Wybór modelu studni kwantowej
Cele edukacyjne. Po przeczytaniu tej strony powinieneś/powinnaś być w stanie:
- Dopasuj każdy model OghmaNano do odpowiedniego rodzaju materiału, z którym jest kompatybilny.
- Porównaj zastosowane metody modelowania przewodnictwa i wiązania w różnych modelach.
- Należy rozważyć, czy wysoka precyzja obliczeń jest ważniejsza od kosztów obliczeniowych.
- Wybierz odpowiedni model do rozwiązania danego problemu fizycznego.
- Należy pamiętać, że najlepszy model zależy od konkretnego systemu, a nie tylko od jego ogólnych cech.
Wymagania wstępne: należy zapoznać się z poszczególnymi stronami opisującymi modele; niniejsza strona stanowi ich syntezę.
Szacowany czas czytania: 20 minut.
OghmaNano oferuje kilka modeli opartych na strukturach kwantowych, ponieważ żaden pojedynczy model nie jest optymalny dla każdego systemu. Model paraboliczny skalarny jest idealny do szybkiego oszacowania; model 8-pasowy k·p jest niezbędny do dokładnego opisu właściwości pasma walencyjnego i uzysku; model specyficzny dla krzemu jest wymagany do analizy pośrednich minimów pasma. Na tej stronie porównano różne modele, aby umożliwić Państwu świadomy wybór, zamiast automatycznego korzystania z najbardziej złożonego modelu.
1. Porównanie w skrócie.
| Model | Materiały | Przewodzenie (ciepła) | Walencja | Niem paraboliczny | Napięcie; obciążenie; wysiłek; szczep; odcedzić; przecedzić; naprężać; obciążać; poddawać działaniu sił. | Miksowanie dźwięku z wykorzystaniem taśmy. | Koszt |
|---|---|---|---|---|---|---|---|
| Paraboliczny | Dowolna (wartość szacunkowa) | pojedyncza masa | pojedyncza masa | nie | tylko kompensacje* | żaden | bardzo niski |
| struktura cynkblendy ośmiozakresowa | GaAs, InGaAs, InP, InAs, GaSb... | nieparaboliczny | HH+LH+SO połączone/zintegrowane. | tak | pełny Bir–Pikus | c–v + wartościowość | wysoki |
| Cynkowa struktura krystaliczna o 10 pasmach energetycznych. | azotki o obniżonej zawartości składników (GaInNAs) | BAC + nieparaboliczny | HH+LH+SO połączone/zintegrowane. | tak | pełny Bir–Pikus | c–v + N + wartościowość | wysoki |
| wurtzyt o ośmiu pasmach | Azotek galu (GaN), azotek glinu (AlN), azotek indu (InN), stopy | anizotropowy | HH+, LH+ i CH połączone. | tak | pełny (\(a_i,D_i\)) | c–v + wartościowość | wysoki |
| Dolina Si Δ. | Tak, SiGe (przewodnictwo). | 6 anizotropowych dolin | — | masy zgromadzone w dolinach | \(\Xi_d,\Xi_u\) podzielony | dolina (poprzez szczep) | niski |
| Model Luttingera-Kohna z 6 pasmami. | Si, Ge, SiGe (wartość elektronów walencyjnych) | — | HH+LH+SO połączone/zintegrowane. | tak | pełny Bir–Pikus | walencja; walencyjność | średni, umiarkowany, medium (np. w kontekście mediów) |
*Rozwiązujący równania paraboliczne uwzględnia przesunięcia pasm energetycznych oraz (opcjonalnie) sztywne odkształcenie krawędzi, ale nie uwzględnia rozszczepienia pasma walencyjnego spowodowanego odkształceniem.
2. Leczenie metodą przewodnictwa.
W przypadku materiałów półprzewodnikowych III–V o bezpośredniej przerwie energetycznej, pasmo przewodnictwa jest dobrze opisywane przez model ośmiopasmowy, który dzięki uwzględnieniu sprzężenia Kane'a sprawia, że pasmo to nie ma parabolicznego kształtu. W przypadku azotków o niskiej koncentracji, pasmo przewodnictwa dodatkowo rozszczepia się w wyniku przecięcia pasm, co wymaga zastosowania modelu 10-pasmowego. W przypadku krzemu i SiGe, minima pasma przewodnictwa odpowiadają sześciu dolinom Δ, które są pośrednie i anizotropowe i nie są opisywane przez żaden model k·p z centrum strefy Brillouina – niezbędne jest zastosowanie solvera dolin. Solver paraboliczny traktuje pasmo przewodnictwa jako pojedynczą, stałą masę, co jest wystarczające do przybliżonego oszacowania, ale nie do opisu wyższych podpasem lub wąskich przerw energetycznych.
3. Obróbka powierzchniowa mająca na celu zmianę właściwości chemicznych.
Pasmo walencyjne to obszar, w którym pojedynczy model daje najsłabsze wyniki, ponieważ ciężkie, lekkie i odszczepione dziury są zawsze silnie sprzężone. Każde ilościowe obliczenie parametrów pasma walencyjnego – odstępy między podpasмами dziur, współczynnik wzmocnienia lub stosunek TE/TM – wymaga zastosowania modelu wielopasmowego: modelu 8-pasowego struktura cynkowej lub struktura wurcytowej dla materiałów III–V, lub modelu model Luttingera-Kohna z sześcioma pasmami dla materiałów z grupy IV. Paraboliczny model dziur powinien być stosowany tylko do wstępnych szacunków.
4. Koszt i funkcjonalność.
Koszt obliczeniowy rośnie wraz z rozmiarem bazy i liczbą punktów \(k_\parallel\). Modele skalarne (paraboliczne, „Silicon Valley”) rozwiązują trójdiagonalne macierze i są stosunkowo tanie. Modele wielopasmowe rozwiązują złożone macierze hermitowskie o wymiarze \(6N\)–\(10N\) w każdym punkcie \(k_\parallel\), co oznacza, że pełna analiza dyspersji jest znacznie droższa, jednak algorytm shift-invert eigensolver pozwala na opanowanie tego problemu poprzez obliczanie tylko kilku istotnych stanów. Rozsądnym rozwiązaniem jest użycie modelu skalarnego do zlokalizowania poziomów i określenia struktury, a następnie przełączenie się na odpowiedni model wielopasmowy w celu przeprowadzenia ostatecznych, ilościowych obliczeń.
5. Wybór modelu.
- Studnie kwantowe i lasery wykonane z GaAs/InGaAs/InP/InAs/GaSb: ośmiopasmowa struktura cynkblendy.
- GaInNAs i inne związki azotkowe o niskiej zawartości azotu: struktura cynkblendy z 10 pasmami energetycznymi.
- GaN/InGaN/AlGaN (diody i lasery oparte na azotkach): ośmiopasmowa struktura wurtzytu, wykorzystująca wyjścia wzmocnienia TE/TM.
- Przewodnictwo w krzemie/SiGe (transport, kwantowe studnie): algorytm rozwiązywania problemu doliny Δ.
- Walencyjne pasmo przewodnictwa Si/Ge/SiGe (poziomy energetyczne): sześciopasmowy model Luttingera-Kohna.
- Szybkie szacowanie lub określanie poziomu: program rozwiązujący równania paraboliczne.
Najlepszy model to ten najprostszy, który uwzględnia zasady fizyki związane z rozpatrywanym problemem. Bardziej złożony model niekoniecznie jest bardziej trafny, jeśli opiera się na gorszych parametrach lub jest stosowany do systemu, który wykracza poza jego założenia; z drugiej strony, prosty model, stosowany w ramach jego zakresu, może być zarówno dokładny, jak i szybki.
Najważniejsze punkty.
- Żaden model nie jest uniwersalnie najlepszy; każdy z nich jest dostosowany do konkretnego systemu materiałowego i konkretnego problemu.
- Modele wielopasmowe są niezbędne do przeprowadzania wszelkich ilościowych obliczeń dotyczących pasma walencyjnego lub wzmocnienia.
- Do modelowania właściwości krzemu konieczne jest zastosowanie specjalnych algorytmów do obliczeń w „dolinie przewodnictwa” oraz algorytmów Luttingera-Kohna do obliczeń w „dolinie walencyjnej”.
- Najpierw wykorzystaj model skalarny do konfiguracji i oszacowania, a następnie model wielopasmowy, aby uzyskać ostateczny wynik.