Başarı Göstergeleri (1. Bölüm): OghmaNano'da Işın İzleme Yöntemiyle Elde Edilen Optik Performansın DeğerlendirilmesiBaşarı Göstergeleri (1. Bölüm): OghmaNano'da Işın İzleme Yöntemiyle Elde Edilen Optik Performansın Değerlendirilmesi
1. Giriş1. Giriş
Işın izleme, çok sayıda görsel çıktı üretebilir; örneğin, ışın demetleri, dedektör görüntüleri ve 3 boyutlu geometriler elde edilebilir, ancak "görsel olarak iyi görünmesi", bir tasarım kriteri değildir. Bu eğitimde, performans göstergelerine (FoM) odaklanacağız: Bir dedektör görüntüsünü ve ışın izleme istatistiklerini, karşılaştırılabilir, sıralanabilir ve yorumlanabilir, iyi tanımlanmış sayılara indirgeyen nicel ölçütler.Işın izleme, çok sayıda görsel çıktı üretebilir; örneğin, ışın demetleri, dedektör görüntüleri ve 3 boyutlu geometriler elde edilebilir, ancak "görsel olarak iyi görünmesi", bir tasarım kriteri değildir. Bu eğitimde, performans göstergelerine (FoM) odaklanacağız: Bir dedektör görüntüsünü ve ışın izleme istatistiklerini, karşılaştırılabilir, sıralanabilir ve yorumlanabilir, iyi tanımlanmış sayılara indirgeyen nicel ölçütler.
Bu eğitimde, bu performans göstergelerinin belirli bir optik sistem için nasıl oluşturulduğunu ve fiziksel olarak neyi temsil ettiğini inceliyoruz. Yaygın olarak kullanılan ve şunları içeren metrikleri çıkarıp yorumluyoruz: odak noktası boyutu (σx, σy), RMS odak noktası yarıçapı, ana ve ikincil eksen odak noktası yarıçapları, odak noktası eliptikliği ve odak noktası yön açısı, çevrelenmiş enerji yarıçapları (EE50, EE80, EE90, EE95, EE99), halo enerjisi oranı ve enerji yoğunluğu oranları. Odak nokası, ne zaman kullanışlı olduğu ve optik performansın hangi yönlerini yakaladığını veya gizlediğini anlamak üzerine yoğunlaşıyoruz.Bu eğitimde, bu performans göstergelerinin belirli bir optik sistem için nasıl oluşturulduğunu ve fiziksel olarak neyi temsil ettiğini inceliyoruz. Yaygın olarak kullanılan ve şunları içeren metrikleri çıkarıp yorumluyoruz: odak noktası boyutu (σx, σy), RMS odak noktası yarıçapı, ana ve ikincil eksen odak noktası yarıçapları, odak noktası eliptikliği ve odak noktası yön açısı, çevrelenmiş enerji yarıçapları (EE50, EE80, EE90, EE95, EE99), halo enerjisi oranı ve enerji yoğunluğu oranları. Odak nokası, ne zaman kullanışlı olduğu ve optik performansın hangi yönlerini yakaladığını veya gizlediğini anlamak üzerine yoğunlaşıyoruz.
Bu performans ölçütleri tek bir tasarım seviyesinde anlaşıldığında, sistematik olarak uygulanabilirler. OghmaNano’nun parametre tarama aracı, aynı ölçütleri doğrudan kullanarak tasarım alanındaki optik performansı izler ve optimizasyonu yönlendirir. Bu nedenle bu eğitim, optik performansı değerlendirmek için kavramsal bir temel oluştururken, eşlik eden tarama eğitimi, bu performans ölçütlerinin daha geniş ölçekte nasıl uygulanabileceğini gösterir.Bu performans ölçütleri tek bir tasarım seviyesinde anlaşıldığında, sistematik olarak uygulanabilirler. OghmaNano’nun parametre tarama aracı, aynı ölçütleri doğrudan kullanarak tasarım alanındaki optik performansı izler ve optimizasyonu yönlendirir. Bu nedenle bu eğitim, optik performansı değerlendirmek için kavramsal bir temel oluştururken, eşlik eden tarama eğitimi, bu performans ölçütlerinin daha geniş ölçekte nasıl uygulanabileceğini gösterir.
cting2. Cooke üçlü lens örneğini açın.2. Cooke üçlü lens örneğini açın.
Önceden yapılandırılmış bir ışın izleme örneğiyle başlayacağız, böylece sıfırdan bir optik model oluşturmak yerine, performans ölçütlerini değerlendirmeye odaklanabilirsiniz. OghmaNano'yu Windows Başlat menüsünden başlatarak işe başlayın. Ana pencerede, simülasyon kitaplığını açmak için "Yeni simülasyon" düğmesine tıklayın (bkz. Şekil 2a–b).Önceden yapılandırılmış bir ışın izleme örneğiyle başlayacağız, böylece sıfırdan bir optik model oluşturmak yerine, performans ölçütlerini değerlendirmeye odaklanabilirsiniz. OghmaNano'yu Windows Başlat menüsünden başlatarak işe başlayın. Ana pencerede, simülasyon kitaplığını açmak için "Yeni simülasyon" düğmesine tıklayın (bkz. Şekil 2a–b).
Cihaz kategorileri listesinden, S-düzlemi optik demolarını açmak için "Işın izleme" seçeneğine çift tıklayın. Bu listeden, "Cooke üçlü" örneğini açıkça seçin ve açın. Bu klasik, çoklu elemanlı lens, kasıtlı olarak kusurlu ancak iyi performans gösteren bir optik sistem sağlar ve bu da onu, farklı performans ölçütlerinin optik tasarım değişikliklerine nasıl tepki verdiğini göstermek için ideal hale getirir.Cihaz kategorileri listesinden, S-düzlemi optik demolarını açmak için "Işın izleme" seçeneğine çift tıklayın. Bu listeden, "Cooke üçlü" örneğini açıkça seçin ve açın. Bu klasik, çoklu elemanlı lens, kasıtlı olarak kusurlu ancak iyi performans gösteren bir optik sistem sağlar ve bu da onu, farklı performans ölçütlerinin optik tasarım değişikliklerine nasıl tepki verdiğini göstermek için ideal hale getirir.
💡 İpucu: Simülasyonu C:\ gibi yerel bir sürücüye kaydedin. FoM'ye odaklanırken bile, taramalar ve optimizasyon araçları yine de CSV çıktıları ve (isteğe bağlı olarak) ışın/ağ dosyaları oluşturur. Ağ, USB veya bulut üzerinden senkronize edilen klasörler, G/Ç açısından sınırlı hale gelebilir ve önemli ölçüde daha yavaş çalışabilir.💡 İpucu: Simülasyonu C:\ gibi yerel bir sürücüye kaydedin. FoM'ye odaklanırken bile, taramalar ve optimizasyon araçları yine de CSV çıktıları ve (isteğe bağlı olarak) ışın/ağ dosyaları oluşturur. Ağ, USB veya bulut üzerinden senkronize edilen klasörler, G/Ç açısından sınırlı hale gelebilir ve önemli ölçüde daha yavaş çalışabilir.
3. Optik sistemi inceleyin ve performans göstergelerinin nereden geldiğini belirleyin.3. Optik sistemi inceleyin ve performans göstergelerinin nereden geldiğini belirleyin.
Örneği açtıktan sonra, ana pencere ??'deki gibi görünmelidir. 3B görünüm, optik sistemin kaynağı ile detektörü arasındaki tamamını gösterir. Soldan sağa doğru, yeşil oklar kaynağın yaydığı gelen ışınları gösterir. Bu ışınlar öncelikle sistemin ilk merceği olan kırmızı optik elemanla karşılaşır. Bunu takip eden ince mavi eleman, sayısal açıklığı sınırlayan ve sistemden hangi ışınların geçmesine izin verildiğini kontrol eden diyaframdır.Örneği açtıktan sonra, ana pencere ??'deki gibi görünmelidir. 3B görünüm, optik sistemin kaynağı ile detektörü arasındaki tamamını gösterir. Soldan sağa doğru, yeşil oklar kaynağın yaydığı gelen ışınları gösterir. Bu ışınlar öncelikle sistemin ilk merceği olan kırmızı optik elemanla karşılaşır. Bunu takip eden ince mavi eleman, sayısal açıklığı sınırlayan ve sistemden hangi ışınların geçmesine izin verildiğini kontrol eden diyaframdır.
Diyaframdan sonra ışınlar, ikinci mercekten (turuncu renkte gösterilmiştir) ve ardından üçüncü mercekten (sarı renkte gösterilmiştir) geçer. Bu üç kırılma öğesi birlikte klasik bir Cooke üçlü mercek oluşturur: Tarihsel olarak önemli olan ve 19. yüzyılın sonlarında geliştirilen, yalnızca basit küresel yüzeyler ve yaygın optik camlar kullanarak küresel sapma, koma ve astigmatizma gibi optik kusurları düzeltme yeteneği nedeniyle değer verilen, üç öğeli bir mercek tasarımıdır. Cooke üçlü merceğin varyasyonları, günümüzde birçok fotoğraf ve görüntüleme merceğinin temel kavramsal yapısı olarak yaygın olarak kullanılmaya devam etmektedir.Diyaframdan sonra ışınlar, ikinci mercekten (turuncu renkte gösterilmiştir) ve ardından üçüncü mercekten (sarı renkte gösterilmiştir) geçer. Bu üç kırılma öğesi birlikte klasik bir Cooke üçlü mercek oluşturur: Tarihsel olarak önemli olan ve 19. yüzyılın sonlarında geliştirilen, yalnızca basit küresel yüzeyler ve yaygın optik camlar kullanarak küresel sapma, koma ve astigmatizma gibi optik kusurları düzeltme yeteneği nedeniyle değer verilen, üç öğeli bir mercek tasarımıdır. Cooke üçlü merceğin varyasyonları, günümüzde birçok fotoğraf ve görüntüleme merceğinin temel kavramsal yapısı olarak yaygın olarak kullanılmaya devam etmektedir.
Son olarak, ışınlar dedektör düzlemiyle kesişir ve bu düzlem, mor renkli bir ızgara olarak gösterilir. Tüm performans ölçütleri, nihayetinde bu düzlem üzerindeki ışın dağılımından türetilir. Işınların kesişim noktalarının mekânsal düzeni, merkez noktaları, nokta yarıçapları, standart sapmalar, enerji dağılım eğrileri ve optik performansın ilgili diğer ölçütleri gibi nicel ölçütlere indirgenir.Son olarak, ışınlar dedektör düzlemiyle kesişir ve bu düzlem, mor renkli bir ızgara olarak gösterilir. Tüm performans ölçütleri, nihayetinde bu düzlem üzerindeki ışın dağılımından türetilir. Işınların kesişim noktalarının mekânsal düzeni, merkez noktaları, nokta yarıçapları, standart sapmalar, enerji dağılım eğrileri ve optik performansın ilgili diğer ölçütleri gibi nicel ölçütlere indirgenir.
Aynı optik sistem, S düzlemi düzenleyicisinde parametrik olarak temsil edilir. Bu düzenleyici, sol araç çubuğundaki S düzlemi düğmesine tıklanarak açılabilir (bkz. ??). S düzlemi tablosundaki her bir satır, 3B görüntüdeki bir fiziksel yüzeye karşılık gelir; bu yüzeyler arasında üç lens elemanı ve diyafram bulunur. Bu eğitimde bu parametreleri değiştirmenize gerek yoktur; buradaki amaç, sistem geometrisini tanımlayan niceliklerin ve daha sonra otomatik taramalar sırasında değiştirilecek parametrelerin neler olduğunu açıkça göstermektir.Aynı optik sistem, S düzlemi düzenleyicisinde parametrik olarak temsil edilir. Bu düzenleyici, sol araç çubuğundaki S düzlemi düğmesine tıklanarak açılabilir (bkz. ??). S düzlemi tablosundaki her bir satır, 3B görüntüdeki bir fiziksel yüzeye karşılık gelir; bu yüzeyler arasında üç lens elemanı ve diyafram bulunur. Bu eğitimde bu parametreleri değiştirmenize gerek yoktur; buradaki amaç, sistem geometrisini tanımlayan niceliklerin ve daha sonra otomatik taramalar sırasında değiştirilecek parametrelerin neler olduğunu açıkça göstermektir.
Cooke üçlü mercek sisteminin kendisiyle ilgili daha ayrıntılı bir inceleme için – optik düzeni, tasarım felsefesi ve tarihi arka planı dahil – özel olarak hazırlanmış olan Cooke Üçlü Mercek Sistemi Eğitimi (1. Bölüm) başlıklı eğitim materyaline bakınız.Cooke üçlü mercek sisteminin kendisiyle ilgili daha ayrıntılı bir inceleme için – optik düzeni, tasarım felsefesi ve tarihi arka planı dahil – özel olarak hazırlanmış olan Cooke Üçlü Mercek Sistemi Eğitimi (1. Bölüm) başlıklı eğitim materyaline bakınız.
4. Simülasyon sonuçlarını ve dedektör performansını değerlendirme4. Simülasyon sonuçlarını ve dedektör performansını değerlendirme
Simülasyonu çalıştırdıktan sonra, sistemin beklendiği gibi çalıştığına dair ilk kanıt, ışın izleme işleminin incelenmesiyle elde edilir (??). Burada, kaynaktan yayılan ışınların, Cooke üçlü merceğinin üç kırılma elemanından geçtiği, diyafram açıklığı tarafından mekânsal olarak filtrelendiği ve son olarak dedektör düzlemiyle kesiştiği gösterilir. Bu görüntü öncelikle niteldir: kullanıcının, ışınların istenmeden kesilmediğini veya aşırı derecede sapmadığını ve optik eksen, eleman sıralaması ve diyafram yerleşimi gibi unsurların beklentilerle uyumlu olduğunu doğrulamasına olanak tanır.Simülasyonu çalıştırdıktan sonra, sistemin beklendiği gibi çalıştığına dair ilk kanıt, ışın izleme işleminin incelenmesiyle elde edilir (??). Burada, kaynaktan yayılan ışınların, Cooke üçlü merceğinin üç kırılma elemanından geçtiği, diyafram açıklığı tarafından mekânsal olarak filtrelendiği ve son olarak dedektör düzlemiyle kesiştiği gösterilir. Bu görüntü öncelikle niteldir: kullanıcının, ışınların istenmeden kesilmediğini veya aşırı derecede sapmadığını ve optik eksen, eleman sıralaması ve diyafram yerleşimi gibi unsurların beklentilerle uyumlu olduğunu doğrulamasına olanak tanır.
Nicel analiz, ışın izleme motoru tarafından oluşturulan tüm dosyaların bulunduğu Çıktı sekmesinde (??) başlar. device.csv dosyası, lens yüzeyleri ve dedektör düzlemleri dahil olmak üzere optik sahnenin eksiksiz geometrik açıklamasını içerir. all_triangles.csv dosyası, ışın-yüzey kesişim testi için dahili olarak kullanılan üçgenleştirilmiş ağı içerir; bu dosyanın görselleştirilmesi, kullanıcının idealize edilmiş analitik yüzeyler yerine gerçek hesaplama geometrisini incelemesini sağlar.Nicel analiz, ışın izleme motoru tarafından oluşturulan tüm dosyaların bulunduğu Çıktı sekmesinde (??) başlar. device.csv dosyası, lens yüzeyleri ve dedektör düzlemleri dahil olmak üzere optik sahnenin eksiksiz geometrik açıklamasını içerir. all_triangles.csv dosyası, ışın-yüzey kesişim testi için dahili olarak kullanılan üçgenleştirilmiş ağı içerir; bu dosyanın görselleştirilmesi, kullanıcının idealize edilmiş analitik yüzeyler yerine gerçek hesaplama geometrisini incelemesini sağlar.
ray_trace klasörü, sistem içindeki her bir ışın yolunun ayrıntılı bir gösterimini sağlar ve sapmaları, kenar kararmalarını veya beklenmedik ışın kaybını teşhis etmek için kullanışlıdır. Ancak, performans analizi için en önemli klasör detector0'dir. Bu klasöre çift tıklamak, ??'de gösterilen dedektör çıkış dizinini açar.ray_trace klasörü, sistem içindeki her bir ışın yolunun ayrıntılı bir gösterimini sağlar ve sapmaları, kenar kararmalarını veya beklenmedik ışın kaybını teşhis etmek için kullanışlıdır. Ancak, performans analizi için en önemli klasör detector0'dir. Bu klasöre çift tıklamak, ??'de gösterilen dedektör çıkış dizinini açar.
Dedektör dizini içinde bulunan detector_abs_0.csv dosyası, dedektör yüzeyinden emilen optik gücün mekânsal dağılımını kaydeder. detector_input.csv dosyası, sisteme iletilen toplam optik gücü depolar ve bu, tüm verimliliklerin hesaplanması için bir referans noktası olarak kullanılır. detector_efficiency_0.csv dosyası, optik sistemden geçtikten sonra dedektör düzlemine ulaşan gelen optik gücün oranı olarak tanımlanan dedektör verimliliğini içerir.Dedektör dizini içinde bulunan detector_abs_0.csv dosyası, dedektör yüzeyinden emilen optik gücün mekânsal dağılımını kaydeder. detector_input.csv dosyası, sisteme iletilen toplam optik gücü depolar ve bu, tüm verimliliklerin hesaplanması için bir referans noktası olarak kullanılır. detector_efficiency_0.csv dosyası, optik sistemden geçtikten sonra dedektör düzlemine ulaşan gelen optik gücün oranı olarak tanımlanan dedektör verimliliğini içerir.
Dedektör dizini, görüntü düzlemine ulaşan ışığın nasıl göründüğünü görselleştirmek için iki tamamlayıcı yöntem içerir: Birincisi, renk duyarlı bir dedektörün (örneğin, bir CCD/CMOS kamera) "göreceği" şeyi yaklaşık olarak gösteren tek bir RGB görüntüsü; ikincisi ise, dedektörün yoğunluk dağılımının dalga boyuna göre nasıl değiştiğini incelemeye olanak tanıyan, dalga boyuna göre ayrıştırılmış bir görüntü görüntüleyici.Dedektör dizini, görüntü düzlemine ulaşan ışığın nasıl göründüğünü görselleştirmek için iki tamamlayıcı yöntem içerir: Birincisi, renk duyarlı bir dedektörün (örneğin, bir CCD/CMOS kamera) "göreceği" şeyi yaklaşık olarak gösteren tek bir RGB görüntüsü; ikincisi ise, dedektörün yoğunluk dağılımının dalga boyuna göre nasıl değiştiğini incelemeye olanak tanıyan, dalga boyuna göre ayrıştırılmış bir görüntü görüntüleyici.
ray_image.csv dosyası, birleştirilmiş RGB dedektör görüntüsünü saklar. İçsel olarak, bu, simülasyon tarafından üretilen tam dalga boyuna bağlı ışın dağılımı alınarak ve bunun kırmızı, yeşil ve mavi kanallarına eşlenerek tek bir birleşik görüntü oluşturulmasıyla elde edilir. Sonuç, dedektör üzerindeki noktanın sezgisel bir "kamera benzeri" görünümüdür; tüm dalga boyları tek bir renkli görüntüde birleştirilir ve bu, belirgin kromatik etkileri, kenar kararmasını ve genel görüntü yerleşimini hızlı bir şekilde teşhis etmek için kullanışlıdır.ray_image.csv dosyası, birleştirilmiş RGB dedektör görüntüsünü saklar. İçsel olarak, bu, simülasyon tarafından üretilen tam dalga boyuna bağlı ışın dağılımı alınarak ve bunun kırmızı, yeşil ve mavi kanallarına eşlenerek tek bir birleşik görüntü oluşturulmasıyla elde edilir. Sonuç, dedektör üzerindeki noktanın sezgisel bir "kamera benzeri" görünümüdür; tüm dalga boyları tek bir renkli görüntüde birleştirilir ve bu, belirgin kromatik etkileri, kenar kararmasını ve genel görüntü yerleşimini hızlı bir şekilde teşhis etmek için kullanışlıdır.
Ayrı olarak, image dizini, detektörün aydınlatılmasını dalga boyuna göre ayrıntılı olarak gösterir. image'ye çift tıklamak, simülasyon anlık görüntülerini görüntüleme aracını (??) açar. Bu araç, simüle edilmiş spektrum boyunca detektör düzlemi yoğunluk dağılımının nasıl değiştiğini incelemek için tasarlanmıştır; amaç, her şeyi tek bir RGB kompozitinde birleştirmek değildir.Ayrı olarak, image dizini, detektörün aydınlatılmasını dalga boyuna göre ayrıntılı olarak gösterir. image'ye çift tıklamak, simülasyon anlık görüntülerini görüntüleme aracını (??) açar. Bu araç, simüle edilmiş spektrum boyunca detektör düzlemi yoğunluk dağılımının nasıl değiştiğini incelemek için tasarlanmıştır; amaç, her şeyi tek bir RGB kompozitinde birleştirmek değildir.
Anlık görüntü görüntüleyicide, data.csv'i dosya listesine eklemek için "+" düğmesini kullanın. Yükleme tamamlandıktan sonra, ana grafik, belirli bir dalga boyunda (örnekte gösterilen 460 nm) dedektör yoğunluğunu gösterir ve grafiğin altındaki dalga boyu kaydırıcısı, tüm dalga boyu aralığında ilerleyerek mekânsal dağılımın nasıl değiştiğini görmenizi sağlar. Bu, temelde dedektör görüntülerinin bir "serisini" oluşturur: görsel olarak çekici ancak birleştirilmiş RGB görüntüsünden kromatik bulanıklığı, kromatik odak kaymasını ve dalga boyuna bağlı vignetting'i ayırmanın doğrudan bir yoludur.Anlık görüntü görüntüleyicide, data.csv'i dosya listesine eklemek için "+" düğmesini kullanın. Yükleme tamamlandıktan sonra, ana grafik, belirli bir dalga boyunda (örnekte gösterilen 460 nm) dedektör yoğunluğunu gösterir ve grafiğin altındaki dalga boyu kaydırıcısı, tüm dalga boyu aralığında ilerleyerek mekânsal dağılımın nasıl değiştiğini görmenizi sağlar. Bu, temelde dedektör görüntülerinin bir "serisini" oluşturur: görsel olarak çekici ancak birleştirilmiş RGB görüntüsünden kromatik bulanıklığı, kromatik odak kaymasını ve dalga boyuna bağlı vignetting'i ayırmanın doğrudan bir yoludur.
Anlık görüntü sisteminin daha ayrıntılı açıklaması için – anlık görüntü veri kümelerinin disk üzerinde nasıl düzenlendiği ve görüntüleyici kontrollerinin nasıl kullanılacağı dahil – özel olarak hazırlanmış Anlık görüntüler sayfasına bakın.Anlık görüntü sisteminin daha ayrıntılı açıklaması için – anlık görüntü veri kümelerinin disk üzerinde nasıl düzenlendiği ve görüntüleyici kontrollerinin nasıl kullanılacağı dahil – özel olarak hazırlanmış Anlık görüntüler sayfasına bakın.
data.csv eklendikten sonra, grafik dalga boyuna göre çözümlenmiş dedektör yoğunluğunu gösterir (burada 460 nm). Kaydırıcı, dedektör düzlemindeki yoğunluk dağılımındaki renk değişimini incelemek için dalga boyları arasında geçiş yapar.Dedektör görüntüsü için simülasyon anlık görüntülerini görüntüleyici. data.csv eklendikten sonra, grafik dalga boyuna göre çözümlenmiş dedektör yoğunluğunu gösterir (burada 460 nm). Kaydırıcı, dedektör düzlemindeki yoğunluk dağılımındaki renk değişimini incelemek için dalga boyları arasında geçiş yapar.
Nicel analiz için en önemli sonuç stats.dat'dir ve bu, ??'de gösterilen dedektör istatistikleri penceresini açar. Bu pencere, dedektör düzlemindeki ışın dağılımından elde edilen tüm performans ölçütlerini listeler. Bu ölçütler, optik tasarımları karşılaştırmak, parametreleri optimize etmek ve otomatik taramalar yapmak için nesnel ve tekrarlanabilir bir temel sağlar.Nicel analiz için en önemli sonuç stats.dat'dir ve bu, ??'de gösterilen dedektör istatistikleri penceresini açar. Bu pencere, dedektör düzlemindeki ışın dağılımından elde edilen tüm performans ölçütlerini listeler. Bu ölçütler, optik tasarımları karşılaştırmak, parametreleri optimize etmek ve otomatik taramalar yapmak için nesnel ve tekrarlanabilir bir temel sağlar.
| MetrikMetrik | Sembol / TanımSembol / Tanım | Fiziksel anlam ve yorumuFiziksel anlam ve yorumu |
|---|---|---|
| Ofset (x, y, z)Ofset (x, y, z) | \((x_0, y_0, z_0)\) \((x_0, y_0, z_0)\) | Dedektör düzleminin, nominal optik eksene göre olan mekânsal kayması. Sıfırdan farklı kaymalar, hizalama hatası, eğim veya asimetrik sapmalar nedeniyle oluşan görüntü kaymasını gösterir. Bu değerler, merkezden kaymayı ve alanla değişen bozulmaları teşhis etmek için kullanışlıdır.Dedektör düzleminin, nominal optik eksene göre olan mekânsal kayması. Sıfırdan farklı kaymalar, hizalama hatası, eğim veya asimetrik sapmalar nedeniyle oluşan görüntü kaymasını gösterir. Bu değerler, merkezden kaymayı ve alanla değişen bozulmaları teşhis etmek için kullanışlıdır. |
| Işın genişliği σxIşın genişliği σx | \(\sigma_x = \sqrt{\langle (x - \bar{x})^2 \rangle}\) \(\sigma_x = \sqrt{\langle (x - \bar{x})^2 \rangle}\) | X ekseni boyunca ışınların kesişim noktalarının standart sapması. Bu, yatay yöndeki görüntü bulanıklığını ölçer ve koma ve astigmatizma gibi sapmalara karşı hassastır.X ekseni boyunca ışınların kesişim noktalarının standart sapması. Bu, yatay yöndeki görüntü bulanıklığını ölçer ve koma ve astigmatizma gibi sapmalara karşı hassastır. |
| Leke boyutu σyLeke boyutu σy | \(\sigma_y = \sqrt{\langle (y - \bar{y})^2 \rangle}\) \(\sigma_y = \sqrt{\langle (y - \bar{y})^2 \rangle}\) | Y ekseni boyunca ışın kesişim noktalarının standart sapması. σx ile birlikte, bu değer, ışın desenindeki anizotropiyi karakterize eder.Y ekseni boyunca ışın kesişim noktalarının standart sapması. σx ile birlikte, bu değer, ışın desenindeki anizotropiyi karakterize eder. |
| RMS saçılma yarıçapıRMS saçılma yarıçapı | \(\sigma_{\text{RMS}} = \sqrt{\sigma_x^2 + \sigma_y^2}\) \(\sigma_{\text{RMS}} = \sqrt{\sigma_x^2 + \sigma_y^2}\) | Genel görüntü bulanıklığının bir ölçütü olan bu değer, optik tasarımda yaygın olarak kullanılan bir optimizasyon metriğidir. Daha küçük RMS nokta yarıçapları, daha keskin görüntülerle ilişkilidir.Genel görüntü bulanıklığının bir ölçütü olan bu değer, optik tasarımda yaygın olarak kullanılan bir optimizasyon metriğidir. Daha küçük RMS nokta yarıçapları, daha keskin görüntülerle ilişkilidir. |
| Noktasal kovaryans σxyNoktasal kovaryans σxy | \(\langle (x-\bar{x})(y-\bar{y}) \rangle\) \(\langle (x-\bar{x})(y-\bar{y}) \rangle\) | x ve y eksenlerindeki sapmalar arasındaki korelasyonu ölçer. Sıfırdan farklı değerler, dönmüş elips şeklindeki odak noktalarını gösterir ve astigmatizma veya eksen dışı sapmaları karakterize eder.x ve y eksenlerindeki sapmalar arasındaki korelasyonu ölçer. Sıfırdan farklı değerler, dönmüş elips şeklindeki odak noktalarını gösterir ve astigmatizma veya eksen dışı sapmaları karakterize eder. |
| Ana eksen üzerindeki odak noktası yarıçapıAna eksen üzerindeki odak noktası yarıçapı | \(a\) \(a\) | Görüntüdeki en belirgin bulanıklık yönünü temsil eden, odak noktasının elips şeklindeki ana ekseni boyunca hesaplanan RMS yarıçapı.Görüntüdeki en belirgin bulanıklık yönünü temsil eden, odak noktasının elips şeklindeki ana ekseni boyunca hesaplanan RMS yarıçapı. |
| Küçük eksen üzerindeki odak noktası yarıçapıKüçük eksen üzerindeki odak noktası yarıçapı | \(b\) \(b\) | Leke elipsinin küçük eksen boyunca RMS yarıçapı. Büyük eksenle yapılan karşılaştırma, lekenin ne kadar uzamış olduğunu gösterir.Leke elipsinin küçük eksen boyunca RMS yarıçapı. Büyük eksenle yapılan karşılaştırma, lekenin ne kadar uzamış olduğunu gösterir. |
| Işık noktası yön açısıIşık noktası yön açısı | \(\theta\) \(\theta\) | RMS nokta elipsinin x eksenine göre dönme açısı. Bu parametre, eğik aberasyonları ve asimetrik optik düzenlemeleri teşhis etmek için kullanışlıdır.RMS nokta elipsinin x eksenine göre dönme açısı. Bu parametre, eğik aberasyonları ve asimetrik optik düzenlemeleri teşhis etmek için kullanışlıdır. |
| Elips şeklindeki lekenin uzun ve kısa eksenleri arasındaki farkElips şeklindeki lekenin uzun ve kısa eksenleri arasındaki fark | \(a/b\) \(a/b\) | Ana ve yardımcı RMS eksenlerinin oranı. Birime yakın bir değer, dairesel ve iyi düzeltilmiş bir görüntü noktasına işaret ederken, daha yüksek değerler astigmatizma veya koma olduğunu gösterir.Ana ve yardımcı RMS eksenlerinin oranı. Birime yakın bir değer, dairesel ve iyi düzeltilmiş bir görüntü noktasına işaret ederken, daha yüksek değerler astigmatizma veya koma olduğunu gösterir. |
| Çevreleyen enerji yarıçapı (p%)Çevreleyen enerji yarıçapı (p%) | \(r_p\) \(r_p\) | Toplam algılanan optik enerjinin %p'sini içeren yarıçap. Enerji yoğunluğunu belirlemek ve doğrudan dedektör piksel boyutu ile görüntü keskinliği ile ilişkilendirmek için yaygın olarak kullanılan eşik değerleri (%50, %80, %90, %95, %99) kullanılmaktadır.Toplam algılanan optik enerjinin %p'sini içeren yarıçap. Enerji yoğunluğunu belirlemek ve doğrudan dedektör piksel boyutu ile görüntü keskinliği ile ilişkilendirmek için yaygın olarak kullanılan eşik değerleri (%50, %80, %90, %95, %99) kullanılmaktadır. |
| Maksimum odak noktası yarıçapıMaksimum odak noktası yarıçapı | \(\max r\) \(\max r\) | Merkez noktasından en uzak mesafedeki tespit edilen ışın arasındaki mesafe. Bu, aşırı değerleri ve görüntüde haleye neden olan sapmış ışınları vurgular.Merkez noktasından en uzak mesafedeki tespit edilen ışın arasındaki mesafe. Bu, aşırı değerleri ve görüntüde haleye neden olan sapmış ışınları vurgular. |
| Ortalama nokta yarıçapıOrtalama nokta yarıçapı | \(\langle r \rangle\) \(\langle r \rangle\) | Işınların merkez noktasına olan ortalama aritmetik uzaklığı. Bu, aykırı değerlere daha az duyarlı olan ve RMS yarıçapına tamamlayıcı bir ölçü sağlayan bir yöntemdir.Işınların merkez noktasına olan ortalama aritmetik uzaklığı. Bu, aykırı değerlere daha az duyarlı olan ve RMS yarıçapına tamamlayıcı bir ölçü sağlayan bir yöntemdir. |
| Halo enerjisinin oranıHalo enerjisinin oranı | \(E_{\text{halo}} / E_{\text{total}}\) \(E_{\text{halo}} / E_{\text{total}}\) | Tespit edilen enerjinin, çekirdek bölgenin dışındaki alanlarda ne kadarının yoğunlaştığını gösteren oran. Yüksek halo oranı, saçılma, bozulma veya kenar kararması olduğunu gösterir.Tespit edilen enerjinin, çekirdek bölgenin dışındaki alanlarda ne kadarının yoğunlaştığını gösteren oran. Yüksek halo oranı, saçılma, bozulma veya kenar kararması olduğunu gösterir. |
| Çevreleyen enerji eğimi (%50)Çevreleyen enerji eğimi (%50) | \(\left.\tfrac{dE}{dr}\right|_{50\%}\) \(\left.\tfrac{dE}{dr}\right|_{50\%}\) | Çember içine alınmış enerji eğrisinin %50 yarıçapındaki eğimi. Daha dik eğimler, daha keskin görüntü kenarları ve daha yüksek kontrast anlamına gelir.Çember içine alınmış enerji eğrisinin %50 yarıçapındaki eğimi. Daha dik eğimler, daha keskin görüntü kenarları ve daha yüksek kontrast anlamına gelir. |
| Enerji yoğunluk oranı (90/50)Enerji yoğunluk oranı (90/50) | \(r_{90}/r_{50}\) \(r_{90}/r_{50}\) | Enerjinin %90'ını ve %50'sini içeren yarıçapların oranı. Daha küçük oranlar, görüntü merkezine yakın daha yoğun bir enerji konsantrasyonunu gösterir.Enerjinin %90'ını ve %50'sini içeren yarıçapların oranı. Daha küçük oranlar, görüntü merkezine yakın daha yoğun bir enerji konsantrasyonunu gösterir. |
| Enerji yoğunluk oranı (80/50)Enerji yoğunluk oranı (80/50) | \(r_{80}/r_{50}\) \(r_{80}/r_{50}\) | Ortalama düzeydeki bir yoğunluk ölçütü olup, aynı aydınlatma koşulları altında rekabet eden farklı optik tasarımları karşılaştırmak için yaygın olarak kullanılır.Ortalama düzeydeki bir yoğunluk ölçütü olup, aynı aydınlatma koşulları altında rekabet eden farklı optik tasarımları karşılaştırmak için yaygın olarak kullanılır. |
| Enerji yoğunluk oranı (99/90)Enerji yoğunluk oranı (99/90) | \(r_{99}/r_{90}\) \(r_{99}/r_{90}\) | Enerjinin son birkaç yüzdesinin halo bölgesine ne kadar hızlı yayıldığını ölçer. Saçılan ışığa ve yüksek dereceli sapmalara karşı hassastır.Enerjinin son birkaç yüzdesinin halo bölgesine ne kadar hızlı yayıldığını ölçer. Saçılan ışığa ve yüksek dereceli sapmalara karşı hassastır. |
Bu performans göstergeleri bir araya geldiğinde, sistemin dedektör düzlemindeki optik performansının eksiksiz bir nicel açıklaması sağlanır. Aşağıdaki bölümlerde, bu metrikler otomatik parametre taramaları ve Cooke üçlü mercek tasarımının optimizasyonu için nesnel fonksiyonlar olarak kullanılacaktır.Bu performans göstergeleri bir araya geldiğinde, sistemin dedektör düzlemindeki optik performansının eksiksiz bir nicel açıklaması sağlanır. Aşağıdaki bölümlerde, bu metrikler otomatik parametre taramaları ve Cooke üçlü mercek tasarımının optimizasyonu için nesnel fonksiyonlar olarak kullanılacaktır.
🧪 Analiz: Bu Cooke üçlü mercek sistemi için, performans göstergelerinin sayısal değerleri, kompakt ve iyi odaklanmış bir görüntüye işaret etmektedir. Nokta boyutları σx ≈ 2,00 mm ve σy ≈ 1,97 mm olup, bu değerler birbirine çok yakındır; bu da bulanıklığın yatay ve dikey yönlerde लगभग aynı olduğu ve görüntünün daha çok dairesel olduğu anlamına gelir. Bu durum, 1,02 olan nokta eliptikliği ile doğrulanır; bu değer birime çok yakındır ve dolayısıyla yalnızca hafif bir astigmatizma olduğunu gösterir. 2,80 mm olan RMS nokta yarıçapı, bireysel eksen nokta boyutlarından yalnızca biraz daha büyüktür; bu da merkeze uzak büyük sayıda ışın bulunmadığını ve noktanın yoğun bir çekirdek tarafından domine edildiğini gösterir. Çevreye yayılan enerji yarıçapları, 2,73 mm (%50) değerinden başlayarak 3,78 mm (%90) ve 4,33 mm (%99) değerlerine kadar sorunsuz bir şekilde artar; bu da optik gücün çoğunun merkez noktasına yakın bir yerde toplandığı ve yalnızca küçük bir kısmının dış çevreye yayıldığı anlamına gelir. Bu durum, r90/r50 ≈ 1,38 gibi enerji yoğunluğu oranları ile desteklenir; bu da yakalanan enerjinin iki katına çıkarılmasının, yarıçapta büyük bir artış gerektirmediğini gösterir. 0,10 olan çevre enerjisi oranı, algılanan ışığın yaklaşık %10'unun ana noktanın dışında olduğunu gösterir; bu da şiddetli bir saçılma veya yanlış hizalama yerine, orta düzeyde yüksek dereceli aberasyonlarla uyumludur. Genel olarak, bu değerler, tasarım noktasına yakın çalışan ve लगभग dairesel, sıkı bir şekilde odaklanmış bir görüntü üreten, sınırlı miktarda saçılan ışık içeren, iyi hizalanmış bir Cooke üçlü mercek sisteminin tipik özellikleridir.🧪 Analiz: Bu Cooke üçlü mercek sistemi için, performans göstergelerinin sayısal değerleri, kompakt ve iyi odaklanmış bir görüntüye işaret etmektedir. Nokta boyutları σx ≈ 2,00 mm ve σy ≈ 1,97 mm olup, bu değerler birbirine çok yakındır; bu da bulanıklığın yatay ve dikey yönlerde लगभग aynı olduğu ve görüntünün daha çok dairesel olduğu anlamına gelir. Bu durum, 1,02 olan nokta eliptikliği ile doğrulanır; bu değer birime çok yakındır ve dolayısıyla yalnızca hafif bir astigmatizma olduğunu gösterir. 2,80 mm olan RMS nokta yarıçapı, bireysel eksen nokta boyutlarından yalnızca biraz daha büyüktür; bu da merkeze uzak büyük sayıda ışın bulunmadığını ve noktanın yoğun bir çekirdek tarafından domine edildiğini gösterir. Çevreye yayılan enerji yarıçapları, 2,73 mm (%50) değerinden başlayarak 3,78 mm (%90) ve 4,33 mm (%99) değerlerine kadar sorunsuz bir şekilde artar; bu da optik gücün çoğunun merkez noktasına yakın bir yerde toplandığı ve yalnızca küçük bir kısmının dış çevreye yayıldığı anlamına gelir. Bu durum, r90/r50 ≈ 1,38 gibi enerji yoğunluğu oranları ile desteklenir; bu da yakalanan enerjinin iki katına çıkarılmasının, yarıçapta büyük bir artış gerektirmediğini gösterir. 0,10 olan çevre enerjisi oranı, algılanan ışığın yaklaşık %10'unun ana noktanın dışında olduğunu gösterir; bu da şiddetli bir saçılma veya yanlış hizalama yerine, orta düzeyde yüksek dereceli aberasyonlarla uyumludur. Genel olarak, bu değerler, tasarım noktasına yakın çalışan ve लगभग dairesel, sıkı bir şekilde odaklanmış bir görüntü üreten, sınırlı miktarda saçılan ışık içeren, iyi hizalanmış bir Cooke üçlü mercek sisteminin tipik özellikleridir.
5. İlk mercek elemanını değiştirerek ışın kalitesi üzerindeki etkisini gözlemleyin.5. İlk mercek elemanını değiştirerek ışın kalitesi üzerindeki etkisini gözlemleyin.
Bu adımda, optik sistemin geometrisi, ilk lens elemanının ağ parametreleri düzenlenerek doğrudan değiştirilir. Bunu yapmak için, 3B görünümde Cooke üçlü lens sisteminin ilk elemanına sağ tıklayın ve "Ağ Düzenleyici" (??) seçeneğini belirleyin. Bu, seçilen nesne için ağ düzenleyiciyi açar; burada lensin fiziksel şekli, yüzey eğrileri, kalınlığı ve çapı açısından açıkça tanımlanır.Bu adımda, optik sistemin geometrisi, ilk lens elemanının ağ parametreleri düzenlenerek doğrudan değiştirilir. Bunu yapmak için, 3B görünümde Cooke üçlü lens sisteminin ilk elemanına sağ tıklayın ve "Ağ Düzenleyici" (??) seçeneğini belirleyin. Bu, seçilen nesne için ağ düzenleyiciyi açar; burada lensin fiziksel şekli, yüzey eğrileri, kalınlığı ve çapı açısından açıkça tanımlanır.
İlk lens elemanının ön yüzeyi, düzenleme programında Yüzey 0 olarak işaretlenmiştir (??). Başlangıçta, yüzeyin eğrilik yarıçapı 2,64 × 10−2 m olarak ayarlanmıştır. Bu değeri 2,0 × 10−2 m'ye düşürmek (??), yüzeyin eğriliğini artırarak lensin daha güçlü bir şekilde ışığı odaklamasını sağlar. Bu parametre S-düzlem düzenleme programı aracılığıyla da değiştirilebilse de, burada doğrudan ayarlamak, genellikle bireysel yüzeylerin fiziksel etkisini incelerken daha hızlıdır.İlk lens elemanının ön yüzeyi, düzenleme programında Yüzey 0 olarak işaretlenmiştir (??). Başlangıçta, yüzeyin eğrilik yarıçapı 2,64 × 10−2 m olarak ayarlanmıştır. Bu değeri 2,0 × 10−2 m'ye düşürmek (??), yüzeyin eğriliğini artırarak lensin daha güçlü bir şekilde ışığı odaklamasını sağlar. Bu parametre S-düzlem düzenleme programı aracılığıyla da değiştirilebilse de, burada doğrudan ayarlamak, genellikle bireysel yüzeylerin fiziksel etkisini incelerken daha hızlıdır.
Eğrilik güncellendikten sonra, simülasyon yeniden çalıştırılır (??). Görsel olarak, ilk elemandan çıkan ışın demeti artık daha güçlü bir şekilde odaklanarak, optik sistemin geri kalanından geçerken ve dedektör düzlemine ulaşırken daha dar bir ışın oluşturur. Işın şeklindeki bu değişiklik, ışın izleme görünümünde çok belirgin olmasa da, etkisi dedektör istatistiklerinde nicel olarak gösterilir.Eğrilik güncellendikten sonra, simülasyon yeniden çalıştırılır (??). Görsel olarak, ilk elemandan çıkan ışın demeti artık daha güçlü bir şekilde odaklanarak, optik sistemin geri kalanından geçerken ve dedektör düzlemine ulaşırken daha dar bir ışın oluşturur. Işın şeklindeki bu değişiklik, ışın izleme görünümünde çok belirgin olmasa da, etkisi dedektör istatistiklerinde nicel olarak gösterilir.
Güncellenmiş performans metrikleri (??), önceki yapılandırmaya kıyasla odak noktasının boyutunda belirgin bir azalma olduğunu gösteriyor. Hem σx hem de σy değerleri azalıyor; bu da ışın demetinin hem enine hem de boyuna yönde daha sıkı bir şekilde odaklandığını gösteriyor. Buna paralel olarak, ortalama kare kök (RMS) odak noktası yarıçapı da küçülüyor; bu da iyileşmenin tek bir eksisle sınırlı olmadığı, bunun yerine genel olarak görüntü kalitesinin arttığını doğruluyor. Tüm enerji eşiklerinde, enerji dağılımının kapsadığı alan küçülüyor; bu da algılanan gücün daha büyük bir bölümünün artık merkez noktasına daha yakın bir alanda yoğunlaştığı anlamına geliyor.Güncellenmiş performans metrikleri (??), önceki yapılandırmaya kıyasla odak noktasının boyutunda belirgin bir azalma olduğunu gösteriyor. Hem σx hem de σy değerleri azalıyor; bu da ışın demetinin hem enine hem de boyuna yönde daha sıkı bir şekilde odaklandığını gösteriyor. Buna paralel olarak, ortalama kare kök (RMS) odak noktası yarıçapı da küçülüyor; bu da iyileşmenin tek bir eksisle sınırlı olmadığı, bunun yerine genel olarak görüntü kalitesinin arttığını doğruluyor. Tüm enerji eşiklerinde, enerji dağılımının kapsadığı alan küçülüyor; bu da algılanan gücün daha büyük bir bölümünün artık merkez noktasına daha yakın bir alanda yoğunlaştığı anlamına geliyor.
Aynı zamanda, odak noktasının eliptikliği birime yakın kalır ve kovaryans küçük değerini korur; bu da artan odaklama gücünün önemli bir asimetri veya astigmatizma yaratmadığını gösterir. Fiziksel olarak ifade etmek gerekirse, bu basit eğrilik ayarı, Cooke üçlü mercek sistemindeki genel aberasyon dengesini bozmadan ışın demetinin yakınsaması özelliğini geliştirir. Bu örnek, bireysel optik yüzeylerdeki küçük, yerel değişikliklerin, dedektör düzlemindeki ölçülebilir performans iyileştirmelerine nasıl doğrudan etki ettiğini ve performans ölçütlerinin, bir optik tasarımın geliştirilmesi sırasında neden güvenilir ve nicel bir rehber sağladığını göstermektedir.Aynı zamanda, odak noktasının eliptikliği birime yakın kalır ve kovaryans küçük değerini korur; bu da artan odaklama gücünün önemli bir asimetri veya astigmatizma yaratmadığını gösterir. Fiziksel olarak ifade etmek gerekirse, bu basit eğrilik ayarı, Cooke üçlü mercek sistemindeki genel aberasyon dengesini bozmadan ışın demetinin yakınsaması özelliğini geliştirir. Bu örnek, bireysel optik yüzeylerdeki küçük, yerel değişikliklerin, dedektör düzlemindeki ölçülebilir performans iyileştirmelerine nasıl doğrudan etki ettiğini ve performans ölçütlerinin, bir optik tasarımın geliştirilmesi sırasında neden güvenilir ve nicel bir rehber sağladığını göstermektedir.
6. Özet6. Özet
Bu eğitimde, ışın izlerinin nitel incelemesinden, tekrarlanabilir performans ölçütleri (FoM) kullanarak optik performansın nicel değerlendirmesine geçtik. Bir Cooke üçlü mercekten başlayarak, dedektör düzlemi istatistiklerinin, görsel ışın çizimlerinin ötesine geçen, görüntü kalitesinin nesnel bir açıklaması nasıl sağladığını gösterdik.Bu eğitimde, ışın izlerinin nitel incelemesinden, tekrarlanabilir performans ölçütleri (FoM) kullanarak optik performansın nicel değerlendirmesine geçtik. Bir Cooke üçlü mercekten başlayarak, dedektör düzlemi istatistiklerinin, görsel ışın çizimlerinin ötesine geçen, görüntü kalitesinin nesnel bir açıklaması nasıl sağladığını gösterdik.
S-düzlemini ve hızlı optimizasyon iş akışını kullanarak, optimizer_output.csv aracılığıyla tasarım varyasyonları oluşturduk ve bunları dedektör kayması, nokta boyutları (σx/σy), RMS nokta yarıçapı, nokta kovaryansı, elips parametreleri, çevrelenmiş enerji yarıçapları (EE50–EE99), halo enerji oranı, çevrelenmiş enerji eğimi ve enerji yoğunluk oranları gibi metrikler kullanarak sıraladık. Ayrıca bu sayısal metrikleri, dedektör görüntüleri, RGB kompozitleri ve dalga boyuna göre çözümlenmiş anlık görüntülerle ilişkilendirerek kromatik bulanıklığı, enerji yoğunluğunu ve saçılan ışık davranışını ortaya çıkardık.S-düzlemini ve hızlı optimizasyon iş akışını kullanarak, optimizer_output.csv aracılığıyla tasarım varyasyonları oluşturduk ve bunları dedektör kayması, nokta boyutları (σx/σy), RMS nokta yarıçapı, nokta kovaryansı, elips parametreleri, çevrelenmiş enerji yarıçapları (EE50–EE99), halo enerji oranı, çevrelenmiş enerji eğimi ve enerji yoğunluk oranları gibi metrikler kullanarak sıraladık. Ayrıca bu sayısal metrikleri, dedektör görüntüleri, RGB kompozitleri ve dalga boyuna göre çözümlenmiş anlık görüntülerle ilişkilendirerek kromatik bulanıklığı, enerji yoğunluğunu ve saçılan ışık davranışını ortaya çıkardık.
Son olarak, lens geometrisini doğrudan değiştirerek ve elde edilen performans metriklerini yeniden değerlendirerek, temel analiz döngüsünü gösterdik: bir fiziksel parametreyi değiştirin, simülasyonu yeniden çalıştırın, performans metriklerini karşılaştırın ve sonucu dedektör ve 3D görünümlerinde doğrulayın. Bu metrik odaklı iş akışı, basit lens sistemlerinden karmaşık optik tasarımlara kadar doğal olarak genişletilebilir ve OghmaNano'da optimizasyon ve tolerans analizi için sağlam bir temel sağlar.Son olarak, lens geometrisini doğrudan değiştirerek ve elde edilen performans metriklerini yeniden değerlendirerek, temel analiz döngüsünü gösterdik: bir fiziksel parametreyi değiştirin, simülasyonu yeniden çalıştırın, performans metriklerini karşılaştırın ve sonucu dedektör ve 3D görünümlerinde doğrulayın. Bu metrik odaklı iş akışı, basit lens sistemlerinden karmaşık optik tasarımlara kadar doğal olarak genişletilebilir ve OghmaNano'da optimizasyon ve tolerans analizi için sağlam bir temel sağlar.
💡 Bir sonraki adımlar: Bu FoM eğitiminden sonra, Optik dedektörler, Işık kaynakları veya Mikro lens ve optik filtreleme demosu gibi ilgili optik sayfalarını inceleyerek dedektör yapılandırmasının, örneklemenin ve sistem geometrisinin aynı performans göstergelerini nasıl etkilediğini görebilirsiniz. Optik sistemlerin ve ışın izleme simülasyonlarının genel bir bakışı için Optik sistemler ve ışın izleme genel bakışı bölümüne bakın.💡 Bir sonraki adımlar: Bu FoM eğitiminden sonra, Optik dedektörler, Işık kaynakları veya Mikro lens ve optik filtreleme demosu gibi ilgili optik sayfalarını inceleyerek dedektör yapılandırmasının, örneklemenin ve sistem geometrisinin aynı performans göstergelerini nasıl etkilediğini görebilirsiniz. Optik sistemlerin ve ışın izleme simülasyonlarının genel bir bakışı için Optik sistemler ve ışın izleme genel bakışı bölümüne bakın.