Strona główna Przykłady Zrzuty ekranu Instrukcja obsługi Logo Bluesky. YouTube ☰
OghmaNano Platforma do symulacji wielofizycznych procesów zachodzących w optoelektronicznych urządzeniach i systemach fotonicznych. POBIERZ Przewodnik szybkiego uruchomienia

Wybór modelu studni kwantowej

Cele edukacyjne. Po przeczytaniu tej strony powinieneś/powinnaś być w stanie:

Wymagania wstępne: należy zapoznać się z poszczególnymi stronami opisującymi modele; niniejsza strona stanowi ich syntezę.

Szacowany czas czytania: 20 minut.

OghmaNano oferuje kilka modeli opartych na strukturach kwantowych, ponieważ żaden pojedynczy model nie jest optymalny dla każdego systemu. Model paraboliczny skalarny jest idealny do szybkiego oszacowania; model 8-pasowy k·p jest niezbędny do dokładnego opisu właściwości pasma walencyjnego i uzysku; model specyficzny dla krzemu jest wymagany do analizy pośrednich minimów pasma. Na tej stronie porównano różne modele, aby umożliwić Państwu świadomy wybór, zamiast automatycznego korzystania z najbardziej złożonego modelu.

1. Porównanie w skrócie.

ModelMateriałyPrzewodzenie (ciepła)WalencjaNiem parabolicznyNapięcie; obciążenie; wysiłek; szczep; odcedzić; przecedzić; naprężać; obciążać; poddawać działaniu sił.Miksowanie dźwięku z wykorzystaniem taśmy.Koszt
ParabolicznyDowolna (wartość szacunkowa)pojedyncza masapojedyncza masanietylko kompensacje*żadenbardzo niski
struktura cynkblendy ośmiozakresowaGaAs, InGaAs, InP, InAs, GaSb...nieparabolicznyHH+LH+SO połączone/zintegrowane.takpełny Bir–Pikusc–v + wartościowośćwysoki
Cynkowa struktura krystaliczna o 10 pasmach energetycznych.azotki o obniżonej zawartości składników (GaInNAs)BAC + nieparabolicznyHH+LH+SO połączone/zintegrowane.takpełny Bir–Pikusc–v + N + wartościowośćwysoki
wurtzyt o ośmiu pasmachAzotek galu (GaN), azotek glinu (AlN), azotek indu (InN), stopyanizotropowyHH+, LH+ i CH połączone.takpełny (\(a_i,D_i\))c–v + wartościowośćwysoki
Dolina Si Δ.Tak, SiGe (przewodnictwo).6 anizotropowych dolin—masy zgromadzone w dolinach\(\Xi_d,\Xi_u\) podzielonydolina (poprzez szczep)niski
Model Luttingera-Kohna z 6 pasmami.Si, Ge, SiGe (wartość elektronów walencyjnych)—HH+LH+SO połączone/zintegrowane.takpełny Bir–Pikuswalencja; walencyjnośćśredni, umiarkowany, medium (np. w kontekście mediów)

*Rozwiązujący równania paraboliczne uwzględnia przesunięcia pasm energetycznych oraz (opcjonalnie) sztywne odkształcenie krawędzi, ale nie uwzględnia rozszczepienia pasma walencyjnego spowodowanego odkształceniem.

2. Leczenie metodą przewodnictwa.

W przypadku materiałów półprzewodnikowych III–V o bezpośredniej przerwie energetycznej, pasmo przewodnictwa jest dobrze opisywane przez model ośmiopasmowy, który dzięki uwzględnieniu sprzężenia Kane'a sprawia, że pasmo to nie ma parabolicznego kształtu. W przypadku azotków o niskiej koncentracji, pasmo przewodnictwa dodatkowo rozszczepia się w wyniku przecięcia pasm, co wymaga zastosowania modelu 10-pasmowego. W przypadku krzemu i SiGe, minima pasma przewodnictwa odpowiadają sześciu dolinom Δ, które są pośrednie i anizotropowe i nie są opisywane przez żaden model k·p z centrum strefy Brillouina – niezbędne jest zastosowanie solvera dolin. Solver paraboliczny traktuje pasmo przewodnictwa jako pojedynczą, stałą masę, co jest wystarczające do przybliżonego oszacowania, ale nie do opisu wyższych podpasem lub wąskich przerw energetycznych.

3. Obróbka powierzchniowa mająca na celu zmianę właściwości chemicznych.

Pasmo walencyjne to obszar, w którym pojedynczy model daje najsłabsze wyniki, ponieważ ciężkie, lekkie i odszczepione dziury są zawsze silnie sprzężone. Każde ilościowe obliczenie parametrów pasma walencyjnego – odstępy między podpasмами dziur, współczynnik wzmocnienia lub stosunek TE/TM – wymaga zastosowania modelu wielopasmowego: modelu 8-pasowego struktura cynkowej lub struktura wurcytowej dla materiałów III–V, lub modelu model Luttingera-Kohna z sześcioma pasmami dla materiałów z grupy IV. Paraboliczny model dziur powinien być stosowany tylko do wstępnych szacunków.

4. Koszt i funkcjonalność.

Koszt obliczeniowy rośnie wraz z rozmiarem bazy i liczbą punktów \(k_\parallel\). Modele skalarne (paraboliczne, „Silicon Valley”) rozwiązują trójdiagonalne macierze i są stosunkowo tanie. Modele wielopasmowe rozwiązują złożone macierze hermitowskie o wymiarze \(6N\)–\(10N\) w każdym punkcie \(k_\parallel\), co oznacza, że pełna analiza dyspersji jest znacznie droższa, jednak algorytm shift-invert eigensolver pozwala na opanowanie tego problemu poprzez obliczanie tylko kilku istotnych stanów. Rozsądnym rozwiązaniem jest użycie modelu skalarnego do zlokalizowania poziomów i określenia struktury, a następnie przełączenie się na odpowiedni model wielopasmowy w celu przeprowadzenia ostatecznych, ilościowych obliczeń.

5. Wybór modelu.

Najlepszy model to ten najprostszy, który uwzględnia zasady fizyki związane z rozpatrywanym problemem. Bardziej złożony model niekoniecznie jest bardziej trafny, jeśli opiera się na gorszych parametrach lub jest stosowany do systemu, który wykracza poza jego założenia; z drugiej strony, prosty model, stosowany w ramach jego zakresu, może być zarówno dokładny, jak i szybki.

Najważniejsze punkty.