıldığında, simülasyon alanının bir tarafından çıkan alanlar, alanın karşı tarafından tekrar içeri girer. Bu nedenle enerji emilmez, bunun yerine hesaplama hücresi içinde dolaşır. Sonuç olarak, periyodik sınırlar açık alanı temsil etmek için kullanılmamalıdır. Simülasyon bölgesinin tüm yüzeylerine periyodik sınırlar uygulandığında, alanın dışına enerji çıkışı olmaz ve toplam elektromanyetik enerji zamanla birikebilir. Birçok pratik FDTD simülasyonunda, bu nedenle periyodik sınırlar enine yönlerde kullanılırken, PML gibi emici sınırlar ise yayılma yönünde kullanılır.
En genel durumda, periyodik alanlar, bitişik hücreler arasında bir faz kayması içerebilir. Bu durum, Bloch koşulu ile açıklanır.En genel durumda, periyodik alanlar, bitişik hücreler arasında bir faz kayması içerebilir. Bu durum, Bloch koşulu ile açıklanır.
\[ \mathbf{E}(x+L_x,y,z,t)=\mathbf{E}(x,y,z,t)e^{ik_xL_x}, \] \[ \mathbf{E}(x+L_x,y,z,t)=\mathbf{E}(x,y,z,t)e^{ik_xL_x}, \]
manyetik alan için de benzer bir ilişki söz konusudur. Burada uygulanan standart periyodik sınır koşulu, \(k_x=0\) özel durumuna karşılık gelir; bu da alanların, simülasyon alanının zıt yüzlerinde aynı şekilde tekrarlandığı anlamına gelir.manyetik alan için de benzer bir ilişki söz konusudur. Burada uygulanan standart periyodik sınır koşulu, \(k_x=0\) özel durumuna karşılık gelir; bu da alanların, simülasyon alanının zıt yüzlerinde aynı şekilde tekrarlandığı anlamına gelir.
5. PML sınır koşulu5. PML sınır koşulu
Mükemmel şekilde eşleştirilmiş katman (PML), modern FDTD simülasyonlarında kullanılan standart, yüksek performanslı bir emici sınırdır. Amacı, geniş bir frekans aralığında ve çeşitli açılarda yayılan elektromanyetik dalgaları minimum yansımayla ortadan kaldırmaktır. Dış kenarda tek adımlı bir sınır formülü uygulamak yerine, PML, fiziksel simülasyon bölgesini çevreleyen yapay bir emici ortam sunar. Bu katmana giren dalgalar, arayüzde keskin bir empedans uyumsuzluğuyla karşılaşmadan zayıflama yaşar.Mükemmel şekilde eşleştirilmiş katman (PML), modern FDTD simülasyonlarında kullanılan standart, yüksek performanslı bir emici sınırdır. Amacı, geniş bir frekans aralığında ve çeşitli açılarda yayılan elektromanyetik dalgaları minimum yansımayla ortadan kaldırmaktır. Dış kenarda tek adımlı bir sınır formülü uygulamak yerine, PML, fiziksel simülasyon bölgesini çevreleyen yapay bir emici ortam sunar. Bu katmana giren dalgalar, arayüzde keskin bir empedans uyumsuzluğuyla karşılaşmadan zayıflama yaşar.
Temel fikir, PML'nin giriş düzleminde iç ortamla eşleştirilmesi, böylece gelen bir dalganın yansımaya neden olacak bir süreksizlik ile karşılaşmamasıdır. Katmanın içine girdikten sonra, alanlar üstel olarak zayıflar. Sürekli formda bu, örneğin karmaşık bir koordinat genişletmesi aracılığıyla yorumlanabilir.Temel fikir, PML'nin giriş düzleminde iç ortamla eşleştirilmesi, böylece gelen bir dalganın yansımaya neden olacak bir süreksizlik ile karşılaşmamasıdır. Katmanın içine girdikten sonra, alanlar üstel olarak zayıflar. Sürekli formda bu, örneğin karmaşık bir koordinat genişletmesi aracılığıyla yorumlanabilir.
\[ x \;\rightarrow\; \int_0^x s_x(\xi)\,d\xi, \qquad s_x(\xi)=\kappa_x(\xi)+\frac{\sigma_x(\xi)}{j\omega\varepsilon_0}, \] \[ x \;\rightarrow\; \int_0^x s_x(\xi)\,d\xi, \qquad s_x(\xi)=\kappa_x(\xi)+\frac{\sigma_x(\xi)}{j\omega\varepsilon_0}, \]
diğer yönlerdeki ilgili ölçeklendirme faktörleri ile birlikte. Burada \(\sigma_x\), yapay bir iletkenlik profili ve \(\kappa_x\), gerilmiş koordinatlı PML formülasyonlarında kullanılan bir ölçeklendirme faktörüdür. Bunun etkisi, yayılan alanların katmanı geçerken zayıflaması ve fiziksel alanla olan arayüzde yaklaşık olarak yansıma olmamasıdır.diğer yönlerdeki ilgili ölçeklendirme faktörleri ile birlikte. Burada \(\sigma_x\), yapay bir iletkenlik profili ve \(\kappa_x\), gerilmiş koordinatlı PML formülasyonlarında kullanılan bir ölçeklendirme faktörüdür. Bunun etkisi, yayılan alanların katmanı geçerken zayıflaması ve fiziksel alanla olan arayüzde yaklaşık olarak yansıma olmamasıdır.
OghmaNano'da, belirli bir yüzey için PML seçildiğinde, bu emici katman simülasyon bölgesinin o tarafında etkinleştirilir. İlgili PML derinlik parametresi, katmana ayrılan ağ hücrelerinin sayısını belirler. Genellikle daha kalın bir PML, alanın zayıflaması için daha fazla mesafeye sahip olması nedeniyle daha güçlü bir zayıflama sağlar. PML çok inceyse, bir miktar enerji dış sınıra ulaşabilir ve yansıyabilir. Yeterince kalınsa, dış kenara ulaşmadan önce yayılan alan ihmal edilebilir bir değere kadar azaltılır.OghmaNano'da, belirli bir yüzey için PML seçildiğinde, bu emici katman simülasyon bölgesinin o tarafında etkinleştirilir. İlgili PML derinlik parametresi, katmana ayrılan ağ hücrelerinin sayısını belirler. Genellikle daha kalın bir PML, alanın zayıflaması için daha fazla mesafeye sahip olması nedeniyle daha güçlü bir zayıflama sağlar. PML çok inceyse, bir miktar enerji dış sınıra ulaşabilir ve yansıyabilir. Yeterince kalınsa, dış kenara ulaşmadan önce yayılan alan ihmal edilebilir bir değere kadar azaltılır.
Kalınlığın etkisini anlamanın pratik bir yolu, emici bir ortam içindeki alan bileşeninin yaklaşık olarak şu şekilde azaldığını belirtmektir:Kalınlığın etkisini anlamanın pratik bir yolu, emici bir ortam içindeki alan bileşeninin yaklaşık olarak şu şekilde azaldığını belirtmektir:
\[ E(d)\sim E(0)\exp(-\alpha d), \] \[ E(d)\sim E(0)\exp(-\alpha d), \]
burada \(d\), PML'ye kadar katedilen mesafeyi ve \(\alpha\), iletkenlik gradyanı ile belirlenen etkili zayıflama katsayısını temsil etmektedir. Bu nedenle, PML hücrelerinin sayısının artırılması, dış sınırlamaya ulaşan artık genliği azaltır. Pratikte, PML derinliği, katmanın arkasından gelen yansımaların, incelenen fiziksel sinyalle karşılaştırıldığında ihmal edilebilir düzeyde olacağı kadar büyük olmalıdır.burada \(d\), PML'ye kadar katedilen mesafeyi ve \(\alpha\), iletkenlik gradyanı ile belirlenen etkili zayıflama katsayısını temsil etmektedir. Bu nedenle, PML hücrelerinin sayısının artırılması, dış sınırlamaya ulaşan artık genliği azaltır. Pratikte, PML derinliği, katmanın arkasından gelen yansımaların, incelenen fiziksel sinyalle karşılaştırıldığında ihmal edilebilir düzeyde olacağı kadar büyük olmalıdır.
PML, genellikle açık fotonik ve elektromanyetik simülasyonlar için tercih edilen sınır koşuludur; bu simülasyonlar arasında dalga kılavuzu yayılımı, izole nesnelerden saçılma, anten benzeri yayılım ve geçici darbe yayılımı yer alır. Alanlar sınır yüzeyine eğik açıyla çarptığında veya geniş spektral içerik içerdiğinde, basit emici sınır koşullarına kıyasla çok daha güvenilirdir. Bu nedenle, dalgaların hesaplama alanından çıkmasının beklendiği birçok FDTD modelinde PML, varsayılan seçenek olarak kullanılır.PML, genellikle açık fotonik ve elektromanyetik simülasyonlar için tercih edilen sınır koşuludur; bu simülasyonlar arasında dalga kılavuzu yayılımı, izole nesnelerden saçılma, anten benzeri yayılım ve geçici darbe yayılımı yer alır. Alanlar sınır yüzeyine eğik açıyla çarptığında veya geniş spektral içerik içerdiğinde, basit emici sınır koşullarına kıyasla çok daha güvenilirdir. Bu nedenle, dalgaların hesaplama alanından çıkmasının beklendiği birçok FDTD modelinde PML, varsayılan seçenek olarak kullanılır.
PML kullanılmasına rağmen, iyi modelleme uygulamaları hala önemlidir. Soğurucu katman, güçlü bir şekilde zayıflayan veya yüksek rezonanslı bir alan bölgesine çok yakın yerleştirilmemelidir, çünkü yayılmayan yakın alanlar soğurucu malzeme ile etkileşime girerek çözümü değiştirebilir. Genel olarak, fiziksel yapı ile PML arasında, yayılan dalga cephesinin düzgün bir şekilde oluşabilmesi için yeterli boş alan bırakılmalıdır. Bu şekilde kullanıldığında, PML, FDTD yönteminde açık ve yansıtmayan bir dış alanın en iyi yaklaşımını sağlar.PML kullanılmasına rağmen, iyi modelleme uygulamaları hala önemlidir. Soğurucu katman, güçlü bir şekilde zayıflayan veya yüksek rezonanslı bir alan bölgesine çok yakın yerleştirilmemelidir, çünkü yayılmayan yakın alanlar soğurucu malzeme ile etkileşime girerek çözümü değiştirebilir. Genel olarak, fiziksel yapı ile PML arasında, yayılan dalga cephesinin düzgün bir şekilde oluşabilmesi için yeterli boş alan bırakılmalıdır. Bu şekilde kullanıldığında, PML, FDTD yönteminde açık ve yansıtmayan bir dış alanın en iyi yaklaşımını sağlar.