Transfer matris modeli (TMM)Transfer matris modeli (TMM)
1. Giriş1. Giriş
Transfer matris yöntemi (TMY), normal açıyla çok katmanlı (“sandviç tipi”) yapılarda ışığın yayılımını modellemek için kullanılan hızlı ve güvenilir bir tekniktir. Güneş hücreleri, optik filtreler, OLED'ler ve optik sensörler gibi, ışığın ince filmlerden nasıl emildiğinin, yansıdığının ve iletildiğinin nicel olarak belirlenmesi gereken cihazlarda yaygın olarak kullanılır. Bu tekniğe yeni başlıyorsanız, Transfer Matris Yöntemi Nedir? bölümüne bakın. Daha ayrıntılı matematiksel açıklamalar Transfer Matris Yönteminin Türetilmesi bölümünde verilmiştir.Transfer matris yöntemi (TMY), normal açıyla çok katmanlı (“sandviç tipi”) yapılarda ışığın yayılımını modellemek için kullanılan hızlı ve güvenilir bir tekniktir. Güneş hücreleri, optik filtreler, OLED'ler ve optik sensörler gibi, ışığın ince filmlerden nasıl emildiğinin, yansıdığının ve iletildiğinin nicel olarak belirlenmesi gereken cihazlarda yaygın olarak kullanılır. Bu tekniğe yeni başlıyorsanız, Transfer Matris Yöntemi Nedir? bölümüne bakın. Daha ayrıntılı matematiksel açıklamalar Transfer Matris Yönteminin Türetilmesi bölümünde verilmiştir.
Tam dalga çözücüleri gibi çözücülerle karşılaştırıldığında: Zaman Alanlı Sonlu Farklar Yöntemi (Sonlu Farklar Zaman Alanı Yöntemi), TMM, benzer sonuçlara genellikle daha düşük bir hesaplama maliyetiyle ulaşır. büyüklük mertebeleri daha düşükBu özellikler, onu hızlı tasarım yinelemeleri, parametre analizleri ve çok katmanlı yapıların optimizasyonu için ideal hale getirir ve aynı zamanda cihazın davranışını etkileyen temel girişim ve ince film etkilerini yakalamayı mümkün kılar. Tipik uygulamaları şunlardır: optik filtre tasarımı, yansıma önleyici kaplamalar, Fabry–Perot boşlukları, perovskit güneş hücreleri, organik güneş hücrelerive OLED optik ışık çıkarma simülasyonlarıTMM ve FDTD yöntemlerinden hangisinin seçileceğine dair rehberlik için lütfen aşağıdaki kaynağa bakın. FDTD ve Transfer Matris Yöntemi. Tam dalga çözücüleri gibi çözücülerle karşılaştırıldığında: Zaman Alanlı Sonlu Farklar Yöntemi (Sonlu Farklar Zaman Alanı Yöntemi), TMM, benzer sonuçlara genellikle daha düşük bir hesaplama maliyetiyle ulaşır. büyüklük mertebeleri daha düşükBu özellikler, onu hızlı tasarım yinelemeleri, parametre analizleri ve çok katmanlı yapıların optimizasyonu için ideal hale getirir ve aynı zamanda cihazın davranışını etkileyen temel girişim ve ince film etkilerini yakalamayı mümkün kılar. Tipik uygulamaları şunlardır: optik filtre tasarımı, yansıma önleyici kaplamalar, Fabry–Perot boşlukları, perovskit güneş hücreleri, organik güneş hücrelerive OLED optik ışık çıkarma simülasyonlarıTMM ve FDTD yöntemlerinden hangisinin seçileceğine dair rehberlik için lütfen aşağıdaki kaynağa bakın. FDTD ve Transfer Matris Yöntemi.
👉 Hemen simülasyona başlamak ister misiniz? Transfer matrisi modeli için hızlı başlangıç öğreticisini deneyin.👉 Hemen simülasyona başlamak ister misiniz? Transfer matrisi modeli için hızlı başlangıç öğreticisini deneyin.
2. Bir TMM simülasyonu çalıştırma2. Bir TMM simülasyonu çalıştırma
Transfer Matrisi simülasyon aracına, ana penceredeki Optik şeridinden Transfer matrisi seçeneğini tıklayarak erişilebilir (bkz. Şekil ??).Transfer Matrisi simülasyon aracına, ana penceredeki Optik şeridinden Transfer matrisi seçeneğini tıklayarak erişilebilir (bkz. Şekil ??).
"Optik simülasyonu çalıştır" seçeneğine tıklamak (Şekil ?? bölümüne bakın), cihaz içindeki optik alan dağılımını hesaplar ve foton yoğunluğu, emilen foton yoğunluğu, üretim oranı, yansıma spektrumu ve iletim spektrumu gibi nicelikleri elde eder. Optik simülasyon penceresi ayrıca, transfer matrisi yöntemi, sonlu fark TMM, üstel üretim profilleri ve kullanıcı tarafından tanımlanan üretim profilleri gibi alternatif optik modellere erişim sağlar."Optik simülasyonu çalıştır" seçeneğine tıklamak (Şekil ?? bölümüne bakın), cihaz içindeki optik alan dağılımını hesaplar ve foton yoğunluğu, emilen foton yoğunluğu, üretim oranı, yansıma spektrumu ve iletim spektrumu gibi nicelikleri elde eder. Optik simülasyon penceresi ayrıca, transfer matrisi yöntemi, sonlu fark TMM, üstel üretim profilleri ve kullanıcı tarafından tanımlanan üretim profilleri gibi alternatif optik modellere erişim sağlar.
3. Simülasyon Modları3. Simülasyon Modları
Bu pencere öncelikle transfer matrisi simülasyonu ile ilişkilendirilse de, çeşitli optik modeller mevcuttur. Bazı modeller tam bir transfer matrisi hesaplaması yaparken, diğerleri yöntemin basitleştirilmiş veya farklı versiyonlarını uygular. Bu basitleştirmeler veya farklı versiyonlar, cihazın davranışını anlamak, varsayımları test etmek veya simülasyonun karmaşıklığını azaltmak için faydalı olabilir.Bu pencere öncelikle transfer matrisi simülasyonu ile ilişkilendirilse de, çeşitli optik modeller mevcuttur. Bazı modeller tam bir transfer matrisi hesaplaması yaparken, diğerleri yöntemin basitleştirilmiş veya farklı versiyonlarını uygular. Bu basitleştirmeler veya farklı versiyonlar, cihazın davranışını anlamak, varsayımları test etmek veya simülasyonun karmaşıklığını azaltmak için faydalı olabilir.
- Transfer matrisi: Transfer Matrisi Teorisi'nde açıklanan çok katmanlı formalizmi kullanarak klasik bir transfer matrisi hesaplaması yapar. Bu yaklaşımda cihaz, katmanlardan oluşan bir yığın olarak temsil edilir ve optik alan, transfer matrisleri kullanılarak yapı boyunca iletilir. Çoklu yansımalar, girişim etkileri, iletim kayıpları ve optik emilim gibi tüm faktörler hesaba katılır. Bu, güneş hücreleri, OLED'ler, optik filtreler ve ince film sensörleri gibi geleneksel katmanlı cihazlar için önerilen optik modeldir.Transfer matrisi: Transfer Matrisi Teorisi'nde açıklanan çok katmanlı formalizmi kullanarak klasik bir transfer matrisi hesaplaması yapar. Bu yaklaşımda cihaz, katmanlardan oluşan bir yığın olarak temsil edilir ve optik alan, transfer matrisleri kullanılarak yapı boyunca iletilir. Çoklu yansımalar, girişim etkileri, iletim kayıpları ve optik emilim gibi tüm faktörler hesaba katılır. Bu, güneş hücreleri, OLED'ler, optik filtreler ve ince film sensörleri gibi geleneksel katmanlı cihazlar için önerilen optik modeldir.
- Sonlu farklar yöntemiyle çok katmanlı sistem (TMM) analizi: Optik dalga denkleminin sonlu farklar ile temsil edildiği bir yöntem kullanılarak aynı optik hesaplama yapılır. Katmanlardan katmana matrislerin yayılması yerine, cihaz bir ağa bölünür ve komşu ağ noktaları arasındaki ileri ve geri yayılan optik alanlar çözülür. Geleneksel katmanlı yapılar için elde edilen sonuçlar genellikle klasik transfer matrisi yöntemiyle elde edilen sonuçlarla neredeyse aynıdır; herhangi bir farklılık genellikle sayısal ayrıştırmadan kaynaklanır. Sonlu farklar yönteminin avantajı, bazı cihazların basit bir katman tabanlı açıklamayla doğal olarak ifade edilememesidir. Örnekler arasında üç boyutlu perovskit modüller, kademeli yapılar veya DFB ızgaraları bulunur; burada geometri hala katmanlar içerebilir, ancak daha doğal olarak sonlu farklar ağı kullanılarak açıklanır. Bu durumlarda, sonlu farklar formülasyonu genellikle simülasyon iş akışının geri kalanıyla daha doğal bir şekilde entegre olur. Daha fazla ayrıntı Transfer Matrisi Teorisi - Tek Büyük Matris İçinde Çözüm bölümünde verilmiştir.Sonlu farklar yöntemiyle çok katmanlı sistem (TMM) analizi: Optik dalga denkleminin sonlu farklar ile temsil edildiği bir yöntem kullanılarak aynı optik hesaplama yapılır. Katmanlardan katmana matrislerin yayılması yerine, cihaz bir ağa bölünür ve komşu ağ noktaları arasındaki ileri ve geri yayılan optik alanlar çözülür. Geleneksel katmanlı yapılar için elde edilen sonuçlar genellikle klasik transfer matrisi yöntemiyle elde edilen sonuçlarla neredeyse aynıdır; herhangi bir farklılık genellikle sayısal ayrıştırmadan kaynaklanır. Sonlu farklar yönteminin avantajı, bazı cihazların basit bir katman tabanlı açıklamayla doğal olarak ifade edilememesidir. Örnekler arasında üç boyutlu perovskit modüller, kademeli yapılar veya DFB ızgaraları bulunur; burada geometri hala katmanlar içerebilir, ancak daha doğal olarak sonlu farklar ağı kullanılarak açıklanır. Bu durumlarda, sonlu farklar formülasyonu genellikle simülasyon iş akışının geri kalanıyla daha doğal bir şekilde entegre olur. Daha fazla ayrıntı Transfer Matrisi Teorisi - Tek Büyük Matris İçinde Çözüm bölümünde verilmiştir.
- Üstel profil: Işık emilimini üstel bir azalma kullanarak yaklaşık olarak hesaplar: \[I = I_{0} e^{-\alpha x}\] Katmanlar arasındaki iletim şu şekilde ifade edilir: \[T = 1 - \frac{n_1 - n_0}{n_1 + n_0}\] Yansıma ve girişim etkileri göz ardı edilir. Bu model, bir cihazın çalışma prensibini anlamaya çalışırken sıklıkla faydalıdır, çünkü problemden boşluk etkilerini ve durağan dalgaları çıkararak, optik emilimin etkisinin izole bir şekilde incelenmesine olanak tanır.Üstel profil: Işık emilimini üstel bir azalma kullanarak yaklaşık olarak hesaplar: \[I = I_{0} e^{-\alpha x}\] Katmanlar arasındaki iletim şu şekilde ifade edilir: \[T = 1 - \frac{n_1 - n_0}{n_1 + n_0}\] Yansıma ve girişim etkileri göz ardı edilir. Bu model, bir cihazın çalışma prensibini anlamaya çalışırken sıklıkla faydalıdır, çünkü problemden boşluk etkilerini ve durağan dalgaları çıkararak, optik emilimin etkisinin izole bir şekilde incelenmesine olanak tanır.
- Düz profil: Arayüzlerdeki iletim kayıplarını \[T = 1 - \frac{n_1 - n_0}{n_1 + n_0}\] kullanarak hesaplar ve ardından elde edilen üretim profilini her bir katman içinde mekânsal olarak homojen bir profile dönüştürür. Bu yaklaşım, taşıyıcı taşınımı, yakalanma, rekombinasyon veya dinamik elektriksel davranışın incelendiği durumlarda kullanışlıdır; çünkü güçlü bir şekilde konuma bağlı olan üretim profili, altta yatan fiziksel prensipleri gizleyebilir. Optik üretim oranındaki mekânsal varyasyonu ortadan kaldırarak, genellikle elektriksel modelin nasıl davrandığını anlamak daha kolay hale gelir.Düz profil: Arayüzlerdeki iletim kayıplarını \[T = 1 - \frac{n_1 - n_0}{n_1 + n_0}\] kullanarak hesaplar ve ardından elde edilen üretim profilini her bir katman içinde mekânsal olarak homojen bir profile dönüştürür. Bu yaklaşım, taşıyıcı taşınımı, yakalanma, rekombinasyon veya dinamik elektriksel davranışın incelendiği durumlarda kullanışlıdır; çünkü güçlü bir şekilde konuma bağlı olan üretim profili, altta yatan fiziksel prensipleri gizleyebilir. Optik üretim oranındaki mekânsal varyasyonu ortadan kaldırarak, genellikle elektriksel modelin nasıl davrandığını anlamak daha kolay hale gelir.
- Dosyadan: Bir üretim profilini, dahili olarak hesaplamak yerine, harici bir dosyadan içe aktarır. Üretim profilleri, harici optik simülasyonlardan içe aktarılabilir veya kuantum verimliliği spektrumlarından oluşturulabilir.Dosyadan: Bir üretim profilini, dahili olarak hesaplamak yerine, harici bir dosyadan içe aktarır. Üretim profilleri, harici optik simülasyonlardan içe aktarılabilir veya kuantum verimliliği spektrumlarından oluşturulabilir.
- Sabit değer: Her katmanda sabit bir üretim hızının doğrudan belirtilmesine olanak tanır. Bu mod, basitleştirilmiş çalışmalar, uyum alıştırmaları ve ayrıntılı optik davranışın önemli olmadığı parametre analizleri için kullanışlıdır. Örneğin, kısa devre akımı veya açık devre voltajı gibi niceliklerin üretim hızının bir fonksiyonu olarak nasıl değiştiğini incelemek için kullanılabilir.Sabit değer: Her katmanda sabit bir üretim hızının doğrudan belirtilmesine olanak tanır. Bu mod, basitleştirilmiş çalışmalar, uyum alıştırmaları ve ayrıntılı optik davranışın önemli olmadığı parametre analizleri için kullanışlıdır. Örneğin, kısa devre akımı veya açık devre voltajı gibi niceliklerin üretim hızının bir fonksiyonu olarak nasıl değiştiğini incelemek için kullanılabilir.
Çoğu simülasyon için ya klasik Transfer Matrisi çözümleyicisi ya da Sonlu Farklar TMM çözümleyicisi kullanılmalıdır. Geriye kalan modlar, ek fiziksel bilgi sağlamak, uyum ve hata ayıklama işlemlerini desteklemek veya harici olarak oluşturulan optik profillerin simülasyona dahil edilmesine olanak tanımak amacıyla basitleştirilmiş yaklaşımlardır.Çoğu simülasyon için ya klasik Transfer Matrisi çözümleyicisi ya da Sonlu Farklar TMM çözümleyicisi kullanılmalıdır. Geriye kalan modlar, ek fiziksel bilgi sağlamak, uyum ve hata ayıklama işlemlerini desteklemek veya harici olarak oluşturulan optik profillerin simülasyona dahil edilmesine olanak tanımak amacıyla basitleştirilmiş yaklaşımlardır.
4. Çıktı dosyaları4. Çıktı dosyaları
Optik simülasyon penceresi, ışığın cihazla nasıl etkileşimde bulunduğunu incelemenize olanak tanıyan çeşitli sekmeler sunar. Örneğin, ?? yapı içindeki foton yoğunluğunu gösterir; katman arayüzlerindeki yansımalar, belirgin girişim desenlerinin oluşmasına neden olur. ??, ?? ile aynı verileri sunar, ancak bir bant diyagramı olarak gösterir. Bu alternatif görünüm, pencere üzerinde sağ tıklayarak ve menü seçeneklerini ayarlayarak erişilebilir ve özellikle yayınlar için bant diyagramı figürleri oluşturmak için kullanışlıdır. Son olarak, ?? optik modelin yapılandırma penceresini gösterir. Burada önemli bir parametre, emilen her foton başına kaç elektron-boşluk çiftinin oluşturulduğunu belirten foton verimliliğidir. Organik cihazlarda bu parametre, eşleşen rekombinasyonu hesaba katar; inorganik veya iyi düzenlenmiş sistemlerde ise genellikle 1,0'a yakın bir değere ayarlanmalıdır.Optik simülasyon penceresi, ışığın cihazla nasıl etkileşimde bulunduğunu incelemenize olanak tanıyan çeşitli sekmeler sunar. Örneğin, ?? yapı içindeki foton yoğunluğunu gösterir; katman arayüzlerindeki yansımalar, belirgin girişim desenlerinin oluşmasına neden olur. ??, ?? ile aynı verileri sunar, ancak bir bant diyagramı olarak gösterir. Bu alternatif görünüm, pencere üzerinde sağ tıklayarak ve menü seçeneklerini ayarlayarak erişilebilir ve özellikle yayınlar için bant diyagramı figürleri oluşturmak için kullanışlıdır. Son olarak, ?? optik modelin yapılandırma penceresini gösterir. Burada önemli bir parametre, emilen her foton başına kaç elektron-boşluk çiftinin oluşturulduğunu belirten foton verimliliğidir. Organik cihazlarda bu parametre, eşleşen rekombinasyonu hesaba katar; inorganik veya iyi düzenlenmiş sistemlerde ise genellikle 1,0'a yakın bir değere ayarlanmalıdır.
Genel Bakış: Optik bir simülasyon çalıştırdıktan sonra, sonuçların genel görünümü, yukarıda açıklanan şekilde, optik simülasyon penceresinde (??) görüntülenebilir. Daha ayrıntılı bir analiz için, ana pencerenin "Çıktı" sekmesinde (??) ek bilgiler mevcuttur. ??'te iki önemli simge görünür: optical_output ve optical_snapshots. optical_output simgesine çift tıklamak optik sonuçlar penceresini ( Şekil ??) açarken, optical_snapshots simgesine çift tıklamak Optik Anlık Görüntüler penceresini (??) açar. Optik Anlık Görüntüler penceresi, cihaz içindeki foton yoğunluğu, emilen fotonlar ve elektrik alan dağılımları gibi dalga boyuna göre çözümlenmiş verileri incelemenize olanak tanır. Sonuçlar her dalga boyu için saklandığından, bu araç optik spektrum boyunca cihaz performansının ayrıntılı bir görünümünü sağlar.Genel Bakış: Optik bir simülasyon çalıştırdıktan sonra, sonuçların genel görünümü, yukarıda açıklanan şekilde, optik simülasyon penceresinde (??) görüntülenebilir. Daha ayrıntılı bir analiz için, ana pencerenin "Çıktı" sekmesinde (??) ek bilgiler mevcuttur. ??'te iki önemli simge görünür: optical_output ve optical_snapshots. optical_output simgesine çift tıklamak optik sonuçlar penceresini ( Şekil ??) açarken, optical_snapshots simgesine çift tıklamak Optik Anlık Görüntüler penceresini (??) açar. Optik Anlık Görüntüler penceresi, cihaz içindeki foton yoğunluğu, emilen fotonlar ve elektrik alan dağılımları gibi dalga boyuna göre çözümlenmiş verileri incelemenize olanak tanır. Sonuçlar her dalga boyu için saklandığından, bu araç optik spektrum boyunca cihaz performansının ayrıntılı bir görünümünü sağlar.
optical_output ve optical_snapshots dosyaları genellikle yalnızca optik simülasyon doğrudan çalıştırıldığında oluşturulur ve optik çözümleyici, birleşik bir elektrik simülasyonunun parçası olarak çağrıldığında oluşturulmaz."Çıktı" sekmesi, bir Transfer Matrisi simülasyonunun sonuçlarını gösterir. optical_output ve optical_snapshots dosyaları genellikle yalnızca optik simülasyon doğrudan çalıştırıldığında oluşturulur ve optik çözümleyici, birleşik bir elektrik simülasyonunun parçası olarak çağrıldığında oluşturulmaz.
Optik_anlık_görüntüler: Yukarıda açıklanan Optik_anlık_görüntüler klasörü, grafik arayüzünden bakıldığında foton yoğunluğu, emilen fotonlar ve optik elektrik alanının dalga boyuna göre değişimini gösteren verilere erişim sağlar. Ancak bu, basitçe standart bir dizindir ve doğrudan bir dosya yöneticisi içinde de incelenebilir. Şekil ??'de gösterildiği gibi, klasör 0'dan 12'ye kadar numaralandırılmış alt dizinler içerir ve her bir alt dizin tek bir simüle edilmiş dalga boyuna karşılık gelir. Bu alt dizinlerden birinin (örneğin, 0 numaralı dizin) açılması, Şekil ??'de gösterilen çıktı dosyalarını ortaya çıkarır.Optik_anlık_görüntüler: Yukarıda açıklanan Optik_anlık_görüntüler klasörü, grafik arayüzünden bakıldığında foton yoğunluğu, emilen fotonlar ve optik elektrik alanının dalga boyuna göre değişimini gösteren verilere erişim sağlar. Ancak bu, basitçe standart bir dizindir ve doğrudan bir dosya yöneticisi içinde de incelenebilir. Şekil ??'de gösterildiği gibi, klasör 0'dan 12'ye kadar numaralandırılmış alt dizinler içerir ve her bir alt dizin tek bir simüle edilmiş dalga boyuna karşılık gelir. Bu alt dizinlerden birinin (örneğin, 0 numaralı dizin) açılması, Şekil ??'de gösterilen çıktı dosyalarını ortaya çıkarır.
Bu dosyalar, emilim profilleri, elektrik alanları, foton yoğunlukları ve üretim oranları gibi verileri içerir ve bunların tümü, kolayca incelenebilmesi veya sonradan işlenebilmesi için düz metinli CSV formatında yazılmıştır. Aşağıdaki tablo, tipik bir dalga boyu dizininin içeriğini özetlemektedir:Bu dosyalar, emilim profilleri, elektrik alanları, foton yoğunlukları ve üretim oranları gibi verileri içerir ve bunların tümü, kolayca incelenebilmesi veya sonradan işlenebilmesi için düz metinli CSV formatında yazılmıştır. Aşağıdaki tablo, tipik bir dalga boyu dizininin içeriğini özetlemektedir:
photons_abs.csv'in örnek içeriği; burada meta veriler, ardından eksen etiketleri ve veri değerleri gösterilmektedir.photons_abs.csv'in örnek içeriği; burada meta veriler, ardından eksen etiketleri ve veri değerleri gösterilmektedir.Bu çıktılar düz metin formatında olduğu için herhangi bir metin düzenleme programıyla açılabilirler. Şekil ??'de gösterildiği gibi, her CSV dosyasının ilk satırı grafik çizimi için kullanılan meta verileri içerir, ikinci satır eksenleri tanımlar ve geri kalan satırlar ham sayısal verileri sağlar.Bu çıktılar düz metin formatında olduğu için herhangi bir metin düzenleme programıyla açılabilirler. Şekil ??'de gösterildiği gibi, her CSV dosyasının ilk satırı grafik çizimi için kullanılan meta verileri içerir, ikinci satır eksenleri tanımlar ve geri kalan satırlar ham sayısal verileri sağlar.
| Dosya adıDosya adı | AçıklamaAçıklama |
|---|---|
alpha.csvalpha.csv |
y eksenindeki konum ile seçilen dalga boyunda gerçekleşen absorpsiyon arasındaki ilişkiy eksenindeki konum ile seçilen dalga boyunda gerçekleşen absorpsiyon arasındaki ilişki |
data.jsondata.json |
Dalga boyu değerini ve grafik çizim bilgilerini içeren JSON meta veri dosyasıDalga boyu değerini ve grafik çizim bilgilerini içeren JSON meta veri dosyası |
En.csvEn.csv |
y eksenindeki konum (m) ile elektrik alanın negatif bileşeni (V/m) arasındaki ilişkiy eksenindeki konum (m) ile elektrik alanın negatif bileşeni (V/m) arasındaki ilişki |
Ep.csvEp.csv |
y eksenindeki konum (m) ile elektrik alanın pozitif bileşeni (V/m) arasındaki ilişkiy eksenindeki konum (m) ile elektrik alanın pozitif bileşeni (V/m) arasındaki ilişki |
G.csvG.csv |
y eksenindeki konum (m) ile üretim hızı (\(m^{-3}s^{-1}\)) arasındaki ilişkiy eksenindeki konum (m) ile üretim hızı (\(m^{-3}s^{-1}\)) arasındaki ilişki |
n.csvn.csv |
y konumu (m) ile kırılma indisi n'nin reel kısmı arasındaki ilişkiy konumu (m) ile kırılma indisi n'nin reel kısmı arasındaki ilişki |
photons.csvphotons.csv |
y konumu (m) - foton yoğunluğu (\(m^{-3}\))y konumu (m) - foton yoğunluğu (\(m^{-3}\)) |
photons_abs.csvphotons_abs.csv |
y eksenindeki konum (m) ile emilen fotonlar (\(m^{-3}s^{-1}\)) arasındaki ilişkiy eksenindeki konum (m) ile emilen fotonlar (\(m^{-3}s^{-1}\)) arasındaki ilişki |
optical_output klasörü detaylı olarak: optical_snapshots dizini, dalga boyuna göre çözümlenmiş sonuçları (her simüle edilmiş dalga boyu için bir alt klasör) saklarken, optical_output dizini, dalga boyu ve konum arasındaki ilişkiyi gösteren iki boyutlu haritalar şeklinde dalga boyuna göre entegre edilmiş verileri içerir. Bu çıktılar, ışığın cihazla tüm spektrum boyunca nasıl etkileşimde bulunduğuna dair genel bir bakış sunar ve bu etkileşimde yer alan temel nicelikler arasında yük taşıyıcı oluşum oranı, foton yoğunluğu, normalize edilmiş foton yoğunluğu, iletim ve yansıma yer alır. Dizinin içeriği Şekil ?? bölümünde gösterilmiştir.optical_output klasörü detaylı olarak: optical_snapshots dizini, dalga boyuna göre çözümlenmiş sonuçları (her simüle edilmiş dalga boyu için bir alt klasör) saklarken, optical_output dizini, dalga boyu ve konum arasındaki ilişkiyi gösteren iki boyutlu haritalar şeklinde dalga boyuna göre entegre edilmiş verileri içerir. Bu çıktılar, ışığın cihazla tüm spektrum boyunca nasıl etkileşimde bulunduğuna dair genel bir bakış sunar ve bu etkileşimde yer alan temel nicelikler arasında yük taşıyıcı oluşum oranı, foton yoğunluğu, normalize edilmiş foton yoğunluğu, iletim ve yansıma yer alır. Dizinin içeriği Şekil ?? bölümünde gösterilmiştir.
Şekil ??'de listelenen dosyalar, Tablo ??'de ayrıntılı olarak açıklanmıştır.Şekil ??'de listelenen dosyalar, Tablo ??'de ayrıntılı olarak açıklanmıştır.
optical_output dizini, Transfer Matrisi çözümleyicisi tarafından oluşturulan ve dalga boyuna göre entegre edilmiş özet dosyalarını içerir.optical_output dizini, Transfer Matrisi çözümleyicisi tarafından oluşturulan ve dalga boyuna göre entegre edilmiş özet dosyalarını içerir.| Dosya adıDosya adı | AçıklamaAçıklama | Konu türüKonu türü |
|---|---|---|
data.jsondata.json |
JSON formatında simülasyon ayarlarını içeren meta veri dosyasıJSON formatında simülasyon ayarlarını içeren meta veri dosyası | 1B1B |
G_y.csvG_y.csv |
y eksenindeki konum (m) ile yük oluşum hızı (\(m^{-3} s^{-1}\)) arasındaki ilişkiy eksenindeki konum (m) ile yük oluşum hızı (\(m^{-3} s^{-1}\)) arasındaki ilişki | İki boyutluİki boyutlu |
G_zxy.csvG_zxy.csv |
z eksenindeki konum (m) ile yük oluşum hızı (\(m^{-3} s^{-1}\)) arasındaki ilişkiz eksenindeki konum (m) ile yük oluşum hızı (\(m^{-3} s^{-1}\)) arasındaki ilişki | İki boyutluİki boyutlu |
Htot_zxy.csvHtot_zxy.csv |
z eksenindeki konum (m) ile optik ısı üretimi (\(W m^{-3}\)) arasındaki ilişkiz eksenindeki konum (m) ile optik ısı üretimi (\(W m^{-3}\)) arasındaki ilişki | İki boyutluİki boyutlu |
light_src_id_xxx.csvlight_src_id_xxx.csv |
Dalga boyu (m) ile belirli bir kaynaktan gelen ışık yoğunluğu (\(W/m\)) arasındaki ilişkiDalga boyu (m) ile belirli bir kaynaktan gelen ışık yoğunluğu (\(W/m\)) arasındaki ilişki | İki boyutluİki boyutlu |
photons_abs_yl.csvphotons_abs_yl.csv |
Dalga boyu (m) - y-konumu (m) - emilen fotonlar (\(m^{-3} s^{-1}\))Dalga boyu (m) - y-konumu (m) - emilen fotonlar (\(m^{-3} s^{-1}\)) | İki boyutluİki boyutlu |
photons_yl.csvphotons_yl.csv |
Dalga boyu (m) - y-konumu (m) - foton yoğunluğu (\(m^{-3}\))Dalga boyu (m) - y-konumu (m) - foton yoğunluğu (\(m^{-3}\)) | İki boyutluİki boyutlu |
photons_yl_norm.csvphotons_yl_norm.csv |
Dalga boyu (m) - y-konumu (m) - normalize edilmiş foton yoğunluğu (a.b.)Dalga boyu (m) - y-konumu (m) - normalize edilmiş foton yoğunluğu (a.b.) | İki boyutluİki boyutlu |
reflect.csvreflect.csv |
Dalga boyu (m) ile cihaz yığınından yansıyan ışık arasındaki ilişkiDalga boyu (m) ile cihaz yığınından yansıyan ışık arasındaki ilişki | 1B1B |
transmit.csvtransmit.csv |
Dalga boyu (m) ile cihaz yığını içinden geçen ışık arasındaki ilişkiDalga boyu (m) ile cihaz yığını içinden geçen ışık arasındaki ilişki | 1B1B |
6. Optik olarak yoğun katmanların (tutarsız katmanlar) simülasyonu6. Optik olarak yoğun katmanların (tutarsız katmanlar) simülasyonu
Tipik optoelektronik cihazlar, 10 nm ile 100 nm arasında değişen kalınlıklara sahip aktif katmanlara sahiptir. Ancak, bu cihazlar genellikle 10 mm ile 1 cm arasında değişen kalınlıklara sahip yüzeylere yerleştirilir. Birçok durumda, yalnızca cihazın kendisini değil, aynı zamanda yüzeyin optik etkilerini de simüle etmek faydalıdır. Bu, nanometrelerden metreye kadar değişen uzunluk ölçeklerini kapsayabilen bir simülasyon aracı gerektirir. Bunu yaparken karşılaşılan üç temel zorluk vardır:Tipik optoelektronik cihazlar, 10 nm ile 100 nm arasında değişen kalınlıklara sahip aktif katmanlara sahiptir. Ancak, bu cihazlar genellikle 10 mm ile 1 cm arasında değişen kalınlıklara sahip yüzeylere yerleştirilir. Birçok durumda, yalnızca cihazın kendisini değil, aynı zamanda yüzeyin optik etkilerini de simüle etmek faydalıdır. Bu, nanometrelerden metreye kadar değişen uzunluk ölçeklerini kapsayabilen bir simülasyon aracı gerektirir. Bunu yaparken karşılaşılan üç temel zorluk vardır:
- Problem 1: Farklı ölçeklerdeki uzunlukları simüle etmek – Sayısal çözümleyiciler, aynı hesaplamada çok büyük ve çok küçük sayıları işlerken zorlanır. Bu durum, yuvarlama ve sayısal hatalara yol açabilir.Problem 1: Farklı ölçeklerdeki uzunlukları simüle etmek – Sayısal çözümleyiciler, aynı hesaplamada çok büyük ve çok küçük sayıları işlerken zorlanır. Bu durum, yuvarlama ve sayısal hatalara yol açabilir.
- Problem 2: Işığın dalga boyu – Gözle görülebilen ışığın dalga boyu 1 cm'den çok daha küçük olduğundan, yaklaşık bir santimetre kalınlığındaki bir katmanı simüle etmek, girişim etkilerini yakalayabilmek için pratik olmayan derecede ince bir mekânsal ağ gerektirir.Problem 2: Işığın dalga boyu – Gözle görülebilen ışığın dalga boyu 1 cm'den çok daha küçük olduğundan, yaklaşık bir santimetre kalınlığındaki bir katmanı simüle etmek, girişim etkilerini yakalayabilmek için pratik olmayan derecede ince bir mekânsal ağ gerektirir.
- Problem 3: Tutarlılık kaybı – Transfer matrisi modeli, ışığın normal açıyla geldiğini ve katmanlarda herhangi bir kusur bulunmadığını varsayar. Kalın tabakalarda, saçılma ve heterojenlik bu varsayımları bozar ve ışık alanı tutarsız hale gelir.Problem 3: Tutarlılık kaybı – Transfer matrisi modeli, ışığın normal açıyla geldiğini ve katmanlarda herhangi bir kusur bulunmadığını varsayar. Kalın tabakalarda, saçılma ve heterojenlik bu varsayımları bozar ve ışık alanı tutarsız hale gelir.
OghmaNano, bu sorunlara iki farklı şekilde çözüm getiriyor. İlk olarak, kullanıcının bir katmanı tutarsız olarak ele almasına olanak tanıyarak yalnızca emilimi dikkate alıp faz bilgisini yok saymasını sağlıyor. Bu yaklaşım, 2 ve 3 numaralı sorunları çözüyor. Bu seçenek, katman düzenleyicide (Şekil ??) ayarlanabilir. "Optik problemi çöz" etiketli sütunda, "Evet – n/k" olarak işaretlenen katmanlar hem fazı hem de emilimi içerirken, "Evet – k" olarak işaretlenen katmanlar yalnızca zayıflamayı dikkate alarak bunları etkili bir şekilde tutarsız katmanlar olarak ele alıyor.OghmaNano, bu sorunlara iki farklı şekilde çözüm getiriyor. İlk olarak, kullanıcının bir katmanı tutarsız olarak ele almasına olanak tanıyarak yalnızca emilimi dikkate alıp faz bilgisini yok saymasını sağlıyor. Bu yaklaşım, 2 ve 3 numaralı sorunları çözüyor. Bu seçenek, katman düzenleyicide (Şekil ??) ayarlanabilir. "Optik problemi çöz" etiketli sütunda, "Evet – n/k" olarak işaretlenen katmanlar hem fazı hem de emilimi içerirken, "Evet – k" olarak işaretlenen katmanlar yalnızca zayıflamayı dikkate alarak bunları etkili bir şekilde tutarsız katmanlar olarak ele alıyor.
İkincisi, 1. Sorunu (uzunluk ölçeğindeki büyük farklılıklar) çözmek için OghmaNano, herhangi bir katmana etkili bir optik kalınlık atamanıza olanak tanır. Örneğin, bir alt tabaka katman düzenleyicide 100 nm kalınlıkta tanımlanabilir, ancak 1 m'lik etkili bir derinlik değeri atanabilir. Bu, dahili olarak emilim katsayısının ölçeklenmesiyle gerçekleştirilir:İkincisi, 1. Sorunu (uzunluk ölçeğindeki büyük farklılıklar) çözmek için OghmaNano, herhangi bir katmana etkili bir optik kalınlık atamanıza olanak tanır. Örneğin, bir alt tabaka katman düzenleyicide 100 nm kalınlıkta tanımlanabilir, ancak 1 m'lik etkili bir derinlik değeri atanabilir. Bu, dahili olarak emilim katsayısının ölçeklenmesiyle gerçekleştirilir:
\[\alpha_{\text{effective}}(\lambda) = \alpha(\lambda)\,\frac{L_{\text{effective}}}{L_{\text{simulation}}}\] \[\alpha_{\text{effective}}(\lambda) = \alpha(\lambda)\,\frac{L_{\text{effective}}}{L_{\text{simulation}}}\]
burada \(\alpha_{\text{effective}}\), simülasyonda kullanılan ölçeklendirilmiş emilim değeridir; \(\alpha\), malzemenin emilim katsayısıdır; \(L_{\text{effective}}\), istenen etkili kalınlıktır (örneğin, 1 m); \(L_{\text{simulation}}\) ise düzenleyicideki gerçek katman kalınlığıdır. Bu yaklaşım, sayısal sorunları azaltır ve aynı zamanda daha kullanışlı grafikler oluşturur; böylece altyapı eksenlere hakim olmaz ve cihaz katmanları belirgin bir şekilde görünür kalır.burada \(\alpha_{\text{effective}}\), simülasyonda kullanılan ölçeklendirilmiş emilim değeridir; \(\alpha\), malzemenin emilim katsayısıdır; \(L_{\text{effective}}\), istenen etkili kalınlıktır (örneğin, 1 m); \(L_{\text{simulation}}\) ise düzenleyicideki gerçek katman kalınlığıdır. Bu yaklaşım, sayısal sorunları azaltır ve aynı zamanda daha kullanışlı grafikler oluşturur; böylece altyapı eksenlere hakim olmaz ve cihaz katmanları belirgin bir şekilde görünür kalır.
Bu özelliği kullanmak için, cihaz yapısını Şekil ??'de gösterildiği gibi ayarlayın. Ardından, Transfer Matrisi penceresinde, Optik Kalınlık düğmesine (Şekil ??) tıklayın. Bu, yapılandırma iletişim kutusunu (Şekil ??) açar; burada herhangi bir katmanın etkin optik kalınlığı belirtilebilir. Gösterilen örnekte, cam tabaka 1 m olarak ayarlanmıştır.Bu özelliği kullanmak için, cihaz yapısını Şekil ??'de gösterildiği gibi ayarlayın. Ardından, Transfer Matrisi penceresinde, Optik Kalınlık düğmesine (Şekil ??) tıklayın. Bu, yapılandırma iletişim kutusunu (Şekil ??) açar; burada herhangi bir katmanın etkin optik kalınlığı belirtilebilir. Gösterilen örnekte, cam tabaka 1 m olarak ayarlanmıştır.
4. TMM ne zaman düzenleniyor?4. TMM ne zaman düzenleniyor?
Transfer matrisi simülasyonu iki şekilde çalıştırılabilir. İlk olarak, doğrudan "Oynat" düğmesine tıklanarak başlatılabilir. Alternatif olarak, bir elektrik simülasyonu çalıştırıldığında optik model otomatik olarak çalıştırılır ve bu işlem için kullanıcının herhangi bir ek işlem yapmasına gerek kalmaz.Transfer matrisi simülasyonu iki şekilde çalıştırılabilir. İlk olarak, doğrudan "Oynat" düğmesine tıklanarak başlatılabilir. Alternatif olarak, bir elektrik simülasyonu çalıştırıldığında optik model otomatik olarak çalıştırılır ve bu işlem için kullanıcının herhangi bir ek işlem yapmasına gerek kalmaz.
Bu iki mod arasındaki temel fark, elde edilen sonuçlarda yatmaktadır. Doğrudan çalıştırıldığında, optik simülasyon, disk üzerinde daha kapsamlı bir çıktı dosyası kümesi oluşturur. Buna karşılık, bir elektrik simülasyonunun parçası olarak çalıştırıldığında, çıktı yalnızca temel verilere indirgenir; bu, elektrik çözümleyicisinin yavaşlamasını önlemek için yapılır.Bu iki mod arasındaki temel fark, elde edilen sonuçlarda yatmaktadır. Doğrudan çalıştırıldığında, optik simülasyon, disk üzerinde daha kapsamlı bir çıktı dosyası kümesi oluşturur. Buna karşılık, bir elektrik simülasyonunun parçası olarak çalıştırıldığında, çıktı yalnızca temel verilere indirgenir; bu, elektrik çözümleyicisinin yavaşlamasını önlemek için yapılır.
👉 TMM teorisi: Transfer matrisi teorisini anlamak için sonraki bölüme gidin.👉 TMM teorisi: Transfer matrisi teorisini anlamak için sonraki bölüme gidin.