Denge dışı taşıyıcı yakalama ve birleşme süreçleri için Shockley-Read-Hall tuzak durumlarının kullanılmasıDenge dışı taşıyıcı yakalama ve birleşme süreçleri için Shockley-Read-Hall tuzak durumlarının kullanılması
1. Giriş1. Giriş
Birçok öğrenci, Shockley–Read–Hall (SRH) rekombinasyonunu ilk kez lisans düzeyindeki fizik derslerinde öğrenecektir. Genellikle serbest bir taşıyıcı ile hapsedilmiş bir taşıyıcı arasındaki rekombinasyon mekanizması olarak tanıtılır ve aşağıdaki yaygın olarak bilinen ve basitleştirilmiş ifadeyle özetlenir:Birçok öğrenci, Shockley–Read–Hall (SRH) rekombinasyonunu ilk kez lisans düzeyindeki fizik derslerinde öğrenecektir. Genellikle serbest bir taşıyıcı ile hapsedilmiş bir taşıyıcı arasındaki rekombinasyon mekanizması olarak tanıtılır ve aşağıdaki yaygın olarak bilinen ve basitleştirilmiş ifadeyle özetlenir:
\[R_{\mathrm{SRH}} = \frac{np - n_{i}^{2}} {\tau_{p}(n + n_{1}) + \tau_{n}(p + p_{1})} \] \[R_{\mathrm{SRH}} = \frac{np - n_{i}^{2}} {\tau_{p}(n + n_{1}) + \tau_{n}(p + p_{1})} \]
nerede:
- \(\tau_{n}\) ve \(\tau_{p}\), tuzakla ilişkili elektron ve boşlukların ömrünü ifade eder.
- \(n_{1} = N_{C} \exp\!\big(-(E_{C} - E_{t})/k_{B}T\big)\), tuzak dengede olduğunda oluşan etkin elektron yoğunluğudur.
- \(p_{1} = N_{V} \exp\!\big(-(E_{t} - E_{V})/k_{B}T\big)\), ilgili delik yoğunluğunu ifade eder.
- \(E_{t}\), elektronların yakalandığı enerji seviyesini, \(n_{i}\) ise özgül taşıyıcı yoğunluğunu ifade eder.
- \(\tau_{n}\) ve \(\tau_{p}\), tuzakla ilişkili elektron ve boşlukların ömrünü ifade eder.
- \(n_{1} = N_{C} \exp\!\big(-(E_{C} - E_{t})/k_{B}T\big)\), tuzak dengede olduğunda oluşan etkin elektron yoğunluğudur.
- \(p_{1} = N_{V} \exp\!\big(-(E_{t} - E_{V})/k_{B}T\big)\), ilgili delik yoğunluğunu ifade eder.
- \(E_{t}\), elektronların yakalandığı enerji seviyesini, \(n_{i}\) ise özgül taşıyıcı yoğunluğunu ifade eder.
Bu denklem ilk olarak Shockley ve Read, Physical Review 87, 835 (1952) adlı çalışmada türetilmiş ve kılavuzun SRH teorisi bölümünde daha ayrıntılı olarak açıklanmıştır.Bu denklem ilk olarak Shockley ve Read, Physical Review 87, 835 (1952) adlı çalışmada türetilmiş ve kılavuzun SRH teorisi bölümünde daha ayrıntılı olarak açıklanmıştır.
Ancak, yukarıdaki denklemin tüm durumu kapsamadığını belirtmek önemlidir. Bu sadeleştirilmiş form, orijinal Shockley–Read–Hall analizinin belirli basitleştirici varsayımlar altında elde edilmesinden kaynaklanmaktadır.Ancak, yukarıdaki denklemin tüm durumu kapsamadığını belirtmek önemlidir. Bu sadeleştirilmiş form, orijinal Shockley–Read–Hall analizinin belirli basitleştirici varsayımlar altında elde edilmesinden kaynaklanmaktadır.
- Dengeli durum koşulları: tuzak içerisindeki parçacık sayısının zamanla değişmediği varsayılır, böylece yakalama ve yayma oranları dengelenir.Dengeli durum koşulları: tuzak içerisindeki parçacık sayısının zamanla değişmediği varsayılır, böylece yakalama ve yayma oranları dengelenir.
- Tekil tuzak seviyesi: rekombinasyon, bant aralığındaki \(E_t\) enerji seviyesinde bulunan tek ve enerji açısından belirgin bir kusur seviyesi aracılığıyla gerçekleşir.Tekil tuzak seviyesi: rekombinasyon, bant aralığındaki \(E_t\) enerji seviyesinde bulunan tek ve enerji açısından belirgin bir kusur seviyesi aracılığıyla gerçekleşir.
Bu varsayımlar, yalnızca birkaç safsızlık içeren malzemelerde tamamen yeterlidir; burada tuzak destekli rekombinasyon yalnızca küçük bir rol oynar ve tek bir ayrık tuzak seviyesi makul bir açıklama sağlar. Ancak, Shockley–Read–Hall rekombinasyonu baskın süreç haline geldiğinde, genellikle düzensiz yarı iletkenlerde olduğu gibi, durum değişir. Bu tür sistemlerde, tuzaklar nadiren tek bir enerji seviyesinde oluşur, bunun yerine bant aralığı içinde geniş bir durum dağılımı oluşturur; bu da durum yoğunluğu açıklamasının daha uygun olduğu anlamına gelir. Ayrıca, çok sayıda dolu tuzak önemli miktarda tuzaklanmış yük oluşturur ve bu yük yalnızca bir rekombinasyon kanalı olarak değil, aynı zamanda cihaz boyunca elektrostatik potansiyeli yeniden şekillendiren taşıyıcıların bir deposu olarak da işlev görür. Bu, tuzak doluluğunun pasif bir arka plan süreci olarak değil, Poisson denklemi ile tutarlı bir şekilde ele alınması gerektiği anlamına gelir. Ek olarak, durağan durum varsayımı, dinamik süreçlerin açıklanmasını engeller: zamanla çözümlenen deneylerde veya geçici simülasyonlarda tuzak doluluğu zaman içinde değişir ve bu değişim de rekombinasyon dinamiği için önemlidir. Bu nedenlerden dolayı, kompakt SRH formülü değerli bir başlangıç noktası olsa da, yüksek tuzak yoğunluğuna sahip malzemelerde veya dengesiz dinamiklerin önemli olduğu durumlarda genelleştirilmesi gerekir.Bu varsayımlar, yalnızca birkaç safsızlık içeren malzemelerde tamamen yeterlidir; burada tuzak destekli rekombinasyon yalnızca küçük bir rol oynar ve tek bir ayrık tuzak seviyesi makul bir açıklama sağlar. Ancak, Shockley–Read–Hall rekombinasyonu baskın süreç haline geldiğinde, genellikle düzensiz yarı iletkenlerde olduğu gibi, durum değişir. Bu tür sistemlerde, tuzaklar nadiren tek bir enerji seviyesinde oluşur, bunun yerine bant aralığı içinde geniş bir durum dağılımı oluşturur; bu da durum yoğunluğu açıklamasının daha uygun olduğu anlamına gelir. Ayrıca, çok sayıda dolu tuzak önemli miktarda tuzaklanmış yük oluşturur ve bu yük yalnızca bir rekombinasyon kanalı olarak değil, aynı zamanda cihaz boyunca elektrostatik potansiyeli yeniden şekillendiren taşıyıcıların bir deposu olarak da işlev görür. Bu, tuzak doluluğunun pasif bir arka plan süreci olarak değil, Poisson denklemi ile tutarlı bir şekilde ele alınması gerektiği anlamına gelir. Ek olarak, durağan durum varsayımı, dinamik süreçlerin açıklanmasını engeller: zamanla çözümlenen deneylerde veya geçici simülasyonlarda tuzak doluluğu zaman içinde değişir ve bu değişim de rekombinasyon dinamiği için önemlidir. Bu nedenlerden dolayı, kompakt SRH formülü değerli bir başlangıç noktası olsa da, yüksek tuzak yoğunluğuna sahip malzemelerde veya dengesiz dinamiklerin önemli olduğu durumlarda genelleştirilmesi gerekir.
Bu farklılıkları, durağan durumdaki Shockley–Read–Hall formalizmi ile orijinal çalışmada sunulan daha geniş kapsamlı yaklaşım arasındaki farkları doğru bir şekilde anlamak ve dikkate almak için, temel teorinin daha derinlerine inmemiz gerekiyor.Bu farklılıkları, durağan durumdaki Shockley–Read–Hall formalizmi ile orijinal çalışmada sunulan daha geniş kapsamlı yaklaşım arasındaki farkları doğru bir şekilde anlamak ve dikkate almak için, temel teorinin daha derinlerine inmemiz gerekiyor.
2. Dinamik SRH oran denkleminin anlaşılması2. Dinamik SRH oran denkleminin anlaşılması
Shockley-Read-Hall (SRH) formalizminin ne anlama geldiğini tam olarak anlamak için, orijinal yazarların bunu nasıl oluşturduğunu dikkatlice incelememiz gerekiyor. Onlar, yarı iletkenin bant aralığındaki bir tuzak durumunun doluluk oranı için bir hız denklemi yazdılar. Bu hız denklemi aşağıda verilmiştir ve ??'de şematik olarak gösterilmiştir. Bu denklem, bir tuzaktaki taşıyıcı sayısının yakalama ve kaçış süreçleri nedeniyle nasıl değiştiğini açıklar.Shockley-Read-Hall (SRH) formalizminin ne anlama geldiğini tam olarak anlamak için, orijinal yazarların bunu nasıl oluşturduğunu dikkatlice incelememiz gerekiyor. Onlar, yarı iletkenin bant aralığındaki bir tuzak durumunun doluluk oranı için bir hız denklemi yazdılar. Bu hız denklemi aşağıda verilmiştir ve ??'de şematik olarak gösterilmiştir. Bu denklem, bir tuzaktaki taşıyıcı sayısının yakalama ve kaçış süreçleri nedeniyle nasıl değiştiğini açıklar.
\[ \frac{dn_t}{dt} = r_{ec} - r_{ee} - r_{hc} + r_{he} \] \[ \frac{dn_t}{dt} = r_{ec} - r_{ee} - r_{hc} + r_{he} \]
Bu ifadede yer alan dört terim, bir elektron tuzağıyla ilişkili dört olası taşıyıcı akışını temsil etmektedir. \(r_{ec}\) terimi, serbest elektron popülasyonundan tuzağa elektron yakalanmasını, \(r_{ee}\) ise tuzaktan serbest bantlara elektron emisyonunu ifade eder. Benzer şekilde, \(r_{hc}\) tuzağa boşluk yakalanma hızını, \(r_{he}\) ise serbest boşluk popülasyonuna boşluk emisyon hızını temsil eder. Bu süreçlerin tamamı, tek bir tuzak seviyesine giren ve çıkan taşıyıcı akışının ayrıntılı dengesini açıklar.Bu ifadede yer alan dört terim, bir elektron tuzağıyla ilişkili dört olası taşıyıcı akışını temsil etmektedir. \(r_{ec}\) terimi, serbest elektron popülasyonundan tuzağa elektron yakalanmasını, \(r_{ee}\) ise tuzaktan serbest bantlara elektron emisyonunu ifade eder. Benzer şekilde, \(r_{hc}\) tuzağa boşluk yakalanma hızını, \(r_{he}\) ise serbest boşluk popülasyonuna boşluk emisyon hızını temsil eder. Bu süreçlerin tamamı, tek bir tuzak seviyesine giren ve çıkan taşıyıcı akışının ayrıntılı dengesini açıklar.
Bu katkıları kavramsal olarak ayırmak faydalıdır. Elektron yakalama ve emisyon terimleri (\(r_{ec}\), \(r_{ee}\)), elektronları depolayan tuzaklar için genellikle düşünüldüğü gibi, saf yük yakalamayı açıklar. Boşluk yakalama ve emisyon terimleri (\(r_{hc}\), \(r_{he}\)), serbest boşluk popülasyonu ile etkileşim yoluyla yakalanan yükün yok edilmesini veya yeniden oluşmasını temsil ettikleri için rekombinasyonu açıklar. Burada önemli nokta, tuzakların aslında yük içerdiğidir; bunlar sadece rekombinasyon için matematiksel birer "yutucu" değil, aynı zamanda hem rekombinasyonun hem de cihazın elektrostatik özelliklerinin modellenmesinde dikkate alınması gereken gerçek bir taşıyıcı rezervidir.Bu katkıları kavramsal olarak ayırmak faydalıdır. Elektron yakalama ve emisyon terimleri (\(r_{ec}\), \(r_{ee}\)), elektronları depolayan tuzaklar için genellikle düşünüldüğü gibi, saf yük yakalamayı açıklar. Boşluk yakalama ve emisyon terimleri (\(r_{hc}\), \(r_{he}\)), serbest boşluk popülasyonu ile etkileşim yoluyla yakalanan yükün yok edilmesini veya yeniden oluşmasını temsil ettikleri için rekombinasyonu açıklar. Burada önemli nokta, tuzakların aslında yük içerdiğidir; bunlar sadece rekombinasyon için matematiksel birer "yutucu" değil, aynı zamanda hem rekombinasyonun hem de cihazın elektrostatik özelliklerinin modellenmesinde dikkate alınması gereken gerçek bir taşıyıcı rezervidir.
2. Kaçma ve yakalanma olasılığı2. Kaçma ve yakalanma olasılığı
Bir tuzakla etkileşime giren taşıyıcıların yakalanma ve kaçma oranları aşağıdaki tabloda özetlenmiştir; buna karşılık gelen kaçma olasılıkları ise aşağıdaki denklemlerde verilmiştir. Shockley–Read–Hall teorisinin temel özelliklerinden biri, kaçma olasılığının tuzaktaki enerji derinliğine olan güçlü bağımlılığıdır. Bant kenarına yakın bir tuzakta yakalanan taşıyıcılar nispeten kolay bir şekilde kaçabilirken, daha derin tuzaklardaki taşıyıcıların kaçma olasılığı çok daha düşüktür. Bu davranış, kaçma olasılığı ifadelerindeki üstel terimlerde doğrudan yansır. Buna karşılık, bir taşıyıcının bir tuzağa yakalanma olasılığı, tuzak derinliğine bağlı değildir; yalnızca tuzak boş mu yoksa dolu mu olduğuna bağlıdır. Boş bir tuzak, yaklaşan bir taşıyıcıyı yakalama olasılığı çok yüksekken, tamamen dolu bir tuzak ek taşıyıcıları yakalayamaz. Tablo 9.1'e bakıldığında, bu ilkelerin yakalanma ve kaçma oranlarında matematiksel olarak ifade edildiği görülebilir. Birlikte değerlendirildiğinde, bu ilkeler, taşıyıcıların kolayca tuzaklara düştüğü, tuzakların enerji seviyesinde daha derinde bulunması durumunda kaçmanın giderek zorlaştığı ve hem elektronların hem de boşlukların yakalanabileceği bir sistemi tanımlar. Her iki tür de aynı tuzağı işgal ettiğinde, doğal olarak rekombinasyon meydana gelir.Bir tuzakla etkileşime giren taşıyıcıların yakalanma ve kaçma oranları aşağıdaki tabloda özetlenmiştir; buna karşılık gelen kaçma olasılıkları ise aşağıdaki denklemlerde verilmiştir. Shockley–Read–Hall teorisinin temel özelliklerinden biri, kaçma olasılığının tuzaktaki enerji derinliğine olan güçlü bağımlılığıdır. Bant kenarına yakın bir tuzakta yakalanan taşıyıcılar nispeten kolay bir şekilde kaçabilirken, daha derin tuzaklardaki taşıyıcıların kaçma olasılığı çok daha düşüktür. Bu davranış, kaçma olasılığı ifadelerindeki üstel terimlerde doğrudan yansır. Buna karşılık, bir taşıyıcının bir tuzağa yakalanma olasılığı, tuzak derinliğine bağlı değildir; yalnızca tuzak boş mu yoksa dolu mu olduğuna bağlıdır. Boş bir tuzak, yaklaşan bir taşıyıcıyı yakalama olasılığı çok yüksekken, tamamen dolu bir tuzak ek taşıyıcıları yakalayamaz. Tablo 9.1'e bakıldığında, bu ilkelerin yakalanma ve kaçma oranlarında matematiksel olarak ifade edildiği görülebilir. Birlikte değerlendirildiğinde, bu ilkeler, taşıyıcıların kolayca tuzaklara düştüğü, tuzakların enerji seviyesinde daha derinde bulunması durumunda kaçmanın giderek zorlaştığı ve hem elektronların hem de boşlukların yakalanabileceği bir sistemi tanımlar. Her iki tür de aynı tuzağı işgal ettiğinde, doğal olarak rekombinasyon meydana gelir.
| MekanizmaMekanizma | SembolSembol | İfadeİfade |
|---|---|---|
| Elektron yakalama oranıElektron yakalama oranı | \(r_{ec}\)\(r_{ec}\) | \(n v_{th} \sigma_{n} N_{t} (1-f)\)\(n v_{th} \sigma_{n} N_{t} (1-f)\) |
| Elektron kaçış hızıElektron kaçış hızı | \(r_{ee}\)\(r_{ee}\) | \(e_{n} N_{t} f\)\(e_{n} N_{t} f\) |
| Delik yakalama oranıDelik yakalama oranı | \(r_{hc}\)\(r_{hc}\) | \(p v_{th} \sigma_{p} N_{t} f\)\(p v_{th} \sigma_{p} N_{t} f\) |
| Delikten kaçma oranıDelikten kaçma oranı | \(r_{he}\)\(r_{he}\) | \(e_{p} N_{t} (1-f)\)\(e_{p} N_{t} (1-f)\) |
Kaçış olasılıkları şu şekilde verilmiştir:Kaçış olasılıkları şu şekilde verilmiştir:
\[\label{eq:taile} e_n=v_{th}\sigma_{n} N_{c} exp \left ( \frac{E_t-E_c}{kT}\right )\]\[\label{eq:taile} e_n=v_{th}\sigma_{n} N_{c} exp \left ( \frac{E_t-E_c}{kT}\right )\]
veve
\[ e_p = v_{th} \sigma_{p} N_{v} \exp\!\left( \frac{E_{v} - E_{t}}{kT} \right) \] \[ e_p = v_{th} \sigma_{p} N_{v} \exp\!\left( \frac{E_{v} - E_{t}}{kT} \right) \]
The occupation function is given by the equation, \[f(E_{t},F_{t})=\frac{1}{e^{\frac{E_{t}-F_{t}}{kT}}+1}\] Where, \(E_{t}\) is the trap level, and \(F_{t}\) is the Fermi-Level of the trap.
3. Bir güvenlik açığından, hizmet reddi saldırısına (DoS).3. Bir güvenlik açığından, hizmet reddi saldırısına (DoS).
Şimdiye kadar ve Şekil 9.1'de gösterildiği gibi, tek bir tuzak seviyesinin ("mor tuzak") davranışını inceledik. Ancak, gerçekte düzensiz yarı iletkenlerde, rekombinasyon genellikle tek bir ayrık durum tarafından belirlenmez. Bunun yerine, iletim ve değerlik bantlarının kenarlarından bant aralığına yayılan bir tuzak seviyesi dağılımı mevcuttur. Bu, yalnızca elektron tuzaklarını değil, aynı zamanda delik tuzaklarını ve bunların enerjiye bağlı olarak değişen yoğunluklarını da tanımlamamız gerektiği anlamına gelir.Şimdiye kadar ve Şekil 9.1'de gösterildiği gibi, tek bir tuzak seviyesinin ("mor tuzak") davranışını inceledik. Ancak, gerçekte düzensiz yarı iletkenlerde, rekombinasyon genellikle tek bir ayrık durum tarafından belirlenmez. Bunun yerine, iletim ve değerlik bantlarının kenarlarından bant aralığına yayılan bir tuzak seviyesi dağılımı mevcuttur. Bu, yalnızca elektron tuzaklarını değil, aynı zamanda delik tuzaklarını ve bunların enerjiye bağlı olarak değişen yoğunluklarını da tanımlamamız gerektiği anlamına gelir.
Bunu yapmak için, tuzak yoğunluğu, \(\rho(E)\) ile gösterilen bir durum yoğunluğu fonksiyonu ile tanımlanır ve bu fonksiyon, incelenen malzemeye uygun herhangi bir analitik forma ayarlanabilir. Bu örnekte, tuzak durumlarının üstel bir dağılımını kullanıyoruz:Bunu yapmak için, tuzak yoğunluğu, \(\rho(E)\) ile gösterilen bir durum yoğunluğu fonksiyonu ile tanımlanır ve bu fonksiyon, incelenen malzemeye uygun herhangi bir analitik forma ayarlanabilir. Bu örnekte, tuzak durumlarının üstel bir dağılımını kullanıyoruz:
\[ \rho^{e/h}(E) = N^{e/h} \exp\!\left( \frac{E}{E_{u}^{e/h}} \right), \] \[ \rho^{e/h}(E) = N^{e/h} \exp\!\left( \frac{E}{E_{u}^{e/h}} \right), \]
burada \(N^{e/h}\), bant kenarındaki (LUMO veya HOMO) durum yoğunluğunu, birim olarak eV başına düşen durum sayısı cinsinden ifade eder ve \(E_{u}^{e/h}\), üstel düşüşü tanımlayan karakteristik eğim enerjisidir. Belirli bir enerji seviyesiyle ilişkili etkili tuzak yoğunluğu daha sonra, tuzak seviyesini temsil eden \(\Delta E\) enerji aralığı üzerinden ortalama alınarak elde edilir:burada \(N^{e/h}\), bant kenarındaki (LUMO veya HOMO) durum yoğunluğunu, birim olarak eV başına düşen durum sayısı cinsinden ifade eder ve \(E_{u}^{e/h}\), üstel düşüşü tanımlayan karakteristik eğim enerjisidir. Belirli bir enerji seviyesiyle ilişkili etkili tuzak yoğunluğu daha sonra, tuzak seviyesini temsil eden \(\Delta E\) enerji aralığı üzerinden ortalama alınarak elde edilir:
\[ N_{t}(E) = \frac{ \int_{E - \Delta E / 2}^{E + \Delta E / 2} \rho^{e}(E)\, dE }{ \Delta E }. \] \[ N_{t}(E) = \frac{ \int_{E - \Delta E / 2}^{E + \Delta E / 2} \rho^{e}(E)\, dE }{ \Delta E }. \]
Uygulamada, model dağılımı sınırlı sayıda tuzak seviyesine böler. Her tuzak seviyesi için, daha önce açıklandığı gibi, ayrı bir hız denklemi yazılır ve buna karşılık gelen bir yoğunluk değeri atanır \(N_t\). Genellikle, iletim ve değerlik bantları altında üç ila yirmi tuzak seviyesi kullanılır ve her biri yük depolayabilir. Toplam tuzaklanmış yük daha sonra Poisson denklemiyle kendi kendine tutarlı bir şekilde ilişkilendirilir ve bu, cihazın elektrostatik profilinin tuzakların doluluk durumunu dikkate almasını sağlar.Uygulamada, model dağılımı sınırlı sayıda tuzak seviyesine böler. Her tuzak seviyesi için, daha önce açıklandığı gibi, ayrı bir hız denklemi yazılır ve buna karşılık gelen bir yoğunluk değeri atanır \(N_t\). Genellikle, iletim ve değerlik bantları altında üç ila yirmi tuzak seviyesi kullanılır ve her biri yük depolayabilir. Toplam tuzaklanmış yük daha sonra Poisson denklemiyle kendi kendine tutarlı bir şekilde ilişkilendirilir ve bu, cihazın elektrostatik profilinin tuzakların doluluk durumunu dikkate almasını sağlar.
Son olarak, tuzak destekli rekombinasyon terimleri, taşıyıcı süreklilik denklemlerinde açıkça yer almaktadır. Örneğin, Shockley–Read–Hall rekombinasyon oranı şu şekilde ifade edilir:Son olarak, tuzak destekli rekombinasyon terimleri, taşıyıcı süreklilik denklemlerinde açıkça yer almaktadır. Örneğin, Shockley–Read–Hall rekombinasyon oranı şu şekilde ifade edilir:
\[ R_{\mathrm{SRH}} = r_{hc} - r_{he} \;=\; r_{ec} - r_{ee}, \] \[ R_{\mathrm{SRH}} = r_{hc} - r_{he} \;=\; r_{ec} - r_{ee}, \]
Bu yaklaşım, elektronların ve boşlukların yakalanma ve kaçış oranlarını, iletim ve değerlik bantlarındaki taşıyıcı dengesiyle doğrudan ilişkilendirir. Bu sayede, hem yakalama hem de rekombinasyon süreçleri eşit düzeyde açıklanır ve bu süreçlerin katkıları, cihazın çalışmasını yöneten süreklilik ve Poisson denklemlerine doğal olarak entegre edilir.Bu yaklaşım, elektronların ve boşlukların yakalanma ve kaçış oranlarını, iletim ve değerlik bantlarındaki taşıyıcı dengesiyle doğrudan ilişkilendirir. Bu sayede, hem yakalama hem de rekombinasyon süreçleri eşit düzeyde açıklanır ve bu süreçlerin katkıları, cihazın çalışmasını yöneten süreklilik ve Poisson denklemlerine doğal olarak entegre edilir.
SonuçSonuç
Shockley–Read–Hall denklemlerinin tamamının, cihazın enerji ve konum uzaylarında çözülmesinin sonucu, yükün yalnızca konum açısından değil, aynı zamanda enerji açısından da nerede bulunduğunu tanımlayabilmemizdir. Bu, yüksek derecede düzensiz malzemelerde baskın olan yük dinamiklerini yakalamamızı sağlar. Bir örnek ??'de gösterilmiştir; burada uygulanan gerilim 0 V'den artırılırken karanlık koşullar altında bir J–V eğrisi simüle ediyoruz. Gerilim arttıkça, taşıyıcılar kontaklardan enjekte edilir ve kademeli olarak tuzak durumlarını doldurur. Bu tuzaklanmış yükler, aynı anda rekombinasyon merkezleri ve cihazın elektrostatik potansiyelini yeniden şekillendiren uzay yükü kaynakları olarak işlev görür. Bu etkiler dahil edilmezse, herhangi bir cihaz simülasyonu eksik ve muhtemelen yanlış olacaktır. Tuzak durumlarının neden bu tür modellere dahil edilmesi gerektiğine dair ayrıntılı bir tartışma için bu bölüm'e bakın.Shockley–Read–Hall denklemlerinin tamamının, cihazın enerji ve konum uzaylarında çözülmesinin sonucu, yükün yalnızca konum açısından değil, aynı zamanda enerji açısından da nerede bulunduğunu tanımlayabilmemizdir. Bu, yüksek derecede düzensiz malzemelerde baskın olan yük dinamiklerini yakalamamızı sağlar. Bir örnek ??'de gösterilmiştir; burada uygulanan gerilim 0 V'den artırılırken karanlık koşullar altında bir J–V eğrisi simüle ediyoruz. Gerilim arttıkça, taşıyıcılar kontaklardan enjekte edilir ve kademeli olarak tuzak durumlarını doldurur. Bu tuzaklanmış yükler, aynı anda rekombinasyon merkezleri ve cihazın elektrostatik potansiyelini yeniden şekillendiren uzay yükü kaynakları olarak işlev görür. Bu etkiler dahil edilmezse, herhangi bir cihaz simülasyonu eksik ve muhtemelen yanlış olacaktır. Tuzak durumlarının neden bu tür modellere dahil edilmesi gerektiğine dair ayrıntılı bir tartışma için bu bölüm'e bakın.
👉 Bir sonraki adım: Şimdi Analitik, durağan haldeki SRH rekombinasyonu bölümüne geçin.👉 Bir sonraki adım: Şimdi Analitik, durağan haldeki SRH rekombinasyonu bölümüne geçin.